De dag van de graduation is aangebroken, zo spannend ik kon er bijna niet van slapen, het lijkt wel of ik zelf mijn diploma krijg.
Spanje staat al een tijdje op de achtergrond maar vandaag kregen we eindelijk nieuws uit Spanje, helaas was dit niet het nieuws wat we verwachten, wij dachten dat het reserveringscontract inmiddels al getekend was maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Wij wilde namelijk 2 punten op nemen in dat contract, essentiële punten, namelijk onder voorbehoud van financiering en dat de eigenaar alles helemaal legaal in de boeken laat zetten. Hele normale punten volgens Nederlandse begrippen. Maar die dwarse Engelsman vond blijkbaar van niet want hij wilde het daarom niet tekenen. Wij snapten er niks van. Schijnbaar dacht ie dat hij nog wel een koper zou vinden die misschien meer zou bieden en het sneller rond kon krijgen. Nou ja als dat zo is dan is dat maar het lot.
De bank waar we de hypotheek aanvraag hebben gedaan wilde ook nog extra informatie van ons voordat ze akkoord zouden geven op het inkomen. Ze wilde een overzicht van al onze leningen en hypotheken in Nederland, dat zou heel makkelijk via internet aan te vragen zijn door ons. Geen idee wat voor een overzicht dat dan zou moeten zijn, ik kon alleen een overzicht van de BKR bedenken maar daar staan geen hypotheken op. Gelijk mijn collega maar even gemaild of ze een overzicht van onze BKR kon mailen.
Uitgerekend vandaag krijgen we zo’n bericht. Ik had me voorgenomen snel de schakelaar om te zetten want vandaag is het geen dag van teleurstellingen maar één van mooie memorabele momenten.
We gingen naar Jairo zijn dorm, onze kids waren die avond ervoor flink wezen stappen en hadden eerst nog trek in een ontbijtje bij Wafflehouse.
Daarna heeft Jai zichzelf snel in zijn pak gehesen want om 12 uur werden alle sporters van de University verwacht bij de sportstaff. Er zijn altijd 2 periodes in het jaar dat studenten de ceremonie van het afstuderen(graduation) kunnen bij wonen en dat is mei of december. De studenten die uitkomen voor de universiteit (The Jaquars) en dat jaar afstuderen krijgen een extra huldiging dat zijn er per periode maar een aantal.

Dit keer 12 stuks. In een speciale ruimte werden de familieleden van de sporters opgevangen met een hapje en een drankje en het hoofd van de universiteit en de sportstaff gingen speechen en bedankten de sporters voor hun bijdrage. The University of South Alabama sport op het hoogste niveau wat je kan sporten in Amerika de divisie 1. De sporters kregen persoonlijk een medailles en een oorkonde uitgereikt.

Er waren 2 tennissers, Jairo en zijn vriend Lucas, verder nog een aantal van de Volleybal, Soccer, Basketball, en American football.
Na deze huldiging moest Jai zijn Cap en Gown aan en wij gingen naar een grote sporthal waar wel 20000 man in kan.
.

Wij zaten op de tribune in spanning te wachten. Iedereen was nerveus, de band begon te spelen en de studenten kwamen per studierichting op, achter de militairen die de vlag droegen met het symbool Business kwam Jairo op lopen, zijn goede vriendin Jamie liep vlak achter hem aan.Hij keek de zaal in en toen hij ons zag begon hij druk te zwaaien en wat er dan door je heen gaat als ouders is onbeschrijfelijk, zo’n gevoel van trots en emotie dat de tranen over mijn wangen liepen en zelfs oma en opa moesten even slikken toen ze hun grote kleinzoon zo zagen staan. Het volkslied werd gezongen en iedereen had zijn hand op zijn hart, echt prachtig daarna moesten ze achter elkaar het podium op komen en werd hun naam opgelezen en het diploma meegegeven en toen mochten ze het kwastje van hun cap de andere kant op doen, het teken dat ze geslaagd zijn.
Wat een prachtige ceremonie was dit zeg, die Amerikanen kunnen er wat, daarna gingen alle studenten naar buiten en gingen ze met elkaar op de foto en werden ze door hun familieleden en vrienden gefeliciteerd.

De vader van Jamie kwam naar ons toe en nodigde ons uit bij hun thuis, hij had een feestje speciaal voor Jamie georganiseerd.

Aan de rand van Mobile lag hun prachtige huis vlak naast de kerk. De vader van Jamie is namelijk dominee. We kwamen bij een grote oprijlaan waar de fakkels aangestoken waren, in de voortuin stond een prachtige fontein, zo’n fontein wil ik ook voor mijn Spaanse huis dacht ik gelijk.

.
Toen we binnen kwamen wisten we niet wat we zagen, een prachtig Amerikaans gestyled huis met in het midden een perfecte kerstboom.

Jamie haar hele familie en naaste vrienden kring was aanwezig en overal in elke kamer van het grote huis stonden schalen met het lekkerste eten. Iedereen was ook zo aardig. Er werd alleen geen alcohol geschonken, dat mag schijnbaar niet vanwege het geloof.
Opeens werd er om stilte gevraagd en ging iedereen bidden en toen begon de vader van Jamie te speechen. Hij vertelde het bijzondere levensverhaal van zijn geadopteerde dochter, van oorsprong komt Jamie namelijk uit Honduras en na een lange procedure van 3 jaar mocht ze eindelijk op haar 14e jaar in Amerika wonen. Ze sprak toen slechts een paar woordjes Engels en moet je nu zien, hij was super trots op haar dat ze nu haar bachelor diploma gehaald had, hij vertelde ook nog dat hij zo dankbaar was dat Jairo haar heeft geholpen met haar studie. Daarna ging Jamie zelf speechen en zij was ook heel blij met haar slimme vriend Jairo zei ze, daarna gingen haar broers en zus ook nog anekdotes vertellen, opeens ging haar vader weer staan en hij vertelde dat er nog iemand was die afgestudeerd was en dat was Jamie haar goede vriend en hij vroeg Jairo een woordje te doen. Voor de tweede keer die dag sprongen de tranen in mijn ogen zo trots was ik toen mijn grote zoon voor 50 man fantastisch ging speechen in het Engels, echt heel gaaf.
Na een groot applaus werd de taart aangesneden die heel toepasselijk in de vorm was van een cap.

Wat een lieve warme mensen zijn dit en wat een enorme gastvrijheid, dat wij daar zomaar bij mochten zijn.
We wilden ook nog even met ons eigen gezin zijn op deze bijzondere dag en daarom aten we niet zoveel want later op de avond gingen we nog bij TGI Friday’s eten.
We waren helemaal gexefnspireerd geraakt door Jamie en haar familie dat ook wij één voor één gingen speechen en toen onze dochter ging speechen en vertelde dat ze zo trots was op haar grote broer zat ik voor de derde keer deze dag te janken! Deze dag zal ik nooit nooit meer vergeten

.

Na het ontbijt reden we naar Mobile Alabama, eindelijk de plek bekijken waar onze zoon 2 jaar gewoont heeft en het beste van alles hem weer na 4 maanden in de armen te kunnen sluiten.
Na het inchecken in ons hotel zijn we naar The University of South Alabama gereden. We belden Jairo om een uitleg te krijgen hoe we op de campus moesten rijden om zijn kamer te vinden, groot terrein zeg, echt enorm het leek wel een dorp, er studeren 14279 studenten uit 90 verschillende landen en ongeveer 2600 studenten wonen op campus.

Jairo zijn dorm lag in gebouw Delta nr 5, een prima kamer op de begane grond met een klein 2 persoonsbed, een bureau, kast, koelkast, wastafel, bad/douche en toilet. Prima voor een man alleen. Zelf had hij er nog een tv/dvd bijgekocht.
Jai gaf ons een rondleiding, na ons eerst uitgebreid geknuffeld te hebben. We hebben het sportcentrum gezien, met the Gym, de sportvelden, zwembaden en natuulijk zijn favoriete plek, de tennisbanen, de college zalen.

Het viel me op dat alles zo nieuw en mooi was, the cafeteria waar ze altijd eten was gesloten vanwege de vakantie, jammer dat we dat niet konden zien, Cheyenne had er wel gegeten zij was immers 14 december al geariveerd in Mobile en had alles al ontdekt en gezien, ze was ook al met Jai en zijn matties wezen stappen, het echte studenten leven ervaren dus.
We waren onder de indruk van de University, zo mooi en groot, na de rondleiding ontmoeten we Jairo zijn vrienden, ook leuk om een gezicht te zien bij al die namen, een aantal waren al naar huis voor de vakantie, die komen weer terug in Januari maar Jamie en Lucas studeren af dit semester net als Jairo. Ik vond het heel jammer dat één van zijn beste vrienden John al naar huis was ivm familieomstandgheden, hem had ik graag ontmoet.
Aan het eind van de middag gingen we nog even naar de mall, Jairo liet zijn haar knippen om op de diploma uitreiking er tip top uit te zien.
S’avonds gingen we met z’n allen bij Olive Garden eten, pasta met salade. Fijn om weer samen te zijn als familie.
Morgen zal een spannende dag worden.

Na heerlijk geslapen te hebben in het hutje met de naam Legends gingen we in de kroeg cq ontbijtruimte donuts eten, heerlijk Amerikaans.

Deze slaapgelegenheid heet in de volksmond B&B= Beer and Bed.

We reden door naar Jackson Mississippi en bij het het prachtige historische Zuiderlijke huis van de Fairview Inn ervaarden we de Southern Hospitality, we kregen een rondleiding en er werd veel verteld over de historie van dit huis. In tegenstelling wat veel mensen denken was dit geen plantage huis maar ‘gewoon’ een huis van een hele rijke man. Vroeger was hij wel een racist schijnt maar in de loop der jaren werd hij steeds milder en uiteindelijk heeft het verkocht aan een andere familie, het is één van de weinige huizen daar in de buurt wat kwa bouwstyle nog intact is gebleven. Nu fungeert het huis als sjiek hotel waar vele koninklijke families nog steeds slapen. Koning Juan Carlos van Spanje en prins Edward van Engeland hebben daar onlangs nog geslapen en wij hebben hun kamer gezien, leuk hoor.

.

Die avond hebben we bij Logan’s gegeten dit restaurant staat bekend om zijn goede steaks maar zeker ook om het emmertje met de doppinda’s wat je van te voren krijgt.

Elvis kocht voor ongeveer 100.000 dollar het landgoed Graceland om er samen met zijn ouders te wonen, later kwamen er ook veel vrienden bijwonen. Graceland is het meest bezochte woonhuis als museum in Amerika, na het Witte huis.
Graceland heeft drieëntwintig kamers, waaronder acht slaapkamers en badkamers, in de grote tuin grazen paarden en er is een meditatie plek gemaakt, op deze plek is hij ook begraven, maar ook zijn ouders en oma en een gedenksteen van zijn kleine tweelingbroertje liggen daar

.
Wanneer je naar Memphis gaat moet je gewoon naar Graceland, zo wij dus ook. Met een busje werden we tot voor de deur gebracht, met een koptelefoontje kon je dmv een self guided tour door het huis lopen, alles nog in de zelfde style als toen, behalve de kleur, in huis was de kleur van oorsprong overwegend rood en door Priscilla na Elvis zijn dood werd het blauw. We mochten alleen de benedenvloer bekijken, boven is privé. Op een gegeven moment kom je door een gedeelte van het huis waar allemaal gouden platen hangen, echt ontzettend veel, uit allerlei landen vandaan, ook zie je zijn muziekinstrumenten en zijn kostuums achter vitrines staan.
Aan de overkant van de weg is een grote hal waar heel veel van Elvis zijn oude auto’s staan, ook zijn vliegtuigen staan daar, wij zijn daar ook binnenin geweest.

Verder nog vele ruimtes met vitrines met kleding, instrumenten, krantenartikelen en van alles wat maar met Elvis te maken had. In elke ruimte hoorde je zijn muziek. Ook waren er uiteraad veel souvenirs winkeltjes waar je genoeg kon inslaan.
Zo’n bezoekje aan Graceland is misschien wel wat toeristisch maar beslist de moeite waard ik had het voor geen goud willen missen en je heb er een zeker een aantal uur voor nodig om alles op je gemak te kunnen bekijken.
Na dit bijzondere bezoek zijn we doorgereden langs de kantoenvelden naar Clarksdale Mississippi.

Onderweg zie je de armoede, dit is echt weer een heel ander stukje Amerika, mensen die in hutjes wonen gemaakt van oud hout en golfplaten.
In de Shack-up inn, een bijzondere slaapgelegenheid in de middle of nowhere kan je ervaren hoe het voelt om in een hutje te slapen, het ziet er oud uit want het is gemaakt van sloophout maar er zijn gewoon comfortable bedden met heerlijke lakens van bamboe. Maar als je aan komt rijden denk je waar ben ik in godsnaam terecht gekomen, in een soort hippie commune ofzo met iedereen die muziek speelt, de blues natuurlijk.
Play the blues, feel the blues dat is het motto van de kroeg van Morgan Freeman, The Ground Zero Blues Club. Ik ben nog nooit op een plek geweest waar de muziek en de sfeer je zo van binnen raakt. Wat een geweldige tent is dit zeg. S’avonds hebben we onder het genot van de zuidelijke biertjes,Pecan en Idian summer een plaatselijk gerecht gegeten de urenlang gekookte pork en we luisterden naar de muziek van Suga and The Sweettones.

Razerblade, een man van 65 met weinig tanden in zijn mond kwam bij ons aan tafel zitten en vertelde dat je de blues pas kan spelen als je de blues zelf ervaren hebt, je moet iets meegemaakt hebben in je leven anders speel je geen echte blues.
Speciaal voor ons zong hij een aantal liedjes diep uit zijn hart, hij werd begeleid door Omar een jonge jongen met gevlochte haar die geweldig gitaar kan spelen en dit alles maakte op ons een diepe indruk.

Toevallig pakte ik bij de balie een lokale krant en las tot onze verbazing dat Graceland het hele jaar open is op dinsdag behalve de eerste 2 in dinsdagen in december. Gelukkig slapen we 2 nachten in Memphis en kunnen we morgen ook nog gaan, vandaag maar wat anders verzinnen.

We besloten om naar een grote mall te gaan in German Town dit ligt aan de rand van Memphis, we zijn ook nog bij de Wal-Mart geweest en ja hoor daar hadden ze mijn favoriete handdoeken ook liggen, natuurlijk heb ik er een aantal bijgekocht. Ik ben nog niet helemaal los van het Spaanse huis want ik zag ook dat ze schitterende douchegordijnen hadden en ik kon het niet laten om er daar ook één van te kopen. Ik zag nog veel meer dingen voor het huis maar meer meenemen zit er echt niet in, past echt niet in de koffer. Ze hadden ook prachtige dekbedden in de mall en helemaal niet duur, misschien kan ik die wel online bij Sears bestellen daar doen ze aan international shipping, een 7 stuks comforterset kan je al kopen voor 120 euro.

Die middag zijn we naar de Sunstudio’s gegaan. Een bevlogen tourgide die je de oude tijd deed her beleven leidde ons door de studio’s waar Elvis zijn eerste 20 platen heeft opgenomen. Maar niet alleen Elvis, ook Johnny Cash and BB King en onlangs zelfs U2 hebben gebruik gemaakt van deze kleine populaire studio.

Die avond zijn we in een straatje nog voor Bealestreet wat duurder gaan eten bij een restaurant met een uniek concept. Dit restaurant heet Flight, je krijgt een vlucht van de voorgerechten, hoofdgerechten en nagerechten, dat betekend dat je op één bord 3 kleine porties krijgt van 3 verschillende gerechten van de kaart, dan hoef je niet te kiezen maar kan je van alles proeven. Bij elk gerechtje krijg je ook een eigen wijn. Het restaurant zat stampvol met allemaal hippe mensen en staat ook bekend als één van de beste in Memphis en daar zijn wij het helemaal mee eens.

Na een goed ontbijt in hotel Country Inn zijn we naar het grootste gietijzeren standbeeld van de wereld geweest wat ook in Birmingham staat, het standbeeld van Vulcan is 17meter hoog en staat op de top van de berg die zo over de stad van het staal en ijzer uitkijkt.

Toen onze dochter in Alabama woonde is ze met haar hostvader op tripje naar Lynchberg Tennessee geweest, daar heb je de wiskey stokerij van Jack Daniel’s. Alle whiskey van Jack Daniel’s wordt daar gemaakt, zij vond het zo leuk dat ze zei dat wij hier ook beslist heen moesten gaan, zo kregen wij op zondag 11 december ook een goed georganiseerde rondleiding over het terrein. Maar omdat het een dry county is mochten niet proeven en zelfs niet kopen. Door de weeks mag er wel een speciale fles verkocht worden aan toeristen (sinds een jaar pas) maar op zondag is ten strengste verboden.

Jack Daniel Distillery kreeg haar vergunning in 1866, waardoor het de oudste geregistreerde stokerij in de Verenigde Staten en een nationaal erfgoed is. Het is daar waar Mr. Jack het recept van de Old No. 7 maakte. Het is daar waar het zuivere, niet-ijzerhoudende bronwater vloeit. En het is daar waar elke druppel Jack Daniel’s Tennessee Sippin’ Whiskey ook vandaag nog steeds wordt gemaakt.

Na dit leuke bezoekje reden we door naar Nashville de stad van de country. Op aanraden van de receptie dame zijn we die avond bij Wild Horse wezen eten. Persoonlijk vond ik daar niks aan, het was een soort massa tent, er speelde een band er was een grote dansvloer waar aan linedancing gedaan werd en het eten was erg matig. Snel weg hier dacht ik, op zoek naar een leuk kroegje waar echt muziek gemaakt wordt. Zo belanden we bij de Wiskeybar waar een leuke rockabilly band speelde The Eskimo Brothers, mijn vader dronk daar zijn eerste Jack Daniel’s Wiskey en sindsdien is hij verkocht en wil hij bijna geen andere wiskey meer drinken. Het was erg koud die avond maar wij stonden warm in de kroeg met een leuke band en goede wiskey uit Tennessee.

Er zat geen onbijt bij het hotel daarom gingen we op zoek naar een lekker ontbijt tentje, bij Chicken a Filet was het erg druk, dan zal dat wel goed wezen dachten we, het bleek gewoon een soort Mc Donalds te zijn maar dan alleen met kip. Dus zo zaten we onze eerste ochtend in de States al aan de fastfood!

Daarna zijn we vanuit de staat Georgia naar de staat Alabama gereden, in 2.5 uur kwamen we aan in Birmingham. Deze plaats staat bekend om het Civil Right Institute. Een zeer indrukwekkend museum over de mensen rechten, voor het museum staat een groot standbeeld van Martin Luther King. Toevallig bleek het 10 december internationaal Civil Rights Day te zijn en daardoor kwamen jonge kinderen uit de buurt gedichten voorlezen met live gespeeld muziek op de achtergrond, deze gedichten hadden ze zelf gemaakt.Erg leuk om te horen hoe ieder dat zelf had ingevuld.Het was koud in Amerika, dat had ik niet verwacht ik had alleen een zomerjas bij me, dus bij de Wal Mart heb ik een poncho en een sjaal erbij moeten kopen. In die favoriete supermarkt van onze dochter zag ik prachtige handdoeken liggen, die wil ik voor mijn Spaanse huis kopen, alleen ze hadden er nog maar twee, maar gelukkig zit de Wal Mart door heel Amerika dus ik vind er vast nog wel meer dacht ik. Lesley verklaarde me voor gek, dan moeten de hele vakantie die dingen meeslepen, heel onhandig, maar ik hield voet bij stuk en kocht ze gewoon.

We hebben nog steeds niks gehoord van onze Spaanse advocaat, maar nu moeten dit ook gaan los laten want we vertrekken naar Amerika en daar gaan we hele andere avonturen beleven en daar willen we ook van genieten.

Onze dochter bracht mijn ouders en ons naar het vliegveld, zelf vliegt zij pas 14 december naar Amerika.

Mijn ouders hebben een andere vlucht dan wij, zij vliegen via Londen met British Airways naar Atlanta en wij rechtsstreeks met de KLM. Mijn ouders komen daardoor ook een paar uur later aan dan wij. Wij kunnen dan alvast een huurauto regelen en een tomtom kopen bij de supermarkt.

De eerste nacht sliepen we in het Hilton en de auto die we gehuurd hadden was een grote Dodge Van. Die avond hadden we gewoon in het hotel gegeten want we waren moe van de reis en er was een tijdsverschil van 6 uur en dat hakt er wel in.