Tainan

Ik ben wel 12 dagen weg maar ik ben daarvan maar 10 dagen in Taiwan, het is 12 uur vliegen dus 2 dagen ben je kwijt aan de reis. Omdat ik pas een week van te voren besloten had te gaan had ik me niet echt voorbereid, wat ik normaal wel doe. Maar ik reis immers met mijn dochter mee en laat het aan haar over wat we gaan doen.

Cheyenne is heel anders dan ik, ik zit van te voren uren op internet uit te pluizen wat ik allemaal wil gaan doen van dag tot dag. Cheyenne kijkt een dag van te voren of soms gewoon op de dag zelf wat ze wil gaan doen. Ik, de controle freak vind dat af en toe best lastig maar het is ook wel weer een uitdaging voor mij, even uit mijn comfortzone.

We besloten naar de culinaire hotspot van Taiwan te gaan: Tainan. Daarvoor moesten we eerst 20 minuten met de gewone trein naar het station van de HSR. We hadden ook nog overwogen om naar Sun Moon Lake te gaan, een schitterend natuurgebied, maar door tijdsgebrek moesten we dat helaas overslaan.

Toen we aan kwamen in Tainan op het station moesten we uitvogelen hoe we bij onze B&B Dearhouse konden komen. Er bleek er een gratis pendelbus te zijn, dit omdat de stations van de High speed Train een stuk van de stad af liggen. De buschauffeur sprak geen woord Engels en een oudere man schoot ons te hulp, hij bekeek het adres en ging overleggen met andere passagiers uit de bus. Iedereen was met ons bezig, zo aardig. Ze dachten dat we bij de 7e halte eruit moesten. Toen we uitstapte bleek het toch nog een heel stuk van de halte af te liggen en daarom pakte we de stadsbus en zaten daar ook nog 10 minuten in.

Onze slaapplek voor die nacht bleek in een leuke oude wijk te liggen. Dit deed een beetje dorps aan, terwijl Tainan toch een grote stad is waar bijna 2 miljoen mensen wonen. Gelukkig hadden we de goede buurt gekozen want hier was het een oase van rust. Niks geen schreeuwende reclame borden en knipperende lampjes. Maar veel planten en lampionnen.

We moesten onze schoenen bij de deur uitdoen, wat heel gebruikelijk is hier in Taiwan en we kregen slippers aan. Het oude huis was perfect verbouwd door de vader van de eigenaresse, hij is binnenhuis architect en het was zowel sfeervol als stijlvol en dat voor maar €35 euro per nacht. Er was een warm welkom, we kregen zelfs een stukje taart en ook nog een glas sparkling water en er werd ons verteld dat we het bubbelende water onbeperkt uit de koelkast mochten pakken.

We hadden zo genoten van de rondleiding in Taipei en daarom vroegen we of hier ook zoiets was. Niet dat ze wist, maar nadat we ons opgefrist hadden bod ze aan ons zelf te gaan rondleiden door Tainan. Wat ontzettend leuk en gastvrij. Samen met nog een personeelslid trokken we erop uit.

De straatjes rond Shennong Street waren schattig klein en smal. Maar dat komt omdat deze straat eerst een water straat was en toegang gaf tot de belangrijke rivierhavens van de Tainan Five Channels uit de Qing-dynastie. Handelaars in die tijd zouden allemaal Tainan binnengaan via deze straat, waardoor het een drukke wijk werd. Een eeuw van evolutie heeft de oorspronkelijke rivierhaven echter getransformeerd in een stadsweg.

Er werd nog meer geschiedenis verteld, over Fort Zeelanda in Tainan, het fort van de Vereenigde Oost-Indische Compagnie, dat in het begin van de 16e eeuw werd gebouwd door de Nederlanders.

We gingen lekker wat eten met elkaar, daarna koffie drinken bij het kattencafé, ja dat heb je daar ook. Naar de beste bakker van de stad, waar ik de lekkerste cake ooit geproefd heb. Lekker struinen door de leuke straatjes met al die hippe winkeltjes, genieten van al die leuke lampionnen in de straat. Tussendoor vind je de mooie gekleurde tempels, zoveel te zien en te beleven hier. Het is een stad waar je echt een paar dagen langer moet blijven dan wij gedaan hebben. We besloten niet naar een avondmarkt te gaan maar lekker neer te ploffen bij één van de leuke restaurantjes uit de wijk. Daarna zijn we cocktails gaan drinken en hadden we een hele gezellige avond, echt een aanrader deze stad.

Taichung

Taiwan (de gebruikelijke naam voor Republiek China) is een groot eiland, met een paar kleine eilandje eromheen, en ligt ten oosten van China. Voorheen Formosa genoemd (in het Portugees betekend dat prachtig land). Taiwan is ook 50 jaar lang van Japan geweest. In 1945 werd Taiwan overgedragen aan de Republiek China. Volkspubliek China ziet Taiwan als een provincie van de Volksrepubliek China (zelfs een meerderheid van de Internationale gemeenschap erkent Taiwan ook nog niet officieel als zelfstandig, zelfs Nederland niet). Mandarijn is de officiële taal die er gesproken wordt.

De helft van het eiland is bedekt met bos, in het midden van het eiland zijn veel bergen en daardoor is daar vrijwel geen bewoning mogelijk, 90% van de bevolking woont aan de westkust, de andere 10% aan de oostkust. Het eiland dwars doorsteken is vrijwel onmogelijk door het berggebied en de bebossing.

Omdat het land een eerste wereld land is en veel rijker is dan veel andere Aziatische landen hebben ze veel geld geïnvesteerd in een goede infrastructuur. Er gaat een hoge snelheid trein van Noord naar Zuid, via de westkust, in 2 uur. Deze trein gaat 300 km per uur.

Wij namen de HSR (highspeedtrain) van Taipei naar Taichung. We hadden een hotel dichtbij het Station geboekt. Maar niet wetende dat er nog een station is in Taichung  namelijk die van de TRA, de gewone trein, de halte van de TRA die naast de HSR Taichung ligt heet Xinwuri. Dus daar zouden we naar toe moeten lopen binnendoor om zo weer verder te gaan naar het Station van Taichung TRA, best even verwarrend allemaal.

We wilden eerst graag naar Rainbow village dus besloten we ipv eerst naar ons hotel te gaan eerst naar het kleurrijke dorpje te gaan met een Uber, dat was slechts een paar km vanaf het station waar we nu waren. Dat gaat makkelijk joh, je besteld online een Uber het wordt al direct van je rekening afgeschreven, het adres geef je online ook al door en je ontvangt een bericht over hoeveel minuten de Uber bij je staat en welk kenteken de auto heeft en welke type het is. Je stapt in en je hoeft eigenlijk helemaal niet te praten met de chauffeur, hij weet precies waar je heen moet en je hebt immers al betaald, fooi hoef je niet te geven.

Wauh wat een leuk plekje zeg, Rainbow village is één groot kunstwerk, geschilderd door een voormalige soldaat, de huisjes in dit kleine dorpje dienden vroeger als tijdelijke huisvesting voor de soldaten, uiteindelijk trok iedereen weg en was hij de enige bewoner, hij wilde niet dat het dorpje gesloopt zou worden en daarom schilderde hij de overgebleven huisjes kleurrijk vol met vogels, dieren en mensen zodat het een publieks attractie werd. Het dorpje levert mooie foto’s op maar is wel heel erg klein. Na een uurtje rondlopen en foto’s maken heb je het wel gezien.

Na dit bezoek gingen we weer met een Uber naar ons Hotel, daar bij dat andere station. We sliepen in Hotel City inn Plus en dat zag er prima verzorgd uit en was niet duur, €43 euro per nacht.

We hadden nog meer plannen die dag, voor ons Hotel stopte de bus en na 1 uur rijden waren we in het dorpje Lukang. Het is een traditioneel dorpje met veel tempels, oude straatjes, vele kleurrijke huisjes met mooie schilderingen en leuke lampionnen om de boel allemaal op te fleuren. Natuurlijk was er ook voldoende streetfood te koop, veel vis en dat is niet zo gek want het ligt immers aan de westkust. Chey is dol op inktvis en dat verkochten ze daar genoeg. Een suikerrietdrankje erbij en wij hadden onze lunch weer voor elkaar. Na een paar uurtjes in dit dorpje rondgelopen te hebben en genoeg tempels gezien te hebben gingen we in het begin van de avond weer terug naar ons hotel met de bus. Uurtje rijden en dat kost maar 3 euro.

Nabij ons hotel was er nog een avondmarkt, een totaal andere weer dan in de hoofdstad, nu waren de kraampjes gewoon langs een drukke weg, waar auto’s en vooral veel scooters langs reden. Maar iedereen stopt koopt zijn eten en drinken, neemt dit mee in een plastic tasje en rijdt weer door.

We kunnen terug kijken op een bijzondere mooie kleurrijke 3e vakantie dag en behoorlijk moe doken we ons bedje in.

Taipei ontdekken

Wat ontzettend leuk om nu ook al die verhalen te horen van mijn dochter die 3 maanden gereisd heeft door Azië, ik had de foto’s wel gezien en af en toe wat appjes gehad maar nu kon ze lekker alles vertellen. Echt een bijzondere reis hoor is dat geweest. Maar wat vind ik het leuk dat ik nu ook part ben van deze reis ook al is het maar de laatste dagen.

Gelukkig had ik geen last van en een jetlag ondanks het 6 uur tijdsverschil, ik vond het wel fijn om 2 dagen in het zelfde appartement te verblijven om zo even te acclimatiseren. Het gaf ons ook de tijd om Taipei te gaan verkennen. In de stad wonen ruim 2.6 miljoen inwoners. Taipei is één van de steden met de hoogste restaurantdichtheid van de wereld. We begonnen onze dag dan ook met een Taiwanese ontbijt, een tip van de host die overigens alleen maar Chinees sprak maar lang leve de translate programma’s. Toen we bij de, volgens onze host, zeer goede ontbijttent aan kwamen hadden we geen flauw idee wat we moesten bestellen, werkelijk alles was onbekend voor ons en niks stond er in het Engels. Van zoet tot zout hebben we van alles geprobeerd. Het ging ook van lekker tot ronduit niet te eten, maar we zijn wel weer een ervaring rijker.

Daarna gingen we met de metro die vlak bij ons moderne appartementsflat lag richting de één na hoogste toren van de wereld de 101. Wat een gepuzzel dat metro netwerk bij mainstation. Al die uitgangen op verschillende hoogtes naar metrolijnen, gewone treinen, highspeed treinen, bussen en dan heb je nog winkelcentra’s op verschillende verdiepingen en al die Chinese tekens, je zou er duizelig van worden. Maar we vonden de juiste lijn naar de 101. Ondanks dat de temperatuur goed was en je beslist geen jas nodig had was het bewolkt en toen we voor de kassa stonden om een kaartje te kopen voor de 101 werd ons verteld dat we beter een andere keer konden komen want er was maar 20% zicht.

We besloten het bezoek nu even over te slaan en te gaan shoppen in het ultra moderne winkelcentrum waar zelfs de favoriete winkel van mijn man in lag.

Begin van de middag hadden we een date, de organisatie Tourmeaway geeft gratis rondleidingen door de stad en wij hadden gekozen ons in te schrijven voor de Oldtown tour. Een zeer enthousiaste Taiwanese meid die zeer goed Engels sprak vroeg eerst aan de groep zich voor te stellen. Er zaten mensen in uit Singapore, China, Zuid Korea, Australië, Japan, Canada en Engeland. Lekker gemêleerd dus.

We bezochten een aantal belangrijke gebouwen uit het oude gedeelte oa National Taiwan Museum,The 228 Peace Memorial Park, The Presidential Office waar we vrij baan hadden omdat de weg afgezet was vanwege demonstraties, die trouwens veel gehouden worden hier in Taipei, dat geeft aan dat ze een land zijn waar je je mening mag uitten.

Bij Inner City Market, zijn diverse straatjes die aan beide kanten volgebouwd zijn met kraampjes, het schoenstraatje, het kledingstraatje, fruit en groente straatjes en s’avonds natuurlijk de markkraampjes met eten wat ze de nightmarket noemen,

Het historische gebouw Zhongshan Hall, The Red House gebouwd door een Japanse architect. We hebben ook wat lokale drankjes en hapjes geprobeerd en we zijn ook bij de beste ijstent geweest van Taipei waar je enorm veel verschillende en hele aparte smaken kon krijgen. Overval werd de geschiedenis of een leuk verhaaltje bij verteld. Het blijkt dat Nederland ook een belangrijk onderdeel is van de Taiwanese geschiedenis, het werd niet bezet maar er werd samengewerkt, dat wist ik helemaal niet.

Maar na dit alles, zei de tour guide, krijgen we als beloning een massage. Oh heerlijk dachten we, echter dat bleek een leuk grapje want we stopten bij een kiezel vloer waar je overheen kon lopen, net zoals de monniken doen. Pijnlijk joh, een enkele dapperling uit onze groep hield het vol om een stukje te lopen. Als het je goed lukt ben je helemaal gezond werd er verteld.

Op het laatst liepen we naar de wijk Ximending wat je een beetje doet denken aan Time Square. De jongeren komen graag in dit district en is heel hip, met vele bekende merken winkels. Na de tour besloten we te gaan lunchen met een stel andere meiden uit de groep en we gingen voor de beef soup.

We besloten daarna om een echte voetmassage te nemen, ik had erg veel last van vocht vasthouden waarschijnlijk door het vliegen en de plotselinge warmte, wellicht kon dit helpen, ze zeggen immers dat voetreflex alle punten van je lichaam pakt. Nou het leek wel alsof ik weer over de stenen liep, alles was pijnlijk. Terwijl Cheyenne naast me heerlijk lag te relaxen moest ik mijn tanden op elkaar bijten. Na dit “ontspannen” gebeuren gingen we terug naar de hippe wijk en kochten we alle twee sketchers, lekker voor mijn voetjes en zo vallen we niet uit de toom want werkelijk iedereen hier in Taipei loopt op gympies. Tussen de moderne winkeltjes stonden toch ook wat schattige eet stalletjes en bubbeltea kraampjes op de straat. Er kwam uit 1 kraampjes een afschuwelijk geur, de stinky Tofu. Chey wilde dat wel proberen, het is enorm populair hier. Ik waagde ook een hapje maar die geur is zo enorm overheersend dat we toch beide er over eens waren dat dit bakje in de prullenbak moest belanden.

Taipei heb ik ervaren als een prettige stad met een lekkere temperatuur, veel groen, goed openbaar vervoer, de mensen zijn vriendelijk hebben een wereldse houding, ze zijn behulpzaam, wachten netjes in de rij, zijn beleefd, het is een creatieve stad vernieuwend met opkomende hippe tentjes, de straten worden verlicht met veel neon reclame, het is een waar eet paradijs, het is fiets vriendelijk. Ik vind het een onontdekte parel. Op morgen naar de rest van dit land. In zijn totale oppervlakte is het net iets kleiner dan Nederland maar heeft wel 24 miljoen inwoners.

Taiwan, het weerzien

Zoals jullie weten ga ik er regelmatig een paar daagjes tussenuit en daardoor red ik het niet met mijn 4 weken vakantie die ik van de baas krijg. Ik koop elke maand een dag zodat ik toch 3 weekjes erbij heb per jaar. Verder neem ik mijn dagen ook slim op. Ga op donderdagavond vaak weg en kom maandags terug. Ik schuif dan namelijk die week mijn vrije vrijdag naar de maandag, als ik maar zorg dat ik 4×9 werk die week.

Zo had ik dat voor deze vakantie ook gedaan, donderdag nog gewoon de hele dag gewerkt en uit het werk om 6 uur door naar Schiphol, is maar 2 haltes vanaf mijn werk namelijk. Om 9 uur ging mijn vlucht met KLM naar Taipei. Ik kwam daar na 12 uur vliegen om 3 uur lokale tijd aan. Cheyenne stond me op te wachten en wat was ik blij haar weer te zien.

Een uurtje eerder was zij vanuit Kuala Lumpur gevlogen naar Taipei, ook nog 5.5 uur vliegen hoor. Oorspronkelijk zou ze 3 uur moeten wachten op mij maar ze had 2 uur vertraging. Ze kwam op een andere terminal aan dan ik dus moest ze nog met een metro, ook kocht ze gelijk een locale simkaart dus uiteindelijk heeft ze helemaal niet lang hoeven wachten, want ik mocht mijn 7.5 kilo zware rugzak gewoon meenemen als handbagage en kon direct doorlopen naar de uitgang.

We kochten direct een easycard op de luchthaven, dat is een ov chip kaart die je kunt opwaarderen. Cheyenne had een dag geleden een Airbnb geboekt in New Taipei ongeveer een halfuurtje van de luchthaven. Er bleken 2 lijnen te zijn die richting het main station in Taipei gingen, de speed express lijn die slechts een paar stops heeft en de metro die bij alle haltes stopt. Wij hadden natuurlijk de verkeerde gepakt en moesten overstappen, maar geen probleem voor mijn slimme dochter, ze pakte haar mobiel erbij en wist precies waar we waren op google maps en hoe we moesten lopen naar onze overnachtingsplek. Het bleek een appartement te zijn in een moderne hoge flat. Het zag er prima uit met een kleine keuken en badkamer met zelfs een wasmachine erin. Er stond een vreemd drankje klaar. Inmiddels weet ik dat dat drankje, koude thee is met bubbels en enorm populair is in Taiwan, samen met de milktea, die zowel warm als koud en ook met bubbels gedronken wordt. Die bubbels zijn een soort ronde balletjes van Tapioca en worden gemaakt van cassave, het smaakt nergens naar en zijn een beetje gummie, de tea zit in een plastic beker en het is geseald aan de bovenkant en daar dien je een breed rietje doorheen te steken en het zo op te slurpen.

Nadat we onze bagage gedropt hadden en ons opgefrist hadden, gingen we een nightmarket zoeken om lekker wat te eten. We besloten niet de meest populaire te bezoeken naar meer een lokaal gewilde. Deze night markten zijn enorm populair en je hebt er in elke stad diverse van. Soms zijn het alleen eet stalletjes maar soms staan er ook andere kraampjes tussen van kleding tot huishoudspulletjes en je kunt er soms ook spelletjes spelen. We gingen nu naar een markt met alleen eetstalletjes. We besloten eerst de zeker 100 meter lange straat door te lopen om te kijken wat er allemaal aangeboden werd. Later leerden we dat als je iets lekkers ziet je het direct moet bestellen want er is echt te veel en het later terug vinden is echt lastig.

Bij sommige kraampjes staan tafeltjes met kleine plastic stoeltjes, je schuift allemaal bij elkaar aan. Het is een drukte van jewelste en we besloten echt van alles te proberen als het maar niet te gek is.

Wat me direct opviel is dat er bijna niks in het Engels staat aangegeven en dat marktkraamhouders ook maar een paar woordjes buiten de grens praten. Logisch eigenlijk want je ziet er vrijwel geen Westerse toeristen. Ik viel dan ook best wel op met mijn blonde haar. Maar de Taiwaneese mensen zijn heel beleefd en ze staren niet. Ze staan ook keurig in de rij op hun beurt te wachten. Het grappige is wel dat de stad zo modern is met de hoge torenflats maar dat je wel van deze leuke kleine kraampjes op de markt ziet waar iedereen hun eten haalt, het is een mix van oud en nieuw. Ik denk dat er weinig thuis gekookt wordt. Hoewel je leuke prijzen betaald op de markt viel het me wel op dat Taiwan niet spotgoedkoop is zoals de rest van Azië.

Het grote avontuur

Onze dochter is een groot avonturierster, dat heeft ze wel een beetje van mij echter wat ze nu heeft gedaan heb ik nog nooit gedaan, 3 maanden alleen door Azië reizen en overal fantastische zonsondergangen spotten.

Ze is begonnen in Thailand, toen is ze naar Laos gegaan, daarna naar Vietnam en toen Cambodja, dat land had haar hart gestolen en ze bleef daar langer dan verwacht maar toen ze in Myanmar kwam voelde ze zich ook helemaal thuis, dat land was nog zo puur en de mensen waren zo ontzettend vriendelijk dat ze daar maar liefst een maand is gebleven. Na dat avontuur is ze naar Malaysia gevlogen om daar op een paradijselijk eiland te gaan duiken en daar heeft ze haar Padi gehaald.

Ze heeft haar 3 maandelijkse sabbatical verlengd met 2 weken en ze bedacht dat haar volgende bestemming Taiwan zou gaan worden. Niet van te voren geplant maar Nepal wat eerst op haar lijstje stond viel af omdat ze daar heen zou gaan met een collega, deze collega is echter tijdens zijn reis ernstig ziek geworden. Nepal gaat het nu niet worden dat komt later nog wel eens een keertje zei ze toen.

Toen ik hoorde dat ze naar Taiwan ging, dacht ik ineens hoe leuk zou dat zijn als we die laatste dagen van haar reis samen zouden beleven. Ik keek naar tickets en zag een rechtstreekse vlucht met KLM heen en terug dezelfde vlucht als haar. Lesley vond het prima, mijn werk vond het ok, Cheyenne was dol enthousiast dus ik dacht ik doe het gewoon en drukte op de knop. Bam ticket geboekt. Ik vind het super spannend, wat een avontuur. Nooit gedacht dat ik daar ooit naar toe zou gaan, eerlijk gezegd moest ik ook even opzoeken waar het nu precies lag. Jippie ik ga mijn dochter weer zien want wat heb ik haar gemist en we gaan samen super coole laatste 10 dagen van haar trip beleven, dat weet ik zeker!

 

Ameland

Mijn vriendin Gerbranda die ik ontmoet heb toen we in Friesland woonden komt van oorsprong van Ameland, uit het plaatsje Nes. Haar grote droom was ooit een klein huisje op Ameland te hebben. Haar broer en zus wonen nog op het eiland en daar kan ze natuurlijk altijd terecht, maar een plekje voor hun zelf is natuurlijk helemaal fantastisch. Dit jaar is het eindelijk gelukt een eigen plekje te bemachtigen op dit populaire waddeneiland. Wij waren razend nieuwsgierig, we wilden dat plekje graag bewonderen natuurlijk en daarom togen we met z’n vier naar het Friese Holwerd waar de boot verrekt naar Ameland om een een heerlijk paasweekend te gaan beleven. Het is een uurtje varen. Wat hebben we geboft met het weer niet eerder was het zo warm dit jaar. Eerlijk gezegd hadden we van te voren ons helemaal niet gerealiseerd dat we afgesproken hadden in het weekend van de Pasen. Maar de drukte viel mee, zeker omdat weinig mensen hun auto meenemen op de boot.

Toen we van de boot afkwamen pakte we de bus. Het eind punt was ook onze bestemming, het duurde een half uurtje. Op een goed verzorgd park in Hollum lag het chalet van onze vrienden, lekker beschut en met veel privacy. Gezellig ingericht, een perfect vakantieverblijf.

We zijn direct naar het strand gaan wandelen, vlakbij de vuurtoren. Het was daar natuurlijk lekker druk vanwege het mooie weer, maar we konden nog een plekje bemachtigen. We wilden niet teveel eten want het was al wat later en voor de avond hadden we al een restaurant gereserveerd. We zagen een bruidspaar op het strand elkaar het jawoord geven, hoe romantisch!. Gerbranda moest natuurlijk direct denken aan haar zoon die over 3 weken gaat trouwen. Zo spannend en nog mooier nieuws ze wordt ook voor het eerst oma.

Zalig om weer terug te zijn in het mooie natuurlandschap van Ameland, de laatste keer dat Lesley hier was was toen de kinderen nog klein waren, zo’n 25 jaar geleden. Lesley had toen zijn eerste kampeerervaring. Ik ben daarna nog een aantal keer geweest samen met Cheyenne, Maurien en Gebranda en toen sliepen we bij Gebranda haar ouders.

Ik voelde me eigenlijk direct weer in mijn nopjes op dit heerlijke eiland. Nadat we een flink stuk hadden gewandeld gingen we avonds bij Doloros eten. Een restaurant waar ze zowel tapas, als Mexicaans eten als grill eten hadden, heerlijk.

De volgende dag gingen we een stuk fietsen, lekker door de duinen heen, we stopten bij een vogel spot plek met uitzicht op het duinmeer. Daarna reden we door naar een andere strandtent in Ballum en dronken daar wat. Daarna fietsten we door naar de andere kant van het eiland, waar geen strand is maar de dijk.

We fietsen langs een plekje waar je plaatselijk gebrouwen biertjes kon drinken, dat werd dus een tussenstop en we namen een proeverijtje.

Nobel is een ander bekend drankje, een lekker likeurtje wat in de verte een beetje lijkt op de Spaanse likeur 43. De naam Nobel komt ook voor als fietsverhuur en als hotel en restaurant. Bij restaurant Nobel gingen we lunchen, echt een super plek met uitzicht op de mooie huisjes die dit dorp rijk is.

Daarna fietsten we weer terug, nu wind mee, ik had zelfs een beetje zadelpijn, ben natuurlijk niks gewent. Na nog een kopje thee bij het huisje gingen we weer met de bus naar de boot. Het was inmiddels eb en de boot deed er daardoor een kwartje langer over. Om 21.30 waren we goed gebruind weer thuis en we kunnen terug kijken op een heerlijk ontspannen weekend Ameland met onze goede vrienden Theo en Gebranda.

 

 

 

Lekker zoet

Ik neem je mee een dagje zei mijn schoondochter tegen me en ik vertel nog niet waarheen. Oeh spannend, de controle freak in mij ging natuurlijk alweer flink malen, wat zal ze van plan zijn?

Om 11 uur werd ik opgehaald en we reden naar Almere. We gingen naar het festival der zoete verleidingen. Nou dat was natuurlijk wel goed aan mij besteed. Overal stonden leuke stands, met hebbendingetjes maar ook met veel eten, heerlijk om te proeven, maar zeker ook om te kopen. Verder waren er bakdemo’s om inspiratie op te doen. Er liepen zelfs bekende personen uit heel Holland bakt. We deden nog een taart en thee workshop en op het laatst keken we onze ogen uit naar de mooie taarten die binnen gebracht werden door de mensen die meededen aan de lekkerste taart wedstrijd. De taartjes werden verkocht en de opbrengt ging naar het goede doel.

Helaas was het weer een beetje fris maar desondanks was het super gezellig en heel erg leuk bedacht van Daisy om haar schoonmoeder zo te verrassen want een echte zoetekauw ben ik wel.

Dansen, dansen, dansen

Vrijdagavond club avond. Waar je mij nu echt mee kan plezieren is een gezellig swingend avondje Club Dauphine. Een verborgen pareltje in Amsterdam, achter het gewone restaurant zit een kleine donkere ruimte met een podium en er staan een tafeltje of 20. Wanneer je tijdens het 4 gangen diner wilt genieten van de muziek dien je van te voren je tafel te reserveren.foto van Graphincent

Het kost een paar centje, zo’n avondje puur genieten van Jazz, Soul, Reggae en Blues muziek, reken maar op €100 per persoon, maar dan heb je ook echt wat. Lekker eten en helemaal los gaan tijdens de laatste set als de tafeltjes aan de kant gaan. Er treden bekende en onbekende artiesten op uit zowel binnen als buitenland. Toen wij er met onze vrienden Nic en Jerry waren op 12 april hebben we zien zingen onder begeleiding van de bandleider Roger Happel, Zangers Do, Tim Akkerman ex zanger Direct, Kirsten Michel, Brian B, de meiden van Gems en nog vele meer. Super aanrader.

In de steigers

Het zou vorig jaar juni al gebeuren, echter bouwen op onze stukadoor is een lastige. Ier ik kom ietsje later, ik heb een klussie tussendoor.
Iertje ik ben kapot moet er even tussen uit.
Hé ik kan effe niet hoor vandaag.
Oh sorry de steigerbouwer laat het afweten en ik ga echt niet op een rolsteiger staan. Nu kan de steigerbouwer wel maar het regent de hele tijd laten we het maar naar maart tillen.
Nou maart is ook onzeker, qua weer dus dat wordt hem niet.
Goed nieuws Ira de steigerbouwer komt begin april.

Oh wat fijn gaat het nu eindelijk gebeuren. De steigers staan voor en achter.

Ier heb ook nog een andere klus in april hoor, maar ik beloof je als de steigers weg gaan is de voor en achter kant klaar, de zijkanten komen in mei dan.
Jemie je moet wel een lange adem hebben hoor bij onze Brian. Brian die naast stukador ook nog een DJ is en hij verzorgd tevens swingende Salsa feesten. Eigenlijk is het 1 grote frustratie om met hem te moeten samenwerken. Maar hij is wel heel aardig maar zo ongelofelijk nonchalant met zijn afspraken. Het is een geweldige vakman en de kwaliteit van zijn werk is top. Maar ik moet wat geduld hebben, want hé Iertje het is wel mooi weer nu maar moet effe tussendoor naar Spanje moet effe draaien daar, ja en ik heb naast jou nog een klus hé in april. Maar ik beloof je, echt hoor Ier, begin mei is de voor en achterkant af. Ik kom wel tweede paasdag extra oké. Nou Brian dat zou heel fijn zijn.

Pittige tijden

Wie mijn blog altijd leest merkt dat ik een geweldig leven heb met vele mooie dankbare momenten. Echter zijn er natuurlijk ook wel eens mindere momenten, maar dat leest natuurlijk veel minder leuk voor mensen en ik probeer altijd de positieve kant van het leven te benadrukken. Die positiviteit hebt ik van mijn beide ouders geërfd.

Nu was er iets gebeurd waardoor mijn ouders ook even uit het veld geslagen waren. Mijn vader stond zijn tanden te poetsen en merkte iets raars in zijn lichaam gebeuren. Hij kon ineens niet mee staan op 1 been. Hij had totaal geen gevoel meer in zijn onderbeen. Mijn moeder stond erop dat de dokter direct gebeld werd. Deze handelde heel snel en liet een ziekenwagen komen, met gillende sirenes werd hij naar het ziekenhuis gebracht en nadat mijn vader uitgebreid onderzocht was kwam de uitslag. Mijn vader had een beroerte gehad. Het bleek dat zijn halsslagader voor 70% dicht zat en hij moest zo snel als dat mogelijk was geopereerd worden. Dat kon niet direct vanwege de bloed verdunners. Dit was behoorlijk schikken allemaal. Maar zoals ik zei positiviteit staat hoog op het lijstje bij mijn vader. Hij slaat zich er prima doorheen, de operatie is goed gelukt en de fysiotherapeut heeft mijn vader al complimenten gegeven dat hij goed vooruit gaat. Helaas kon de week vakantie naar Denemarken waar mijn broer woont niet door gaan. Maar als grote verrassing kwam hij met zijn 3 kinders een weekend spontaan op bezoek. Een vakantie naar Spanje zit er helaas ook voorlopig niet in. Ze wilden in mei 6 weken gaan maar nu moet eerst even de focus gelegd worden op het zo snel mogelijk herstellen. Spanje loopt niet weg, maar ik hoop dat mijn vader straks weer helemaal goed kan lopen.