10 juli 2026

De schilders waren nog druk bezig, alles wat wit was werd witter. Het ziet er alllemaal zo prachtig uit nu. Wat is het toch een schitterend huis.

Lesley was klaar met de kozijnen en ging de tafeltennistafel weer oppimpen, wat een mooie kleur blauw.

Het is weer klaar voor een lekker potje tafeltennis. Ik heb er maar vlaggetjes boven gehangen, in de hoop dat de vogeltjes er niet op gaan poepen. Ze zitten graag op de electradraad erboven namelijk.

Die tafel is zo’n aanwinst, Arturo en Santiago hadden er ook zo fijn meegespeeld, toen ze hier waren. Ik had hem ooit een aantal jaar geleden als verrassing voor Lesley zijn verjaardag laten maken.

Ik maakte nog wat potjes blauw voor op de studio. De blauwe verf was helaas op, dus maar 1 laag kunnen geven. Maar het staat weer leuk.

We reden nog naar Antequera om de brandblusser op te halen. Hij is weer een jaartje goedgekeurd. Onderweg nog een paar kleine broodje bij de keten 100 montaditos gegeten ontbijt en lunch tegelijk.

Daarna thuis begonnen met alvast wat schoon te maken. Omdat Les de ramen geverfd had moesten deze ook weer van binnen en buiten gelapt worden. Zo blijf je bezig.

Om 7 uur was het tijd om aan te schuiven bij René en Francis. Wederom hadden we een wasmand vol was mee naar vrienden, dit keer beddengoed en handdoeken.

Wat een heerlijk plekje hebben ze in Ventorros. Met het meer van Iznájar helemaal vol en dat prachtige uitzicht zo voor de deur.
5 jaar geleden kochten ze het, midden in coronatijd. Best spannend toen, maar wat is het goed uitgepakt.

Het was zo’n avond zoals we ze het liefst hebben. Goed eten en lekker kletsen.
We hebben ook meteen een afspraak gemaakt. We komen gauw een keer naar hun nieuwe huis in Engeland kijken, vlakbij Luton Airport.

Voor ons was dit alweer onze laatste avond in Spanje van deze vakantie, zij blijven nog even.