Een beetje

Vroeger dacht ik wel eens, ik wil iets kunnen waarin ik echt uitblink, ik wil een groot talent hebben, ergens gewoon de beste in zijn, ik baalde er dan van dat ik mijn talent niet gevonden had.

Maar de werkelijkheid is dat ik alleen een beetje ergens goed in ben. Een beetje goed in mijn job, een beetje kunnen schrijven, een beetje kunnen zingen.

Tevens een beetje kunnen koken.

Een beetje interieurstylist.

Een beetje tuinarchitect.

Ik kan een beetje dit, een beetje dat. Maar ik moet niet treuren dat mijn grote talent uitblijft want vele beetjes maken één groot geheel.

Door dat te accepteren voel ik me veel meer voldaan en in balans.

Tenslotte is het allerbelangrijkste dat de mensen waar je om geeft van je houden. Ik vind mezelf dan ook niet een beetje een moeder, oma of echtgenoot, ik ben het helemaal en dat doe ik met heel mijn hart en dat gaat helemaal vanzelf.

Een gelukkig mens

Tags

, ,

Ken je het gevoel, je bent op vakantie geweest je bent er lekker even uit geweest, je hebt veel beleefd, andere prikkels gehad maar eenmaal terug lijkt het na een paar dagen alsof je nooit bent weggeweest. Je wordt gewoon weer opgeslurpt in de alledaagse dingen.

Ik plan daarom elk kwartaal wel een tripje buiten mijn woon en leef gebied. Voor mij werkt dat zo om mijn leven leuk te houden. Ik realiseer me wel dat dat een luxe is, maar ik werk daar veel voor zodat ik me dat ook kan veroorloven.

Zo maakt iedereen zijn eigen keuzes waar hij zijn geld aan uitgeeft, ik word enorm blij van belevenissen en ik word er ook blij van deze belevenissen daarna op te schrijven en ze daardoor nog een keer te beleven en nadat ik ze heb opgeschreven word ik er ook blij van te horen dat andere genoten hebben van mijn opgeschreven belevenissen. Zo blijf ik een blij ei.

Wanneer ik zelf mijn belevenissen overdenk ontstaan er weer nieuwe ideeën. Nieuwe reisjes die ik wil gaan maken, nieuwe dingen die ik wil gaan veranderen aan mijn huis in Spanje en zo kun je zeggen dat ik met die hobby want zo kun je het wel noemen mijn vrijetijd vul. Voor een ander simpel misschien maar voor mij zorgt deze levenswijze ervoor dat ik als een gelukkig mens door het leven ga.

Verder vind ik het zalig om gezellig met mijn familie en vrienden een hapje of een drankje te doen en zo genieten we van het goede leven.

Arrivederci Italia

We doen ons ontbijt 2x per week buiten de deur vertelde ze bij B&B Little Dolce, we vinden het leuk als jullie de Italiaanse ervaring van het lekker buiten de deur ontbijten ervaren, net zoals de Italianen zelf graag doen. Omdat we om half 12 al een vlucht hadden, werd het een vroeg ontbijtje. Hoe levendig de stad gisteravond was hoe uitgestorven het nu was in de steegjes en straatjes.

In 10 minuten liepen we naar het aangewezen ontbijt restaurant, onderweg nog wat mooie kiekjes gemaakt.

Bij Doppiozero waren ze nog aan het opstarten, we zagen ze immers de avond ervoor nog laat aan het werk, dus dat zal niet meevallen.

De Italianen ontbijten graag buiten de deur maar wel karig, alleen een kopje koffie en een cornetto (croissant) of iets anders zoets zoals de pasticciotti. Wij kregen er nog wel een glaasje sap bij. Voor ons was dat voor nu voldoende na dit eet weekend maar normaal eten we wel wat meer bij het ontbijt en ook wat gezonder.

We deden de uitcheck en bedankte Joëlle en Fabienne (die hier tijdelijk voor 5 maanden werkte) voor hun gastvrijheid, deze B&B is zeker een aanrader, ruime nette kamers en op een toplocatie.

Thanks Chey voor deze geweldige trip in de hak van Italië maar nu ben ik wel nieuwsgierig geworden naar meer van dit land. Mijn ouders zijn al jaren fan en wilden er zelfs een aantal jaar geleden een huis kopen. Zij waren verliefd geworden op Toscane, maar die stap hebben ze nooit durven nemen. Grappig dat beide kinderen wel een buitenland avontuur zijn aangegaan maar beide in een ander land. Ons hebben ze nooit meegenomen naar Toscane anders hadden we daar misschien ook iets ondernomen, wie zal het zeggen.

Wij hebben wel de stap gezet om een tweede huis te kopen in Spanje en sinds 2012 zijn we eigenaar van Hacienda La Suerte. Wij verhuren ons huis slechts een paar weken in de zomer maanden. Mijn broer is echt geëmigreerd in 2016 naar Denemarken en is daar B&B Stilbjerg begonnen.

Ik denk wel dat mijn volgende Italië avontuur maar naar Toscane moet gaan en ontdekken waarom mijn ouders hier zo weg van waren. Puglia is zo goed bevallen dat het naar meer smaakt. Arrivederci Italia

Lecce by night

Alweer onze laatste avond, wat hebben we veel gedaan in slechts een paar dagen en wat heeft Puglia ons hart veroverd. We hebben een huis in Zuid Spanje en daarom gaan we daar natuurlijk vaak heen, Andalusië is geweldig, maar hier in Puglia wil ik zeker een keer terug komen, al is het alleen maar voor de stad Lecce, het is een betoverde stad.

De sfeer is geweldig, zeer gemoedelijk en we voelden ons ook heel veilig hier, dat is wel zo belangrijk voor een moeder dochter uitje.

We hadden zin in een gezellige laatste avond met lekker eten. We liepen eerst nog even door de pittoreske straatjes op zoek naar een leuke plek om een aperitivo te drinken. We kwamen langs het prachtige open plein Piazza Sant’Oronzo daar ligt een Romeins amfitheater dat per toeval is ontdekt aan het begin van de 20e eeuw bij bouwwerkzaamheden. Het ziet er indrukwekkend uit.

Iets verder was een leuk straatje om wat te drinken, voorlopig onze laatste Aperol Spritz.

Daarna liepen we naar het restaurant wat Little Dolce had aangeraden en ook voor ons gereserveerd had.

La Bocca Bistrot Eat & More.

Bij dit restaurant serveren ze een pasta gerecht klaar gemaakt vanuit een kaaswiel, een gerecht dat vers aan tafel wordt gemaakt. Natuurlijk wilden we dat wel eens uit proberen, bereid op een echte Italiaanse manier. Het stond op de kaart als Tagliolino Cacio e Pepe.

Ik was bang dat het te kazig zou zijn dus ik bestelde Ravioli di Pappa al pomodoro, Formaggio erborinato e Caviale al Tartufo en we besloten de gerechten te delen, beide waren werkelijk verrukkelijk. Als afsluiter van de avond haalden we nog een ijsje bij de bekende ijssalon Tentazioni.

Toen we terug naar de B&B liepen voor onze laatste nacht, kwamen we toevallig langs het restaurantje waar morgen het ontbijt wordt geserveerd, dat ziet er leuk uit. Tot morgen, Buona notte.

Castro

We trokken een half uurtje verder het zuiden in naar het kust plaatsje Castro, de parel van de Salento streek. Het landschap onderweg is vrij vlak, je ziet hier geen trulli dakjes meer maar tussen de wijngaarden, olijfgaarden, vijgen en granaatappelbomen liggen vele Fattoria’s of Masseria’s dat zijn oude boerenforten met grote binnen plaatsen en een hoge muur eromheen. In Spanje heten die boerderijen Cortijo, Finca of Hacienda.

In deze Salento streek vind je vele wijngaarden, op zeker 100.000 hectare staan de druivenranken te pronken, meestal wordt er rode wijn (70%) van gemaakt, de bekendste druivenrassen zijn Negroamaro en Primitivo.

Er staan ook zeker 60 miljoen olijfbomen in Puglia, wist je dat 40% van de Italiaanse olijfolie uit deze streek komt.

We kwamen aan in Castro Marina, dat is niet alleen een badplaats die bekroond is met een blauwe vlag maar het is ook een vissersdorp. De kustlijn wordt bepaald door kliffen, inhammen en mooie baaien.

Je kan in Castro ervaren hoe het smaakt om een visje te eten dat net gevangen is. Nou en dat deden de Italianen volop dit weekend want wat was het druk zeg, geen parkeerplaats te vinden, overval auto’s langs de weg en na een paar rondjes gereden te hebben hadden we de auto maar 2,5 kilometer verder tussen de bosjes geparkeerd, aan het begin van dit dorpje. Het was nog steeds bloedheet en het viel niet mee die heuvelachtige weggetjes naar het strand te lopen. Maar toen we aankwamen bij een restaurant met de naam View waren we aangenaam verrast.

Wat een view hier zeg, restaurant naam perfect gekozen.

We hebben gehoord dat de Italianen hun strandkeuze laten afhangen van de wind, komt deze uit het westen dan kiezen ze de Adriatische kust en komt hij uit het oosten of noorden dan kiezen ze voor de ionische kust. Dat kan dus ook de reden van de drukte zijn, de wind stond goed voor deze kant.

Ondanks we wat laat waren voor de lunch lukte het ons gelukkig wel om nog een tafeltje te krijgen.

Tot onze verbazing konden we hier ook sushi eten en laat dat nu echt aan ons besteed zijn. We zagen dat het vers gemaakt werd. Het smaakte top.

Als toetje een tiramisu, ook huis gemaakt, ja dat moet je natuurlijk ook proeven als je in Italië bent.

Wat een super plek, echt voor herhaling vatbaar. Maar dat wordt helaas niet deze vakantie, daar hebben we geen tijd meer voor.

We gingen als laatste weg en kwamen erachter dat je hier gratis kan parkeren als je hier een gast bent, hadden we dat maar geweten, nu moesten we nog een stuk terug lopen naar de auto en het was nog steeds hot, hot!

Cava di Bauxite

Op slechts 10 minuten met de auto van Otranto bevind je je in een prachtig natuurgebied.

Om te parkeren moet je €5 betalen, daar slaan ze een beetje een slaatje uit, want je bent er maar even, je kan ook eventueel doorlopen naar het strand maar de meeste mensen komen hier om het meest kleurrijke plekje in de natuur te zien van Puglia.

De grond bij Cava di Bauxite is fel terracotta van kleur en het water heeft een variatie in kleuren afhankelijk van welke plek je staat. Het water is licht blauw, groen of blauwgroen en het heeft een prachtige gloed.

Het is van oorsprong een oude mijn, in de jaren 40 tot 70 is het actief gebruikt om bauxiet te winnen. Je kan het meer rond wandelen in 20 minuten maar voor ons was dat vandaag echt te warm.

Er leven hier verschillende dieren en er staan diverse bomen en struiken. Er stonden ook weer overal cactusvijgen. Ik ga de volgende keer als ik in Spanje ben op zoek naar een stekje want ik wil deze plant beslist nu in onze tuin hebben, ik vind hem prachtig en het schijnt ook nog eens eetbaar te zijn. De vruchten daar kun je jam van maken en de bladeren zijn als groente te eten, ze smaken zoet zuur en er zitten heel veel goede voedingstoffen in oa calcium, ijzer, magnesium en vitamine C. Er wordt ook wel gezegd dat ze goed zijn tegen maagzweren en dat ze veel antioxidanten bevatten en ook nog eens goed voor de lijn zijn. Nou dat laatste klinkt mij natuurlijk helemaal goed in de oren. In Mexico worden ze veel gebruikt in gerechten dus Chey zit goed over een paar weken als ze weer naar haar vriendje gaat.

Otranto

Het ontbijt was op het dakterras, daar vanaf kijk je uit over de daken van de stad.

Er stond een grote lange tafel waar alle gasten van de 4 kamers samen komen om te ontbijten. Naast ons sliep er in de B&B nog een jong stel van mid 20 en ouders met 2 volwassen kinderen. Bij het goed verzorgde ontbijt kregen we oa een zalige Italiaanse dulce, een pasticciotti, dat is een ovaal mini zanddeegtaartje gevuld met banketbakkers room. Verrukkelijk!

We zaten gezellig te kletsen met de mede gasten, we spraken allemaal de zelfde taal, de meeste gasten die hier komen zijn ook Nederlands. Het ziet er gezellig uit op het dakterras, er staan vele grote groene flessen dat zijn Damigiane, ooit werden die gebruikt om wijn, water of olijfolie mee te vervoeren of te bewaren. Er werden vaak gevlochten manden omheen gedaan ter bescherming. Tegenwoordig worden ze als decoratie gebruikt, super leuk vind ik ze.

Na het ontbijt reden we naar Otranto, dat is een klein dorpje aan de zuidkust van de regio Puglia. Het kasteel ligt bij de entree van het historische deel van het dorp.

De versie van dit imposante kasteel die je nu ziet, is gebouwd op de restanten van oudere forten. Daarnaast is er een haventje met mooie plezier jachten. Eigenlijk ligt het dorpje hemelsbreed niet zo ver weg van Albanië namelijk 160 km en Corfu (Griekenland )135 km.

Achter de hoge stadswal vind je een stukje beton waar mensen op zonnen.

Er is ook een klein strandje en natuurlijk wilde mijn dochter even een duik nemen in de Adriatische zee.

Ik had niet eens mijn badpak bij me, niet aan gedacht, maar gelukkig was er door de hoge muur een stukje schaduw zo kon ik dus lekker zitten in het zand terwijl Chey een duik nam.

Naast nog wat historische panden met Romeinse invloeden waren er ook veel winkeltjes met wat spulletjes voor het strand en souvenirs.

Er waren ook veel boetiekjes waar ze leuke zomerse jurken verkochten. Toen ik er 1 zag in een kindermaatje kon ik het natuurlijk niet laten er 1 te kopen voor Fallon, ze moet nog even een jaartje wachten om hem aan te kunnen maar dan kan ze ook als een beachgirl flaneren.

Little Dolce in Lecce

Tags

, , , ,

We kregen een straatnaam op in Lecce waar we gratis konden parkeren en daar vandaan was het maar een kleine 10 minuten lopen naar B&B Little Dolce. Jaren geleden had ik een uitzending over deze B&B gezien en sindsdien is deze in mijn hoofd blijven spoken. Het leek me erg leuk om te zien wat ze ervan gemaakt hebben en de barokke stad Lecce zag er ook prachtig uit die wilde ik ook wel eens keer gaan ontdekken.

Eigenlijk kon ik me verder niet zoveel meer herinneren van die aflevering het was zeker 8 jaar geleden uitgezonden, zou het net zo leuk zijn als in mijn gedachte?

We traden het historische pand binnen door een klein deurtje verstopt in de grote deur en moesten de statige trap omhoog.

We sliepen in de romantic room. Jeetje wat een prachtige kamer en zo groot, een aparte zitkamer en slaapkamer, heel klassiek maar toch modern.

We voelde ons er direct thuis.

We kregen een welkomst drankje met een schaaltje taralli’s, er werd ons verteld waar de leukste plekjes van de stad zich bevinden en we kregen een documentje toegestuurd met leuke routes om de omgeving te verkennen. Perfect verzorgd dus.

We besloten om meteen maar even door te stad te gaan zwalken en een aperitivo te gaan drinken zoals de Italianen dat ook zelf doen als opwarmer voor het late Italiaanse cena (diner), op dit tijdstip krijg je er wat kleine zoute hapjes van het huis bij.

Na even gezellig gezeten te hebben en de sfeer geproefd te hebben waren we al helemaal om, het is super leuk hier. Even snel weer terug naar de B&B om een douche te nemen want het was nog steeds bloedje heet, we waren helemaal klam.

Rond 9 weer de stad in, Lecce was nu nog meer gaan leven, waar rond 5 de deuren van sommige restaurantjes nog dicht waren was nu alles open en iedereen had zijn tafeltjes en stoeltjes buiten gezet, wat een kei leuke levendige stad is dit zeg. Wat ook fijn is dat er geen auto’s rijden in het centrum.

Deze avond kozen we voor pizzeria Ciro il Pizzaiolo, want een echte Italiaanse pizza hadden we nog niet gehad sinds we in Italië waren. Het was een echte Italiaanse ervaring, de lekkerste pizza voor €6 op een papieren bordje en wijn drinken uit een plastic glaasje met prachtig uitzicht. Het was echt, eat like the locals die hier trouwens in de rij wachten om aan de beurt te zijn zo populair is dit plekje.

Lecce is net een openluchtmuseum met haar prachtige gebouwen, kerkjes en pleinen.

We hoorden muziek bij Basilica di Santa Croce, dat is een imposante sprookjesachtige kerk in barokstijl, rijkelijk versierd, wat een artistieke schoonheid!

We besloten net als vele andere op de trap te gaan zitten en te luisteren naar een straat artieste die met een mooie heldere stem moderne liedjes stond te zingen, de akoestiek was prachtig.

Wat een magische avond, ik zou hier zo weken kunnen blijven, La Dolce Vita.

Als je de aflevering van ik Vertrek wilt terug kijken zoek dan op npo+ naar Seizoen 13 aflevering 2 en er is ook nog een uitzending geweest Hoe gaat het nu met ? Seizoen 2017 aflevering 7.

Locorotondo

Tags

, ,

Zo fijn dat je elke keer maar een klein stukje hoeft te rijden en je weer in een snoezig stadje of dorpje terecht komt. Als ik Italië toch even met Spanje mag vergelijken vind ik de wegen wel echt slecht hoor hier, veel scheuren en gaten in de weg en er ligt ook heel veel afval langs de kant vind ik, zo zonde, in Spanje hebben ze dat Europese subsidie geld toch beter geïnvesteerd in het wegennet. Maar voor de rest heeft Italië me echt positief verrast, werkelijk overal onderweg zie je leuke originele stenen muurtjes opgebouwd uit keien in de kleuren grijs, beige of zalm, ik ben ook verbaasd over de vele cactusvijgen die er langs de weg staan, in Spanje zie je er wel een paar maar hier echt mega veel en heel groot.

De straatjes staan er ook vol mee, het staat zo leuk tegen die witte muurtjes.

De straatjes in de dorpjes zijn echt heel verzorgd, alles is keurig geverfd en de plantjes en bloementjes maken het sfeervol.

Het dorpje Locorotondo doet zijn naam eer aan, het loopt namelijk helemaal rond. Het dorpje is niet al te toeristisch en toch vind je er super leuke mooi ingerichte restaurantjes, je zit knus binnen of je zit gewoon buiten in de smalle steeg te eten.

Het kan allemaal hier, heel gemoedelijk.

Zalig vind ik het om in alle rust de doorkijkjes te bekijken.

We besloten te gaan eten bij restaurant Osteria Il Rosone, dit is echt een aanrader.

Buiten zat het vol maar binnen zaten we ook erg sfeervol, daar kunnen die Spanjaarden wel van leren want in Spanje zit je vaak naast de vrieskist te eten, onder de tl buis, aan een tafeltje zonder tafelkleedje en op ongemakkelijke plastic stoeltjes, dat was hier wel anders. Natuurlijk kozen we voor een heerlijke rode wijn erbij uit de streek. Ja goed gekeurd hoor!

We begonnen met een echt Italiaans kaasplankje vooraf.

Als hoofdgerecht zalige volkoren Fusillone met vis, we hebben beide gerechten wel gedeeld hoor want ondanks onze 16000 stappen per dag die we lopen, willen we niet dicht groeien en dat gaat zomaar hier met al dat lekkere eten. Nu weer onderweg naar onze B&B dat wordt 1 uur en 15 minuten rijden.

Monopoli

Tags

, ,

Ontbijten met een uitzicht op de zee is altijd super ontspannend maar toch is het weer tijd om verder te reizen naar andere leuke plekjes in Puglia. We houden het nog even bij een ander kustplaatsje op slechts 15 minuten rijden. We kwamen aan bij het plaatsje Monopoli, dit plaatsje heeft niks met het spel te maken maar door zo’n naam onthoudt je het wel goed.

Laat je weer niet afleiden door de minder appetijtelijke buitenwijken want eenmaal in het oude centrum wordt je weer verrast. Het viel ons op dat er allemaal lichtkunstwerken waren aangebracht, bij navraag hoorden we dat het voor het feest van 27 augustus is maar dan zijn we er niet meer dus de verlichting aan zullen we helaas niet zien, toch jammer want het schijnt spectaculair te zijn met lichtjes in alle kleuren van de regenboog.

Het is weer heerlijk slenteren door de smalle straatjes van deze fotogenieke stad.

Er staan vele mooie oude kerken en gebouwen.

In het haventje liggen leuke blauwe bootjes die daar niet voor de sier liggen maar echt in gebruik zijn, het doet romantisch aan.

Overal in de straatjes zie je van die grote cactussen met rode vruchten als decoratie staan. Ze knippen ze zelfs af maken er een gaatje in en hangen het aan de muur.

Het schijnt dat er mooie zandstranden te vinden zijn rondom dit plaatsje, maar direct aan de stadsmuur liggen alleen grote rotsblokken en een klein stukje zand waar de Italianen hun verkoeling proberen te vinden, het was zonnige Mediterrane dag minstens 37 graden dus iedereen wilde het water in.

Eigenlijk is het veel te warm om door een stadje te lopen dat doen dus alleen die gekke toeristen zoals wij.

Het is autovrij maar je ziet wel veel Piaggio Calessino’s die mensen rondrijden of door de smalle steegjes crossen om restaurantjes van hun voorraad te voorzien.

Scootertjes zie je er ook, handig om door de steegjes te rijden als daar toch geen auto mag rijden.

Er waren weinig schaduw plekjes te vinden in het stadje, gelukkig vonden we nog een leuk plekje aan het water om een glaasje bruisend water te drinken, dat was echt wel even nodig met deze hitte.

Je ziet ook iedereen met hoedjes op lopen, ze hangen zelfs in de straat als versiering. Leuk dat we hier geweest zijn want dit is een stadje wat beslist de moeite waard is om te bezoeken. Nu weer verder rijden naar een ander dorpje om daar te gaan lunchen.