Toen ik half april terug kwam uit Spanje vroeg mijn vriendin/trouwe bloglezeres Paulette wanneer ik van plan was om weer te gaan. Natuurlijk wilde ik zo snel mogelijk, maar de prijs en tijd zijn van groot belang in dit beslissingsproces, ik werk namelijk de ene week di, wo, do, vr en de andere week ma, di,wo, do, daardoor heb ik 1x per 2 weken een lang weekend en als ik daar dan bv nog 2 daagjes aan vastplak is het echt de moeite om naar Spanje te vertrekken en ook moet ik dan nog kijken of er een gunstig ticket in de aanbieding is natuurlijk en als dat zo is, is de knoop wat mij betreft zo doorgehakt.

Ik had besloten om van 23 mei t/m 28 mei te gaan en vertelde dat mijn vriendin, maar ze vroeg nog verder, met welke maatschappij vlieg je dan en hoe laat? Ik was blij met haar belangstelling, want ik ben zo vol van mijn huis dat ik de hele dag over niks liever praat.

De volgende dag mailde ze me ineens, ik heb ook geboekt, ik kom je helpen schilderen, wat leuk en wat spontaan vond ik dat, echt een super vriendin, ik vlieg alleen een dagje eerder terug want ik wil met pinksteren thuis zijn liet ze me weten. Paulette heeft 5 kids thuis dus ik vond het onwijs gaaf van haar dat ze haar kroost alleen wilde laten om haar vriendinnetje bij te staan in het klusproces.

Weken hadden we voorpret, dan mailde ze me weer over de autohuur en dan weer wat ze moest mee nemen en dan weer over hoe dat nu moest met haar beautyproducten, die mochten niet zomaar mee in haar handbagage had ze gelezen. Schat zei ik, alleen een bikini en een overal is voldoende hoor, er zijn daar geen leuke mannen om je mooi voor te maken. Maar uiteindelijk heeft ze al haar crème etjes in kleine potjes gedaan en toch iets meer meegenomen dan alleen haar kluskleren. Ze kwam uit op 12 kilo handbagage, nou ietsje meer daar zouden toch niet zo moeilijk overdoen? Ik had wel al gehoord dat Ryan Air niet zo makkelijk was en mijn koffertje was dan ook strak 10 kilo, want wat wil je ook voor maar x8030 per enkele reis daarvoor mogen we niet te veel eisen hebben toch?

Om kwart voor 6 in de morgen op 23 mei hadden mijn vriendin en ik afgesproken op het station te Driehuis, we werden beide weggebracht door onze mannen en na een paar dikke kussen van hun als afscheid waren we er helemaal klaar voor.

Wel een eind weg hoor Eindhoven, maar wat maakt het uit, onze vakantie was begonnen, na maar liefst 2.5 uur treinen en bussen konden we inchecken en onze bagage werd gewogen, ik maakte me geen zorgen mijn koffertje was strak 10 kilo, maar jemig, wat bleek, je handtas moest ook in dat koffertje en in mijn handtas zaten mijn camera, mijn i-pad en nog meer troepjes, shit 3 kilo, dus ik had overgewicht en moest mijn koffer inchecken, kassa x8060 extra, mijn vriendin idem dito. Gelukkig konden we er een tas bij kopen zodat we de spullen wat konden verdelen en we maar 1 koffer hoefde in te checken, maar wat een ergernis was dat zeg, stomme Ryan Air en ineens vonden we Eindhoven ook veel te ver weg.

Maar we besloten het maar weg te lachen en onze dag niet te veel hierdoor te laten bexefnvloeden, we waren immers op weg naar Spanje waar de zon altijd schijnt en je zorgen vanzelf verdwijnen.

Nadat we op Malaga Airport onze Skoda Fabia opgehaald hadden en nog even bij de Ikea kussens voor mijn ligbedden gekocht hadden, scheurden we naar mijn klushuis, onderweg in Salinas maakten we een stop om te lunchen bij bar Mejias.

Zo fijn, een menu del dia incl cava voor maar x808,- en lekker dat het was, zie je wel als je in Spanje bent vergeet je al je problemen en kan je alleen maar genieten.

Toen was het moment daar, Paulette waar ik al 30 jaar bevriend mee ben ging mijn Spaanse droomhuis bekijken, haar mening stel ik altijd zeer op prijs. Gelukkig was het goed gekeurd, want ze vond het huis helemaal bij mij passen. We zetten snel de kraan aan van het zwembad, want morgen komt de zwembad man alles uitleggen en checken en ondanks dat een vriend van ons al een week de kraan aangezet had was het zwembad nog steeds niet helemaal vol.

We gingen in de zon zitten en trokken wederom een flesje cava open, nu nog relaxen maar morgen moeten we echt aan de bak.