Ik leef het leven, ik probeer zoveel mogelijk te genieten van alles. Zeker als je hoort dat mensen je ontvallen, juist dan ben je je er weer zeer bewust van. Pluk de dag, doe het nu stel niet uit, geniet van elke dag, zijn woorden die dan in je op komen.

De reden dat ik minder ben gaan werken is om meer quality time te hebben met mijn kleindochter en hoe mooi is dat om bewust te genieten van haar ontwikkeling en haar heerlijk om me heen te hebben en op maandag en dinsdag leuke dingen te doen saampjes.

Maar nog steeds werk ik best veel, 36 uur, maar dat doe ik ook met een reden. Natuurlijk omdat het voldoening geeft en ik het nog steeds leuk vind om in de informatiebeveiliging te werken in een leuk team, ik krijg ook voor mijn inzet waardering van mijn collega’s en dat is altijd fijn, maar het is ook prettig om goed geld te verdienen om de dingen te doen die ik leuk vind, (tweede huis in Spanje bv) of om te sparen voor toekomstige dromen.

Mijn allergrootste droom is misschien wel helemaal niet reëel. Het allerliefst zie ik ons in Spanje wonen op de hacienda samen met de familie als 1 grote commune, samen leven, samen voor elkaar zorgen, midden in de natuur, eigen kippen, eigen geitjes en een groenten tuintje. Heerlijk lijkt me dat, veel buiten zijn met iedereen om je heen die je lief is.

Ons huis is er groot genoeg voor, de studio moet dan wel even verbouwd worden in 2 of 3 appartementen. Het zou kunnen maarja ik ben bang dat niet iedereen de zelfde dromen heeft als ik.

Onze dochter die inmiddels verkocht is aan Mexico en daar veel geniet, zal ik haar kunnen overtuigen om in Spanje te gaan wonen, terwijl het daar in Mexico ook zo prachtig is en ze daar misschien wel wil gaan wonen ?

Onze zoon die hier zijn gezinnetje heeft, zal hij het Spaanse leven zien zitten? Misschien als we een tennisbaan of paddelbaan en een buitengym maken?

Mijn man kan hij zijn Amsterdam loslaten, misschien als er ook familie van zijn kant meekomt?

Mijn ouders zullen zij zo’n stap durven maken, nog verder af van Denemarken waar mijn broer woont, maarja vliegen is misschien wel beter dan elke keer dat stuk te rijden wat ze nu doen?

We zullen het gaan zien.

Maar als niet iedereen de zelfde toekomst ziet zoals ik en mijn droom dus niet uitkomt ga ik gewoon verder fantaseren en zie ik mezelf over 4 jaar als ik dan vervroegd stop met werken, wel elk kwartaal in een ander land wonen ofzo. Zo kan ik dan intens blijven genieten van alles wat ik leuk vind.

Ik zou niet zonder dromen kunnen. Geen beslissing is voor altijd, niks is namelijk veranderlijker dan een mens, ik zal mezelf altijd blijven uitdagen om nieuwe dingen te ontdekken en te doen. We zien wel wat de toekomst ons brengt, ondertussen geniet ik van elke dag opstaan en leef ik mijn leven zo goed en prettig als ik kan.

Mijn broer is 50 jaar geworden, hij is 6 jaar later dan ik geboren dus een stukje jonger, dus eigenlijk een broertje. Maar inmiddels echt wel bewezen totaal niet onder te doen voor zijn zus. Een prachtig bedrijf opgebouwd in Denemarken op een domein van ruim 3 hectare.

Ze verhuren 5 appartementen en je kunt ook met de camper aankomen voor een paar nachtjes.

Afgelopen weekend gingen we op weg naar Jutland, een rit van 9 uur, om Ramon zijn feest weekend bij te wonen.

Behalve ons gezin was ook de familie van Esther er en een nog paar vrienden uit Nederland. Mijn ouders waren er al een week en zij sliepen dit weekend in de caravan en wij in het ruime 6 persoons appartement.

Kleine Fallon was voor het eerst in het buitenland en het vrolijke moppie stal de harten van iedereen met haar geweldige lach.

We begonnen vrijdag met een BBQ in de tent. De volgende morgen ontbijten met ons eigen clubje in ons appartement en daarna lekker Esbjerg ontdekken. Verrassend leuk plaatsje met veel winkels en met een hele leuke food hal in een oude bioscoop.

Om 5 uur werden we verwacht in een zaaltje bij Ramon zijn werk, ja onze bezige bij werkt ook nog 4 dagen in de week als kok.

Er stonden lange tafels waar we konden aanschuiven en ook Nederlandse/Deense vrienden waren van de partij. Dat zijn voornamelijk Nederlandse boeren die nu een veebedrijf runnen of gerund hebben in Denemarken. Mijn broer heeft ook gewerkt in Denemarken bij een boeren bedrijf en de koeien gemolken dus hij kent het wereldje goed. Tijdens het Deense buffet speelde er een geweldige gitarist en na het eten werd er nog een quiz gedaan en iedereen lag dubbel van het lachen want Ramon en Esther moesten de vragen stellen met een kurk in hun mond, echt hilarisch.

Nog voor 12 haakten wij af maar het feestgedruis ging nog even door met een karaoke. Daarom was het paasontbijt buffet pas om 11 uur de volgende dag.

Ramon zag er nog verrassend fris uit, wat een energie heeft hij zeg, echt leuk om te zien hoe hij zat te genieten en alles nog aan het regelen was.

Esther had iedereen gevraagd een stukje te schrijven en zij had al deze stukjes in een tijdschrift gezet en dit werd Ramon aangeboden.

Trek eens aan mijn vinger stond zelfs op 3 t shirts haha. Bij Jai, bij Mart en bij het kleine neefje van Mart. Die uitspraak maakte dus indruk.

Het was heerlijk weer, 13 graden en volop zon, geen wind, echt een super lente dag. Jai ging zelfs nog in de hottub.

Iedereen was een beetje gaar en dan is het heerlijk om lekker te relaxen in de tuin.

Genoeg diertjes te bekijken, duiven, hondjes, kippen, schapen en lammetjes en veel ruimte om te spelen, een boomhut, een trampoline, schommel en een glijbaan.

Die avond gingen we weer aan de BBQ. Na het ontbijt de volgende dag gingen we weer naar huis en dat was een rit van 3x in de file staan en na 10 uur rijden kwamen we pas thuis. Het was een super weekend op een heerlijke plek. Tak Ramon, Esther, Mart, Jake en Suus voor jullie goede zorgen. Ramon zijn verjaardags feest vergeten we niet zo snel meer.

Het einde was in het zicht van deze spuit vakantie, tot op het laatste moment aan toe hebben we de hoge drukspuit in handen gehad. Wat een klus was dat en ik kan je trots vertellen dat we het gefikst hebben.

Het huis ziet er weer toonbaar uit. Helaas is echt niet al het Sahara zand eraf als je goed van dichtbij kijkt en soms is er juist iets teveel vanaf gegaan, ik bedoel daarmee de verf, dus de komende tijd zullen we het hele huis moeten laten verven door een schilder want anders zijn we in onze volgende vakantie ook full time bezig met klussen.

Dat brengt wel weer extra kosten met zich mee, maar dat stond sowieso al in de planning voor volgend jaar, dus dat wordt iets vervroegd en wat gedaan moet worden moet gedaan worden. De offerte van de schilder wordt ons nog toegestuurd.

Verder zullen we zelf wel alle kleine muurtjes moeten gaan verven in onze vakantie. De kozijnen en rejas gaan mijn ouders samen met hun vrienden onder handen nemen. Dus in de zomervakantie ziet alles er weer helemaal tip top uit.

Bij ons buitenplekje is het bankje schoon maar moeten we de vloer nog even wat beter schoonmaken (de volgende keer) en er nog wat accessoires bij zetten en dan is dat plekje ook helemaal klaar.

Ik zie me daar al helemaal zitten deze zomer, lekker met een glas wijn in de ene hand en in de andere hand een goed boek. Genieten van alle rust en het mooie uitzicht, dan ben ik helemaal in mijn element.

Van de zwembadwinkel kwam de baas himself langs om de situatie van het zwembad te bekijken. Hij keek naar de losse tegeltjes en zei dat de bovenste rand eruit gehaald moest worden en dat er dan nieuwe tegels in geplakt moesten worden, maar niet alleen de bovenste rand is los zeiden we, moeten we dan niet alles eruit halen en opnieuw laten betegelen?

Wij met ons grote mond ook want ineens zagen we de beste man omschakelen, hij ging ineens heel serieus door met meten en grondig inspecteren. We moesten de volgende dag maar even langs komen op de zaak want daar heeft hij een medewerker lopen die heel goed Engels spreekt en hij kon ons dan wel uitleggen wat zijn bevindingen allemaal waren en wat de kosten zouden zijn.

Later kwamen we erachter dat wij dit natuurlijk helemaal verkeerd aangepakt hadden, we hadden helemaal niet moeten beginnen met wat wij dachten want die man rook natuurlijk centjes toen wij het hadden over de hele boel eruit halen want het peseta teken verscheen in zijn ogen.

Toen we de volgende dag kwamen lag er een offerte op ons te wachten waar je u tegen zegt, die offerte begon vanaf 11000 euro en met wat verschillende opties erbij zouden we rond 16000 euro uitkomen.

Ik schrok me werkelijk rot, dat wordt vele krantenwijkjes erbij nemen. Ik had blijkbaar geen flauw idee van de werkelijke kosten, ik zat namelijk eerder te denken aan een bedrag van minder dan de helft en dat vond ik eigenlijk al te duur.

Over een gewone renovatie werd helemaal niet meer gesproken, als juiste zet voor het zwembad plan werd dit geprobeerd te verkopen, maar werd er wel bij gezegd de keus is aan jullie. We probeerden nog wel te vragen of het wellicht goedkoper zou zijn als we het met liner zouden bekleden en dan 2 opties 1. de prijs incl het eerst weghalen van de oude tegels en optie 2. de prijs wanneer we over de oude tegels heen die liner zouden laten plakken.

Maar nee hoor dat was zeker niet goedkoper helaas. Dit verhaal is natuurlijk een dikke vette no go voor ons.

We hebben nu besloten om het eenvoudiger aan te pakken, de hogedrukspuit wordt dan gebruikt om alles goed schoon te maken en alles wat los is weer vast te plakken met nieuwe tegels en alles opnieuw te laten voegen, aangezien dit ook wel een werkje is voor 2 man een volle week zal dit ook nog wel een aardige duit gaan kosten maar dat bedrag is toch een stuk meer geschikt voor onze portemonnee dan de andere opties. Nadat we dat besloten hadden konden we gaan beginnen met het leeg halen van het zwembad en daar is de dompelpomp in combinatie met het openzetten van de waste een goede methode voor.

Gelukkig hadden we s’avonds toch nog wat leuks op het programma staan, een etentje met Rob en Ibolja wederom bij een nieuw restaurantje voor ons. In Iznajar heeft een Engels/Frans stel restaurant La Cocina geopend, heel gedurfd tijdens de corona tijd. Ze zijn alleen vrijdag, zaterdag en zondag open maar niet alleen om te eten maar ook om eten af te halen.

We werden aangenaam verrast door de heerlijke maaltijden en weer eens wat anders dan het Spaanse eten.

Vijdag altijd visdag

Maar als je een pizza of een broodje kebab wil kan dat ook.

Ik koos dit keer voor lekkere viskoekjes en een gamba curry en ik kan je vertellen dat ik het zalig vond. Dit is een blijvertje.

Wat we opmerkten is dat er een schilderij in het restaurant hing wat lijkt op de situatie nu hier in Andalusië, gekleurde regen uit de lucht haha.

Nadat we het zeil van het zwembad afgehaald hadden zagen we dat ondanks de bescherming er toch Sahara zand in het water terecht was gekomen. Het zag er behoorlijk vies uit. We moeten een plan de campagne gaan bedenken. Gaan we het in ere proberen te herstellen en er een zooi chemicaliën ingooien, bv flocculant dat wordt gebruikt om het water te zuiveren, dat wil zeggen om het transparanter te maken en de troebelheid te elimineren. Of gaan we het bad leeg laten lopen en nu de renovatie starten van het zwembad. Na 10 jaar is dat eigenlijk wel nodig, heel veel tegeltjes gaan los zitten of zijn zelfs al helemaal verdwenen, de voegjes zijn ook niet allemaal meer aanwezig en dat moet ook aangepakt worden.

We besloten om een afspraak te gaan maken met de zwembad winkel in Antequera. We hebben inmiddels besproken dat er iemand langs komt van de week om de boel te komen bekijken. Ben reuze benieuwd, dit gaat ons denk ik wel een paar duiten kosten.

We hadden tussen de middag afgesproken bij Manolo om een menu del dia te eten met Bernadette en Patrick van de mooie B&B Cortijo la Haza om even gezellig bij te kletsen. Hoe hebben zij de Calima ervaren en wat een toestand in de wereld hé. Ze vertelde dat ze bij Manolo ook solidair waren, de ensaladilla Russa hadden ze omgedoopt in de ensaladilla Ucraniana, echt een goede zet van ze.

Wat super toevallig is is dat we allebei kaartjes hebben voor het concert van onze favoriete zangeres Beth Hart in november in Amsterdam. Super leuk dan gaan we elkaar ook in Nederland zien, er staat altijd een bedje klaar bij ons voor ze vertelden we ze.

Onze hogedrukspuit was inmiddels gearriveerd. Omdat ons adres niet echt een adres is, deel van het gebergte, heet het in het Spaans wilden we niet het risico lopen dat de postbode het niet kon bezorgen dus werd het bij de benzine pomp afgeleverd en daar konden we het dan ophalen, ja zo gaat dat hier in Spanje.

Oh ik hoop zo dat we die muurtjes een beetje schoon gespoten krijgen. Nou genoeg power heeft het apparaatje merkten we, alles ging er prima vanaf. Maar wat een klus zeg, het hele huis rondom, alle muurtjes, de studio rondom en de buitenplek, en dan hebben we ook de terrassen bij het huis en bij het zwembad nog. Hier moeten we niet te licht over nadenken dit gaat zeker een aantal dagen full time werken duren.

Ik besloot om ons terug vliegticket te gaan verplaatsen van zaterdag naar maandag anders gaan we het echt niet redden. Gelukkig heb ik super aardige collega’s en was het voor mijn werk ook geen probleem.

Helaas zat het weer nog steeds niet mee en soms stonden we in de regen te spuiten. Ook moet je elke 20 minuten even een kwartier stoppen om het apparaat niet oververhit te laten worden dus dat is ook wel een aandachtspunt. Maar langzaam aan zien we het hele huis opknappen. Leuk hé zo’n Spaans huis.

Gelukkig staan er altijd bij Meijas na een drukke werkdag een aantal lekkere tapasjes op ons te wachten+ gin tonic. (Heerlijke volle glazen bij Meijas altijd)

Joost had ons nog een tip gegeven voor het vele snoeihout, het idee is dan om de takken allemaal naast elkaar te gaan leggen (max 2.5 breed) en dan komt er een boer met zijn zware landbouwvoertuig er een paar keer overheen rijden om zo alles te verpulveren (alternatief voor Trituradora), dat kun je dan gebruiken als natuurlijke bedekking vol voedingstoffen voor je tuin. Echt een super goed idee, maar op dit moment voor ons niet geschikt vanwege tijdsgebrek, want dan moeten we wat gecrust is gaan verspreiden over ons land met een kruiwagen en die tijd hebben we echt niet.

Daarom kozen we er deze keer voor om alles te gaan verbranden, dat was ook nog een behoorlijk klus kan ik je vertellen want je moet beginnen met een klein vuurtje, daarna de stammetjes van de takken afzagen deze op een hoop leggen om later nog kleiner te zagen en daarna de resten van de takken, tak voor tak op de brandstapel gooien om te verbranden. Paco, Lesley en ik zijn er de hele dag zoet mee geweest. We stonken natuurlijk als de malle aan het einde van de dag. We moesten ons goed wassen met goed ruikende schoonmaakmiddelen want er stond in Algarinejo een 13 gangen menu op ons te wachten bij Casa Piolas en daar moeten we natuurlijk spik en span aan tafel verschijnen. Onderweg daar naar toe werden we getrakteerd op een mooie regenboog en ja inderdaad aan het einde was een echte gouden pot, een gouden menu!

Bij elk gerecht kregen we een verhaaltje, ik kan proberen het na te vertellen maar ik weet nu al dat dat me niet gaat lukken, dus ik laat de foto’s voor zich spreken.

Gang 1

gang 2

Gang 3

gang 4

gang 5

gang 6

gang 7

gang 8

gang 9

gang 10

gang 11

gang 12

gang 13

Ondanks al die gangen zaten we niet plof vol maar wel goedgevuld. Heel toevallig zat er ook nog een Nederlands stel wat in Andalusië woont in het restaurant Jan en Sjakalien Katuin. Zeker 8 jaar geleden hebben we stekjes van ze gehad die mijn ouders nog bij ze opgehaald hebben en we hebben een keer een wandeling gemaakt met de Lake Iznajar groep waar Jan ook bij was. Echt toevallig.

De kok die er werkt heeft in een sterren restaurant gekookt en naar onze mening verdient dit restaurant ook een ster. Dit was een super verjaardags cadeau van Lesley voor mij.