Lekker zoet

Ik neem je mee een dagje zei mijn schoondochter tegen me en ik vertel nog niet waarheen. Oeh spannend, de controle freak in mij ging natuurlijk alweer flink malen, wat zal ze van plan zijn?

Om 11 uur werd ik opgehaald en we reden naar Almere. We gingen naar het festival der zoete verleidingen. Nou dat was natuurlijk wel goed aan mij besteed. Overal stonden leuke stands, met hebbendingetjes maar ook met veel eten, heerlijk om te proeven, maar zeker ook om te kopen. Verder waren er bakdemo’s om inspiratie op te doen. Er liepen zelfs bekende personen uit heel Holland bakt. We deden nog een taart en thee workshop en op het laatst keken we onze ogen uit naar de mooie taarten die binnen gebracht werden door de mensen die meededen aan de lekkerste taart wedstrijd. De taartjes werden verkocht en de opbrengt ging naar het goede doel.

Helaas was het weer een beetje fris maar desondanks was het super gezellig en heel erg leuk bedacht van Daisy om haar schoonmoeder zo te verrassen want een echte zoetekauw ben ik wel.

Dansen, dansen, dansen

Vrijdagavond club avond. Waar je mij nu echt mee kan plezieren is een gezellig swingend avondje Club Dauphine. Een verborgen pareltje in Amsterdam, achter het gewone restaurant zit een kleine donkere ruimte met een podium en er staan een tafeltje of 20. Wanneer je tijdens het 4 gangen diner wilt genieten van de muziek dien je van te voren je tafel te reserveren.foto van Graphincent

Het kost een paar centje, zo’n avondje puur genieten van Jazz, Soul, Reggae en Blues muziek, reken maar op €100 per persoon, maar dan heb je ook echt wat. Lekker eten en helemaal los gaan tijdens de laatste set als de tafeltjes aan de kant gaan. Er treden bekende en onbekende artiesten op uit zowel binnen als buitenland. Toen wij er met onze vrienden Nic en Jerry waren op 12 april hebben we zien zingen onder begeleiding van de bandleider Roger Happel, Zangers Do, Tim Akkerman ex zanger Direct, Kirsten Michel, Brian B, de meiden van Gems en nog vele meer. Super aanrader.

In de steigers

Het zou vorig jaar juni al gebeuren, echter bouwen op onze stukadoor is een lastige. Ier ik kom ietsje later, ik heb een klussie tussendoor.
Iertje ik ben kapot moet er even tussen uit.
Hé ik kan effe niet hoor vandaag.
Oh sorry de steigerbouwer laat het afweten en ik ga echt niet op een rolsteiger staan. Nu kan de steigerbouwer wel maar het regent de hele tijd laten we het maar naar maart tillen.
Nou maart is ook onzeker, qua weer dus dat wordt hem niet.
Goed nieuws Ira de steigerbouwer komt begin april.

Oh wat fijn gaat het nu eindelijk gebeuren. De steigers staan voor en achter.

Ier heb ook nog een andere klus in april hoor, maar ik beloof je als de steigers weg gaan is de voor en achter kant klaar, de zijkanten komen in mei dan.
Jemie je moet wel een lange adem hebben hoor bij onze Brian. Brian die naast stukador ook nog een DJ is en hij verzorgd tevens swingende Salsa feesten. Eigenlijk is het 1 grote frustratie om met hem te moeten samenwerken. Maar hij is wel heel aardig maar zo ongelofelijk nonchalant met zijn afspraken. Het is een geweldige vakman en de kwaliteit van zijn werk is top. Maar ik moet wat geduld hebben, want hé Iertje het is wel mooi weer nu maar moet effe tussendoor naar Spanje moet effe draaien daar, ja en ik heb naast jou nog een klus hé in april. Maar ik beloof je, echt hoor Ier, begin mei is de voor en achterkant af. Ik kom wel tweede paasdag extra oké. Nou Brian dat zou heel fijn zijn.

Pittige tijden

Wie mijn blog altijd leest merkt dat ik een geweldig leven heb met vele mooie dankbare momenten. Echter zijn er natuurlijk ook wel eens mindere momenten, maar dat leest natuurlijk veel minder leuk voor mensen en ik probeer altijd de positieve kant van het leven te benadrukken. Die positiviteit hebt ik van mijn beide ouders geërfd.

Nu was er iets gebeurd waardoor mijn ouders ook even uit het veld geslagen waren. Mijn vader stond zijn tanden te poetsen en merkte iets raars in zijn lichaam gebeuren. Hij kon ineens niet mee staan op 1 been. Hij had totaal geen gevoel meer in zijn onderbeen. Mijn moeder stond erop dat de dokter direct gebeld werd. Deze handelde heel snel en liet een ziekenwagen komen, met gillende sirenes werd hij naar het ziekenhuis gebracht en nadat mijn vader uitgebreid onderzocht was kwam de uitslag. Mijn vader had een beroerte gehad. Het bleek dat zijn halsslagader voor 70% dicht zat en hij moest zo snel als dat mogelijk was geopereerd worden. Dat kon niet direct vanwege de bloed verdunners. Dit was behoorlijk schikken allemaal. Maar zoals ik zei positiviteit staat hoog op het lijstje bij mijn vader. Hij slaat zich er prima doorheen, de operatie is goed gelukt en de fysiotherapeut heeft mijn vader al complimenten gegeven dat hij goed vooruit gaat. Helaas kon de week vakantie naar Denemarken waar mijn broer woont niet door gaan. Maar als grote verrassing kwam hij met zijn 3 kinders een weekend spontaan op bezoek. Een vakantie naar Spanje zit er helaas ook voorlopig niet in. Ze wilden in mei 6 weken gaan maar nu moet eerst even de focus gelegd worden op het zo snel mogelijk herstellen. Spanje loopt niet weg, maar ik hoop dat mijn vader straks weer helemaal goed kan lopen.

Na zonneschijn komt regen

We kunnen weer terug kijken op een vakantie met veel belevenissen, we hebben goede klussen gedaan, lekker weer gehad, veel gezelligheid ervaren en gesmuld van het lekkere eten. Gisteravond nog bij Pajaritos gegeten als afsluiting van een prachtige dag. Vandaag als echt slotstuk van de vakantie nog bij Manolo een aantal tapas gegeten voor slechts €1 per stuk. We hadden van te voren paella bedacht te gaan eten, lekker in de zon buiten op het gezellige terras, echter de regen kwam met bakken uit de lucht vallen en de paella wat een bereidingstijd heeft van 45 minuten daar hadden we geen tijd meer voor want het schoon achter laten van het huis koste ook meer tijd dan gedacht. Jammer van het weer zeker voor de hardloop groep die voor de tweede keer een weekje vakantie kwam vieren in onze casa. De voorspellingen voor de rest van de week zijn ook niet goed. Al laat ik het huis tot aan de puntjes verzorgd achter, het weer doet wat hij wil, zeker in april en daar kan ik helaas geen invloed op uitoefenen. Ik hoop dat ze toch kunnen genieten, net zoals wij dat gedaan hebben de afgelopen week.

Via Verde del Aceite & Subbética

Het weer was fantastisch en na die 2 uur durende rondleiding bij Iberfauna waren we wel toe aan een drankje. We konden dat natuurlijk in het dorpje zelf doen, maar daar komen we later wel weer een keertje terug want we willen ook nog een keer naar de vleermuizen grot die zich ook in dit schattige dorpje bevind.

We kregen een tip om wat te gaan drinken bij het oude stationnetje in Doña Mencía wat nu restaurant La Cantina geworden is. Dit restaurantje ligt aan de Via Verde (de groene weg). Vroeger was dit een treinspoor waarop olijfolie vervoerd werd van Jaén naar Puente Genil. (120 km) Het spoor hebben ze weggehaald en daar een verhard fiets/wandel pad van gemaakt, de route gaat onder oude spoorbruggetjes door, langs oude stationnetjes die omgetoverd zijn tot restaurantjes, winkels, fietsverhuur of musea, langs de route is de prachtige natuur te bewonderen die Andalusië rijk is. De weg is niet super stijl anders trok de trein dat namelijk ook niet maar om te fietsen kan het op sommige stukken toch wat tegen vallen en behoorlijk veel zweetdruppels opleveren denk ik.

Er zijn in heel Spanje diverse Via Verde routes. Soms sluiten ze zelfs op elkaar aan. De route waar wij waren ligt in de Sierra Subbética. Je kan de route strak volgen maar je kan ook af en toe afwijken om het nabij gelegen dorpje te bezoeken of om een hotelletje te pakken als je die dag genoeg gefietst hebt. In Spanje heb je niet veel fietspaden en je ziet soms de fietser gevaarlijk langs de rand van een 80 km weg fietsen maar voor toeristen lijkt me dat deze Via Verde paden zeker de moeite waard zijn. Voor nu hebben we alleen gekeken en lekker in het zonnetje gezeten. Maar wie weet gaan we hier ook ooit een stukje van fietsen, dat lijkt me een hele belevenis. Later zijn we nog naar Cabra (vertaald in het Nederlands betekend dat geit ha ha) gereden met de auto, ook een plaatsje waar de Via Verde langs gaat en wij hebben daar op een echt Spaans niet toeristisch pleintje lekkere tapas gegeten.

 

Iberfauna

Deze vakantie hadden we een autootje gehuurd waar veel in past. Foeilelijk maar oh zo handig, we konden met gemak wat extra ligstoelen voor bij het zwembad ermee vervoeren. Je ziet dit model heel erg veel in Spanje en van allerlei verschillende merken.

Gekscherend noemden wij het de pausmobiel, lachend zongen we popie jopie joop, maar eerlijk is eerlijk hij reed heerlijk en we zaten er zalig in, zowel voor als achterin. We reden in een klein uurtje naar Zuheros, een sfeervol dorpje omringd door olijfboomgaarden en het behoord zeker tot 1 van de mooiste witte dorpjes van Andalusië. We hadden hier al eens eerder rondgelopen ongeveer 9 jaar geleden dat was nog voordat we onze Hacienda in het bezit hadden. Dit keer hadden we een ander doel, ik had afgesproken met een Spaanse gids die ons bij Iberfauna een rondleiding ging geven. We kregen eerst een korte video waarin de bedreigde diersoorten uit de omgeving besproken werden. Verder liet de video zien dat de mens ook een duidelijke rol speelt in de problemen die er ontstaan in de natuur door bv veel afval (plastic bv) te laten rondslingeren. Hier bij Iberfauna worden dieren opgevangen die uit de regio komen en niet meer in staat zijn zelfstandig in de natuur te leven.

Sommige zijn gewond geraakt veelal door invloeden van buitenaf, afval of verkeer of omdat ze door mensen als huisdier zijn gehouden, wat eigenlijk helemaal niet kan en dat de mensen daar later pas achter komen.

De dieren krijgen bij Iberfauna een leven in een natuurlijke omgeving die wel omheind is met een hek. De gids vertelde ons alles over de dieren die daar wonen. De gids sprak alleen Spaans dus dat was een behoorlijke uitdaging voor ons. We kregen wel een Engelse folder en in onze groep zat een Spanjaard uit Barcelona die wel een paar woordjes Engels sprak, dus als wij het niet begrepen kon hij wel wat vertalen. Wat we zeker meekregen was dat de gids zeer bevlogen vertelde. Je merkte dat het iemand is die zijn job met veel plezier deed en vol dierenliefde.

Er was ook biologische tuin waar groente verbouwd werd die vervolgens weer gevoerd worden aan de boerderij dieren die er ook leven, zoals kippen, eenden, ganzen, ezels,  konijntjes en zelfs een zwijntje, die ze grappig genoeg George Clooney genoemd hadden. Maar verder leven er daar veel wilde dieren zoals vossen, moeflons, wolven, wilde civet katten, lynxen, bunzingen en roofvogels. Het was prachtig om te zien hoe ze gevoed werden en we mochten zelf ook de vos voeren.

De omgeving was prachtig en we hadden vanuit Iberfauna goed zicht op het mooie witte dorpje Zuheros. We hebben er in totaal ruim 2 uur rondgelopen en vonden het fantastisch en dat voor maar €8 pp.

 

Marbella

Ik vier regelmatig mijn verjaardag in Spanje, tevens is 29 maart de dag dat we de sleutel kregen van Hacienda la Suerte, inmiddels alweer 7 jaar geleden. Mijn schoonzus had zin om 2 nachtjes naar Spanje te komen, een prima moment om dit weekend te komen. Alleen op mijn verjaardag (vrijdag) waren de weer voorspellingen niet zo goed, verder zou het weekend lekker zonnig worden.

Ik probeer altijd iets te verzinnen om haar te laten zien hoe divers Spanje is.
Marbella daar heeft iedereen het altijd over, massa’s mensen en celebs bezoeken de beroemde haven Puerto Banus en de luxe winkeltjes die aan de boulevard liggen. Het is best leuk om die pracht en praal bootjes te zien liggen en de dames met de opgespoten lippen te zien flaneren en de mannen in hun dure auto’s daar rond te zien rijden maar het heeft voor mij niks met het echte Spanje te maken. Leuk om gezien te hebben maar dat is het dan. Het strand vind ik ook niet zo bijzonder, het zand is niet echt wit, er zitten her en der wel wat hippe tenten 15 minuten verderop (Nikki beach) maar het ligt allemaal een beetje verspreid. Je vind er verder ook veel golfbanen en een aantal winkelcentra’s.

Het oude dorpje is veel leuker om te zien, kleine smalle straatjes en witte huisjes met veel bloemen in leuke blauwe potjes. Er zit een schattig pleintje in de kern van het dorpje en daar gingen we zitten. Ik dacht dat dat wel een leuk plekje zou zijn om te lunchen. Echter toen ik de prijzen zag dacht ik, laat maar zitten. Paella €45 terwijl deze bij ons in het dorp €18 kost. De obers waren de toeristen ook duidelijk zat want ze liepen met sacherijnige gezichten rond. Een tinto de verano kost €5.50 bij ons €1.80. Eigenlijk niet leuk meer en een beetje misbruik maken van de vele toeristen die hier komen. Je zal hier in de omgeving ongetwijfeld veel mooie grote villa’s vinden en het zal ook een soort status symbool zijn om hier te wonen. Voor een bepaald slag mensen is het waarschijnlijk erg fijn om hier te zijn maar ik rijd graag terug naar het hart van Andalusië waar je het echte Spanje beleefd en waar je voor een kleine prijs heerlijk kan eten. Die avond gingen we lekker bij Manolo Tapas eten en daar doe je ons en Elvira nu echt een groot plezier mee. Wederom viel het prijsje ons weer erg mee, daar wordt ik nu happy van.

Buitenlands eten in Spanje

Wat vliegt de tijd als je het naar je zin hebt. Wat zijn we blij met het weer overdag, ruim 20 graden en ik begin al een beetje bruin te worden. Ondanks dat we veel klusjes doen zitten we ook af en toe lekker op de bank een boek te lezen hoor.  De knoppen in de bloemen en bomen zie je met de dag meer uitkomen, de winter is echt weg.

Het weer is erg verschillend deze periode van het jaar. We hebben regelmatig eind maart ook in de avond buiten kunnen eten maar nu was dat echter te koud. Waarschijnlijk dat het s’avonds daarom ook erg rustig was bij één van onze favorietjes restaurante Pajaritos. Daar zit je vooral buiten namelijk erg gezellig, nu geen kip en binnen zaten ook maar 5 mensen, heel ongewoon voor dit restaurant.

Als je aan Spaans eten denkt denk je vaak aan tapas of paella, maar in Spanje wordt in tegenstelling tot Nederland ook erg veel inktvis gegeten, Lesley is dol op de gefrituurde voetjes en op calamar a la plancha en dat serveren hier als de beste.

Woensdagavond waren we uitgenodigd door onze vrienden Rob en lbolja van B&B Cortijo del Sueño, we werden verwent met een uitgebreide rijsttafel en daar doe je ons een groot plezier mee. Elke keer als we weer komen is er iets moois te zien bij de cortijo, nu was ik helemaal enthousiast over de patio die is werkelijk prachtig geworden. Zo leuk met die tegeltjes, dat wil ik ook in de toekomst. Het is zo leuk om te zien hoe creatief ze zijn. Helaas geen foto gemaakt.

Waar ik wel een foto van heb is van dit 6 weken oude drolletje. Onze vrienden hebben een groot dierenhart, ze werken als vrijwilliger bij de dierenopvang en hadden nu een schattig klein hondje onder hun hoede genomen totdat er een nieuw baasje gevonden is. Het was een gezellige avond en we zijn weer helemaal bijgekletst.

De volgende dag hebben we ook behoorlijk zitten kletsen maar toen met Canadezen die we ontmoet hadden bij Bar Verde in Iznajar. Bij dit restaurant hadden we nog nooit gegeten, maar we komen hier zeker terug, het was zeer goed bevallen. Ze hebben geen Spaans eten maar een wereld keuken. Ik had een Home Made Pie en Lesley had een Thaise Curry en het toetje was werkelijk verrukkelijk, een sticky toffee pudding. Alles zeer gunstig geprijsd. De eigenaren zijn Engels. Ik was bang dat de hele Engels clan daar zou zitten, maar dat was dus niet zo, er waren behalve Engelse ook Spanjaarden en dus Canadezen (uit Winnipeg), ze overwinteren elk jaar 3 maanden in een warm land. Dit keer hadden ze gekozen voor Marokko, Portugal en Spanje. Het waren gezellige praters onze vrienden voor 1 avond. Wat me vooral als muziek in de oren klonk was dat ze in Canada al met 55 met pensioen kunnen gaan. Onze geschatte pensioen datum is 68 en 3 maanden. Klinkt toch even anders.

Netjes rondom het zwembad en meer

Overdag rond de 19 a 20 graden en s’avonds rond de 5 graden deze tijd van het jaar, dat heeft een behoorlijke invloed op de verf van het huis kan ik je vertellen. Daarom moeten we elk jaar weer wat bijverven. Mijn ouders hadden in december het huis al keurig onderhouden dus nu moest een muurtje voor het huis weer gedaan worden en de BBQ, zeker als er eten mee gemoeid is, is het prettig dat het er keurig en wit uit ziet.

Het zou ideaal zijn als de BBQ helemaal betegeld wordt bedacht ik. Maar wat een nog grotere wens is om nieuwe tegels rondom het zwembad te laten leggen. Alles is door de vorige eigenaar een beetje amateuristisch, lees schots en scheef, gelegd. Daardoor gaan de voegen er snel uit, we hebben het al een keer helemaal opnieuw laten bijvoegen maar die vlieger gaat nu niet op, nu moeten echt de oude voegen er helemaal uitgekrabd worden, dat is een hele klus en dan liggen de tegels nog niet recht, dus eigenlijk geen optie. Een andere ergernis is dat de tegels niet makkelijk schoon te maken zijn, je kan boenen en schrobben maar het blijft vlekkerig.

Goede reden toch voor nieuwe tegels? Les, zei ik met een lief stemmetje, zullen we nieuwe tegels gaan uitzoeken? Lesley ging overstag. In de buurt zitten 2 goede tegel winkels en de prijzen zijn gunstig in vergelijking met Nederland, voor nog geen 14 euro de m2 zagen we prachtige terracotta antislip tegels.

We hadden onze klusjes man Paco gevraagd om het aantal m2 op te geven. Hij begon met 70m2, later ging hij het toch nog even narekenen en kwam op 76 m2 uit. Maar voor de zekerheid moesten we toch maar rekening houden met 85 m2. Nou dacht ik als blijkt dat we toch te veel hebben kan daar op het laatst de BBQ nog mee betegeld worden. (Ik hoop dus dat we teveel hebben)

Deze grote klus wordt half april uitgevoerd, gelukkig uitbesteed, want dit gaat me een zooi geven. De oude tegels worden er uitgehakt en de vloer wordt egaal gemaakt en dan wordt er opnieuw betegeld en gevoegd. Ben super benieuwd hoe het gaat worden.

Er zijn nog een paar veranderingen gedaan in huize Spaansgeluk. We hebben iets nieuws voor de huiskamer aangeschaft, een super leuk stoeltje.

Tevens is er een doek achter het bed gespannen en daarachter zit nu isolatie materiaal, deze muur moesten we elke keer bijverven omdat hij door de vocht ging afbladeren, dit probleem is nu ook afgevinkt. Altijd maar bezig met verfraaiingen bij Hacienda la Suerte, net een bodemloze put dit huis, zeg ik met een zucht en een smile op mijn gezicht.