Taiwan, het weerzien

Zoals jullie weten ga ik er regelmatig een paar daagjes tussenuit en daardoor red ik het niet met mijn 4 weken vakantie die ik van de baas krijg. Ik koop elke maand een dag zodat ik toch 3 weekjes erbij heb per jaar. Verder neem ik mijn dagen ook slim op. Ga op donderdagavond vaak weg en kom maandags terug. Ik schuif dan namelijk die week mijn vrije vrijdag naar de maandag, als ik maar zorg dat ik 4×9 werk die week.

Zo had ik dat voor deze vakantie ook gedaan, donderdag nog gewoon de hele dag gewerkt en uit het werk om 6 uur door naar Schiphol, is maar 2 haltes vanaf mijn werk namelijk. Om 9 uur ging mijn vlucht met KLM naar Taipei. Ik kwam daar na 12 uur vliegen om 3 uur lokale tijd aan. Cheyenne stond me op te wachten en wat was ik blij haar weer te zien.

Een uurtje eerder was zij vanuit Kuala Lumpur gevlogen naar Taipei, ook nog 5.5 uur vliegen hoor. Oorspronkelijk zou ze 3 uur moeten wachten op mij maar ze had 2 uur vertraging. Ze kwam op een andere terminal aan dan ik dus moest ze nog met een metro, ook kocht ze gelijk een locale simkaart dus uiteindelijk heeft ze helemaal niet lang hoeven wachten, want ik mocht mijn 7.5 kilo zware rugzak gewoon meenemen als handbagage en kon direct doorlopen naar de uitgang.

We kochten direct een easycard op de luchthaven, dat is een ov chip kaart die je kunt opwaarderen. Cheyenne had een dag geleden een Airbnb geboekt in New Taipei ongeveer een halfuurtje van de luchthaven. Er bleken 2 lijnen te zijn die richting het main station in Taipei gingen, de speed express lijn die slechts een paar stops heeft en de metro die bij alle haltes stopt. Wij hadden natuurlijk de verkeerde gepakt en moesten overstappen, maar geen probleem voor mijn slimme dochter, ze pakte haar mobiel erbij en wist precies waar we waren op google maps en hoe we moesten lopen naar onze overnachtingsplek. Het bleek een appartement te zijn in een moderne hoge flat. Het zag er prima uit met een kleine keuken en badkamer met zelfs een wasmachine erin. Er stond een vreemd drankje klaar. Inmiddels weet ik dat dat drankje, koude thee is met bubbels en enorm populair is in Taiwan, samen met de milktea, die zowel warm als koud en ook met bubbels gedronken wordt. Die bubbels zijn een soort ronde balletjes van Tapioca en worden gemaakt van cassave, het smaakt nergens naar en zijn een beetje gummie, de tea zit in een plastic beker en het is geseald aan de bovenkant en daar dien je een breed rietje doorheen te steken en het zo op te slurpen.

Nadat we onze bagage gedropt hadden en ons opgefrist hadden, gingen we een nightmarket zoeken om lekker wat te eten. We besloten niet de meest populaire te bezoeken naar meer een lokaal gewilde. Deze night markten zijn enorm populair en je hebt er in elke stad diverse van. Soms zijn het alleen eet stalletjes maar soms staan er ook andere kraampjes tussen van kleding tot huishoudspulletjes en je kunt er soms ook spelletjes spelen. We gingen nu naar een markt met alleen eetstalletjes. We besloten eerst de zeker 100 meter lange straat door te lopen om te kijken wat er allemaal aangeboden werd. Later leerden we dat als je iets lekkers ziet je het direct moet bestellen want er is echt te veel en het later terug vinden is echt lastig.

Bij sommige kraampjes staan tafeltjes met kleine plastic stoeltjes, je schuift allemaal bij elkaar aan. Het is een drukte van jewelste en we besloten echt van alles te proberen als het maar niet te gek is.

Wat me direct opviel is dat er bijna niks in het Engels staat aangegeven en dat marktkraamhouders ook maar een paar woordjes buiten de grens praten. Logisch eigenlijk want je ziet er vrijwel geen Westerse toeristen. Ik viel dan ook best wel op met mijn blonde haar. Maar de Taiwaneese mensen zijn heel beleefd en ze staren niet. Ze staan ook keurig in de rij op hun beurt te wachten. Het grappige is wel dat de stad zo modern is met de hoge torenflats maar dat je wel van deze leuke kleine kraampjes op de markt ziet waar iedereen hun eten haalt, het is een mix van oud en nieuw. Ik denk dat er weinig thuis gekookt wordt. Hoewel je leuke prijzen betaald op de markt viel het me wel op dat Taiwan niet spotgoedkoop is zoals de rest van Azië.

Het grote avontuur

Onze dochter is een groot avonturierster, dat heeft ze wel een beetje van mij echter wat ze nu heeft gedaan heb ik nog nooit gedaan, 3 maanden alleen door Azië reizen en overal fantastische zonsondergangen spotten.

Ze is begonnen in Thailand, toen is ze naar Laos gegaan, daarna naar Vietnam en toen Cambodja, dat land had haar hart gestolen en ze bleef daar langer dan verwacht maar toen ze in Myanmar kwam voelde ze zich ook helemaal thuis, dat land was nog zo puur en de mensen waren zo ontzettend vriendelijk dat ze daar maar liefst een maand is gebleven. Na dat avontuur is ze naar Malaysia gevlogen om daar op een paradijselijk eiland te gaan duiken en daar heeft ze haar Padi gehaald.

Ze heeft haar 3 maandelijkse sabbatical verlengd met 2 weken en ze bedacht dat haar volgende bestemming Taiwan zou gaan worden. Niet van te voren geplant maar Nepal wat eerst op haar lijstje stond viel af omdat ze daar heen zou gaan met een collega, deze collega is echter tijdens zijn reis ernstig ziek geworden. Nepal gaat het nu niet worden dat komt later nog wel eens een keertje zei ze toen.

Toen ik hoorde dat ze naar Taiwan ging, dacht ik ineens hoe leuk zou dat zijn als we die laatste dagen van haar reis samen zouden beleven. Ik keek naar tickets en zag een rechtstreekse vlucht met KLM heen en terug dezelfde vlucht als haar. Lesley vond het prima, mijn werk vond het ok, Cheyenne was dol enthousiast dus ik dacht ik doe het gewoon en drukte op de knop. Bam ticket geboekt. Ik vind het super spannend, wat een avontuur. Nooit gedacht dat ik daar ooit naar toe zou gaan, eerlijk gezegd moest ik ook even opzoeken waar het nu precies lag. Jippie ik ga mijn dochter weer zien want wat heb ik haar gemist en we gaan samen super coole laatste 10 dagen van haar trip beleven, dat weet ik zeker!

 

Ameland

Mijn vriendin Gerbranda die ik ontmoet heb toen we in Friesland woonden komt van oorsprong van Ameland, uit het plaatsje Nes. Haar grote droom was ooit een klein huisje op Ameland te hebben. Haar broer en zus wonen nog op het eiland en daar kan ze natuurlijk altijd terecht, maar een plekje voor hun zelf is natuurlijk helemaal fantastisch. Dit jaar is het eindelijk gelukt een eigen plekje te bemachtigen op dit populaire waddeneiland. Wij waren razend nieuwsgierig, we wilden dat plekje graag bewonderen natuurlijk en daarom togen we met z’n vier naar het Friese Holwerd waar de boot verrekt naar Ameland om een een heerlijk paasweekend te gaan beleven. Het is een uurtje varen. Wat hebben we geboft met het weer niet eerder was het zo warm dit jaar. Eerlijk gezegd hadden we van te voren ons helemaal niet gerealiseerd dat we afgesproken hadden in het weekend van de Pasen. Maar de drukte viel mee, zeker omdat weinig mensen hun auto meenemen op de boot.

Toen we van de boot afkwamen pakte we de bus. Het eind punt was ook onze bestemming, het duurde een half uurtje. Op een goed verzorgd park in Hollum lag het chalet van onze vrienden, lekker beschut en met veel privacy. Gezellig ingericht, een perfect vakantieverblijf.

We zijn direct naar het strand gaan wandelen, vlakbij de vuurtoren. Het was daar natuurlijk lekker druk vanwege het mooie weer, maar we konden nog een plekje bemachtigen. We wilden niet teveel eten want het was al wat later en voor de avond hadden we al een restaurant gereserveerd. We zagen een bruidspaar op het strand elkaar het jawoord geven, hoe romantisch!. Gerbranda moest natuurlijk direct denken aan haar zoon die over 3 weken gaat trouwen. Zo spannend en nog mooier nieuws ze wordt ook voor het eerst oma.

Zalig om weer terug te zijn in het mooie natuurlandschap van Ameland, de laatste keer dat Lesley hier was was toen de kinderen nog klein waren, zo’n 25 jaar geleden. Lesley had toen zijn eerste kampeerervaring. Ik ben daarna nog een aantal keer geweest samen met Cheyenne, Maurien en Gebranda en toen sliepen we bij Gebranda haar ouders.

Ik voelde me eigenlijk direct weer in mijn nopjes op dit heerlijke eiland. Nadat we een flink stuk hadden gewandeld gingen we avonds bij Doloros eten. Een restaurant waar ze zowel tapas, als Mexicaans eten als grill eten hadden, heerlijk.

De volgende dag gingen we een stuk fietsen, lekker door de duinen heen, we stopten bij een vogel spot plek met uitzicht op het duinmeer. Daarna reden we door naar een andere strandtent in Ballum en dronken daar wat. Daarna fietsten we door naar de andere kant van het eiland, waar geen strand is maar de dijk.

We fietsen langs een plekje waar je plaatselijk gebrouwen biertjes kon drinken, dat werd dus een tussenstop en we namen een proeverijtje.

Nobel is een ander bekend drankje, een lekker likeurtje wat in de verte een beetje lijkt op de Spaanse likeur 43. De naam Nobel komt ook voor als fietsverhuur en als hotel en restaurant. Bij restaurant Nobel gingen we lunchen, echt een super plek met uitzicht op de mooie huisjes die dit dorp rijk is.

Daarna fietsten we weer terug, nu wind mee, ik had zelfs een beetje zadelpijn, ben natuurlijk niks gewent. Na nog een kopje thee bij het huisje gingen we weer met de bus naar de boot. Het was inmiddels eb en de boot deed er daardoor een kwartje langer over. Om 21.30 waren we goed gebruind weer thuis en we kunnen terug kijken op een heerlijk ontspannen weekend Ameland met onze goede vrienden Theo en Gebranda.

 

 

 

Lekker zoet

Ik neem je mee een dagje zei mijn schoondochter tegen me en ik vertel nog niet waarheen. Oeh spannend, de controle freak in mij ging natuurlijk alweer flink malen, wat zal ze van plan zijn?

Om 11 uur werd ik opgehaald en we reden naar Almere. We gingen naar het festival der zoete verleidingen. Nou dat was natuurlijk wel goed aan mij besteed. Overal stonden leuke stands, met hebbendingetjes maar ook met veel eten, heerlijk om te proeven, maar zeker ook om te kopen. Verder waren er bakdemo’s om inspiratie op te doen. Er liepen zelfs bekende personen uit heel Holland bakt. We deden nog een taart en thee workshop en op het laatst keken we onze ogen uit naar de mooie taarten die binnen gebracht werden door de mensen die meededen aan de lekkerste taart wedstrijd. De taartjes werden verkocht en de opbrengt ging naar het goede doel.

Helaas was het weer een beetje fris maar desondanks was het super gezellig en heel erg leuk bedacht van Daisy om haar schoonmoeder zo te verrassen want een echte zoetekauw ben ik wel.

Dansen, dansen, dansen

Vrijdagavond club avond. Waar je mij nu echt mee kan plezieren is een gezellig swingend avondje Club Dauphine. Een verborgen pareltje in Amsterdam, achter het gewone restaurant zit een kleine donkere ruimte met een podium en er staan een tafeltje of 20. Wanneer je tijdens het 4 gangen diner wilt genieten van de muziek dien je van te voren je tafel te reserveren.foto van Graphincent

Het kost een paar centje, zo’n avondje puur genieten van Jazz, Soul, Reggae en Blues muziek, reken maar op €100 per persoon, maar dan heb je ook echt wat. Lekker eten en helemaal los gaan tijdens de laatste set als de tafeltjes aan de kant gaan. Er treden bekende en onbekende artiesten op uit zowel binnen als buitenland. Toen wij er met onze vrienden Nic en Jerry waren op 12 april hebben we zien zingen onder begeleiding van de bandleider Roger Happel, Zangers Do, Tim Akkerman ex zanger Direct, Kirsten Michel, Brian B, de meiden van Gems en nog vele meer. Super aanrader.

In de steigers

Het zou vorig jaar juni al gebeuren, echter bouwen op onze stukadoor is een lastige. Ier ik kom ietsje later, ik heb een klussie tussendoor.
Iertje ik ben kapot moet er even tussen uit.
Hé ik kan effe niet hoor vandaag.
Oh sorry de steigerbouwer laat het afweten en ik ga echt niet op een rolsteiger staan. Nu kan de steigerbouwer wel maar het regent de hele tijd laten we het maar naar maart tillen.
Nou maart is ook onzeker, qua weer dus dat wordt hem niet.
Goed nieuws Ira de steigerbouwer komt begin april.

Oh wat fijn gaat het nu eindelijk gebeuren. De steigers staan voor en achter.

Ier heb ook nog een andere klus in april hoor, maar ik beloof je als de steigers weg gaan is de voor en achter kant klaar, de zijkanten komen in mei dan.
Jemie je moet wel een lange adem hebben hoor bij onze Brian. Brian die naast stukador ook nog een DJ is en hij verzorgd tevens swingende Salsa feesten. Eigenlijk is het 1 grote frustratie om met hem te moeten samenwerken. Maar hij is wel heel aardig maar zo ongelofelijk nonchalant met zijn afspraken. Het is een geweldige vakman en de kwaliteit van zijn werk is top. Maar ik moet wat geduld hebben, want hé Iertje het is wel mooi weer nu maar moet effe tussendoor naar Spanje moet effe draaien daar, ja en ik heb naast jou nog een klus hé in april. Maar ik beloof je, echt hoor Ier, begin mei is de voor en achterkant af. Ik kom wel tweede paasdag extra oké. Nou Brian dat zou heel fijn zijn.

Pittige tijden

Wie mijn blog altijd leest merkt dat ik een geweldig leven heb met vele mooie dankbare momenten. Echter zijn er natuurlijk ook wel eens mindere momenten, maar dat leest natuurlijk veel minder leuk voor mensen en ik probeer altijd de positieve kant van het leven te benadrukken. Die positiviteit hebt ik van mijn beide ouders geërfd.

Nu was er iets gebeurd waardoor mijn ouders ook even uit het veld geslagen waren. Mijn vader stond zijn tanden te poetsen en merkte iets raars in zijn lichaam gebeuren. Hij kon ineens niet mee staan op 1 been. Hij had totaal geen gevoel meer in zijn onderbeen. Mijn moeder stond erop dat de dokter direct gebeld werd. Deze handelde heel snel en liet een ziekenwagen komen, met gillende sirenes werd hij naar het ziekenhuis gebracht en nadat mijn vader uitgebreid onderzocht was kwam de uitslag. Mijn vader had een beroerte gehad. Het bleek dat zijn halsslagader voor 70% dicht zat en hij moest zo snel als dat mogelijk was geopereerd worden. Dat kon niet direct vanwege de bloed verdunners. Dit was behoorlijk schikken allemaal. Maar zoals ik zei positiviteit staat hoog op het lijstje bij mijn vader. Hij slaat zich er prima doorheen, de operatie is goed gelukt en de fysiotherapeut heeft mijn vader al complimenten gegeven dat hij goed vooruit gaat. Helaas kon de week vakantie naar Denemarken waar mijn broer woont niet door gaan. Maar als grote verrassing kwam hij met zijn 3 kinders een weekend spontaan op bezoek. Een vakantie naar Spanje zit er helaas ook voorlopig niet in. Ze wilden in mei 6 weken gaan maar nu moet eerst even de focus gelegd worden op het zo snel mogelijk herstellen. Spanje loopt niet weg, maar ik hoop dat mijn vader straks weer helemaal goed kan lopen.

Na zonneschijn komt regen

We kunnen weer terug kijken op een vakantie met veel belevenissen, we hebben goede klussen gedaan, lekker weer gehad, veel gezelligheid ervaren en gesmuld van het lekkere eten. Gisteravond nog bij Pajaritos gegeten als afsluiting van een prachtige dag. Vandaag als echt slotstuk van de vakantie nog bij Manolo een aantal tapas gegeten voor slechts €1 per stuk. We hadden van te voren paella bedacht te gaan eten, lekker in de zon buiten op het gezellige terras, echter de regen kwam met bakken uit de lucht vallen en de paella wat een bereidingstijd heeft van 45 minuten daar hadden we geen tijd meer voor want het schoon achter laten van het huis koste ook meer tijd dan gedacht. Jammer van het weer zeker voor de hardloop groep die voor de tweede keer een weekje vakantie kwam vieren in onze casa. De voorspellingen voor de rest van de week zijn ook niet goed. Al laat ik het huis tot aan de puntjes verzorgd achter, het weer doet wat hij wil, zeker in april en daar kan ik helaas geen invloed op uitoefenen. Ik hoop dat ze toch kunnen genieten, net zoals wij dat gedaan hebben de afgelopen week.

Via Verde del Aceite & Subbética

Het weer was fantastisch en na die 2 uur durende rondleiding bij Iberfauna waren we wel toe aan een drankje. We konden dat natuurlijk in het dorpje zelf doen, maar daar komen we later wel weer een keertje terug want we willen ook nog een keer naar de vleermuizen grot die zich ook in dit schattige dorpje bevind.

We kregen een tip om wat te gaan drinken bij het oude stationnetje in Doña Mencía wat nu restaurant La Cantina geworden is. Dit restaurantje ligt aan de Via Verde (de groene weg). Vroeger was dit een treinspoor waarop olijfolie vervoerd werd van Jaén naar Puente Genil. (120 km) Het spoor hebben ze weggehaald en daar een verhard fiets/wandel pad van gemaakt, de route gaat onder oude spoorbruggetjes door, langs oude stationnetjes die omgetoverd zijn tot restaurantjes, winkels, fietsverhuur of musea, langs de route is de prachtige natuur te bewonderen die Andalusië rijk is. De weg is niet super stijl anders trok de trein dat namelijk ook niet maar om te fietsen kan het op sommige stukken toch wat tegen vallen en behoorlijk veel zweetdruppels opleveren denk ik.

Er zijn in heel Spanje diverse Via Verde routes. Soms sluiten ze zelfs op elkaar aan. De route waar wij waren ligt in de Sierra Subbética. Je kan de route strak volgen maar je kan ook af en toe afwijken om het nabij gelegen dorpje te bezoeken of om een hotelletje te pakken als je die dag genoeg gefietst hebt. In Spanje heb je niet veel fietspaden en je ziet soms de fietser gevaarlijk langs de rand van een 80 km weg fietsen maar voor toeristen lijkt me dat deze Via Verde paden zeker de moeite waard zijn. Voor nu hebben we alleen gekeken en lekker in het zonnetje gezeten. Maar wie weet gaan we hier ook ooit een stukje van fietsen, dat lijkt me een hele belevenis. Later zijn we nog naar Cabra (vertaald in het Nederlands betekend dat geit ha ha) gereden met de auto, ook een plaatsje waar de Via Verde langs gaat en wij hebben daar op een echt Spaans niet toeristisch pleintje lekkere tapas gegeten.

 

Iberfauna

Deze vakantie hadden we een autootje gehuurd waar veel in past. Foeilelijk maar oh zo handig, we konden met gemak wat extra ligstoelen voor bij het zwembad ermee vervoeren. Je ziet dit model heel erg veel in Spanje en van allerlei verschillende merken.

Gekscherend noemden wij het de pausmobiel, lachend zongen we popie jopie joop, maar eerlijk is eerlijk hij reed heerlijk en we zaten er zalig in, zowel voor als achterin. We reden in een klein uurtje naar Zuheros, een sfeervol dorpje omringd door olijfboomgaarden en het behoord zeker tot 1 van de mooiste witte dorpjes van Andalusië. We hadden hier al eens eerder rondgelopen ongeveer 9 jaar geleden dat was nog voordat we onze Hacienda in het bezit hadden. Dit keer hadden we een ander doel, ik had afgesproken met een Spaanse gids die ons bij Iberfauna een rondleiding ging geven. We kregen eerst een korte video waarin de bedreigde diersoorten uit de omgeving besproken werden. Verder liet de video zien dat de mens ook een duidelijke rol speelt in de problemen die er ontstaan in de natuur door bv veel afval (plastic bv) te laten rondslingeren. Hier bij Iberfauna worden dieren opgevangen die uit de regio komen en niet meer in staat zijn zelfstandig in de natuur te leven.

Sommige zijn gewond geraakt veelal door invloeden van buitenaf, afval of verkeer of omdat ze door mensen als huisdier zijn gehouden, wat eigenlijk helemaal niet kan en dat de mensen daar later pas achter komen.

De dieren krijgen bij Iberfauna een leven in een natuurlijke omgeving die wel omheind is met een hek. De gids vertelde ons alles over de dieren die daar wonen. De gids sprak alleen Spaans dus dat was een behoorlijke uitdaging voor ons. We kregen wel een Engelse folder en in onze groep zat een Spanjaard uit Barcelona die wel een paar woordjes Engels sprak, dus als wij het niet begrepen kon hij wel wat vertalen. Wat we zeker meekregen was dat de gids zeer bevlogen vertelde. Je merkte dat het iemand is die zijn job met veel plezier deed en vol dierenliefde.

Er was ook biologische tuin waar groente verbouwd werd die vervolgens weer gevoerd worden aan de boerderij dieren die er ook leven, zoals kippen, eenden, ganzen, ezels,  konijntjes en zelfs een zwijntje, die ze grappig genoeg George Clooney genoemd hadden. Maar verder leven er daar veel wilde dieren zoals vossen, moeflons, wolven, wilde civet katten, lynxen, bunzingen en roofvogels. Het was prachtig om te zien hoe ze gevoed werden en we mochten zelf ook de vos voeren.

De omgeving was prachtig en we hadden vanuit Iberfauna goed zicht op het mooie witte dorpje Zuheros. We hebben er in totaal ruim 2 uur rondgelopen en vonden het fantastisch en dat voor maar €8 pp.