We hadden goed geslapen dus we stonden fris op. We begonnen zoals ons plan was met het beklimmen van de Spaanse trappen.

Het lijkt hoog maar het viel erg mee, ik had geeneens pijn in mijn kuiten, wat ik wel vaak heb door mijn korte kuitspieren. Boven gekomen heb je een goed uitzicht over dit deel van de stad.

Zullen we gaan ontbijten of zullen we een ijsje als ontbijt nemen zeiden we lachend tegen elkaar. Die gelateria’s vind je echt op elke hoek hier. Werkelijk bijna iedereen zie je hier met een ijsje in zijn hand lopen, natuurlijk helpt het mooie weer hier goed aan mee. Om 10 uur in de ochtend was het al dik in de twintig graden en om 11 uur zelfs bijna 30 graden. We gingen op zoek naar de oudste ijssallon van de stad en kwamen uit bij Giolitti. Natuurlijk kan iedereen zichzelf zo’n stempel geven, van de oudste, de beste, de meeste smaken etc. Maar deze sallon zag er wel authentiek uit. Je kan er ook een zoetigheidje kopen in de vorm van een broodje of gebakje met een koffietje en dan mag je aan een tafeltje zitten met alleen een ijsje niet, die eten de mensen gewoon staand buiten voor de deur op. Ik had dit keer framboos en witte chocolade en Lesley had champagne en grapefruit, heerlijk romig en fris.

Daarna gingen we naar een beroemde bezienswaardigheid, de Trevifontein. Bekend bij grote publiek door de film La Dolce Vita.

Wat een drukte zeg, tegenwoordig vragen ze een kleine bijdrage om helemaal aan de rand van te fontein te mogen staan om er een muntje in te kunnen gooien en daarvoor moet je in de rij staan. Nou wij konden het best goed zien van een afstandje en waren tevreden met ons uitzicht. Een muntje voor de liefde hoeven we ook niet te gooien want die hebben we al gevonden. Het ziet er alllemaal prachtig uit en we namen even goed de tijd om het te bekijken, zo knap gemaakt in baroke stijl.

We zwierven verder door de stad en overal is wel wat moois te zien.

Van oude gebouwen, mooie kerken, mooie beelden, moderne kunst tot opgravingen.

Je kijkt je ogen uit met zoveel moois.

Soms zie je groepjes mensen iets staan fotograven en dan weet je dat dit blijkbaar iets bekends is.

Wat opvalt is dat je veel gedenknaalden (obelisk) in de stad vind en soms zie je niemand staan en vind je het zelf de moeite waard om er een foto van te maken.

Ik vind het een heerlijke stad om gewoon rond te lopen.

Inmiddels was het lunchtijd en gisteren waren we langs een restaurant gelopen waar je de nonna’s en mama’s in de etalage pasta zag draaien, daar wilde ik eten. Super populair, ondanks dat het nog vroeg was zat het restaurant Osteria da Fortunata vol en moesten we in de rij staan om te kunnen eten. Les moest natuurlijk iets kiezen waar geen kaas in zat en dat was moeilijk want een echte Itlaliaan doet overal kaas in of op.

Ik had iets met rundvlees wat zo van het botje viel en veel kaas natuurlijk.

Naast ons werd ook pasta gerold, leuk om te zien, elk portie werd keurig afgewogen tot 200 gram.

Echt een aanrader dit restaurantje. Ik wilde mijn bordje op eten maar dat lukte echt niet, het was echt veel. We liepen terug naar ons hotel om een uurtje te chillen en daarna hadden we weer een wandeling van 25 minuten naar fort de Engelenburcht.

Hé die brug herken ik uit de boeken van Dan Brown zei Les. De ponte Saint’Angelo, een burg van bijna 2000 jaar oud.

Met onze Roma Pass kwamen we binnen. Eerst moesten we diverse trappen lopen en kwamen uit op een binnen plaatsje waar een engel stond.

Het is een enorme burcht en je vraagt je af hoe mensen dit vroeger hebben kunnen bouwen.

Binnen zie je vele schilderijen die vroeger zijn gemaakt en vele replica’s.

Het heeft diverse bestemmingen gehad van mausoleum, pauselijk vesting tot gevangenis en toevluchtsoord.

Vanuit diverse ramen kun je prachtig uitkijken over de stad en je ziet ook Vaticaanstad liggen.

Er schijnen ook geheime gangen onder te liggen die naar Vaticaan stad leiden. Heel bijzonder vond ik het allemaal om te zien en echt de moeite waard, wij zijn ongeveer 2 uur binnen geweest maar je zou je er nog langer kunnen vermaken.

Helemaal bovenaan staat een groot beeld van de aartsengel Michaël vaak wordt hij als krijger met zwaard afgebeeld om de vijand te verslaan, hij is de beschermer tegen het kwaad.

Na dit fascinerende bezoek liepen we over de engelenbrug naar de levende wijk Trastevere.

Echt super gezellig met al die terrasjes, ik had een tip gehad van een collega en ze zei, Tonnarello is leuk maar ik zat nog steeds vol van de lunch en daarom plofde we gewoon ergens op een terras waar je alleen drankjes kon bestellen.

Natuurlijk weer een apperol voor mij, je ziet op elk tafeltje wel een oranje gevuld glas staan, echt populair drankje hier.

Daarna liepen we door allemaal gezellige straatjes terug naar de winkelstraat Via del Corso waar ons hotel aan ligt. Onderweg nog een paar keer gestopt om even te zitten en om ons heen te kijken.

Op het laatst vlak voor dat we bij ons hotel naar binnen stapte probeerde ik nog een bal die er uit ziet als een grote bitterbal maar die geen ragout maar rijst met tomaat en mozzarella van binnen heeft. Het heet arancini maar lekker vond ik hem niet echt, Les probeerde het niet eens vanwege de kaas natuurlijk. Het was weer een geweldige dag.

Ik was enorm verwent op mijn verjaardag door 2 reisjes te krijgen. Van mijn vrienden en familie een reisje naar Lapland die in januari gaat plaats vinden en het andere reisje kreeg ik, maar ook Lesley, voor onze 60ste verjaardag van onze familie en nu was het zover. Rome here we come! Het was een lang gekoesterde wens van me. Elvira had alles geregeld; tickets geboekt, een hotel geboekt, een Roma pass en een restaurant voor de eerste avond.

Vrijdag morgen om 5 uur in de ochtend ging de telefoon, huh hoorde ik Lesley zeggen tegen zijn zus, ben je er al hoe laat is het dan? Wat, hoe kan dat nu? Wat bleek voor het eerst in ons leven hadden we ons verslapen, de wekker was niet afgegaan. Snel sprongen we uit bed, pakten snel een douche en binnen 10 min. waren we klaar. Gelukkig hadden we alles al ingepakt, een gelukje want soms doen we dat als ervaren reizigers pas op het allerlaatste moment.

Elvira moest lachen, haha nu ben ik tenminste niet de enige die me heeft verslapen, heel toevallig namelijk hadden we het de vorige keer met haar meegemaakt, wij gingen op reis en haalde haar op maar alles was nog donker, het bleek toen ook dat haar wekker niet was afgegaan.

We vlogen met KLM en dat is altijd goed, het vliegtuig zat helemaal vol. Het was een kort vluchtje en toen we in Rome aankwamen activeerden we onze Roma pass voor het openbaar vervoer. Maar toen we bij het poortje aankwamen om naar de trein te gaan bleek deze Roma pass helemaal niet geldig voor de trein naar het centrum, het was alleen in het centrum zelf geldig werd ons verteld. Dus snel kocht Les twee kaartjes voor de trein naar station Termini en daar vandaan pakten we de metro naar halte Spagna die wel met de Roma pass gedaan kon worden.

Toen we vanuit het metro station stapten liepen we zo langs onze eerste bezienswaardigheid. De Spaanse trappen, oh ja dat betekent natuurlijk de halte Spagna. Helemaal niet in verband gebracht met Spanje haha. We stonden beneden aan de trappen te kijken en daar was het enorm druk, een prachtige fontein lag er en we besloten om morgen vroeg hier terug te komen om de trappen te beklimmen in alle rust en nu maar door te lopen naar ons hotel. Deze lag perfect in de winkel straat, naast de zeep winkel Lush en schuin tegen over de Nike store. We telden zo al 4 ijssallons in de straat op weg naar ons hotel. Ja als je aan Italië denkt dan denk je aan pizza, pasta en ijs.

Overal in de stad zie je leuke winkeltjes waar ze kaasjes, hammetjes, citroen producten en truffel spullen verkopen. Is weer eens wat anders dan stroopwafels en dikke patatjes wat in Amsterdam op elke hoek verkocht wordt.

Op de terassen zie je hier in Rome iedereen aan de Aperol Spritz zitten en lekker smullen van een bordje pasta of een pizza.

Wij belanden op een gegeven moment bij een ijssallon waar ze 150 soorten ijs verkochten.

Daar heb je last van keuze stress. Ik koos voor drop, appel en limoncello en Les voor drop, lavendel en limoen. Zo’n verkoelend ijsje gaat er goed in want het was behoorlijk warm inmiddels, zo’n 30 graden.

Les had een lijstje gemaakt van plekjes die we deze dag wilden bezoeken dus zo zwierven we door de stad en namen alles lekker in ons op.

Ik ben nu al verliefd op Rome, het is gewoon 1 openlucht museum.

Verder overal leuke kijk door straatjes met leuke terrasjes.

We bezochten Piazza Navona, een mooi plein met 3 grote fonteinen.

Ineens hoorden we boven in de lucht een kabaal van een aantal straaljagers die in een driehoek vlogen en die spuwde de kleuren van de Italiaanse vlag uit. Super leuk om te zien.

We liepen door naar het Pantheon maar daar stond zo’n enorme lange rij dat ik er dan al helemaal klaar mee ben.

In die hitte in een rij wachten is niks voor mij. Het is zo druk in de stad en we vroegen ons af of dat komt door de wielren fans die zondag de Giro d’Italia komen inhalen of dat dat altijd zo is.

Na heerlijk door deze leuke stad geslenterd te hebben liepen we terug naar ons hotel voor een rust momentje. Ondanks dat ons hotel midden in de drukte ligt is het op de kamer rustig. Met een eng ouderwets liftje ga je naar boven, daar wil je niet in vast komen te zitten.

Na onze voetjes wat rust te hebben gegeven gingen we weer op pad en liepen we onze straat uit en kwamen op een groot plein uit die uitkeek op het museum van Leonardo Da Vinci.

Er waren ook wat trappen te beklimmen voor een mooi uitzicht. Hadden we nu geen zin meer in en dat belanden op ons to do lijstje voor in de vroege ochtend een keer.

We liepen door naar het restaurant wat Elvira voor ons geboekt had. Ze had deze tip van Rome kenners gehad, dit is echt 1 van de beste, leukste, lekkerste restaurantjes in de stad had ze gehoord en enorm populair en aanbevolen door Michelin. We waren benieuwd. Het restaurant lag een beetje verscholen, dus je moet het echt weten.

Toen we aan kwamen bij Osteria Poldo e’Giana stonden er al mensen in de rij om naar binnen te gaan. Het ging om half 8 open en in no time zat het helemaal vol.

Wij zaten aan het raam en Mozart zat achter ons met zijn kleindochter. Tenminste dat dachten wij eerst, een oude man van zeker tegen de 90 met een grijze bos warrig haar die er uitzag als een verstrooide musicus zat met een ongeveer eind twintig jarig vrouwtje te eten. We schrokken ons dood toen we zagen dat ze elke keer elkaars handje vast hielden en er liefelijk over streelde. Oh jeetje het is niet zijn kleindochter, oeps. Zij betaalde het eten met zijn pinpas en de ober kreeg een overdreven grote tip zagen we. Die komt vast vaker en dan met zijn vrouw verzonnen we en de ober kreeg wat zwijggeld haha.

Ons eten was uitstekend, echt zoals je in een goed Italiaans restaurant wilt eten, met zorg en aandacht. Het toetje de tiramisu smolt op je tong, zo’n lekkere had ik nog nooit eerder geproefd. Toe natuurlijk een limoncello want dat hoort gewoon bij Italië. Moe en zeer tevreden lagen we in ons bedje om 11 uur. Het was me een dagje wel. Echt super leuk.

Mijn ouders trouwden toen ze 18 en 19 jaar waren. Ze waren beide 19 jaar toen ik geboren werd en ander halve maand later werd mijn moeder 20. Dus gemakshalve kun je zeggen dat ik 20 jaar scheel met mijn moeder. Ik had in maart mijn 60ste verjaardag gevierd en nu was mijn moeder aan de beurt om haar 80ste verjaardag te vieren.

Met een zoon in Denemarken en een dochter in Nederland hadden mijn ouders besloten dat het feestje in Duitsland moest gaan plaatsvinden, een beetje op de helft. Het zit in de familie om mooie getallen groots te vieren. Er werden 4 huisjes voor 6 personen gehuurd om daar de hele familie in kwijt te kunnen. Iedereen was er met aanhang bij, behalve Arturo en Santiago, Mexico is helaas niet naast de deur en daar zijn de vrije dagen ook niet zo goed geregeld als hier in Europa maar voor de rest was iedereen er.

Mijn ouders en onze zoon (met zijn gezin) vertrokken donderdag al en sliepen in een hotel in het dorpje nabij het centerparc complex om de volgende dag al vroeg gebruik te kunnen maken van alle faciliteiten.

Les en ik vertrokken vrijdagochtend en namen Lila en Cheyenne mee. We reden via Groningen en hadden een tussenstop in het historische plaatsje Bourtange. Elvira kwam daar ook naar toe rijden en we lunchden daar gezamenlijk en daarna liepen we nog even een rondje (in de regen) door het vesting dorpje.

Toen we weer door reden waren we vrij snel in Duitsland en gingen daar gelijk tanken wat zo’n 25 cent scheelde. Helaas was het weer niet al te best en onderweg hadden we ook veel vertraging. Uiteindelijk kwamen we pas om 6 uur aan op het park. Mijn vader had om 6.15 al gereserveerd bij de Italiaan en de rest van de familie reed dus direct door naar het restaurant. Wij hadden nog even een momentje nodig na zo’n lange rit met een kind van 1 jaar op de achter bank. Dus even snel een douche en nieuwe kleren aan en ook door naar het restaurant een half uurtje later. De rest had hun eten al want de ober had hun bestelling snel gebracht en wij bestelden ook toen snel ons gerecht.

We zaten gezellig samen in de serre en mijn moeder zat te stralen in het midden tussen al haar nazaten.

Toen we weer op het park waren gingen we in het huisje van mijn ouders nog even wat drinken en daar kreeg mijn moeder van iedereen een persoonlijke speech en kreeg ze wat cadeautjes, maar het grootste cadeau is voor haar dat we er samen waren.

De volgende dag at ieder zijn ontbijt in eigen huisje en toen gingen we naar het zwemparadijs.

Wat door ons gelijk hernoemd werd tot krijs paleis. Mijn god wat was het druk. We zagen op de plattegrond dat er wel 900 huisjes staan op dit park en dat gemiddeld maal 4 personen dus reken maar uit hoeveel mensen daar rond liepen, het was er ook nog eens bloedheet binnen in de overdekte koepel, dus ik moest echt even acclimatiseren. Ik ga morgen wel zwemmen zei ik, gaan jullie maar zonder ons vandaag zeiden een aantal van ons. De niet zwemmers gingen bij mijn ouders op het terrasje zitten in de warme koepel. Ieder was verder vrij om te doen wat ze wilde maar buiten regende het helaas dus de rest kwam ook later bij ons zitten en aten een taartje of een ijsje.

S’avonds gingen we weer gezamenlijk eten. Dit keer bij een leuke bierbrouwerij. Ik had naast lekkere biertjes een super lekkere schnitzel. Voor de kleintjes was er beneden een speelkamer, dus omstebeurt namen we ze even mee.

Na het eten dronken we weer een drankje in het huisje van mijn ouders. Gezellig hoor zo samen. Mams en paps kun je niet blijer maken zo met hun hele gezin samen, dat is voor hun echt het allerfijnst.

Zondag ging Denemarken al naar huis zoals Fallon ze gemakshalve noemde. Al die namen los opnoemen duurt veel langer vond ze. Maar ze vond het prachtig om met mijn broer en zijn gezin op te trekken. Super interessant om een familie te hebben die in Denemarken woont en ze kijkt er nu al naar uit om hun in september weer te ontmoeten bij hun 10 jarig bestaan van de B&B in Denemarken waar een groot feest gegeven wordt.

De Deense familie en Elvira werden uitgezwaaid zondag rond 12 want die moesten maandag weer aan het werk. We bleven over met mijn ouders en onze kinderen en klein kinderen. Zoals beloofd ging ik die zondag ook mee zwemmen in het krijspaleis. Gelukkig was het een stuk minder druk, vele waren ook al eerder vertrokken.

De kleine meisjes vonden het allemaal prachtig en hadden totaal geen last van al die gillende kooters, ze deden lekker enthousiast mee.

Na het zwemmen werd er door Fallon nog pony gereden en bezochten we de kinderboerderij met de meisjes. Gelukkig was er geen regen dus daardoor was het buiten zijn erg fijn, de huisjes liggen allemaal mooi in het groen ondanks het massale is het wel een mooi park.

S’middags gingen we bowlen en zelfs de kleintjes konden mee doen. Per persoon kon je instellen of er bumpers in de rails kwamen of niet.

Ook kon er gebruik gemaakt worden van een glijbaantje om de bal goed te laten rollen. Wat een pret ze vonden het helemaal geweldig.

Na 2 avonden uiteten besloten we om gewoon lekker thuis te eten, een groenten soepje en een broodje hamburger met wat patatjes en kip knakworstjes voor de meiden en toe een yoghurtje.

Nog een paar dagen en Lila en Chey gaan weer naar Mexico voor 2 maanden, daarom zo fijn dat we nog nog even lekker samen zijn, de meisjes zijn echte vriendinnetjes van elkaar en vinden het heel leuk om met elkaar te spelen.

Op onze laatste ochtend in het huisje ontbeten we gezamenlijk. Gelukkig mochten we de auto ophalen om onze spullen weer in de laden en ook mijn vader was blij dat hij niet dat hele stuk hoefde te lopen want op zo’n groot park was dat een behoorlijke uitdaging voor hem en daar had hij van te voren niet zo goed over nagedacht want het zou beter geweest zijn om zijn rolstoel mee te nemen. Maar volgende keer beter, je bent nooit te oud om te leren.

Het was een zalig weekend en mijn moeder was super blij dat iedereen met haar meegenoten heeft van haar 80ste verjaardag, nog zeven en een halve maand en dan wordt mijn vader ook 80.

Aan de rand van Heemskerk stond 60 jaar geleden nog het St Jozef ziekenhuis en daar zag ik het levenslicht. Op slechts een paar kilometers daar vandaag lag en ligt nog steeds het iconische Chateau Marquette.

Ik besloot dat dat de plek moest worden om mijn 60ste verjaardag te gaan vieren, inmiddels is dat alweer een week geleden.

Ik heb wat met dat kasteel want het was ook de plek waar ik de dag voordat ik ging trouwen met mijn ouders en broer gegeten heb.

Mijn verjaardag werd vroeger altijd uitbundig gevierd met slingers, balonnen en al mijn zingende oma’s en opa’s. Ik had er 3 van beide. Ik had ook zelfs nog een betovergrootvader toen ik geboren werd, helaas overleed hij 6 weken na mijn geboorte op 92 jarige leeftijd. Mijn verjaardag vieren was altijd het hoogte punt van het jaar, ik vond het prachtig.

Later toen ik volwassen was vierde ik het in mijn eigen huis met vrienden en familie in een kringetje met een zelf gebakken taart en als borrelhapje een blokje kaas, een stukje worst en een slaatje op zo’n zilveren schaaltje.

Later vonden we een kringetje saai en kwamen de statafels met daarop toostjes met smeersels en bitterballen.

Ik heb ook een periode gehad dat iedereen kon blijven mee eten en weer wat later vierde ik mijn verjaardag niet meer ieder jaar want we hadden een huis in Spanje gekocht en vierde ik het liever daar met z’n twee of met naaste familie.

Menig keer vierde ik mijn verjaardag ook in een ander land samen met mijn man alleen, we zorgden altijd dat er een speciale dag van werd gemaakt.

Hoogtepunten van mijn verjaardagen met vrienden en familie waren mijn 30ste verjaardag in de boerderij in Bakkum (zo grappig maar 3 km van mijn huidige huis vandaan). Toen ik 40 werd werd ik ontvoerd door mijn man die geregeld had dat ik in Spaardam in een leuk restaurant met allemaal vriendinnen mijn verjaardag vierde. Met 50 jaar vierden Lesley en ik het gezamelijk in de maand mei in Uitgeest aan het water, gezellig met onze vrienden en familie

Tevens werd ik ook verrast door ons gezin op mijn 50 ste verjaardag zelf want ze hadden een huis in Sy (België) gehuurd en daar verbleven we met elkaar het hele weekend, zo leuk want die plek in de Ardennen is heel bijzonder geworden in de loop der jaren.

Dus 60 jaar moest ook iets bijzonders worden. Vandaar ik koos voor een prachtige bijzondere betekenisvolle locatie, chateau Marquette past precies bij deze gebeurtenis.

Het werd een fanatische mooie dag, het was ook nog eens prachtig weer en al mijn vips (very important persons) waren aanwezig.

Om 1 uur druppelde iedereen binnen en werden ze ontvangen in de mooie ontvangst kamer. Ik werd daar al verwent met wat leuke cadeaus.

Om half 2 gingen de deuren open van de feestzaal waar een prachtige tafel gedekt stond. Iedereen was vrij om te gaan zitten waar hij of zij wilde.

Lesley verwelkomde iedereen en ik kreeg een prachtige bos rozen van hem, 60 stuks!

Daarna nam ik zelf het woord en bedankte ik iedereen voor zijn/haar komst en toen stelde ik iedereen aan elkaar voor, de meeste kennen elkaar wel of hadden zoveel van elkaar gehoord dat het nu leuk was de mensen in levende lijve te zien of om na zoveel jaar elkaar weer te zien, allemaal een stukje ouder geworden maar nog steeds heerlijk stralend. Daarna begonnen we met de zoete ronde met zalige lekkernijen en thee of koffie.

Elvira overhangde me zonder al te veel aandacht te vragen een grote envelop. Spannend wat zou daar in zitten. Het was een cadeau voor zowel mijn als Lesley zijn verjaardag. Vliegtickets voor een lang weekend naar Rome met ook nog eens een openbaar vervoer pas in Rome erbij incl 2 beziens waardigheden.

Super zeg dit wilde ik altijd nog een keer doen, graag voor mijn 60ste heb ik altijd gezegd. Zo lief dat ze dit onthouden had en het nu ook werkelijkheid liet worden. De kinderen en mijn ouders hadden ook nog een cadeau, namelijk een verblijf in Rome centrum voor 5 dagen. Echt geweldig zeg.

Toen kwamen de glazen cava en nam Cheyenne het woord.

Namens iedereen die aanwezig was kreeg ik ook een prachtige cadeau, vliegtickets naar Lapland incl 3 overnachtingen in een echt Fins huisje met prive sauna en ook nog een husky sleetocht tocht voor 1 persoon.

Toen was het geld op zei Chey, dus we moesten zelf maar bepalen wie er zou gaan, haha. Omdat Chey en Jai vonden dat pap ook mee op de huskey sleetocht moest gaan hadden zij nog een kaartje erbij gekocht en ook nog een rendierentocht voor 2 personen omdat dat ook bij de echte Lapland belevenis hoort. Ik was er stil van, dit is toch veels te gek allemaal, wat een verwennerij. Zo lief van al mijn vrienden en familie. Dit gaat echt een geweldige vakantie worden en weer een wens van mijn lijstje om af te vinken.

Zo leuk om jarig te zijn, met allemaal lieve mensen om me heen en ook nog eens leuke cadeautjes. Ze weten goed dat ik van belevenissen houd en daar heel blij van word.

Na de cava kwamen de hartige hapjes en nog meer wijn. Wat was het gezellig en wat heb ik genoten van alles, het was een verjaardag om nooit meer te vergeten.

Na zo’n prachtige vakantie in het paradijselijke Isla Mujeres, is het opstarten in het gewone leven best even lastig. Het tijdsverschil van 6 uur helpt natuurlijk ook niet mee.

Eigenlijk heb je na een vakantie nog een dag of 2 nodig voordat je weer aan het werk gaat, maar onze vakantie dagen zijn niet onbeperkt dus die kostbare dagen bewaren we weer voor de volgende vakantie.

Nu zijn we alweer een week thuis en hebben alles even laten bezinken. Wat hebben we veel leuke dingen gedaan en hoe uniek is dat om dat met 4 generaties te doen. Hoop van harte dat mijn ouders nog een keer in de gelegenheid zijn om het weer een keertje te doen, duimen dat de gezondheid van beide nog lang goed zal blijven.

Mijn gezonde levenstijl had ik wel even helemaal los gelaten, ik heb goed gegeten en gedronken de af gelopen weken, te lekker zijn die margaritas gewoon. Helaas daardoor ook weer een paar kilo gegroeid en ik was zo goed bezig, maar ik ga het weer oppakken.

Maar pas na dit weekend want ik word 60 jaar en dat ga ik goed vieren met mijn familie en vrienden! Super veel zin in.

Na heerlijk geslapen te hebben in het prachtige hotel Enigmatic besloten Les en ik samen ergens koffie te gaan drinken.

Mijn ouders besloten nog even te gaan uitslapen.

Net om de hoek van het hotel is een straat waar diverse restaurants aan liggen. Echt een leuk buurtje hoor, niet verkeerd als je daar een woning zou hebben.

We kwamen binnen bij Alma Verde en kregen een lekker ruikende spray op onze handen gespoten daarna kregen we een klein glaasje gezond sapje van het huis. Ik zag een pink chai tea op de kaart staan en was nieuwsgierig wat dat was, mmh het was lekker zoet. Na een half uurtje kwamen Chey en Lila ons ook vergezellen. Net op tijd binnen want ineens begon het enorm te regenen en stonden de straten in no time blank. Lila kreeg een kleurplaat en was helemaal blij.

Toen ze mijn roze drankje zag wees ze naar haar mondje en knikte ja. Ze kan heel goed duidelijk maken wat ze wil. Maar helaas voor haar zij moest het doen met een gewoon glaasje melk.

Om 12 uur spraken we met oma en opa af in het restaurant van het hotel. Ook deze is weer super mooi en creatief ingericht, in het midden een mooie nagemaakte boom.

De specialiteit daar is taco birria.

Opa wilde gewoon een gebakken ei met worstjes maar de rest zat te smullen van dit typische Mexicaanse gerecht. Het is runderstoofvlees in een bouillon. Je schept het vlees uit de kom doet het in een kleine ronde mais tortilla, doet er wat koriander bij en in het azijn gezuurde rode ui en tomaat en nog drupje hete salsa en smullen maar.

Onze laatste maaltijd in Mexico alweer, het waren 2 fantastische weken met veel belevenissen. Zo leuk om ook Lila zo intens mee te maken, ze is echt een schatje en al zo wijs voor haar leeftijd. We gaan het missen daar in Mexico en natuurlijk onze familie daar. Maar gelukkig komen ze snel weer naar Nederland.

Mexico is een fantastisch vakantie land en Pumbas Paradise is een top villa. We hebben enorm genoten van alles, bedankt Cheyenne en Arturo voor jullie gastvrijheid en het vele geregel voor ons.

Wat gaat alles toch snel voorbij, vooral als je het leuk hebt. Ons laatste ontbijtje in de tuin van Pumbas Paradise alweer. Mijn ouders vonden het fantastisch om hier te zijn en zijn super trots op hun kleindochter.

Gelukkig is de pijpleiding gerepareerd en hadden we weer water. Na dit vooral hebben Arturo en Cheyenne wel besloten om er nog een grote voorraad tank bij te kopen, je zit tenslotte wel op een eiland en je weet maar nooit. Gelukkig waren wij de gasten die dit meemaakte en hebben ze dit niet gehad met betalende gasten want dat zou vervelend zijn geweest als ze geen water hebben.

Lesley heeft ook de plantjes weer verwent met het nodige vocht, die konden wel een slokje gebruiken. Gelukkig had het wel 2x kort geregent s’nachts dus helemaal droog stonden ze niet.

Het blad van de buitenkeuken ziet er weer prachtig uit na de lak behandeling van Lesley. We zorgden verder deze ochtend dat het huis er weer netjes uit zag en lieten fooi achter voor de schoonmaaksters die het helemaal nog even goed gaan schoonmaken, in Mexico is die fooi overal echt een must.

Om 12 uur hadden we de vrachtboot weer naar het vaste land. Na ongeveer 10 minuten rijden van de boot kwamen we bij een Nomads hotel aan; Enigmatic.

Arturo had 2 prachtige kamers voor ons geregeld.

Dit hotel ligt in een geweldig buurtje met allemaal restaurantjes in de buurt.

Dicht bij de boot en dicht bij de hotelzone.

Mijn ouders hadden een kamer beneden en wij een prachtige boven kamer met zitkamer en groot buiten terras.

Super de luxe er staat zelfs een bad buiten.

Het hotel zelf is fantastisch, het zijn 4 huizen naast elkaar waar rond de 30 kamers in zitten.

Allemaal leuke leuke hoekjes en kijk door plekjes en het heeft 2 restaurants.

Wat een mooie stijl, i love it. Me encanta!

We begonnen met een kopje koffie met iets lekkers erbij bij een leuke bakery. Arturo ging voor ons in de tussentijd de huurauto terug brengen. Toen hij terug kwam liepen we door naar een echt Mexicaans restaurantje waar je voor maar €3 een heerlijke tostada kan bestellen met verse tonijn en advocado.

Een klein hapje genoeg voor de lunch na al het zoets van net. Lila zat parmantig op een grote stoel tussen haar ouders in, ze is al zo’n eigenwijsje en lijkt al zo groot voor haar anderhalf.

Daarna even lekker chillen op de hotel kamer. Lekker in de airco, het was behoorlijk warm buiten namelijk.

Rond 8 uur savonds gingen we naar een Argentijns grill restaurant mijn vader verheugde zich op een goed stuk vlees.

We bestelden de mix grill, deze moest je voor minimaal 3 personen bestellen en was ook niet goedkoop dus je verwacht er iets van. Toen de vleesplank kwam dachten we in de eerste instantie deze ziet er goed uit. Maar uiteindelijk bleek er best veel vet tussen te zitten dus de portie was toch niet zo groot.

Beetje jammer. Arturo en Chey hadden een lekkere grote biefstuk die ze deelde en deze was perfect. Echt jammer dat de rest iets besteld had wat tegenviel.

Lila had het wel helemaal naar haar zin die kreeg een kleurplaat en at heel goed van haar bordje spagetti.

Maarja het is niet anders, daarna gingen we bij het hotel in de mooie tuin naast het zwembad, wat net op een cenote, lijkt nog een cocktail drinken om zo de laatste avond in Mexico gezellig af te sluiten.

Wat een avontuur was dit zeg en wat hebben we het fijn gehad zo met elkaar.

Maar we hebben morgen ochtend nog, we worden pas om 2 uur opgehaald om naar het vliegveld gebracht te worden.

Vandaag alweer onze laatste hele dag op Isla Mujeres. We hebben zo van dit fantastische eiland genoten en eigenlijk hadden we nog zoveel meer willen bezoeken, maar er moet altijd iets overblijven om terug te komen.

Als top afsluiter gingen we vandaag een boottochtje doen. Chey had via een vriendin een prachtige boot kunnen huren. Deze was zo groot dat we er makkelijk met wel 25 man opgekunt hadden.

Een stukje over de steiger lopen door de mangrove en je komt uit bij een aanleg steiger met diverse boten. We zagen een visserman aankomen met een goede vangst en trots dat hij was!

Vanuit het binnen meertje begon de tocht naar de open zee zo eerst via westkant richting het zuiden van het eiland en weer terug via westkant naar de mooie noordkant en daarna nog een heel klein stukje woeste oostkant.

Je merkt gelijk dat de zee daar wilder is en meer rotsen dus die kant verder varen is niet verantwoord en daardoor zie je daar ook geen boten varen.

Bij Playa Norte zie je veel bootjes voor anker gaan.

Op de achtergrond hadden we heerlijke Cubaanse muziek aan. Hemels breed zit je ook niet ver van Cuba af (rond de 570 km)

Aan boord was het onbeperkt cocktail drinken en er werd vers guacamole gemaakt en ook ceviche. (Vis gegaard in limoen). Er ontbrak ons aan niks deze 4 uur durende tocht.

Wat zaten we allemaal te genieten.

Het is zo lekker en ontspannend op het water. Het heeft iets magisch.

Lila vond ook alles prachtig, vooral toen de bak met chips op tafel kwam en ze was ook druk bezig met foto’s maken haha, dat kleine dondersteentje doet alles na.

Haar papa had een lekkere duik vanaf de boot gemaakt.

Dit boottochtje was echt een top afsluiting van onze mooie vakantie, maar we zijn nog niet klaar morgen nog een nachtje naar Cancun.

We hadden het probleem ontdekt waarom het water zo snel weer leeg was gelopen uit de tank. Blijkbaar stond het knopje van de wc ingedrukt en daardoor bleef het water lopen. Omdat we buiten zaten hebben we dat niet gehoord en dan is de tank inderdaad snel leeg.

Gelukkig hebben we een zwembad met chloor dus ons maar even behelpen door een plons te nemen. Nu moest ook mijn vader eraan geloven.

Santiago de grote broer van Lila van 14 jaar kwam vandaag ook op bezoek. Lila is altijd blij als ze hem ziet en natuurlijk super enthousiast als haar vader haar weer knuffelt en dan heeft Chey het ook weer wat rustiger want Lila zit ook graag bij hem.

Ons toleert ze nu ook inmiddels wel maar zit en speelt het liefst bij haar moeder. Ze is een echt moederskindje.

We gingen lunchen met elkaar bij restaurant Tikinxic aan het strand zo kon Lila ook lekker spelen in het zand.

Samen met mijn moeder even de pier opgelopen. Zo kun je goed de kustlijn zien. Naast de pelikaan een plaatje geschoten van mijn lieve moeder.

Toen we weer thuis kwamen had Arturo samen met zijn zoon een kast in elkaar gezet voor in het schuurtje en Lesley heeft het blad van de buitenkeuken afgeschuurd en weer in de lak gezet.

De rest ging even chillen en kletsen in de mooie tuin.

In de avond gingen we eten bij El Borracho del Burro een restaurant hier vlakbij.

Mijn vader was blij want ze hadden zijn favoriete burrito’s.

Na het eten gingen Chey, Lila, Arturo en Santiago naar Cancun voor een nachtje, morgen komen ze weer.