Slaapkamers

Toen we het huis kochten 9.5 jaar geleden waren we niet perse op zoek naar een huis met een bepaald aantal slaapkamers. We waren gewoon verliefd geworden op de charme van het huis, de speelse indeling en de plek, zo prettig rustig in de natuur maar ook dichtbij de uitvalswegen.

Wanneer je voor het eerst binnenkomt voel je je direct op je gemak. Liefelijk, speels, niet al te grote ruimtes maar oergezellig, zo’n huis waar je je direct thuis voelt.

Ik heb geprobeerd elke kamer een eigen stijl te geven. Elke kamer is uniek en met zorg en aandacht ingericht.

Kamer 1 is te bereiken als je door een deur in de huiskamer naar boven loopt. Grote traptreden zorgen ervoor dat je de grootste slaapkamer van het huis bereikt. Mooie witte balken, romantisch ingericht, met zachte kleuren. Men noemt het ook wel de love room. De kamer heeft vanuit je slaapplekje mooi uitzicht op het zwembad en de prachtige omgeving. Er is ook een aansluitende badkamer.

Kamer 2 is één van de kamers die naast de huiskamer liggen, Moorse invloeden zijn duidelijk zichtbaar, deze en de naastgelegen kamer 3 zijn lekker koel in de zomer en door het raam zie je de druiventrossen hangen. Samen met kamer 3 deel je de badkamer.

Kamer 3 heeft Granada als thema. De prachtige stad die slechts 50 minuten bij ons huis vandaan ligt en waar het Alhambra ligt te pronken op de heuvel boven de stad, oude prenten en foto’s van nu sieren de kamer. De twee bedden staan nu naast elkaar geschoven maar je kunt ze ook apart van elkaar schuiven.

Kamer 4 ligt in het andere gedeelte van het huis en is de slaapkamer waar we zelf altijd slapen, het thema is het boeddhisme. Geloof in de intrinsieke goedheid van jezelf en van ieder wezen. Deze kamer geeft je innerlijke rust, acceptatie en balans. De badkamer ligt grenzend aan de slaapkamer.

Kamer 5 ligt boven en is een knusse slaapkamer met een mooie wastafel, de badkamer ligt beneden en deel je met kamer 6. Prachtige balken sieren het plafond zoals je dat veel ziet in Spaanse huizen. De gekko’s aan de muur vertellen je dat deze schattige beestjes hier in Spanje een veelvoorkomende diertje zijn.

Kamer 6 is de kamer die mijn ouders hebben ingericht, met het gevoel van een stukje thuis en een stukje Spanje, het heeft een aansluitende zitkamer om lekker relaxt een boekje te lezen voordat je gaat slapen. De muren zijn goed geïsoleerd maar omdat het boven ligt is een fan wel fijn in de zomer. Er is ook een wastafel met een prachtige waskom, dat was de eerste aankoop die we deden voor ons huis. Verder deel je de badkamer die beneden ligt met kamer 5, maar dit is wel een hele grote badkamer met bad.

Welke kamer je ook kiest, je zult er heerlijk slapen, dat hoor ik namelijk van iedereen, thuis heb ik nog nooit zolang en lekker geslapen als hier, zeggen ze dan! Wat een prachtig compliment!

Nog een paar weekjes

Naar Spanje gaan is leuk maar om nu weer naar huis te gaan is ook fijn want dan kunnen we zien hoe groot de buik van onze schoondochter is geworden.

Toen we weggingen was ze al aan het groeien. Ze is mooi slank zwanger.

Nu we thuis zijn zien we dat haar buik voller is geworden, de baby groeit goed. Haar verlof is nu ook ingegaan. Jairo wordt steeds slanker want hij traint enorm hard voor de marathon die hij loopt om geld in te zamelen voor het KWF. KWF Kankerbestrijding – Jairo Seur

We vinden het reuze spannend allemaal, we weten dat het een meisje wordt maar hoe zal ze gaan heten en wanneer zal ze geboren worden? Ik ben zo nieuwsgierig. De babykamer is helemaal klaar zeiden de blije bijna ouders en alle kleertjes liggen gewassen in het kastje. Alleen oma en opa moeten nog een box gaan kopen. Ik zit nog even te dubben gaat het een witte of een zwarte worden?

Mijn andere ik

Er komt een hele andere ik bij me boven als ik in Spanje ben. Ik ben daar altijd buiten en zit bijna niet op internet, dat bevalt me prima. De dagen lijken langer te duren. Ik voel me goed in mijn vel bij de hacienda, het ontgiften van de internet stralen en het loslaten van de drukte van het werk duren altijd een paar dagen maar daarna voel ik me weer mezelf en dat bevalt goed. Hoewel ik best houd van de hectiek van de randstad en het surfen op internet, denk ik toch dat het buitenleven meer bij me past. Wanneer ik de hele week achter de computer gewerkt heb in Nederland heb ik bijna geen fut meer iets daarnaast te ondernemen. Terwijl ik in Spanje waar ik de hele dag in de tuin aan het werken ben of met klusjes bezig ben, s’avonds nog genoeg energie heb en nog steeds zin heb iets te doen.

Het lijkt me heerlijk om ooit regelmatig voor een langere tijd in Spanje te zijn, een moestuintje, kippen, geiten en wat aan rommelen in en rond het huis.

Waarom ga je er nu dan alvast niet wonen vraag je je dan misschien af. Nou zeg ik dan altijd, dat leven in Spanje moet wel ergens van betaald worden. Veel mensen denken vaak dat het ons allemaal komt aanwaaien. Maar net als iedereen moeten wij ook hard en veel werken om deze luxe te kunnen betalen. Iedereen besteed zijn geld op zijn eigen manier, iedereen heeft een eigen doel en maakt zijn eigen keuzes daarin. Onze keuze was een tweede huis te kopen van ons verdiende geld zodat we mooie momenten in Spanje beleven maar ook nog een leven met onze familie hier in Nederland hebben.

Een tweede huis hebben in Spanje geeft mij in ieder geval extra veel plezier in mijn leven. Ik beleef mijn bezoekjes aan Spanje heel intens en beleef het vaak een tweede keer door erover te bloggen en ik beleef ook veel pret aan het fantaseren over nieuwe projectjes.

Hacienda La Suerte geeft meer kleur aan mijn leven en ik ben blij dat we de hacienda kunnen delen met onze familie, vrienden en gasten. In september/oktober gaan we gezellig weer heen met (bijna) de hele familie, dat is een grote wens van mijn ouders, bij elkaar zijn om wederom mooie herinneringen te maken. Mijn ouders gaan dan hun 75 ste verjaardag vieren in Spanje, dat wordt vast een mooi feest. Ik tel de dagen af.

Wat eten we vandaag?

Tapas eten, van de kaart eten, luxe eten, een menu del dia eten we hebben het allemaal gedaan deze vakantie maar natuurlijk ook enorm genoten van het thuiseten.

Soms is het gewoon zalig om er niet uit te hoeven. Je niet te hoeven optutten en gewoon te kunnen drinken waar je zin in hebt zonder af te spreken wie gaat er rijden vandaag.

Deze vakantie hebben we vooral veel in de tuin gewerkt samen met onze vrienden, er is een mooie jeu de boules baan gemaakt, er is veel gesnoeid, er zijn nieuwe plantjes geplant en we hebben vele stenen verzameld om mooie randen mee te maken. De volgende keer als we komen gaan we lekker weer verder met de verbeteringen om ons paradijsje nog mooier te maken.

De boekingen kwamen dit jaar laat op gang, gelukkig hebben we toch een aantal weekjes kunnen vullen. Elvira heeft goed geholpen om het huis weer netjes te maken, de laatste hand heb ik er de dag voordat we weggingen nog aan besteed.

Onze dochter gaat ook nog lekker een aantal dagen heen en zo komen we de zomer weer goed door. Hoop van harte dat het voor iedereen een beetje een redelijk seizoen gaat worden en dat er geen bedrijven om gaan vallen want we zijn nog niet van de corona af.

Een dag voordat we naar huis gingen moesten we nog naar Malaga om een test te doen. Wij kregen de uitslag al snel, geen corona, maar dat was geen verrassing want we komen bij niemand in de buurt.

Onze laatste avond van deze vakantie besloten we als afsluiter naar Manolo toe te gaan, zoals gewoonlijk, hoe voorspelbaar zijn wij. Je kan daar voldoende afstand houden buiten op het super grote terras wat ze nu hebben. Helemaal gevuld met alleen maar Spanjaarden, die rond half 10 kwamen, dat is de tijd dat zij pas gaan eten. Wij gaan dit heerlijke leventje weer missen.

Op zoek naar een bord Granada

Dat je ook trends hebt in de keramiek wist ik niet, maar bij de toeristen winkeltjes in de grote steden is dat echt het geval. Een aantal jaar geleden ben ik begonnen met het kopen van bordjes van elke stad waar ik kwam en die op onze zwembad muur gaan ophangen zo om de muur op een originele manier op te leuken.

Toentertijd lagen de winkels er vol mee. Maar dit soort borden zijn schijnbaar niet meer hip want zelden zie je dit nog liggen. Helaas mis ik nog een bord van Granada, maar waar ik ook zoek niet meer te vinden. Dus mocht je er nog 1 hebben liggen en deze willen verkopen houd ik me aanbevolen.

Dieren op het platteland

Tags

,

We willen het niet altijd weten wat er allemaal naast ons huis leeft, maar de natuur gaat gewoon zijn gang, mens en dier leven naast elkaar en zeker op het platteland. Midden in de natuur staat af en toe een huis dus dat er meer dieren leven op onze hacienda dan mensen is eigenlijk wel logisch.

Sommige mensen hebben een angst voor bepaalde diertjes. Ik snap dat eigenlijk alleen als je je bedreigd voelt door ze omdat ze je kwaad willen doen.

Maar wat is er nu mis met een spin, rat of slang. Ze zijn banger voor jou dan jij voor hun.

Vies of irritant vinden mensen de vliegen, muggen, mieren, wespen, duiven en muizen. Maar zij leven er ook gewoon.

Leuk vinden de mensen vaak de konijntjes, poezen, honden, vogeltjes met mooie kleuren, zoals bv het hopje of de schattige zwaluwtjes die het water uit het zwembad komen drinken.

Interessant vinden mensen vaak de hagedissen, gekko’s, de roofvogels, de patrijs en de vos. Allemaal komen ze op ons domein voor.

De patrijs baby kon het trapje niet af die hebben we even geholpen.

De vleermuis zijn sensor deed het schijnbaar even niet want die was in het zwembad beland en zwom voor zijn leven. Wist niet eens dat ie zo goed kon zwemmen. Na even opgedroogd te zijn vloog hij gelukkig weer weg.

Voor bij ons op het land van de boer zat een paartje kiekendieven, dat vond ik wel bijzonder, hun nest zat tussen het graan. (Foto is van internet) De boer had er gelukkig een hekje omgezet want het was tijd om het graan te oogsten en het nest mocht niet verloren gaan door de oogstmachines. Schitterend om te zien hoe het mannetje en vrouwtje per toerbeurt gingen jagen en ze door de lucht zweefden.

Ik houd van deze natuur om ons heen in alle facetten. Zelfs als ik wakker wordt gekraaid door de haan van de buren.

Kukelekuuuuuu!!!

Grote verrassing

Tags

, , , ,

Na een dagje hakken en boren in de stenen voor Lesley en een dagje met kruiwagens lopen voor mij hadden we geen zin om te koken, daar waren we te moe voor. Manolootje doen zei ik. Lesley knikte en na een frisse douche om de stof van ons af te spoelen stapten we de auto in. Ineens zei Lesley en nu hier links afslaan. Ik keek hem verbaasd aan, huh hoezo, nou verrassing van mijn zus zei hij. WAT?? Nee toch, gaan we eten bij het luxe restaurant van het 5 sterrencomplex la Bobadilla? Beter bekend bij ons als het restaurant van de koning. (Omdat hij er ook wel eens komt)

Ja echt, zei Lesley, Elvira heeft een paar dagen geleden al een tafel voor ons gereserveerd om ons eens extra te verwennen. Maarrrrr sputterde ik nog tegen, het hotel heeft sinds kort een 2 sterren kok in dienst, dat is toch veel te duur!

Ja ik weet het zei Lesley maar mijn zus wilde ons graag verrassen ze vind het altijd zo fijn om bij ons te zijn in Spanje. Dit is echt te gek zei ik, een menu kost wel €95 pp excl drankjes. Maar er ging ook een heel blij gevoel door mijn lijf want ik houd van lekker eten en ik houd er ook van als de hapjes als een plaatje op het bord gepresenteerd worden en eten bij restaurant la Finca van het hotel van de koning is echt een avondje uit. Het voelt zoals een avondje naar een theater gaan. Het is een belevenis.

Na deze rot dag was dat extra welkom, nu konden we lekker ontspannen. We reden de oprijlaan op van 3 km en moesten ons melden bij de slagboom, het is hier echt super chique en je wordt naar je tafel gebracht door een eigen ober, die dedicated voor jou is de hele avond.

Er zijn meerdere restaurants op dit complex maar de rest is bestemd voor alleen hotel gasten en bij La Finca kun je ook als niet gast reserveren, als er tenminste plek is, want het is populair en er is regelmatig geen plek, dus je moet altijd ruim van te voren reserveren.

We hebben vaker gegeten bij la Finca maar nu zat het restaurant op een andere plek van het terrein en sinds mei van dit jaar wordt de keuken geadviseerd door chef-kok Pablo González, bekroond met 2 Michelin-sterren ( Estrellas Michelin) en 3 Repsol-zonnen (Soles Repsol) en winnaar van de ‘Chef of the Future’ award van de International Academy of Gastronomy in 2018. Regelmatig staat hij zelf in de keuken maar niet altijd, wij hadden het geluk dat hij er die avond ook echt was, dus alles kwam de keuken uit onder zijn leiding.

Pablo González heeft een reeks gerechten en suggesties bedacht waarin hij het kwaliteitsproduct wil benadrukken gekenmerkt door de zorg voor de details van zijn creatieve uitwerkingen, alles van de hoogste kwaliteit zoals kaviaar uit Riofrío en de extra vierge olijfolie (EVOO).

We begonnen met het kiezen van de wijn, de sommelier wilde ons wel bij elk gerecht iets adviseren maar wij waren vast besloten, wij wilden de wijn met de naam van de dame die ons deze mooie avond had bezorgd.

Als eerste kregen we direct 3 gerechtjes geserveerd, appetizers noemen ze dat. Wat zag dat er al mooi uit.

Ik kan het helaas niet meer allemaal na vertellen wat het precies geweest is want het was zoals je op de foto’s zult zien teveel om op te noemen. Maar we begonnen met iets van oesters in het schuim, een soepje van amandelen met paddenstoelen en een visje met kaviaar.

Daarna nog een ander visje en dat was nog maar het begin, ik zat te stralen wat voelden we ons verwent en chique.

Toen kwam het echte voorgerecht ook al zo’n schilderijtje. Helaas weet ik niet meer wat er precies in zat, maar het smaakte perfect dat weet ik nog wel.

Toen werd er een grote kan naast de tafel gezet, daar zat olijfolie in. Er werd een kransje geweven van olijfblaadjes op tafel gelegd en daar werd een broodje in gedaan, super leuk bedacht en op het broodje konden we dan olijf olie, boter en/of paté op doen.

Daarna aten we verder van een gerechtje wat wel op een landkaartje leek, onze buikjes begonnen al wat gevuld te raken, wat zal er nog meer komen?

Alles was bijzonder en lekker.

Vis en vlees en vegetarisch, aan alles geen gebrek.

Hier zitten we volgens mij duif te eten, wat behoorlijk smakelijk was.

Het is goed om tussendoor je smaak te neutraliseren.

Vandaar we een lekker koud drankje kregen voordat ik aan de schapen en geiten kaas ging.

Voor Lesley iets anders natuurlijk, maar wel van de geit.

Dat had Lesley nog nooit eerder gegeten, van deze kok is werkelijk alles lekker.

Daarna het toetje en kijk eens naar het bord, prachtig hoor.

We sloten het menu af met een echte klapper namelijk brokken chocolade van de beste kwaliteit van de wereld waarvan we het schaafsel kregen die met een beitel van het blok af gehakt werd. Super leuk bedacht.

Als we tellen zijn het wel 13 gerechtjes geweest.

Ik zat nu wel echt vol, wat een avond was het!

Middennacht reden we pas weer terug naar huis, gelukkig wonen we dichtbij, maar 7 km bij dit geweldige plekje vandaan.

Super bedankt Elvira het was een geweldige ervaring, we voelen ons echt verwent.

Oh nee een waterlek

Tags

, , ,

Toen we vorige week aankwamen viel het me al op dat er veel wespen zaten bij het muurtje aan het begin van het huis. Als je wespen wilt bestrijden kun je dat het beste doen als de zon onder is, dan zitten ze allemaal in hun nest en dan kun je het beste met spray aan de gang. Doe je dat overdag, geven de wespen een signaal af dat ze in gevaar zijn en komen er van alle hoeken en kanten wespen aan om je aan te vallen.

We waren immers net aangekomen en ik had geen zin dit al direct te gaan doen en ik moet toegeven ik vergat het ook elke keer s’avonds, dat komt natuurlijk omdat je met elkaar bent en we vaak uiteten gingen en als we dan weer thuis kwamen was het te donker.

Nu iedereen weg was dacht ik er weer aan. Lesley en ik liepen s’avonds met een spraybus gewapend naar de plek toe, maar tot onze verbazing zagen we een waterplasje liggen. Oh nee, het is geen wespennest, het is een waterlek!

Alweer dachten we, vlakbij hadden we al eens eerder een lek gehad, midden in het grind. Ons waterhuisje waar de hoofdleiding in zit ligt namelijk achter ons zwembad ergens op het land en dat gaat onder de grond via slangen richting ons huis. Hoe de leidingen precies lopen weten we niet. Waar gaan ze het huis in en waar gaan de vertakkingen allemaal naar toe. Geen idee er staat niks op tekening.

De waterplas lag precies bij het plateautje aan de zijkant van ons huis. Na wat graafwerk konden we nog steeds niet zien of de leiding daar het huis in ging of dat het via de zijkant van ons huis naar binnen gaat.

Waardeloos want nu moeten we eerst het muurtje afbreken om te zien hoe de leiding loopt en om zo het lek goed te kunnen opsporen. Morgen maar weer verder maar dan wel vroeg in de morgen want de wespen zijn dol op stromend grondwater.

We konden gelukkig een steenboor lenen en dat was echt nodig want om te zien hoe de leiding liep moesten we de dikke stenen wegboren. We kwamen er achter dat degene die deze leidingen in de grond gestopt had ooit er een flink zooitje van gemaakt had, ten eerste zijn het verkeerde leidingen, het zijn kunststof zwarte maar het moeten kunststof zwart met blauwe strepen zijn want die zijn veel sterker. Tot groot ongenoegen konden we niet goed zien hoe de leiding liep omdat er ook overal beton overheen was gestort en geen zand zoals dat hoort.

Helaas geen relaxte dagen voor de boeg, we begonnen met het water af te sluiten en boren maar en daarna de kruiwagens met puin weg te brengen ergens op ons land. Er is in totaal 20 uur geboord en er zijn 20 kruiwagen weg gebracht. Pff wat een klus is het geweest.

Het was heel frustrerend en dat met die hitte. Inmiddels was er namelijk een zuidenwind naar zuid Spanje gekomen die hete lucht uit de Sahara aanvoert en de temperatuur was naar 37 graden gestegen.

Uiteindelijk hebben we gevonden hoe de leiding liep en de precieze plek van het lek gevonden, er zaten diverse koppelingen in de leiding zagen we wat het ook zwak maakt. Maar een groot stuk slang is nu vervangen en we hebben er metalen koppelingen in gezet. Hopen maar dat de rest het wel houdt, want helaas zit er nog veel oude troep in de grond. Door het boren hadden we ook het riool per ongeluk geraakt maar dat is inmiddels ook weer gemaakt, het oude riool zagen we er nog onder lopen, is buitengebruik, moet je maar net weten. Tevens zat er koud een elektra draad in de grond zagen we maar daar stond gelukkig geen stroom meer op, maar alles moest wel gecontroleerd worden voordat je dat weet.

Gelukkig net voordat volgende week de gasten komen is dit probleem opgelost. Dit is nu het leven op de campo er gebeurd altijd wat.

Het is nu wel een bouwput, alles moet nu weer opgebouwd worden, wij hebben daar helaas geen tijd voor en ook onze aannemer niet. Voor nu hebben we het met een stukje kunstgras afgedekt en we hebben er wat mooie stenen langs gelegd, even een tijdelijke oplossing. Na de zomer moet er weer een nieuw muurtje komen, helaas kost dit geintje ons behalve stress in onze laatste dagen van de vakantie ook nog eens veel centjes. Grrrr.

Stekjes gek

Tags

, ,

Ik kan tegenwoordig niet meer zomaar langs een tuin lopen in Spanje zonder te kijken welke plantjes erin groeien en dan te denken zou dat bij ons ook kunnen. Het is een lichte obsessie geworden.

Dat komt natuurlijk omdat het bij ons huis allemaal klaar is en nu heb ik ruimte in mijn hoofd om verder te denken. In onze tuin kunnen we eigenlijk alleen maar planten hebben die goed tegen warmte kunnen en weinig water nodig hebben, dan valt er al veel af natuurlijk.

Maar als iets eenmaal geworteld is dan gaat het vaak ook redelijk goed want dan halen de wortels het water wel uit de grond. Tegenwoordig begin ik klein en stop de stekjes eerst in een pot om het later in de volle grond te zetten met eromheen potgrond en natuurlijke grond gemengd. Op deze manier heb ik dat met de plantjes op ons terras gedaan maar dat wil ik nu ook gaan uitproberen in de rest van de tuin. Ik wil graag wat meer variatie en niet maar alleen oleanders, hoewel ik er daar ook nog wel een stuk of 50 van wil hebben.

Dus waar kun je mij op het moment nu echt blij mee maken als je op bezoek komt, ja namelijk met potten en stekjes.

Tatienne en Joost kwamen gezellig bij ons op de borrel, zij zijn de eigenaren van de leuke B&B Casa Valle de Oro, als je ooit nog een keer in een Yurt wilt slapen tussen de olijfbomen moet je bij hun een paar nachtjes boeken, echt super gaaf.

Tijdens de borrel kwam het ter sprake dat wij nog wat oude rejas hadden liggen waarvan ze er wel 1 konden gebruiken. Wat wil je ervoor hebben vroegen ze, nou dat antwoord was voor mij heel duidelijk: stekjes graag! Zij wonen vlakbij ons en hun B&B ziet er geweldig uit en ze hebben een mooie grote natuurlijke tuin dus daar staat vast wel iets in wat het bij ons ook goed gaat doen.

Ik kijk nu al uit naar het najaar om de stekjes bij ons in de grond te kunnen zetten. Maar we moeten wel heel goed opletten om er een stukje gaas of er een stuk geknipte oude plastic waterfles omheen te zetten want de konijntjes zijn dol op jonge worteltjes. Zelfs de grootste stekelige planten lusten de konijntjes graag als ze net geplant geplant zijn. Ik ben dus al oude plastic waterflessen aan het verzamelen, zodat ik in het najaar veel nieuwe planten kan planten.

De tijd vliegt bij Hacienda la Suerte

Tags

, , , , ,

Voor Rinus en Catrien zit het er weer op bij Hacienda la Suerte. Ze waren eerst een week saampjes en daarna een week met ons samen verbleven op de Hacienda, time flies when you’re having fun.

We hebben het heel gezellig gehad en in de tuin zijn ook mooie verbeteringen gemaakt.

Vele restaurantjes hebben we samen bezocht, Manolo zelfs twee keer want we waren ook een keer samen met onze vrienden Rob en Ibolja erbij geweest. De hamburger was favoriet!

La Paloma het Italiaans/Spaanse restaurant wat om de hoek ligt is ook altijd een fijn plekje om samen te eten. Maar thuis hebben we ook genoten van de kookkunsten van Lesley.

Onze vrienden gingen op de terugweg nog langs bij oude buurtjes, die wij ook kennen, zij hebben een huis in Moraira aan de Costa Blanca. Nadat Rinus en Catrien weg waren hadden we helaas nog maar 1 dagje met Elvira.

De laatste avond van Elvira hebben we natuurlijk weer lekker tapas gegeten bij Manolo onze huisbar.

We waren verrast toen we er aankwamen want Manolo was een 2.0 versie geworden met maar liefst op 3 lagen zitjes. Boven naast het restaurant een laag, op de stoep een laag en nu ook op de parkeerplaats, er lag daar een stukje kunstgras en daarop waren leuke zitjes gecreëerd. Toe maar, papa Manolo vernieuwd, dat doet ie goed.

Toen Elvira weg was hadden we het rijk weer met z’n twee. Ondanks dat het gezellig was heb je het er toch druk mee, je wilt graag dat iedereen het naar zijn zin heeft en je verzorgd je vrienden toch goed. Een lekkere lunch, een hapje bij het zwembad of een lekkere gin tonic.

Lesley had de afgelopen week nog vele uurtjes aan zijn studie besteed maar daar was hij nu ook mee klaar, dus deze week tijd om samen lekker te relaxen.