Toen ik half april terug kwam uit Spanje vroeg mijn vriendin/trouwe bloglezeres Paulette wanneer ik van plan was om weer te gaan. Natuurlijk wilde ik zo snel mogelijk, maar de prijs en tijd zijn van groot belang in dit beslissingsproces, ik werk namelijk de ene week di, wo, do, vr en de andere week ma, di,wo, do, daardoor heb ik 1x per 2 weken een lang weekend en als ik daar dan bv nog 2 daagjes aan vastplak is het echt de moeite om naar Spanje te vertrekken en ook moet ik dan nog kijken of er een gunstig ticket in de aanbieding is natuurlijk en als dat zo is, is de knoop wat mij betreft zo doorgehakt.

Ik had besloten om van 23 mei t/m 28 mei te gaan en vertelde dat mijn vriendin, maar ze vroeg nog verder, met welke maatschappij vlieg je dan en hoe laat? Ik was blij met haar belangstelling, want ik ben zo vol van mijn huis dat ik de hele dag over niks liever praat.

De volgende dag mailde ze me ineens, ik heb ook geboekt, ik kom je helpen schilderen, wat leuk en wat spontaan vond ik dat, echt een super vriendin, ik vlieg alleen een dagje eerder terug want ik wil met pinksteren thuis zijn liet ze me weten. Paulette heeft 5 kids thuis dus ik vond het onwijs gaaf van haar dat ze haar kroost alleen wilde laten om haar vriendinnetje bij te staan in het klusproces.

Weken hadden we voorpret, dan mailde ze me weer over de autohuur en dan weer wat ze moest mee nemen en dan weer over hoe dat nu moest met haar beautyproducten, die mochten niet zomaar mee in haar handbagage had ze gelezen. Schat zei ik, alleen een bikini en een overal is voldoende hoor, er zijn daar geen leuke mannen om je mooi voor te maken. Maar uiteindelijk heeft ze al haar crème etjes in kleine potjes gedaan en toch iets meer meegenomen dan alleen haar kluskleren. Ze kwam uit op 12 kilo handbagage, nou ietsje meer daar zouden toch niet zo moeilijk overdoen? Ik had wel al gehoord dat Ryan Air niet zo makkelijk was en mijn koffertje was dan ook strak 10 kilo, want wat wil je ook voor maar x8030 per enkele reis daarvoor mogen we niet te veel eisen hebben toch?

Om kwart voor 6 in de morgen op 23 mei hadden mijn vriendin en ik afgesproken op het station te Driehuis, we werden beide weggebracht door onze mannen en na een paar dikke kussen van hun als afscheid waren we er helemaal klaar voor.

Wel een eind weg hoor Eindhoven, maar wat maakt het uit, onze vakantie was begonnen, na maar liefst 2.5 uur treinen en bussen konden we inchecken en onze bagage werd gewogen, ik maakte me geen zorgen mijn koffertje was strak 10 kilo, maar jemig, wat bleek, je handtas moest ook in dat koffertje en in mijn handtas zaten mijn camera, mijn i-pad en nog meer troepjes, shit 3 kilo, dus ik had overgewicht en moest mijn koffer inchecken, kassa x8060 extra, mijn vriendin idem dito. Gelukkig konden we er een tas bij kopen zodat we de spullen wat konden verdelen en we maar 1 koffer hoefde in te checken, maar wat een ergernis was dat zeg, stomme Ryan Air en ineens vonden we Eindhoven ook veel te ver weg.

Maar we besloten het maar weg te lachen en onze dag niet te veel hierdoor te laten bexefnvloeden, we waren immers op weg naar Spanje waar de zon altijd schijnt en je zorgen vanzelf verdwijnen.

Nadat we op Malaga Airport onze Skoda Fabia opgehaald hadden en nog even bij de Ikea kussens voor mijn ligbedden gekocht hadden, scheurden we naar mijn klushuis, onderweg in Salinas maakten we een stop om te lunchen bij bar Mejias.

Zo fijn, een menu del dia incl cava voor maar x808,- en lekker dat het was, zie je wel als je in Spanje bent vergeet je al je problemen en kan je alleen maar genieten.

Toen was het moment daar, Paulette waar ik al 30 jaar bevriend mee ben ging mijn Spaanse droomhuis bekijken, haar mening stel ik altijd zeer op prijs. Gelukkig was het goed gekeurd, want ze vond het huis helemaal bij mij passen. We zetten snel de kraan aan van het zwembad, want morgen komt de zwembad man alles uitleggen en checken en ondanks dat een vriend van ons al een week de kraan aangezet had was het zwembad nog steeds niet helemaal vol.

We gingen in de zon zitten en trokken wederom een flesje cava open, nu nog relaxen maar morgen moeten we echt aan de bak.

Toen we gisteravond thuis kwamen van mijn moeders 66 jarige verjaardagsfeestje checkten we nog even onze mail. Helaas geen goed nieuws uit Spanje, het blijkt dat we lekkage hebben.

De boosdoender is een wastafeltje boven.

Bij het openen van de keukendeur zagen onze vrienden het direct, de keuken stond helemaal blank, het water was door het plafond naar beneden gedruppeld.

De kamer boven stond behoorlijk onder water. De hoofdkraan werd direct dicht gedraaid en onze vrienden zijn begonnen met dweilen in totaal 12 emmers dat is 120 liter water. Mijn god wat een toestand.

De hele wastafel is van de muur afgehaald op zoek naar het lek, het probleem was de kraan mede de slangetjes.

Uit de keuken hebben ze ook nog 5 emmers water moeten dweilen. Gelukkig is het mooi weer in Spanje en zal het snel drogen. Maar zo zie je maar weer als we niet thuis zijn moeten we gewoon beide hoofdkranen dicht draaien voortaan.

Door schade en schande worden we steeds wijzer.

Eindelijk de zon, wij konden zelfs buiten ontbijten, dit weer is genieten. Vandaag geen zware klusdag maar er moesten andere dingen geregeld worden. In Lucena heb ik bij Vodafone, internet en een mobiel geregeld. Rob was ondertussen de ontstane gaten in de muur gaan voegen met cement dus toen we thuis kwamen zag het er allemaal weer een stuk beter uit, alleen dat onkruid vlakbij het huis, we besloten met z’n drie de tuin naast het terras flink onder handen te nemen en het resultaat mocht er wezen, een heerlijk gevoel.

Alweer de laatste volle dag wat vliegt de tijd, we hadden alle drie nog geen zin om naar huis te gaan, het Spaanse leven bevalt namelijk wel. Alles nog even goed opruimen, nog wat verven van rood naar wit en als laatste avond heerlijk uiteten bij restaurant Las Vinas.

Helaas had mijn vader tijdens het boeken niet goed opgelet want zij vlogen met de ochtendvlucht terug naar Nederland en ik met de avond vlucht. Nadat ik mijn ouders afgezet had op het vliegveld, ben ik wederom de Ikea ingedoken om nu de tuinstoelkussens te kopen die er verleden keer niet waren, daarna ben ik weer naar mijn Spaanse stulpje gereden en heb ik op de valreep nog even een muurtje geverfd en toen zat mijn klus vakantie er toch echt op, ik was een maand in Spanje geweest en ik kan zeggen, ik heb bijzonder genoten, het is één groot avontuur wat nog vele vervolgen heeft.

Ik kijk uit naar de volgende keer en dat wordt eind mei, dan ga ik gezellig samen met mijn vriendin Paulette. Ik heb er nu al zin in, ik ben al aan het aftellen….

Het is ongelovelijk maar waar het was wederom aan het regenen vandaag. Tussen de buien door ging mijn vader verder met de gevel en mijn moeder begon aan het afkrabben van de witte balken aan het plafond. Ik had zitten twijfelen of we dat wel moesten gaan doen, maarja het is nu of nooit, je gaat namelijk niet meer de balken in oude staat terug brengen als je de hele kamer al ingericht hebt, maar ik ben me wel bewust van de omvang van deze klus, je werkt namelijk boven je hoofd en dat is best zwaar.

Ondertussen ging ik door met het zwembad want ik moest en ik zou het af krijgen, zeiknat en rillend van de kou was ik toch heel blij vandaag want het zwembad was zo goed als kalkvrij, hieper de piep hoera!

Om het te vieren gingen we lekker bij hotel Paloma uiteten, wat 1.5 km van mijn huis af ligt, een geweldig goede keuken hebben ze daar, mijn moeder had daar de lekkerste mosseltjes ooit gegeten.

De volgende dag was het zelfs aan het hagelen, wat was dit nou, een paar dagen regen is niet erg maar nu werd het wel vervelend, regen is er in Nederland genoeg en we willen de kleine muurtjes gaan verven buiten, maar helaas dat zat er niet in, dan maar verder met het afkrabben en mijn vader heeft de bar gesloopt die midden in de kamer stond.

Opeens schrok ik me rot, ik zette het afkrabbertje in de balk en de balk brokkelde helemaal af, wat erg, hoe kan dat, is het vocht die dit veroorzaakt? Bij nadere inspectie zag ik dat 3 balken echt heel slecht waren, dit is niet best het zijn namelijk wel draag balken, hier moet iemand naar komen kijken.

Marcel de makelaar kwam samen met een plaatselijke aannemer en deze vertelde ons dat het geen vocht was maar veel erger het is de boktor, dat is een tor die langzaam je balkjes helemaal opvreet. Wij hadden het huis bouwkundig laten inspecteren hoe kunnen ze dit over het hoofd gezien hebben, dacht ik boos. Volgens de aannemer zijn het zeker 8 balken die vervangen moeten worden maar misschien zit die rot tor ook wel in meer balken. Dit gaat wat kosten, balen hoor.

Om mij een beetje op te vrolijken namen mijn ouders mij mee uiteten in Salinas bij restaurant Estacion, waar ik me te buiten ging aan een groot bord vol vlees en een heerlijke rode wijn.

Mijn ouders hadden heerlijk geslapen vertelde ze. Na een lekker ontspannen ontbijtje begon mijn vader aan de gevel, na 15 minuten nam hij even pauze, hij snapte nu wel waarom Lesley zo’n pijn aan zijn handen had, hij wilde even een ander klusje doen en begon de druif te snoeien. Mijn moeder ging mij helpen met mijn zwembad project en snapte nu ook hoe moeilijk het was geweest voor mij de afgelopen dagen, een echte k klus. Maarja langzaam werd het steeds mooier en begon het op een echt zwembad te lijken.

Gisteren hadden we nog heerlijk op het terras bij het (lege) zwembad in de zon gezeten maar deze middag goot het. Ja pap en mam in Spanje is het echt niet alleen mooi weer.

We hadden met Marcel de makelaar afgesproken op zijn kantoor in Archidona, hij zou met ons mee gaan naar een timmerman om te praten over een nieuwe voordeur en over nieuwe kozijnen, tevens gingen we naar een smit om te praten over een hek en over rejas( dat zijn een soort sierlijke tralies voor het raam). Mijn vader ging ondertussen even kijken bij de chinees en bij de supermarkt. Die avond gingen we lekker uiteten in het plaatsje Salinas bij Manolo. Mijn ouders verbaasde zich over de prijzen, uiteten gaan in Spanje is echt goedkoop.

Wederom hadden mijn ouders heerlijk geslapen, veel beter dan thuis en veel langer dan thuis, zal de inspanning samen met de onstpanning en de gezonde lucht wel wezen.

Ik had een paar dagen geleden bij de Ikea tuinstoelen gekocht en ik wilde deze laten bezorgen, dat was mogelijk en vandaag zou het gebeuren, best wel even spannend, dit omdat we zo’n 2 km van het dorp af wonen en omdat we een adres hebben wat niet door de tomtom te vinden is. De bezorgers zouden een uur van te voren bellen op mijn mobiel, toch niet handig dat ik nog geen Spaanse mobiel had kwam ik toen achter. Ik had geoefend om door de telefoon in het Spaans te kunnen uitleggen waar ik woonde, maar toen de mannen belde en een hele riedel in het Spaans begonnen, zei ik halverwege toch maar: Hotel Paloma en ging snel met een rolletje plakband, een zwarte stift en een groot stuk papier naar de parkeerplaats van het hotel, daar plakte ik het papier met groot Ikea erop geschreven op mijn voorruit. Inmiddels begon het weer flink te regenen, wat het tot nu toe maar 4 dagen dit jaar gedaan had hoorden we, nou en dat waren net die dagen dus dat mijn ouders hier waren, balen hoor.

Maar de Ikea mannen zagen me direct en reden achter mij aan naar het huis, waar mijn vader direct de stoelen in elkaar ging zetten. Omdat we toch buiten niks konden doen gingen mijn moeder en ik maar beginnen met het afsteken van de binnen muur.