Paella als afsluiter

Je kan je vakantie niet goed afsluiten als je geen paella gegeten hebt, vind je niet? Verleden vakantie was dat niet gelukt daarom stonden we erop dat het deze vakantie zeker moest gebeuren. Bij Manolo bestelden we een lekkere pan voor z’n drieën en wat hebben we er weer van gesmuld. Natuurlijk met het beroemde bananen toetje toe.

Ik wil wel echt blijven genieten van alles hier in Spanje, een slanke den is op deze leeftijd voor mij toch niet meer weggelegd. Thuis gooi ik er maar weer een paar weken gezonde salades tegenaan. (Als dat lukt)

Ik ga ons mooie Spaanse huis weer missen maar gelukkig nooit voor lang want 1x per kwartaal komen we hier weer terug en dan kunnen we weer verder genieten van ons paradijsje.

Wolven die huilen in de nacht bij het Lobopark

Elke keer wanneer Elvira in Spanje is proberen we iets te gaan doen wat ze nog niet eerder in Spanje heeft gedaan. Soms is dat voor ons ook een nieuwe belevenis maar soms hebben wij het al eerder beleefd. Dit keer besloten we naar het wolvenpark te gaan. Ik was daar 1x eerder overdag geweest, Lesley was er echter 1x overdag maar ook 1x s ‘avonds geweest bij de howling night. De eigenaar van het park gaat dan meehuilen met de wolven. Wat moeten we daar nu bij voorstellen dacht ik.

Om 7 uur moesten we in Antequera bij het Lobo park aanwezig zijn want we kregen eerst wat kleine hapjes te eten, dat was best goed verzorgd.

Het was een redelijk grote groep met voornamelijk Spanjaarden en een klein groepje anders sprekende. Daar werden wij bij geplaats en kregen de uitleg in het Engels.

Het park is kleinschalig en heeft behalve 60 wolven ook een paar andere dieren die er opgevangen worden.

Er zijn 5 wolvenroedels, verschillende soorten, 2 witte Alaska wolven en een aantal Europese en Iberische. Iedere roedel heeft zijn eigen stuk afgesloten grond, de dieren leven daar zoveel mogelijk zoals ze dat in het wild ook zouden doen. Ze zijn wel gesocialiseerd en niet zo schuw als in de vrije natuur, ze worden hier bestudeerd om de wolven beter te kunnen begrijpen.

Het is prachtig om te zien dat de wolven je al van veraf aan zien komen, ze staan je alvast te observeren als je stil staat bij de andere roedel. Er waren 2 roedels met jonge wolfjes, zo schattig. Je mag alleen op speciaal daarvoor aangewezen plekken stilstaan, dan weten de wolven dat ook, dat ze alleen daar mensen kunnen verwachten, dit is om hun natuurlijke gedrag zo min mogelijk te verstoren. Het eten wat ze krijgen tijdens de zeer informatieve tour is een klein snackje, want het echte eten gebeurd in alle rust. Het park maakt ook expres wat gaatjes onderin de hekken zodat de konijntjes daar zelf onderdoor kunnen lopen zodat de wolven ze zelf kunnen vangen want levend voer voeren mogen de begeleiders van het park niet, dat is verboden. De eigenaar van het park is heel vertrouwd met de wolven en alleen hij mag zich mengen met de roedel. Toen hij begon te huilen gingen de wolven meehuilen, ook de wolven van de andere roedels deden mee en dat was super bijzonder zo in het donker. Wat er allemaal verteld is over de wolven is teveel om hier te beschrijven maar het is super interessant. Ik raad iedereen aan hier een keer naar toe te gaan en je steunt het park ermee, ze doen goed werk, ze moeten toch al het vlees kopen wat de wolven eten en dat is behoorlijk wat kilo per wolf. Je kan ook een wolf financieel adopteren en je kan in de cadeau shop wat kopen om ze zo te ondersteunen. Lesley kreeg een mooi wolven t-shirt van zijn zus.

Excellent eten nabij Hacienda la Suerte

De verjaardag van Lesley was nog niet over, we hadden de avond nog.

Op een groot landgoed, in het hart van Andalusië, ligt hotel La Bobadilla, de entree van dit hotel ligt slechts op 3 km afstand van onze Haciënda la Suerte. Klein verschilletje in overnachting prijs, je betaald daar per nacht met z’n twee net zoveel als je bij ons per nacht met z’n twaalven betaald en dan hebben we het nog over de goedkoopste kamer want je vindt er ook kamers oplopend tot €600 per nacht.

Alles is daar poepie chique. Je hebt diverse restaurants op het complex maar als niet hotel gast mag je er maar bij 1 eten voor het diner: La Finca en dan nog gaat dat niet zomaar, je moet reserveren. Aangezien het hotel ook vaak gebruikt wordt voor bruiloftsfeesten is er niet altijd plek. Ons is ook verteld dat de koning van Spanje het hele complex soms af huurt daarom noemen wij het hotel van de koning. Ik vind het er geweldig en we hebben hier al 2x eerder gedineerd, in de winter zaten we binnen en in de zomer buiten voor het restaurant en dit keer liepen we door het restaurant heen naar de achtertuin. Wat een geweldige plek, voorheen mocht je alleen op deze plek eten als je ook een kamer hebt geboekt. Echter nu hebben ze het terras in tweeën gedeeld. Boven mogen ook niet gasten eten en op een lager gedeelte, vol privacy mag je alleen eten als gast. Het uitzicht is werkelijk schitterend.

Ik had van te voren aangegeven dat het om een verjaardag diner ging van mijn man, dus we werden verwelkomt met een glas cava van het huis. De bediening was keurig, we hadden gekozen voor het menu van €60. Voor Spaanse begrippen duur maar het was het helemaal waard, alles was exclusief en speciaal en met zorg bereid.

Heel toevallig heette de wijn die we dronken ook Elvira en kwam uit deze streek. We hadden een geweldige avond en voelde ons zo rijk, je zag ook dat de gasten die er zaten centjes hadden iedereen zag er keurig uit en daardoor voelde wij ons helemaal heel erg bevoorrecht dat we hier ook konden eten. Eten in zo’n restaurant doe je niet zomaar maar alleen met speciale gelegenheden en je moet er even voor sparen. Schijnbaar gaat het goed met de economie want later op de avond zagen we dat alle tafels allemaal bezet waren.

 

28 juni 2019 Lesley zijn verjaardag

Zelf houd ik altijd erg van verrassingen, ik vind het leuk als iemand moeite voor je doet om er iets speciaals van te maken. Wie goed doet wie goed ontmoet zeggen ze altijd. Maar het belangrijkste is dat ik het ook leuk vind iemand blij te maken met iets leuks.

Voor Lesley zijn 53ste verjaardag had ik een boottocht geregeld. https://www.andalucianlaketours.com/nl/

Om 1 uur vertrokken we vanaf de steiger van het meer van Iznajar. Ik was eerst bang dat dit tijdstip te warm zou zijn, maar het was juist heerlijk, er stond een klein windje op het meer en de boot was overdekt.Onze vrienden Rob en Ibolja gingen ook met ons drieën mee. De eigenaar van de boot is een Nederlander en woont al een geruime tijd hier in Spanje. Hij heeft als enige een vergunning om met een motorboot op het meer te varen. Hij heeft diverse tourmogelijkheden, ik had voor nu de tour van 2.5 uur gekozen incl drankjes en tapas. Je kan zeker met 12 personen op de boot zitten. Dus met z’n vijven hadden we alle ruimte. We kregen eerst een lekkere cava. Proost lieverd op je verjaardag. We voeren naar de dam toe en gingen wat lagunes in. Omdat het het grooste stuwmeer is van Andalusie kun je nog al wat kanten op. We voeren nu onder de toegangsbrug naar Iznajar door, vorig jaar was hier een ernstig ongeluk gebeurd. Een ervaren piloot wilde stunten en vloog onder de brug door in zijn gyrocopter, door de laaghangende zon had hij niet gezien dat er achter de brug een elektriciteit kabel over het water gespannen was en vloog daar tegen aan, je kan wel indenken wat er toen gebeurde, vreselijk. De twee man die erin zaten overleefde het ongeluk niet. We voeren ook nog naar de oude brug toe, soms staat deze helemaal onder water maar vanwege de droogte de afgelopen jaren is deze nu mooi te zien. Kan je nagaan hoe laag het water staat nu. Wat een heerlijke dag, het was zo ontspannen en we genoten van de prachtige natuur, de warmte, het briesje en van de gezelligheid.

Wederom Vertraging

Wij gaan minstens 4x per jaar naar Spanje maar zelden hebben wij vertraging en als we het dan hebben is het hooguit een halfuurtje. Les zijn zus wilde ook 3 nachtjes komen speciaal voor haar broer zijn verjaardag. We gingen haar halen van het vliegveld in Malaga, het toestel bleek vertraagd te zijn.

Helaas waren wij al onderweg toen we hoorden dat ze een uur vertraging had echter dat werd ineens 2.5 uur en uiteindelijk kwam ze na 6 uur vertraging pas aan. Omdat het zo stapsgewijs bekend werd gemaakt hadden wij niet het idee om naar huis te gaan, dus we gingen eerst naar de bouwmarkt toen zijn we naar plaza Major gegaan en uiteindelijk zijn we beland bij een strandtent.

We hadden al een aantal keer over Nuevo & Sur gehoord, dat is van Nederlandse eigenaren, maar waren er nog nooit geweest. Het is maar 3 km van de luchthaven af en zeker een superplek om naar toe te gaan als je moet wachten op iemand die vertraging heeft. Aangezien het toch al eind juni was was het helemaal niet druk, dat verbaasde ons want het is echt een leuke plek.

We hebben er heerlijk saté gegeten en na het eten zijn we over het strand gaan wandelen en belanden we bij een andere strandtent La Playa voor een kopje thee en koffie, hier was het wel erg druk, met voornamelijk alleen Spanjaarden. Een super lekker sfeertje hing er. Deze top tentjes gaan we onthouden. Toen we om half 2 s’nachts uiteindelijk bij ons huis aankwamen namen we toch nog een afzakkertje Lesley was immers inmiddels jarig en we doken redelijk laat ons bedje in, morgen hebben we een leuk uitje voor de boeg.

Hacienda la Suerte wat een heerlijke plek

Wat zalig, tijd hebben om een boek te lezen, niks te moeten en alles kunnen doen waar je zin in hebt. Ik ben me er echt heel erg van bewust dat we een koninklijk leven hebben.

Ik besloot om gewoon even de dag te laten gebeuren en niks te plannen. Ik had nu de rust om de plantjes bij het terras goed te bekijken, wat je in deze pré zomertijd ziet zijn de prachtige peulen van de blauwe regen en de vetplant die uitloopt, hij geeft leuke bloementjes.

De kleuren zijn ook zo mooi dit jaargetijde daardoor kun je mooie foto’s maken.

Elke keer probeer ik weer het perfecte plaatje te schieten, helaas is dat lastig alleen met je mobieltje, daarvoor heb je een betere camera nodig. Zoals deze die gemaakt is door iemand met een professionele camera. Schitterend wat een mooi huis hebben we toch.

 

 

Marcel en Gerda op bezoek

Familie de Vos ging na 2 nachtjes weer weg, het was onwijs gezellig geweest en dit gaan we zeker over doen maar dan ietsjes langer graag.

We hadden 2 daagjes tussendoor met z’n twee en op zondag 23 juni gingen we om 10 uur de deur uit om Marcel en Gerda op te pikken uit Malaga. We lijken wel een B&B met al die gasten. Maar super leuk hoor, ons horeca bloed komt weer boven want we vinden het heerlijk om onze gasten het naar de zin te maken. Natuurlijk zijn we ook enorm trots om ons huis te laten zien. Het huis is groot genoeg en er kunnen genoeg mensen tegelijk in, we hebben wel slaapplek voor 13 man. Maar zoveel tegelijk wil ik alleen met familie, zoals in 2017 met kerst, hoe leuk was dat.

We besloten lekker binnen te gaan lunchen met Marcel en Gerda, maar niet bij ons maar in een restaurant met arco, want het was bloedje heet. Je merkt dat je tegen juli aan zit want de temperaturen gaan flink omhoog, het was al 35 graden. Mij te warm eigenlijk.

Casa Juani is een geweldig restaurant, op zondag afgeladen vol met locals, die hun mooiste kleren aan doen om daar lekker te lunchen met vrienden en familie. Helaas waren de mooiste tafels bij het raam al gereserveerd. Gelukkig was er nog net 1 tafeltje voor ons vrij.

Na de lunch even ons bekende rondje gelopen met de visite en ook zij vonden het een super dorpje. Een drankje bij het strandje hoorde er natuurlijk ook bij.

Daarna even bij ons zwembad boekje lezen en wat zwemmen en s’avonds rond 9 naar onze favoriete tapastent Manolo. Heerlijk kon ik ook weer mijn favoriete toetje bestellen.

Om 11 uur brachten we onze vrienden weer terug naar Malaga. Komende dagen even helemaal niks doen en zelf gaan genieten van huis en zwembad, tot de volgende visite komt.

 

 

 

 

20 juni 2019 Rondje Iznajar

Wij vinden het altijd leuk om met onze gasten naar Iznajar te gaan. Het is een prachtig wit dorpje bovenop een berg en het ziet er zeer verzorgd uit en je kan er mooie kiekjes maken. Het blauwe potten straatje, het rondje langs de kerk, de begraafplaats, het uitzicht, dat is een vaste rondje en allemaal zo puur Spaans.

Het leuke is dat het dorpje nog steeds onontdekt is en er weinig toeristen lopen. Daarna gaan we dan vaak naar het strandje, daar zitten 2 strandtentjes en het is leuk om daar een drankje te doen, met het uitzicht op het meer. Jens vond het helemaal geweldig en nam een grote duik van de aanlegsteiger zo in het helder blauwe meer.

We besloten daarna naar hotel Carlos Astorga te gaan om te lunchen, daar zit ook een zwembad bij waar kinderen gebruik van mogen maken terwijl ouders lekker aan het lunchen zijn. Dus Jens nam ook daar weer een duik het water in, hij had de dag van zijn leven. Je krijgt daar altijd ontzettend grote porties te eten en met volle buikjes gingen we weer terug naar ons huis om verder te chillen en Jens weer te zwemmen natuurlijk.

Laat in de avond hebben we buiten bij ons aan de tafel gegeten, wat een gezelligheid zo met z’n allen. Wat heel bijzonder was, was dat er ineens om 12 uur een vosje verscheen, die hadden we nog nooit gezien bij ons huis.

Anton vond dat geweldig want zijn achternaam is de Vos. Een heel bijzonder moment.

19 juni 2019 Van Baeza naar Tapia

Wat een prachtig historisch pand is het hotel.

We hadden een mooie kamer in een authentieke stijl. We besloten niet in het hotel maar buiten te deur te gaan ontbijten. Op een paar meter afstand van het hotel zat een ijssalon met daar achter een ontbijt gelegenheid. Lekker een Spaans ontbijt, een geroosterd broodje met tomaten pulp en tonijn. Ik zag een thee met Anijs smaak staan en aangezien ik dol ben op kruidenthee bestelde ik deze.

Toen ik de thee proefde zei ik tegen Lesley, jemie deze smaakt sterk naar anijs en pakte het zakje beet om te kijken welk merk het was, ik kon niks ontdekken. Nou deze smaakt zo goed dat ik voortaan geen Anijslikeur meer hoef na mijn diner, deze smaakt eigenlijk net zo lekker. Na het volgende slokje begon ik ineens te vermoeden dat er iets niet klopte met deze thee en ik vroeg de serveerster, deze thee is toch wel zonder alcohol? Nee zei ze je vroeg toch con Anis. Oh mijn god er zat echt een sheut anijs likeur in, de thee koste maar €1.5 dus ik had nooit gedacht dat het geen kruiden thee met anijssmaak zou zijn maar een echte ochtend oppepper, haha! Ik bestelde snel een andere thee want dit vond ik toch echt te heftig zo op je nuchtere maag, ondanks dat ik gek ben op anijslikeur.

Na het ontbijt liepen we Baeza nog even in om daar de historische binnenstad te bewonderen, het was mooi maar eerlijk is eerlijk wij vonden Ubeda is net ietsje mooier. Wanneer mensen deze 2 stadjes willen bezoeken heb je ook nog wel tijd om de stad Jean erbij te bezoeken als je er tenminste een overnachting bij doet. Verwacht echter geen toeristen gebeuren want dat is hier niet, het is gewoon mooie pure oudheid bewonderen. Dit alles slechts op 2 uur van ons vakantiehuis.

In het begin van de middag reden we weer terug naar Tapia, rond 6 uur kwam de familie uit Ontur immers ons bezoeken voor 2 nachtjes. Na wat boodschappen gedaan te hebben, zaten we er klaar voor. Jens sprong direct in het zwembad, daar had hij zich de hele reis al op zitten verheugen. Anton en Julia waren hier nog nooit geweest en kregen een uitgebreide rondleiding van mij. Desiree was al eens geweest maar was net zo blij om hier weer te zijn. Na een lekker glas cava reden we naar ons favoriete restaurant Manolo. Wat een pech deze was dicht. Balen zeg, papa Manolo gunt zichzelf een stukje meer vrije tijd en gooit de zaak niet 1 maar 2 dagen per week dicht en gelijk heeft hij. Papa Manolo had namelijk het restaurant weer terug genomen van zijn zoon omdat zijn zoon meer thuis moest zijn van zijn vrouw en zij zijn daarom iets anders gaan ondernemen zegt het verhaal. Dus voortaan zowel op woensdagavond als donderdagavond geen Manolo meer voor ons.

Nou dan maar naar ons tweede favorietje Pajaritos. We reden door naar Fuente del Conde, dit restaurant is altijd open in de zomer zeiden we nog. Tot onze grote schrik was deze ook dicht, hoe kan dat nou? Toen belanden we bij Bar El Montesillo naast de BP pomp richting Iznajar en wie zagen we daar? Onze elektricien Keith, hij was eigenlijk vaste gast bij Pajaritos, hij kon ons de dorpsroddel vertellen. Pajaritos is tot nader order gesloten omdat onze Antonio van zijn vrouw af was en er vandoor is gegaan. Tjonge wat een verhaal, al die huwelijks perikelen toch op het platteland van Spanje.

Gelukkig hadden we zalig en gezellig gegeten bij Bar El Montesillo en de eigenaar glunderde met zoveel bezoek, hij was erg blij met zoveel extra klandizie, de een zijn dood is de ander zijn brood.

 

 

 

18 juni 2019 Rondleiding dorpje Ontur en door naar Ubeda en Baeza

Wat vliegt de tijd als je het gezellig hebt. Na gisteravond nog even lekker een wijntje en hapje gedaan te hebben op het boven buiten terras gingen we nu ontbijten bij een restaurantje slechts een klein stukje lopen van het huis. Dat is zo lekker van een dorpshuis, je loopt zo overal naar toe. Aan de overkant van het huis zit zelfs een klein supermarktje.

We kregen na het ontbijt een kleine rondleiding door het dorpje. Pal naast het huis ligt een mooi beschilderde Spaanse trap, met de kleuren van de Spaanse vlag.

We liepen naar het kerkje en we hebben wat ver gezichten bekeken over het dorpje en over de valei. Het was super leuk om hier te zijn geweest maar nu gingen we weer verder want morgen komen ze naar ons toe rijden om daar de gezelligheid weer voort te zetten maar dan bij Haciënda La Suerte.

We hadden wederom besloten om niet in 1x naar huis te rijden en deze nacht hadden we een hotel geboekt in Baeza bij Palacio de Los Salcedo. Maar we gingen vooraf eerst Ubeda bezoeken, het ritje erheen duurden ruim 3 uur. We reden langs saaie vlaktes maar ook door een schitterend natuur gebied Sierras de Cazorla, Segura y las Villas in Jaen. Toen we in Ubeda aan kwamen keken we onze ogen uit wat een schoonheid. Het historische centrum staat op de wereld erfgoedlijst van Unesco. We waanden ons in de 16e eeuw en liepen langs Paleizen, fonteinen en kerken. Onzettend mooi, het was er wel uitgestorven. Heel bijzonder dat het zo stil was want dit is echt de moeite van een dagtripje waard dan wel in combinatie met Baeza. Omdat het ver van de toeristen zone afligt is een overnachting hier super goedkoop slechts €56 per nacht.

Het grote plein in Baeza was weinig sfeervol omdat het zo stil was daarom pakte ik mijn tripadvisor app erbij om een leuk restaurant te zoeken. De nummer 1 sprak ons aan en we werden niet teleurgesteld bij Taberna Casa Andres echt super goed gegeten, echt een aanrader!