Interieurstylist

Je bent er niet zomaar, na de buitenkant, de tuin en het zwembad moet je binnen ook nog wat doen.

De artistieke muzikant waar wij het huis van hadden gekocht, had een aparte smaak. Hij hield vooral van blauw en rood. Nu is mooi rood niet lelijk maar hier was het een allegaartje. In iedere kamer lag een andere tegelvloer en in iedere kamer was er een ander kleurtje of patroontje te vinden. Waar moet ik beginnen dacht ik. Ik moest de interieurstylist in mezelf gaan aanspreken. Ik vond het jammer dat ze in de huiskamer de balken wit hadden gemaakt, dit wilde ik weer terug hebben in de originele staat. Dit was een klus die we flink onderschat hadden, alles boven je hoofd is ontzettend zwaar. Uiteindelijk hebben we iemand ingehuurd omdat af te maken, dat scheelde uren werk.

Verder wilde ik wat eenheid hebben, dus Lesley heeft overal op de vloer de zelfde tegels gelegd. Echt knap gedaan hoor, hij had er namelijk geen ervaring mee. Hij is het gewoon gaan doen. Van kantoorpikkie tot echte bouwvakker. We hebben de oude verf van de muren afgebikt en alles weer een mooie rustige kleur gegeven.

De vloer was klaar en was prachtig geworden en nu de meubeltjes er nog bij om het helemaal af te maken. Zelfs deze meubels hebben we gepimpt door een nieuw stofje of ander kleurtje te geven. De openhaard is helemaal opnieuw zwart gespoten en we hebben er een nieuwe palletkachel bij. In de zomer zit je vrijwel niet binnen maar in de winter s’avonds wel natuurlijk. Het is een heerlijk knus huis geworden. Of het nu in de gezellig eetkeuken is of in de woonkamer het voelt echt als thuis.

 

 

Het was ooit een sloot

Het huis was aangepakt aan de buitenkant, de tuin en het terras. Wil je ook weten hoe we het zwembad aantroffen? Schrik niet, het was een bagger bende, het was net een sloot. Er was maanden misschien wel een jaar al niks aan gedaan.

Het was niet alleen vies, de steentjes waren ook helemaal wit uitgeslagen. Ik heb met alle mogelijke middelen lopen poetsen, schrobben en spuiten. De kalk ging er maar niet af, pure zoutzuur was het enige wat hielp. Ik heb geschreeuwd en gejankt van ellende, ik zag zo weinig vordering van mijn werk. Ik ben er weken mee bezig geweest.

Langzaam werd het steeds schoner, de tegeltjes die onder de witte laag zaten waren echt blauw gelukkig.

Ik heb er een lekker flesjes bubbels op gedronken van geluk toen we het zwembad eindelijk konden gaan vullen met schoonwater.

Inmiddels hebben we rondom het zwembad ook het één en ander veranderd, er is een muurtje omheen gekomen en aan de achterkant zelfs een grote muur, zodat we nog meer privacy hebben. Vorig jaar hebben we nieuwe tegels laten leggen, zo blijf je maar investeren.

Een zwembad hebben is heel erg fijn, zeker met de temperaturen in de zomer maar ik kan je vertellen een zwembad onderhouden is een hele klus. Omdat wij er slechts een paar weken per jaar zelf zijn hebben we een goede vriend van ons gevraagd het zwembad te onderhouden. Dus ook al zijn we er niet het in het bezit hebben van een tweede huis kost geld.

De Hacienda toen en nu

Zoals je inmiddels weet fantaseer ik graag, maar ik ben ook een doener. Het blijft bij mij niet alleen bij dromen maar ik houd er ook van om mijn dromen te realiseren.

Neem nu 8 jaar geleden toen we ons Spaanse huis kochten, het was geen bouwval maar het was toch een huis waar wel het nodige aan moest gebeuren. Ik zal de komende blogjes even wat foto’s posten van hoe het was toen we de eigenaar werden en hoe het er nu uit ziet. Te beginnen met het huis zelf.

We zagen het vanaf een afstand al, dit is een super huis. Het begon gelijk te kriebelen bij ons.

Maar toen we dichter bij kwamen zagen we wel dat er nog veel werk aan de winkel was, de verf zat helemaal los, dat hebben we dus allemaal na onze aankoop van dit prachtige pand moeten afbikken en daarna weer moeten dicht smeren.

Dat was echt een enorme klus en zowel mijn man als mijn vader hadden elke avond pijn in hun handen.

Weken zijn ze er mee bezig geweest en dat helemaal rondom het huis en daarna moest het weer geverfd worden. Familie en een paar vrienden schoten ten hulp gelukkig.Alle raamkozijnen zijn vervangen en we hebben ook nieuwe deuren genomen, tevens allemaal nieuwe rejas (smeetijzerwerk voor het raam). Want alles was een weer war van verschillende materialen en kleuren. Het buitenterras was van saai beton en natuurlijk wilde ik graag dat het zo authentiek mogelijk bleef en helemaal in de zelfde stijl bleef en daarom kozen we voor mooie rustieke flagstones.

Bergen grind is er gestort in de tuin want rondom het huis moet het er toch een beetje netjes uitzien. Tussen het grind door hebben we wat oleanders geplant.

Als ik zo terug kijk kan ik toch wel zeggen dat ik het goed gelukt vind en dat ik echt trots ben hoe het allemaal geworden is, ons harde werken in elke vakantie die we er waren is beloond.

Zowel in de winter met de kale druiven takken, als in de zomer met de blaadjes eraan  is dit een geweldig plekje geworden. Ik ben echt een gelukkig mens en ik realiseer me heel goed dat we het enorm getroffen hebben in het leven.

Fantaseren

In tijden als deze helpt het om je gedachten te verzetten. Ik heb daar een paar trucjes voor bedacht. Wandelen natuurlijk zoals ik al eerder schreef is heerlijk om je hoofd leeg te maken maar een andere manier om mijn gedachten om te leiden is om te gaan fantaseren over dingen die ik wil verbeteren bij ons Spaanse huis. Ik kan uren besteden aan het zoeken van leuke plaatjes op internet en daar vervolgens schetsen bij te maken hoe dat in te passen is in onze situatie daar.

Op het moment heb ik het helemaal in mijn hoofd om de oude kippen en geiten schuur helemaal plat te gooien en daar op een mooi buitenterras te creëren. De oude gebouwen staan op een stuk land van ons een beetje aan de zijkant. In zijn totaliteit zijn de gebouwtjes bij elkaar denk toch wel 15 meter breed en denk 3 meter diep. Het is een behoorlijke oppervlakte waar volgens mij best wel wat mee te doen is.De grond eromheen is ook ruim en dat wil ik dan ook wat vlakker hebben. Dit (zie plaatjes) heb ik in mijn gedachte, heerlijk ik ga lekker verder met fantaseren en tekenen. Wie weet komt het er ooit nog eens van.

Wandelen

Tussen de middag even erop uit want 9 uur achter elkaar thuis achter de computer werken op een gewone stoel aan de eettafel is niet te doen.

Wat ben ik blij dat we 2 jaar geleden besloten hebben om in deze omgeving te gaan wonen. Je hebt hier werkelijk alles. Wat vooral fijn is is dat we in een bosrijk gebied zitten, de vogeltjes hoor je fluiten, de konijntjes zie je voorbij rennen, de schotse hooglanders en de wilde paarden zie je grazen.

Een andere keer loop je langs de bollenvelden en zie je de bollen uitkomen of al prachtig bloeien. De volgende dag loop je op het strand en heb je weer een ander schitterend uitzicht. Het prachtige witte zand met daarachter de zee. De mooie duinen, echt een wonderschoon gebied. Elke dag ga ik met mijn kinderen een wandeling maken van 3 a 4 kilometer om zo even een frisse kop te halen. Zodat ik er s’middags weer tegen aan kan achter mijn eettafel want geld moet er verdiend worden en gelukkig kan ik dat nog.

Een thuis High Tea

Een jaartje erbij, dit keer ben ik gewoon thuis, maar dat was zeker niet minder leuk. Ten slotte moet je vaak zelf de slingers ophangen in het leven, zo ook met mijn verjaardag. Ondanks deze tijd mag je best nog leuke dingen doen.Eigen gemaakte hapjes door onze dochter en mezelf. We hebben een hightea gehouden in onze eigen serre.

Wat zijn we blij met deze aankoop van een jaartje geleden, zeker in de lente is het al snel warm. De ligging van onze tuin is natuurlijk ook perfect op het zuidwesten. De stoeltjes even uit elkaar zodat mijn kinderen toch gezellig langs konden komen, het is slechts een klein beetje aanpassen. Ik vond het wel jammer dat mijn ouders niet konden komen, maar ik heb een gebakje bij hun langs gebracht en werd toen verrast met een prachtige bos rozen en ik heb een prachtig bedelarmbandje gehad. Zelfs Denemarken was me niet vergeten want ik kreeg een bak met narcissen, gekocht door mijn moeder. Verder van de kids heb ik een mooie plant voor in de serre gehad. Van mijn man en schoonzus heb ik een bedeltje gehad voor aan mijn armband. Ik ben echt verwent. Het enige wat ik niet kon doen deze dag was even lekker knuffelen om te bedanken voor deze mooie dag.

Fingers crossed

Tijdens onze Sri Lanka reis in januari/februari hadden we de impact al gemerkt van het virus covid-19, het toerisme had een dieptepunt, er kwam bijna geen toerist meer omdat er niet zomaar meer visa’s afgegeven werden in angst voor het virus. Maar eerlijk is eerlijk ik had nooit gedacht dat het allemaal zo zou gaan lopen en dat wij hier in Nederland na slechts een paar weken ook in de ban zouden zijn van dit virus. Het is vaak een ver van je bed af ding, natuurlijk leef je mee als je leest over vreselijke dingen die er in de wereld gebeuren maar als het dan ineens ook dichtbij gebeurd, schrik je toch wel even. Als ik over mezelf spreek, ik heb zo’n beschermd vertrouwelijk leventje dat ik wat dat betreft helemaal niks gewent ben. Ik maak me nu ook zorgen niet zozeer om mezelf maar om de gezondheid van de mensen om mij heen. Ik maak me zorgen om de mensen die ineens geen werk meer hebben en daardoor in de problemen kunnen komen. Wat een pittige tijd is dit en dit werkt nog vele maanden door want we zijn hier niet zomaar doorheen. Dit treft ons allemaal op de wereld. In welk land je ook leeft onder welke omstandigheden dan ook, we kunnen allemaal het virus krijgen daar is geen onderscheid in. Laten we hopen dat het snel onder controle is en laten we elkaar helpen als we het moeilijk hebben. Durf het ook te zeggen als je het moeilijk hebt en vraag ook om hulp als dat nodig is. Het is lastig maar we moeten ook proberen positief te blijven en te genieten van de mooie dingen die ook nog steeds gebeuren in ons leven.

Eigenlijk had ik op dit moment in Spanje gezeten om mijn verjaardag daar te vieren, zoals we dit bijna elk jaar doen. We hadden immers 8 jaar geleden op mijn verjaardag de koopovereenkomst getekend van onze Spaanse boerderij. Maar wat er daar nu gebeurd is helemaal met geen pen te beschrijven. Alles zit op slot, niemand mag de deur uit. De hele economie ligt daar op zijn gat. Heel triest voor de vele (vaak ook nog eens arme) mensen die in Andalusië wonen. Dat ik een paar annuleringen heb voor mijn huis, daar kom ik wel overheen. Ik werk gewoon nog in Nederland. Maar voor de mensen die nu helemaal niks meer verdienen is het uiterst zwaar. Fingers crossed dat het allemaal snel beter wordt.

Sri Lanka, Als klapstuk: de verrassing

Het leek vandaag alsof het hotel redelijk klaar was, er werd niet gewerkt door de bouwvakkers en iedereen liep niet meer heen en weer en kris kras door elkaar, het restaurant personeel stond allemaal op hun eigen plek. Zouden ze nu dan klaar zijn? Maar wat bleek de grote Amerikaanse baas mr Heinecke nu woonachtig in Thailand, kwam langs en daarom was het zo stil. Hij was nog niet weg en het schuren aan de buitenbar begon weer. Maar ons hotel zag er inmiddels wel prachtig uit ook al waren de barretjes nog niet open. We werden uitgenodigd bij een ceremonie voor het vieren van onafhankelijks dag, deze werd ook weer gehouden in het naast gekregen 5 sterren hotel.

Toen we die avond gingen eten in ons eigen hotel wachtte ons een grote verrassing.

Jairo en Daisy hadden een belangrijk bericht. Jairo had toen ze samen op het strand aan het wandelen waren geweest romantisch zijn vriendin Daisy ten Huwelijk gevraagd en ze heeft JA gezegd!. Niemand wist het dat hij dat van plan was en het was dan ook een grote verrassing voor ons. Trots liet Daisy haar ring zien. Wat een mooie afsluiter van onze vakantie.

Wat hebben we allemaal genoten van onze vakantie, wat hebben we het gezellig gehad met elkaar. We hebben vele mooie momenten met elkaar beleefd, deze vakantie zullen we nooit meer vergeten en staat in ons geheugen gegrift.

 

Sri Lanka, relaxen?

Na deze mooie reis waar we veel gezien, gedaan, genoten, gewandeld en gegeten hebben, nu de tijd om 3 dagen lang te relaxen in een luxe resort. We reden dus met een bepaalde verwachting naar ons laatste verblijf toe. We schrokken ons rot toen we zagen dat ons paradijsje in verbouwing was. Niks geen rustige plek om bij te komen van de afgelopen drukke dagen.

Er werd geboord, gehakt, geschuurd, gemetseld, gelijmd en schoongemaakt. Het stonk naar chemicaliën en erg was veel lawaai en er liepen wel honderd man rond. Niet alleen bij 1 plek waren ze bezig, nee overal. De manager beloofde ons dat het de volgende morgen opgelost zou zijn, het waren de laatste loodjes van de renovatie. Morgen klaar, daar hadden we een hard hoofd in, er moest nog zoveel gebeuren. Het restaurant was dicht en de barretjes ook. We kregen als tegemoetkoming een grotere kamer, zeer mooi vonden we die maar dat is natuurlijk niet de oplossing voor deze situatie waar we in beland waren. Die avond mochten we gaan eten bij het naast gelegen 5 sterren hotel.

Dat was een super luxe hotel. Het eten was geweldig, wat een mooie plek. We keken even snel op internet en zagen dat de kamers hier vanaf €250 per nacht kostte tot maarliefst €975 per nacht.

De volgende dag was het restaurant in ons resort gelukkig open maar er werd nog wel wel gewerkt. We moesten nu ook weer gebruik maken van het naast gelegen hotel omdat er bij ons hotel een fotoshoot was bij het zwembad. Het zwembad gedeelte was klaar daarom werden daar nu foto’s gemaakt voor hun site en wij moesten dus weg tot 12 uur. Maar we genoten gelukkig van het mooie zwembad van het 5 sterren hotel, we werden namelijk erg verwent door de poolman met een mandje met een sinasappeltje erin, een flesje water en een flesje zonnebrand. We besloten stiekem om niet alleen de ochtend daar te blijven maar gewoon de hele dag, het decadente beviel ons wel. Ontzettend leuk vonden Lesley en ik het toen er ineens een taart werd gebracht, nog voor onze 31 ste huwelijks dag, geregeld door onze kinderen.

 

 

Sri Lanka, de zee op

Cheyenne die een duikbrevet heeft wilde graag een mooie duik gaan maken, dus wij gingen op zoek naar de beste duikschool in de omgeving.

Ze ging 2 duiken maken, 1 bij een wrak en de ander bij mooi koraal. De andere 4 gingen een boottocht maken op zoek naar walvissen.

Heel vroeg in de morgen vertrokken we al, ontbijt kregen we mee van de aardige Sri Lankeese eigenaar van onze B&B. Wat we niet wisten is dat we ook op de boot nog een ontbijt doosje kregen, we hoefden niet met een lege maag de zee op. We kregen ook een kopje thee en voor mij met 2 reistabletjes erbij. Ik ben namelijk al een paar keer eerder in mijn leven zeeziek geweest en dat wilde ik nu voorkomen.

We voeren wel 1.5 uur lang en we waren kilometers uit de kust en onderweg zagen we dolfijnen zwemmen maar het doel van de tocht was natuurlijk walvissen spotten. Ineens zagen een straal water omhoog komen, jaja daar kwam de kolossale walvis met zijn sierlijke staart naar ons zwaaien. Natuurlijk ging dat allemaal veel te snel om een goede foto te maken, maar we hebben meerdere keren er 1 boven zien komen in de 4 uur dat we op het water waren. Gelukkig ben ik niet zeeziek geworden, er zaten er wel een paar op de boot die de hele tocht over de reling gehangen hebben. Wij konden gelukkig alle 4 genieten van de kokosnoot en de ananas partjes die we aangeboden kregen. Goed verzorgd hoor allemaal.