Wat gaat alles toch snel voorbij, vooral als je het leuk hebt. Ons laatste ontbijtje in de tuin van Pumbas Paradise alweer. Mijn ouders vonden het fantastisch om hier te zijn en zijn super trots op hun kleindochter.

Gelukkig is de pijpleiding gerepareerd en hadden we weer water. Na dit vooral hebben Arturo en Cheyenne wel besloten om er nog een grote voorraad tank bij te kopen, je zit tenslotte wel op een eiland en je weet maar nooit. Gelukkig waren wij de gasten die dit meemaakte en hebben ze dit niet gehad met betalende gasten want dat zou vervelend zijn geweest als ze geen water hebben.

Lesley heeft ook de plantjes weer verwent met het nodige vocht, die konden wel een slokje gebruiken. Gelukkig had het wel 2x kort geregent s’nachts dus helemaal droog stonden ze niet.

Het blad van de buitenkeuken ziet er weer prachtig uit na de lak behandeling van Lesley. We zorgden verder deze ochtend dat het huis er weer netjes uit zag en lieten fooi achter voor de schoonmaaksters die het helemaal nog even goed gaan schoonmaken, in Mexico is die fooi overal echt een must.

Om 12 uur hadden we de vrachtboot weer naar het vaste land. Na ongeveer 10 minuten rijden van de boot kwamen we bij een Nomads hotel aan; Enigmatic.

Arturo had 2 prachtige kamers voor ons geregeld.

Dit hotel ligt in een geweldig buurtje met allemaal restaurantjes in de buurt.

Dicht bij de boot en dicht bij de hotelzone.

Mijn ouders hadden een kamer beneden en wij een prachtige boven kamer met zitkamer en groot buiten terras.

Super de luxe er staat zelfs een bad buiten.

Het hotel zelf is fantastisch, het zijn 4 huizen naast elkaar waar rond de 30 kamers in zitten.

Allemaal leuke leuke hoekjes en kijk door plekjes en het heeft 2 restaurants.

Wat een mooie stijl, i love it. Me encanta!

We begonnen met een kopje koffie met iets lekkers erbij bij een leuke bakery. Arturo ging voor ons in de tussentijd de huurauto terug brengen. Toen hij terug kwam liepen we door naar een echt Mexicaans restaurantje waar je voor maar €3 een heerlijke tostada kan bestellen met verse tonijn en advocado.

Een klein hapje genoeg voor de lunch na al het zoets van net. Lila zat parmantig op een grote stoel tussen haar ouders in, ze is al zo’n eigenwijsje en lijkt al zo groot voor haar anderhalf.

Daarna even lekker chillen op de hotel kamer. Lekker in de airco, het was behoorlijk warm buiten namelijk.

Rond 8 uur savonds gingen we naar een Argentijns grill restaurant mijn vader verheugde zich op een goed stuk vlees.

We bestelden de mix grill, deze moest je voor minimaal 3 personen bestellen en was ook niet goedkoop dus je verwacht er iets van. Toen de vleesplank kwam dachten we in de eerste instantie deze ziet er goed uit. Maar uiteindelijk bleek er best veel vet tussen te zitten dus de portie was toch niet zo groot.

Beetje jammer. Arturo en Chey hadden een lekkere grote biefstuk die ze deelde en deze was perfect. Echt jammer dat de rest iets besteld had wat tegenviel.

Lila had het wel helemaal naar haar zin die kreeg een kleurplaat en at heel goed van haar bordje spagetti.

Maarja het is niet anders, daarna gingen we bij het hotel in de mooie tuin naast het zwembad, wat net op een cenote, lijkt nog een cocktail drinken om zo de laatste avond in Mexico gezellig af te sluiten.

Wat een avontuur was dit zeg en wat hebben we het fijn gehad zo met elkaar.

Maar we hebben morgen ochtend nog, we worden pas om 2 uur opgehaald om naar het vliegveld gebracht te worden.

Vandaag alweer onze laatste hele dag op Isla Mujeres. We hebben zo van dit fantastische eiland genoten en eigenlijk hadden we nog zoveel meer willen bezoeken, maar er moet altijd iets overblijven om terug te komen.

Als top afsluiter gingen we vandaag een boottochtje doen. Chey had via een vriendin een prachtige boot kunnen huren. Deze was zo groot dat we er makkelijk met wel 25 man opgekunt hadden.

Een stukje over de steiger lopen door de mangrove en je komt uit bij een aanleg steiger met diverse boten. We zagen een visserman aankomen met een goede vangst en trots dat hij was!

Vanuit het binnen meertje begon de tocht naar de open zee zo eerst via westkant richting het zuiden van het eiland en weer terug via westkant naar de mooie noordkant en daarna nog een heel klein stukje woeste oostkant.

Je merkt gelijk dat de zee daar wilder is en meer rotsen dus die kant verder varen is niet verantwoord en daardoor zie je daar ook geen boten varen.

Bij Playa Norte zie je veel bootjes voor anker gaan.

Op de achtergrond hadden we heerlijke Cubaanse muziek aan. Hemels breed zit je ook niet ver van Cuba af (rond de 570 km)

Aan boord was het onbeperkt cocktail drinken en er werd vers guacamole gemaakt en ook ceviche. (Vis gegaard in limoen). Er ontbrak ons aan niks deze 4 uur durende tocht.

Wat zaten we allemaal te genieten.

Het is zo lekker en ontspannend op het water. Het heeft iets magisch.

Lila vond ook alles prachtig, vooral toen de bak met chips op tafel kwam en ze was ook druk bezig met foto’s maken haha, dat kleine dondersteentje doet alles na.

Haar papa had een lekkere duik vanaf de boot gemaakt.

Dit boottochtje was echt een top afsluiting van onze mooie vakantie, maar we zijn nog niet klaar morgen nog een nachtje naar Cancun.

We hadden het probleem ontdekt waarom het water zo snel weer leeg was gelopen uit de tank. Blijkbaar stond het knopje van de wc ingedrukt en daardoor bleef het water lopen. Omdat we buiten zaten hebben we dat niet gehoord en dan is de tank inderdaad snel leeg.

Gelukkig hebben we een zwembad met chloor dus ons maar even behelpen door een plons te nemen. Nu moest ook mijn vader eraan geloven.

Santiago de grote broer van Lila van 14 jaar kwam vandaag ook op bezoek. Lila is altijd blij als ze hem ziet en natuurlijk super enthousiast als haar vader haar weer knuffelt en dan heeft Chey het ook weer wat rustiger want Lila zit ook graag bij hem.

Ons toleert ze nu ook inmiddels wel maar zit en speelt het liefst bij haar moeder. Ze is een echt moederskindje.

We gingen lunchen met elkaar bij restaurant Tikinxic aan het strand zo kon Lila ook lekker spelen in het zand.

Samen met mijn moeder even de pier opgelopen. Zo kun je goed de kustlijn zien. Naast de pelikaan een plaatje geschoten van mijn lieve moeder.

Toen we weer thuis kwamen had Arturo samen met zijn zoon een kast in elkaar gezet voor in het schuurtje en Lesley heeft het blad van de buitenkeuken afgeschuurd en weer in de lak gezet.

De rest ging even chillen en kletsen in de mooie tuin.

In de avond gingen we eten bij El Borracho del Burro een restaurant hier vlakbij.

Mijn vader was blij want ze hadden zijn favoriete burrito’s.

Na het eten gingen Chey, Lila, Arturo en Santiago naar Cancun voor een nachtje, morgen komen ze weer.

Nog steeds zit het hele eiland zonder water, sommige hotels hebben grote watertanks waar veel voorraad in zit en hun gasten wel van water kunnen voorzien, maar bij de meeste mensen is deze opslag inmiddels leeg. Het water bedrijf gaat langs de huizen over het hele eiland met grote trucks met water om het te pompen in de tanks. Chey moest wel even naar zo’n truck rijden en vragen of ze haar huis niet zouden vergeten want deze ligt natuurlijk verscholen achter wat bomen en is nieuw gebouwd dus dat hebben ze misschien nog niet in de gaten.

Ondertussen gingen wij maar buiten de deur ontbijten bij Mayakita. Onze aanrecht stond nog vol met afwas. Het is bij dat ontbijt restaurant altijd druk, vooral met Amerikanen. Gelukkig hadden we het laatste tafeltje. Je hebt daar een mooi uitzicht op de rotsachtige kust van het eiland. Alleen Lila was niet zo in haar hummetje, niks hielp wat we ook deden ze bleef huilen. Gelukkig konden we haar op een gegeven moment kalmeren, het is ook zo lastig voor een 1.5 jarige om zich te uitten, ze kunnen nog niet praten maar willen wel veel duidelijk maken maar wij snappen dat niet altijd.

In de middag weer vaste prik even zwemmen. De water tank was inmiddels gevuld met 2000 liter water. We konden weer afwassen en het toilet doorspoelen. Lila en Chey gingen alvast douchen, wij zouden dat later wel doen.

Eerst maar eten bereiden, Lesley maakte een heerlijke pasta saus en ik kookte de pasta en maakte de salade. Heerlijk om samen buiten te eten in de tuin bij Pumbas Paradise.

Tot onze schrik hadden we s’avonds ineens geen water meer om te douchen, hoe kan dat nou? Morgen maar even verder zoeken hoe het kan dat de tank al weer leeg is.

Vandaag dus niet eerst ontbijten maar gelijk door naar het Zuidelijkste puntje van het eiland en het meest Oostelijke puntje van Mexico, daar waar de zon het eerst van Mexico opkomt.

1500 jaar geleden was het eiland een toevluchtsoord voor de Maya godin Ixchel, zij is de godin van de maan, vruchtbaarheid, geluk en geneeskunde.

Bij Punta Sur vind je een beeldentuin waar Ixchel een prominente plek inneemt en daar naast vind je nog een tal van andere Maya beelden.

Je hebt hier op dit plekje een panoramisch uitzicht over de Caribische ruige zee en je ziet veel leguanen lopen door het park, dit mooie beestje heeft zelfs een eigen standbeeld gekregen.

Het is een prachtige wandeling maar voor mijn vader best pittig, but he did it, met zijn rollator.

Daarna gingen we koffie drinken bij de koffie bus, dit oude volkswagen busje staat zo’n kilometer van Chey haar huis af.

Heerlijk in de schaduw onder een grote boom een kop koffie of thee drinken samen met een plakje bananencake. Lila gaat altijd lekker schommelen hier.

Na zijn werk kwam Arturo weer naar het eiland. Arturo moest wel gelijk langs het water bedrijf want we hadden gemerkt dat we geen water meer hadden. Wat bleek nou het geval, het hele eiland zit zonder water. Er blijkt iets met de leiding in zee te zijn die van het vaste land af komt, dus het repareren is vrij lastig onder water, nu voor onbepaalde tijd geen water, tot de reparatie klaar is. Pumbas heeft wel 2 water tanks maar die waren ook inmiddels leeg. Gelukkig drink je geen water hier uit de kraan dus water flessen hadden we genoeg, maar het probleem was nu dat we de afwas niet konden doen en we konden niet douchen en het toilet doorspoelen. Gelukkig is er wel een zwembad dus met zwembad water dan maar het toilet even doorspoelen.

Die avond speelde er een Cubaanse band bij Ulan en daarom besloten we daar voor de tweede keer te gaan eten deze week, vorige keer was het eten super goed bevallen namelijk. Het werd een super gezellige avond zo met z’n allen.

Helaas vertrok Arturo weer met de avondboot naar huis want hij moest de volgende dag weer vroeg werken.

Na het ontbijt in de tuin zijn we naar Punta Sur (het zuidelijkste puntje van het eiland) gereden, maar toen we zagen dat het zo druk was besloten we dat we maar een andere dag terug moesten komen en dan vroeg in de ochtend.

Omdat het inmiddels toch al 12 uur was besloten we naar the Joint te rijden, een kleurige bar waar ze live muziek hebben, met rock songs afwisselend met reggae.

Ons favorietje maar nu ook in het hart van mijn ouders, die zaten ook enorm te genieten van dit sfeertje.

Natuurlijk nam ik weer de frozen mojito, super drankje!

Lekker wat fishvingers erbij en swingen op de muziek.

Lila was op een gegeven moment in slaap gevallen maar zodra ze wakker werd ging het feestnummertje weer lekker dansen.

Toen we weer thuis kwamen en bij het zwembad gingen liggen herinnerde ik me opeens dat ik een beeldje gekocht had in Chichen Itza speciaal om neer te zetten in het Aluxes (elf achtige wezens uit de maya cultuur) huisje in de tuin van Pumbas. Aluxes worden beschouwd als beschermers van de jungle

Ze bieden bescherming in ruil voor offers. Naast het maya beeldje wat er nu staat, wat naar mijn idee op een aluxe lijkt, moet ik misschien nog iets moois kopen om erbij te zetten, ze willen tenslotte offers hebben.

Nadat ik het beeldje een plekje had gegeven ging ik nog even genieten van het mooie zwembad.

De mannen bleven smiddags thuis en de vrouwen gingen naar de speeltuin met Lila. Op Isla zijn deze geweldig voor kinderen er zitten er inmiddels een stuk of 5 van deze grote hebben we ontdekt.

Daarna reden we naar een net nieuw heropende Bananas beachclub bij playa Indios, links schuin tegen over het huis van Arturo en Cheyenne.

Deze is open van 10 tot half 6. Ziet er heel leuk uit, daar gaan we zeker binnenkort een keer heen voor een drankje, nu gingen ze bijna sluiten.

S’avonds gingen we Japans eten bij Samura op 200 Meter lopen bij Pumbas. Lila was moe dus Chey ging eerder naar huis helaas. Dit restaurant is echt prachtig, ze hebben een erome trekpleister en dat is de boom midden in de tuin, echt prachtig. Het eten is ook erg lekker alleen 1 min puntje, de muziek staat te hard.

Er was een dj en die draaide veel boom boom muziek, af en toe iets uit de jaren 80, dat vonden we wel leuk ondanks dat het hard stond maar verder was het vreselijke muziek. Zo jammer van dit leuke restaurant vinden wij, maar vele Amerikanen stoorden zich er blijkbaar niet aan want daar zat het er vol mee.

We hadden natuurlijk nog geen boodschappen in huis en daarom besloten we te gaan ontbijten bij Mayan beach club in playa Norte.

De zee is daar prachtig blauw en het zand super wit, echt een paradijs.

Het is een prachtige plek om te genieten van een lekker ontbijtje.

Na het ontbijt gingen Lila en Cheyenne even zwemmen, mijn moeder en ik hielden het even bij pootje baden, wij hadden er niet aan gedacht ons badpak mee te nemen.

Kijk nou eens wat een prachtige zeemeermin van bijna 80. Geweldig toch, zo trots op mijn moeder dat ze er nog zo prachtig uit ziet, energiek is en bovenal nog steeds ontzettend lief is.

Na het eten liepen we nog even door het centrum van Isla Mujeres waar je een tal van winkeltjes en restaurantjes vindt. Mijn vader op de foto bij een auto met zijn favoriete Mexicaanse biermerk; XX.

Mijn moeder met de letters van de naam van het eiland. Daarna lekker bij het zwembad van Pumbas Paradise vertoeven.

In de middag gingen Chey, Lila en ik even boodschappen in huis halen.

Ik kocht als cadeautje voor Lesley en mijn vader een mooi T-shirt van Isla Mujeres.

Tegen half 7 gingen we de zonsondergang bekijken vanaf een dakterras bij een hotel bij Playa Norte.

Daarna nog even allemaal aan de cocktail, behalve Lila die kreeg een glaasje melk, hoewel ze ons drankje heel interessant vond en graag haar armbandje daarin gooide, klein schurkje.

Nog even gezellig ontbijten bij onze mooie villa in Valladolid en toen vertrokken we weer naar Cancun.

Lila houdt echt niet van zitten in haar autostoeltje en al helemaal niet als ze haar moedertje niet pal naast haar heeft. Onze drama queen zat bijna de hele weg te snikken en dat kon soms zelfs overgaan tot krijsen. Omdat Chey reed was dat natuurlijk ook onrustig voor haar en Lila was een volhoudertje, je zou denken ze wordt wel moe van dat gehuil maar nee hoor, het enige wat hielp was dat we gingen stoppen en ze in de armen weer kwam van haar moeder en dan was ze binnen een minuut weer stil, daarom ging Lesley maar het laatste stukje rijden, wat een klein beetje tricky was omdat hij zijn rijbewijs is verloren. Helaas durf ik niet te rijden daar in die chaos van de stad.

Toen we weer in Cancun aankwamen gingen Chey en Lila naar hun huis om spullen in te pakken voor onze volgende trip naar Isla en wij besloten in de tussentijd bij de outletstore aan de overkant wat te shoppen. Opa wilde nog wat korte broeken kopen. Hij is geslaagd met 2 stuks.

Daarna gingen we lunchen bij Chefcitos, heel Mexicaans, midden in het oude gedeelte van de stad en er wordt gekookt zoals bij mama thuis.

Een belevenis weer voor mijn ouders, mijn moeder wil altijd alles proberen kwa eten en drinken, mijn vader is wat huiveriger maar ook hij probeert zo nu en dan wat nieuws, maar vaak is het zo: Wat de boer niet kent eet hij niet.

Na de lunch gingen we mee met de vracht boot naar Isla Mujeres, op deze boot kun je namelijk de auto ook meenemen.

Mijn ouders gaan eindelijk Pumbas Paradise bewonderen, zo leuk, hier hadden ze enorm naar uit gekeken.

Toen we aan kwamen hoorde ik hun enthousiasme, ze vinden het prachtig en allemaal zo knap dat Cheyenne en Arturo dit allemaal gerealiseerd hebben. Mijn moeder was ook weg van de mooie inrichting. Leuk hoor voor Chey dat haar oma en opa het nu ook gezien hebben.

Inmiddels was het al 8 uur en reden we naar een restaurant 500 meter verderop.

Bij Ulan eatery worden de pizza’s vers gemaakt en ze smaakte werkelijk verrukkelijk, gorgonzola met peer, een super combinatie. De mannen gingen voor de oude vertrouwde hamburger, die ook top bereid was.

Super leuk eetplekje dit en lekker dichtbij.

Vandaag de grote dag, de dag dat we 1 van de 7 nieuwe wereld wonderen gaan bekijken. Dit is de reden dat we 3 nachten naar Valladolid zijn gekomen, alhoewel Chichén Itzá toch nog 45 minuten rijden er vanaf ligt. Mijn vader wilde Chichén Itzá heel graag een keer bezoeken en stond al een tijdje op zijn verlanglijstje.

Chichén Itzá is zo bijzonder vanwege de bouwwerken met een unieke combinatie van astronomie en wiskundige precisie gemaakt door de Maya’s en de tolteken.

De Kukulkan-piramide (El Castillo) is het hoogte punt. Het bouwwerk was gewijd aan de god Kukulcán, de Gevederde Slang. Met een bepaalde zonstand zie je de slang verschijnen op de tempel, het is natuurlijk geen echte slang, maar een schaduw die op een slang lijkt.

In de 7e eeuw na Christus werd het complex gebouwd maar vanaf de 13e eeuw begon de Maya stad in verval te raken.

De latere afstammelingen van de Maya bevolking hebben altijd van het bestaan geweten. Maar het is herontdekt door een ontdekkings reiziger in 1841 die de ruïnes in kaart heeft gebracht en zo het onder brede aandacht van archeologen en onderzoekers bracht.

Vanaf de late 19e en begin 20e eeuw begonnen uitgebreide opgravingen en werd alles schoongemaakt zodat het toonbaar werd voor publiek. In 1988 werd het opgenomen op de UNESCO-Werelderfgoedlijst en in 2007 verkozen tot een van de zeven moderne wereldwonderen en wij waren daar nu, hoe bijzonder.

We vertrokken om 7 uur in de ochtend om op tijd aan te komen. Toen ik kaartjes kocht bleken op zondag Chey en Lila gratis te zijn omdat ze een Mexicaanse id hebben en opa was ook gratis omdat hij in een rolstoel zit.

Heel fijn dat we zo vroeg waren, het was rustig en nog niet zo warm. Overal om je heen hoorde je geklap want als je namelijk voor de tempel staat weerkaatst het geluid en lijkt het net of je de quetzal vogel hoort en die vogel was erg belangrijk voor de Maya’s

De kraampjes werden nog opgezet door de locale mensen met toertische prullen (waarvan wij er natuurlijk ook een paar gekocht hebben). We konden rustig alles bekijken.

Uiteindelijk hebben we ruim 2 uur erover gedaan en toen vonden we het tijd om weer weg te gaan. Ineens was het namelijk heel druk geworden en dat was ook goed te zien op de parkeerplaats, waar er vele toeristen bussen stonden en ze bleven maar aan komen rijden. Net op tijd weg voordat de massa er was.

Eenmaal terug in het stadje Valladodid gingen we wat drinken in één van die gezellige binnen tuintjes. Mijn moeder heeft haar favoriete drankje ontdekt, de horchata, een drankje gemaakt van rijstewater met suiker en kaneel. Totaal anders dan de Spaanse variant. We besloten gewoon thuis te gaan lunchen. Ik haalde bij een stalletje op straat verse mango stukjes, bij de bakker verse broodjes en mijn moeder bakte een eitje voor ons en Lesley maakte guacamole.

Lekker de hele middag chillen op onze billen in het fantastische vakantie verblijf La Pausa.

Om 8 uur gingen we er weer eropuit, we gingen op zoek naar een plek met live muziek en vonden een plek zonder veel toeristen met een goede band.

Lila voelde ineens erg warm aan en was wat hangerig. Chey besloot eerder naar huis te gaan. Na een aantal nummers van de band besloten wij toch ook maar weg te gaan, niet omdat de muziek niet goed was maar omdat de menu kaart volgens mijn vader niet lekker was, nee hoor hij is niet moeilijk, haha. Hij wilde net als gisteren weer een burrito eten bij het zelfde tentje en deze lag toevallig naast de tent waar we nu zaten. Nou vooruit dan maar, vanuit de tuin hoorden we toch de band nog spelen. Lekker sfeertje hoor het was weer een enerverende dag geweest vol belevenissen.

We ontbeten thuis in onze mooie vakantie villa en begonnen de ochtend relaxt.

Helaas moest Arturo weer aan het werk dus hij had de vroege Ado bus naar Cancun.

Wij gingen Valladolid centrum ontdekken en liepen wat rond door de gezellige straatjes.

Ik ben weg van dit stadje, overal gekleurde geveltjes en veel murals en daar achter verrassende tuintjes. Ik hoorde mijn vader zeggen dat ze bij veel huizen wel wat vaker mogen verven, maar hier ziet het er juist goed uit, vind ik.

Vergeet niet dat Mexico een vrij arm land is zei ik en als je de keuze hebt tussen een pot verf of tortillas op de plank zou ik het ook wel weten. Natuurlijk besteden de mensen die een restaurant of winkeltje runnen wel meer geld aan een goed geverfd huis, maar de gewone man heeft die centjes gewoon niet, de meeste mensen die in de horeca werken verdienen maar zo’n €400 euro omgerekend per maand. Soms moet je niet met je Nederlandse (rijke, luxe) ogen kijken naar dingen, het is hier zo anders.

Wij hebben het zo goed in Nederland dat we het ons kunnen permitteren om hier naar toe te gaan op vakantie, ik geniet daarom hier vollop van alles wat we meemaken.

We besloten dit keer wat gezonder te gaan lunchen om zo ook wat vitamine binnen te krijgen.

De Mexicaanse bowl zag er zalig uit, het was gelukkig niet al te warm in het restaurant, de temperaturen zijn in dit stadje zeker 6 graden hoger dan in Cancun. Vandaag was het 34 graden.

Restaurant Yerbabuena del Sisal was erg kind vriendelijk en schoof gelijk een klein tafeltje erbij zodat Lila kon kleuren.

Het is echt fijn dat we ook de rolstoel mee hebben want zo kan opa ook rustig genieten van al het moois, met alleen een rollator mee hadden we nooit zoveel gezien als nu.

Tegenover het restaurant staan de letters van de stad, altijd een leuk foto momentje.

Chey, Lila, mijn moeder en ik gingen smiddags nog wat boodschapjes doen. Overal vindt je de Oxxo maar dat is echt voor wat kleins, wij reden door naar de Chedraui en daar vind je alles. Geld cash pinnen is lastig hier want niet overal staat het tekentje van maestro op de automaat en om nu cash met je creditcard te pinnen kost te veel, ik heb er tot nu toe nog niet 1 gevonden waar het lukt daarom zolang maar met mijn creditcard alles betalen in de restaurants, gelukkig had ik nog wel wat cash van mijn vorige reis over.

Om 8 uur was het weer tijd voor het avondeten, we gingen op zoek naar een gezellige buitenplek met live muziek, maar toen we net aan tafel schoven was de band gestopt en maakte deze plaats voor een show. Lila die eerst vrolijk rond rende door het restaurant was nu ineens erg rustig, ze was helemaal geïmponeerd door de Maya krijgers uit de show die op een schelp bliezen, rook maakte, schreeuwde en vuur gingen spugen. Ze vond het spannend maar ook erg leuk zagen we.

Super om dit mee te maken. Iedereen at wat kleins behalve mijn vader, hij heeft altijd trek en is nu groot fan van de burrito.

Na het eten liepen we naar het klooster waar ook een lichtshow geprojecteerd was op de muren. Iets minder spectaculair dan op de kathedraal maar ook erg leuk om te zien. Morgen moeten we vroeg op, we gaan een vinkje afstrepen op de bucketlist van mijn vader.