Maandag 28 november hadden we afgesproken met de makelaars van Sunset properties. Ontzettend leuke mensen zijn Marcel en Lesley. Marcel is van oorsprong Nederlands, maar woont al vanaf zijn 15e in Spanje. Lesley is Engels en haar hadden we al eerder ontmoet tijdens de eerste bezichting van het huis.
Marcel nam ons mee naar Antequera naar het politieburo waar we een Nie nummer gingen aanvragen. Heel handig dat hij heel wat mensen kent anders was het vast niet zo snel gegaan.
Daarna gingen we naar de Unicaja bank voor een rekeningnummer. Die heb je weer nodig voor een Nienummer.
Toen zijn we nog naar ons huis gereden om het wederom van binnen te bekijken en we hebben overal foto’s en filmpjes van gemaakt.
Daarna zijn we naar Rutte gereden in dat plaatsje is elk jaar in november en december een tentoonstelling in de chocolade en turron fabriek. Van deze lekkernijnen wordt een dorpje na gebouwd, grappig om te zien, natuurlijk konden we het niet laten om wat turron in te slaan.
Die avond had Ibolja Indisch voor ons gekookt. Daar kan je ons ook altijd blij mee maken.

We vertrokken op 27 november naar Spanje voor de vierde keer dit jaar maar nu met een missie.
Natuurlijk wilden we gelijk weer gaan kijken bij “ons” huis.
We hadden een auto gehuurd via BCO, dat hadden we al een aantal keer eerder gedaan maar nog nooit zo goedkoop als nu, ik dacht eerst dat ik het mis had want 5 euro per dag vond ik wel erg laag, maar het was echt waar, we huurden een opel astra voor 3 dagen en dat kostte ons maar x8015 euro plus natuurlijk de benzine die je verbruikt, echt spotgoedkoop.
Vanaf Malaga airport reden we in precies 50 minuten naar ‘ons’ huis, er is een nieuwe snelweg in aanbouw met aansluiting op het vliegveld en dan kan je daar nog eens 10 minuten vanaf trekken.
Toen we door de olijfboomgaarden ons huis tegemoed reden kregen we allebei weer de kriebels.
Wouh, wat ontzettend mooi, we waren nog steeds verliefd. We liepen weer om het huis heen en keken vanuit alle hoeken van de tuin naar het huis, maakte foto’s en video’s en zeiden tegen elkaar dat er toch wel heel veel werk te doen was maar dat het uiteindelijk een waar plaatje kan worden.
Nog even kwijlen en toen reden we verder naar het huis van Rob en Ibolja in Iznajar.
Het was een warm welkom en een leuk weerzien. Het was maar2 maanden geleden dat we hier voor het laatst waren.
We spraken af dat we later die dag samen gezellig zouden gaan lunchen, maar eerst gingen wij nog wat rondrijden in de omgeving van ons huis, de buurt even goed verkennen.
We belanden bij een heel sjiek hotel waar ook de koning van Spanje 1x per jaar slaapt, dat is een 5 sterren hotel met spa en 2 goede restaurants en een lunch bar dat alles op een eigen landschap/bos. Helaas bleek dit hotel in de maanden november, december, januari en februari dicht te zijn. Hier gaan we vast wel een keertje eten of gewoon een kopje koffie drinken. Hotel Barcelo Bobadilla
Ook in de omgeving ligt Hotel Carlos Astorga, dit hotel heeft 18 kamers en een restaurant wat Los Borbollones heet.
Daar buiten op het terras in de volle zon bestelden we een tinto de verano en we kregen daar een heerlijke tapas bij, een stokbroodje met spek en ei, heel erg lekker en bij het tweede drankje kregen we er olijven bij.
Naast dit restaurant ligt een manage Cortijo las Mijanas, ook leuk om te weten voor als onze gasten paard willen rijden.
Ook vlakbij ons huis ligt hotel/restaurant la Paloma daar kan je heel lekker eten is ons verteld. We konden het niet uitproberen want deze week was het toevallig dicht.

Toen we om 3 uur weer terug waren bij Rob en Ibolja stond er een lekkere lunch op ons te wachten, stokbroodjes met van alles lekkers erop en er werd een fles rosé cava open getrokken en we toosten op het Spaanse huis.
Daarna nog even relaxen en s’avonds trakteerden wij hun op een etentje om te bedanken voor al het voorwerk wat ze voor ons gedaan hebben. Zij mochten het restaurant bepalen zij zijn immers de deskundige in dat gebied. Zo belanden we in Salinas, daar zit in een oud stationnetje, een leuk restaurant met een goede keuken. De huis wijn was echt heel erg lekker en het was een super gezellige avond geworden.

Er is inmiddels veel gebeurd. Ons bod werd door onze advocaat aan de makelaar doorgeven en de makelaar brengt dat weer over aan de eigenaar.
We willen het huis echt graag hebben en we hebben geprobeerd een inschatting te maken van de marktwaarde van het pand. Het huis staat al een jaar leeg daardoor is er veel achterstalling onderhoud, maar met goed schoonmaken en een paar liter verf kom je al een heel eind. Bouwtechnisch weten nu ook waar we aan toe zijn.
Maar hoe bepaal je de waarde van een huis, het is vraag en aanbod. Ik denk dat als het huis in goede staat is dat het echt veel meer kan opbrengen want het is een groot pand met veel slaapkamers.
De eigenaar is al flink gezakt met de vraagprijs sinds hij het voor het eerst op de markt bracht. Nu was dat eerste bedrag wel veel te hoog, maar de tijden waren toen nog wel wat beter. Nu zit de Spanje economie in een dip vandaar hij de prijs noodzakelijkerwijs steeds meer heeft laten zakken. De vraagprijs die hij op het moment hanteerd is voor ons nog steeds te hoog maar we gaan proberen nog wat van de prijs af te krijgen. Net toen we hadden besloten wat ons max bod zou worden hoorden we dat de eigenaar recent zo’n bod had afgeslagen en daardoor zijn we toch maar wat hoger gaan zitten.
We begonnen met een bod wat iets onder ons max lag, toen wij ons bod deden kregen we wel gelijk een tegenbod, de onderhandelingen waren dus begonnen. Echter dat tegenbod was x805000 boven ons max.
De makelaar vertelde onze advocaat verbaasd te zijn dat de eigenaar toch nog gezakt was omdat deze eerst stellig had gezegd dat de nieuwe vraagprijs echt zijn bodem was, dus het was niet waarschijnlijk dat hij nog verder ging zakken.
Oh jee wat nu rekenen, rekenen, rekenen het komt nu zo dichtbij allemaal. Mijn ouders om advies gebeld en zij zeiden blijf bij je eigen max en zeg dat ook. Dus wij weer met lood in onze schoenen bellen met de advocaat dat hij nu een bod uit moest brengen met onze max.
Onze advocaat had ook de eis neergelegt dat de eigenaar zou zorgen dat alles goed in de registers komt te staan en dat die kosten ook voor de verkoper zijn want dat kost ook ongeveer x8010000.
Omdat het tegenbod van de eigenaar ook zijn bodem was stelde hij voor om er tussenin te gaan zitten. We hebben toen toch maar besloten omdat te accepeteren, je gaat geen koop op x802500 afslaan.
Hoera bijna eigenaar. We sprongen een gat in de lucht.
Maar we zijn er nog niet we moeten de financiering nog rond krijgen. We willen toch voor een Spaanse bank gaan, dit omdat deze 70% geeft van de getaxeerde waarde en dan heb je even wat meer speelruimte. Onze advocaat gaat dus praten met een Spaanse bank namens ons om te kijken of zij ons fiat geven. Spanje is ook steeds strenger geworden ivm de krediet crisis dus we weten niet hoe dat gaat lopen.
We moeten onze advocaat gaan machtigen om namens ons zaken te kunnen gaan regelen en ook moeten we een Spaans belastingnummer hebben(Nie nummer) en daarom besloten we om toch met spoed nog een paar dagen naar Spanje te vertrekken

Het enige waar ik nu mee bezig ben is ‘ons’ Spaanse huis. Elke dag zit het in mijn hoofd. Inmiddels hebben we de vertaling gekregen van de papieren van de gemeente. Het blijkt dat niet alles goed in de registers staat, maar niks wat niet te regelen valt verzekerde de advocaat ons.
De advocaat stelde voor om al een reserveringscontract met daarin wat clausules op te maken, als de eigenaar en wij accoord zijn over de prijs gaan we dat tekenen en kan het huis van de markt gehaald worden.

Maar voordat wij willen gaan bieden willen we eerst een bouwkundig onderzoek laten verrichten want we willen niet direct voor hoge kosten komen te staan.
Wij vertelden dat tegen onze Nederlands/Spaanse vrienden Rob en Ibolja . Zij boden aan om voor ons door het huis te lopen en een schatting te maken van de kosten die zij denken dat er nog bijkomen.
Afgelopen woensdag 16 november gingen Rob en Ibolja samen met de bouwkundige door elke kamer van het huis heen.
2 dagen later ontvingen we een gedetaleerd verslag van Rob en Ibolja, echt fantastisch wat een super mensen. Daarin schreven zij per kamer wat het ongeveer zou kosten en wat er noodzakelijk gedaan moet worden.
Van de bouwkundige ontvangen we het rapport binnen een week. Ze schreef ons wel al een indicatie van kosten die we moeten gaan maken voor de toekomst en voor direct. (dat zijn slechts een paar dingen)
Het gaat wel allemaal wat trager in Spanje, want we hebben inmiddels 3000 euro naar de advocaat overgemaakt zodat ze gelijk het reserveringscontract kunnen opmaken mits noodzakelijk. Maar zover we weten hebben ze vrijdag nog geen bod voor ons uitgebracht, daar baal ik wel van want ik wil het nu wel eens weten of het wat wordt.

Vandaag is onze dochter jarig. Alweer 19 jaar is ze geworden. Afgelopen week heeft ze moeten werken op het zelfde kantoor als ik, gezellig hoor samen lunchen en samen treinen. Ze doet het allemaal zo goed op het werk en ze leert zo snel, ik ben ontzettend trots op haar.
Vandaag heeft ze een tentamen en vanavond gaan we uiteten bij Dauphine, in de club zelf hebben we een tafel gereserveerd en kunnen we de hele avond genieten van de band die daar speelt.
We krijgen een 4 gangen menu, ik ben heel benieuwd hoe onze grote dame dit allemaal vindt. Mijn schoonzusje gaat ook mee, zij had nog een verjaardags cadeau tegoed.
Er was vandaag ook nieuws uit Spanje eindelijk, ik werd gebeld door het Spaanse advocaten kantoor, eindelijk hadden ze alle gevraagde papieren van de gemeente gekregen, nu moest het nog even vertaald worden in het Engels zodat wij het ook kunnen lezen.
Volgens de dame aan de telefoon zag het er redelijk goed uit, ze gingen het nog even bestuderen allemaal en ze zullen het ons spoedig toe sturen.
Zullen we eindelijk de volgende stap kunnen gaan zetten?

Wij hebben er geen gras over laten groeien, ons Nederlandse huis staat vanaf vandaag te koop bij een makelaar en het staat op funda. Er zijn mooie foto’s gemaakt en de verkoopfolder ziet er prachtig uit, Het huis staat te koop voor een behoorlijk bedrag, een bedrag wat het ook waard is maar niet iedereen kan dat betalen, daartegen hoeft het er maar 1 te zijn die het wil kopen. Heel spannend nu, hoe lang zou het duren voordat het verkocht wordt? En dan zijn we er wel aan toe om al te verhuizen? Waar gaan we dan wonen? We zien het allemaal wel, ik laat het allemaal maar over me heen komen.
Ondertussen wachten we nog steeds op de gevraagde gegevens van onze Spaanse advocaat, ze bellen elke 2 dagen met de gemeente zeggen ze, maar in Spanje gaat het manana manana. Kunnen we alvast wennen. Ze hadden toen gezegd het duurt ongeveer een weekje, ja ja, lang weekje.
Ik moet wel zeggen dat het me wel een beetje moeite kost dat wachten, hoe moeilijk kan het allemaal zijn om onze vragen beantwoord te krijgen, maarja we hebben documenten nodig van de gemeente waar het huis in staat en dat duurt gewoon even, dus geduld is een schone zaak.
Ondertussen ben ik bang dat iemand anders ons voor is en het huis voor ons neus gaat wegkapen, weet je voor mijn gevoel is het al een beetje ons huis, raar hé dat ik dat zo voel.
De Spaanse makelaar heeft ons een beetje bang gemaakt want ze vertelden dat er die week alweer 3 kijkers geweest waren. Maar hoe waarschijnlijk zal dat zijn dat zij het direct willen kopen, het huis staat al meer dan een jaar te koop, maar denk ik dan hij is recent in prijs gezakt en dat trekt toch weer nieuwe mensen aan, ik weet het, ik maak mezelf gek.
Jullie kunnen een deposit betalen van x80 3000, zei de makelaar, om het pand een maand van de markt te halen, maar als de koop om wat voor een reden dan toch niet doorgaat zijn we dat bedrag kwijt. We twijfelde of we dat wel moesten gaan doen, we vragen de advocaat maar even om raad.
Ik hoop wel dat we snel antwoord krijgen op die vraag maar ook op de vragen die we nu al ruim 2 maanden geleden gesteld hebben, we willen namelijk de volgende stap zetten.
Als we gehoord hebben dat het huis legaal is laten we een bouwkundig rapport maken en daarna gaan we pas bieden denk ik.
Doe altijd een bod waarvoor je je schaamt zei onze vriend Job laatst. Dan kan het nog wel eens heel verassend aflopen. Dat was zijn ervaring toen hij een boot kocht onlangs. We zullen deze tip van harte nemen als het zo ver is.

Zoveel stof tot nadenken na deze vakantie. We willen beslist niet overhaast te werk gaan en alleen op emotie iets beslissen.
Thuis werd de rekeningmachine er maar weer eens bij gepakt.
Voor een Nederlandse hypotheek op een Spaanse huis krijg je 60% van de getaxeerde waarde van het huis, bij een Spaanse hypotheek 70%. Dus bij een Nederlandse hypotheek moet je 40% eigengeld meebrengen en bij een Spaanse 30%. Daarbovenop komt nog even tussen de 12 en 14% kosten koper, dat moet je ook zelf meebrengen.
Ook nog de vragen, wat zal er noodzakelijk verbouwd moeten worden, wat alleen cosmetisch en wat moet direct en wat kan nog even wachten maar moet uiteindelijk wel gebeuren?
Rekenen, reken, reken.
Moeten we ons huidige huis eerst verkopen of kunnen we het ook betalen naast ons huidige huis.
Ik ben wel al met twee makelaars gaan praten en we hebben besloten om degene waar we het beste gevoel bij hebben een verkoopopdracht te geven.
We zijn om goed beslagen ten ijs te komen alvast met mijn eigen bank wezen praten want zij hebben een speciale afdeling buitenland hypotheek, zij hebben alles globaal voor ons doorgerekend en we zijn tot de conclusie gekomen dat we niet persee dit huis hoeven te verkopen om toch de aankoop in Spanje door te laten gaan, mits we het huis in Spanje natuurlijk voor een bepaald bedrag gaan aankopen.
Maar als we naast ons Nederlandse huis ook een Spaans huis kopen hebben we natuurlijk geen geld meer om het huis te verbouwen, slechts om het iets te verfraaien en dat is dus ook een keuze.
Behalve het verschil in hypotheekbedrag wat je krijgt bij de Spaanse of Nederlandse bank zit er ook verschil in het rentetarief. De rente in Spanje is lager maar je moet wel verplicht aflossen daardoor worden je maandlasten weer hoger, terwijl je in Nederland wel voor een groot deel aflossingsvrij kan krijgen. Ook is in Spanje een levensverzekering verplicht en in Nederland niet, het zijn allemaal afwegingen die we zullen moeten maken.
We zijn er nog niet uit wat we doen, maar wel fijn om te weten dat het met een Nederlandse bank wel kan in iedergeval.
Er moeten nog een hoop stappen gezet worden voordat we uberhaupt aan een hypotheek kunnen gaan denken.
Maar voordat we een bod gaan doen moeten we eerst maar eens horen of het huis wel legaal is. We worden keurig op de hoogte gehouden door onze advocaat, ze zijn er mee bezig maar ondertussen weten we nog steeds niks zeker.

Op het prachtige buitenterras bij het grote huis kregen we ons ontbijt geserveerd. Hoe willen jullie je eitje vroeg de gastvrouw. Oh lekker gebakken, dat hadden deze vakantie nog niet gehad.
Er heerst een fijne atmosfeer in deze prachtige b&b echter wij zitten toch liever in de campo, maar deze plek is voor een aantal dagen beslist een aanrader, zeker als je houdt van de gezeliigheid van een stadje of snel in de drukte aan de kust wil zitten.Binnen een minuut of 20 reden we naar Fuengirola en daar hadden we afgesproken met Albert en Mara, wij kennen deze vriendelijke mensen van hun fotoblog. Ze zijn de zelfde leeftijd als mijn ouders en zij wonen om en om in Nederland en Spanje en dat al 20 jaar.
Fuengirola is weer een heel ander stukje Spanje, we hadden afgesproken bij een levendige boulevard pal aan het strand. Daar lag ook het appartementje van Albert en Mara, trots lieten ze ons zien hoe prachtig hun uitzicht is. Na gezamelijk een kopje koffie gedronken te hebben bij hunfavoriete ijssalon gingen we na 2 uurtjes weer terug naar het vliegveld.
Onze vakantie zat erop. Wel een hele spannnende vakantie dit keer. Wie weet is het niet onze laatste keer van dit jaar dat we in Spanje zijn, maar niet op de zaken vooruit lopen, eerst maar eens wachten wanneer onze advocaat van zich laat horen.

Ik word de laatste tijd om half 6 al wakker en ik kan daarna maar niet meer in slaap vallen, dat komt omdat het huis door mijn hoofd spookt. Bij b&b Alegria de la Vida hebben ze heerlijke comfortabele zitstoelen en daarin ben ik maar een boek gaan lezen, even mijn gedachten verzetten.
Om 10 uur gingen we rustig ontbijten en we vertelden de eigenaren van het bezoek aan ons droomhuis. Waarom ga je niet langs een advocaat zeiden ze, gewoon even vrijblijvend informeren hoe het allemaal zit hier, Del Prado is een goede, hé die naam herkende wij daar hadden Ibolja en Rob het ook al overgehad.
Advocaten kantoor Del Prado heeft meerdere vestigingen o.a. in Antequera maar ook in Alhaurin en in dat plaatsje lag onze volgende b&b, dus misschien moesten inderdaad daar maar eens langs gaan, ook een pré is dat ze daar engels spreken.
We hebben nog honderd uit gekletst met de gastvrije eigenaren van Alegria de la vida, ze gaven ons helemaal niet het gevoel dat we weg moesten en dat terwijl er die dag ook weer nieuwe gasten zouden komen.Ze drukten ons op het hart om altijd een bouwkundig rapport te laten maken, maar ook een advocaat in de hand nemen is een goede investering en zeker het bedrag wat je betaald waard.
Toen we afscheid namen spraken we af dat we elkaar in de toekomst zeker nog eens zouden zien.
In het dorp Alhaurin el Grande hebben we gelijk het kantoor van de advocaat opgezocht en we zijn naar binnen gestapt met de vraag of we informatie konden krijgen.
Voor x8060 konden we een afspraak krijgen wat we vervolgens weer terug krijgen als we met hun in zee gaan, dat leek ons fair en we maakten een afspraak voor later die dag.
Al onze vragen hebben we kunnen stellen, ook maar even voor de zekerheid gevraagd hoe het met die eerste makelaar zat, of we iets aan hem verplicht zijn ondanks dat we het huis niet van binnengezien hebben. Nee hoor als hij dat zou proberen is hij illegaal bezig zei onze advocaat en dan stuur je ons maar op hem af.
Aan het einde van het gesprek hadden we zoveel vertrouwen in Del Prado dat we besloten hebben om hun de opdracht te geven om voor ons uit te zoeken of het pand legaal is, of de verkoper echt de eigenaar is, of er recht van overpad is, hoe het zit met het bestemmingsplan, of alle belastingen betaald zijn en of er voor alle gebouwen op het terrein een vergunning is afgeven.
Ze verwachtten dat het ongeveer een week zou duren voordat ze de antwoorden op onze vragen zouden hebben.
Spannend hoor nu is het echt begonnen.
In Alhaurin hebben we die middag geluncht en toen reden we naar onze laatste b&b van deze Spanje vakantie, deze lag aan de rand van het stadje: Casa de Orange.
Deze b&b wordt gerund door twee vrouwen, ze zijn niet de eigenaar van het complex, dat zijn twee mannen maar deze dames huren het voor een aantal jaar.
Op het moment dat wij er waren was één van de 2 ziek en dat kwam heel slecht uit want de volgende dag zou er een groot feest plaats vinden van wel 100 man met eten en muziek, gelukkig waren er 2 vriendinnen langs gekomen die ze hulp boden. Jammer dat wij hier maar 1 nacht blijven het feestje hadden wij ook wel mee willen maken.
Het hoofd huis was een immens heren huis en daarnaast lagen gebouwtjes met wel 6 gastenkamers, alles heel stylevol ingericht. Een schitterende ommuurde tuin met allemaal fruitbomen. Het grote huis was echt authentiek Spaans met allemaal mooie tegeltjes, werkelijk een plaatje om te zien.
Er was geen mogelijkheid om in de b&b s’avonds te blijven eten maar dat hoeft ook niet want het ligt op loopafstand van allemaal leuke restaurantjes. Heel soms hebben ze wel eens een thema avond.
Deze b&b had veel weg van een kleinschalig hotel maar dan wel met een persoonlijk tintje.
Onze laatste avond Spanje zijn we midden in het dorpje gezellig buiten op een terras wezen eten bij Restaurante Sardina, time flies when you’re having fun.

Na een lekker ontbijtje vertrokken we alweer, het is wel kort hoor ergens slapen voor 1 nachtje, maar toch krijg je een indruk en onze indruk was dat dit hele hartelijke vriendelijke mensen zijn die met veel plezier hier een b&b runnen.
We mogen ze altijd mailen met vragen over alles wat te maken heeft met het kopen van een huis in Spanje vertelde ze nog.
We reden over een niet al te beste weg in een half uur naar Ardales daar zie je echt prachtige blauwe meren, een genot om te zien. De meren zijn vrij groot en heel helder blauw.  Je kan er goed wandelen, maar de wandeling naar El Chorro’s beroemde brug hebben we niet gedaan want er stond te veel wind en ik had ook geen goede wandelschoenen bij me.Bij restaurant Mirador hebben we geluncht met fantastisch uitzicht.Daarna zijn we door gereden naar onze volgende b&b van Margreet en Bert die ik ook al van facebook kende. In Pizarra/Zaela kregen we een warm welkom met een glas rosé en lekkere hapjes.
Ik was onder de indruk van deze b&b Finca Alegria de la Vida, ik vond het heel mooi liggen, lekker veel groen en in onze kamer was goed gelet op details, een waterkoker, een flesje cava en het had een veranda met prachtig uitzicht op het dorpje en op de tipi tent. Leuk hoor zo’n indianen tent en best groot van binnen.  Ze hebben naast de tipi in totaal 2 gastenkamers en nog een kamer die ze gebruiken voor een jongere die door omstandigen het moeilijk heeft en daar weer een beetje bij kan komen. Overal hadden ze sfeervolle hoekjes gemaakt en onder een grote boom stond de eettafel. Alles sprak me eigenlijk aan, dit is wat ik leuk vind aan een b&b, ongedwongen en relaxt maar toch luxe als je wilt.
Samen met hele aardige andere gasten kregen we die avond een grote pan rijkelijk gevulde paella voorgeschoteld.