Ik heb een kerst verhaal geschreven. Het is fictief en gebaseerd op kleine waarheden. Ik hoop dat jullie het leuk vinden om te lezen.
Het was guur buiten, de wind sneed in mijn gezicht. Ik trok mijn sjaal nog even goed over mijn oren en liep in stevige pas door, wellicht zou dat helpen om een beetje warm te blijven. We hadden afgesproken op het plein om 6 uur. Nee, ik mocht vandaag geen uurtje eerder weg bij mijn werk omdat het kerstavond was. Deze luxe was me al een paar jaar geleden ontnomen. Het viel me op dat het rustig was op straat, geen kip te zien, alleen de feestverlichting boven de straat schudde hevig heen en weer, gelukkig waren de versierde kerstbomen die in de straat stonden stevig neer gezet.
De komende dagen zou het er wel anders uitzien op de straat, iedereen is dan op de been om zijn plekje te veroveren aan tafel bij familie of bij een restaurant voor het kerstdiner.
Ik voelde me een beetje verdrietig toen ik dacht aan de komende kerstdagen, voor ons zou het een ongewone kerst gaan worden namelijk.
Wordt ik oud? Ik merk dat bepaalde zaken me zwaar vallen. Voor mij is kerst namelijk iets dat je met familie viert. Maar helaas onze kinderen dachten er anders over. Onze kids waren niet thuis dit jaar, op het laatste moment hadden ze aangegeven het liever in het buitenland te vieren met vrienden. De globe trotters. Mijn ouders waren er ook al niet, die waren in Denemarken bij mijn broer. Mijn schoonzus vierde het op Marken. Haastig had ik toen maar geprobeerd om voor ons twee een restaurant te boeken met kerst, maar helaas geen plekje meer te krijgen zo op het laatste moment.
Laten we dan ergens op kerstavond gaan eten had mijn man voorgesteld en zodoende liep ik nu naar de kroeg waar we afgesproken hadden. Gelukkig was het warm in de kroeg, er brandde gezellig een haardje, ik bestelde alvast een lekker IJndejaars biertje van brouwerij het ij. Wil je er lekker wat blokjes kaas bij met peterselie zout, vroeg de barman. Ik keek op mijn horloge en zei ja, doe maar. Ik was toch iets te vroeg en ik zou die blokjes vast wel op hebben voordat mijn man, de kaashater, gearriveerd zou zijn.
Verwaaid kwam mijn man binnen, hé was je er al, wat een weertje hé. Volgens mij gaat het ook zo vriezen. We kletsten wat over onze drukke dag op het werk en we besloten toen op de bonnefooi een leuk restaurantje te gaan zoeken. Helaas hadden we dikke pech want of het restaurant was dicht vanwege de voorbereidingen die ze moesten doen voor de drukke kerst of het restaurant was al vol. Dit hadden wij niet verwacht. Gelukkig was de snacktent op het plein wel open en kozen we een lekker frietje oorlog met kroket. Best grappig zo’n maaltje op kerstavond.
Ik heb een idee zei ik, laten we om een beetje het kerstgevoel te krijgen naar de nachtmis gaan in de katholieke kerk, dat heb ik altijd al een keertje willen doen namelijk. Ik had daar een idyllisch beeld bij, een mooie kerk waar een grote versierde kerstboom in staat met een mooie kerststal, heel veel kaarsjes, iedereen die zijn mooiste kleren aan had en gezellig met elkaar kerstliedjes gingen zingen en natuurlijk een mooie inspirerende preek krijgen van de pastor.
Goed idee vond mijn man en met een volle snackbuik trotseerde we de kou buiten, gelukkig was het maar een klein stukje lopen.
Het was nu inderdaad aan het vriezen. In de kerk waren alle bankjes bijna bezet. Ik keek om me heen, iedereen had zijn jas aan, zou dit altijd zo zijn of was dat alleen nu vanwege de kou buiten vroeg ik me af. We kregen allemaal een boekje met het programma en met de songteksten van de liedjes die we konden gaan meezingen. De pastoor begon zijn welkomst speech: Ook degene die geen lid zijn heet ik van harte welkom en ik wens ieder een zalig kerstfeest begon hij en daarna was het bla, bla bla, jeetje wat duurde die speech lang en wat had die man een monotone stem, zijn verhaal was verre van inspirerend en sloeg ook helemaal niet aan. Ik begon een beetje spijt te krijgen dat we gekomen waren, de bankjes zaten ook voor geen meter, een houten kont kreeg je ervan, het was ook nog eens steen koud in de kerk, terwijl ik mee zong met, de herdertjes lagen bij nachte, zij lagen bij nacht in het veld, blies ik wolkjes rook uit mijn mond van de kou. Eigenlijk niet netjes maar ik keek mijn man aan en zei: zullen we hem tuinen?
Terwijl we ons uit de voeten maakte zag ik dat de man achter ons ons streng aankeek en hij begon nog harder mee te zingen, met zijn bulderende stem zong hij uit volle borst: daar hoorde ze engelen zingen!
Opgelucht maar wel een beetje schuldig stonden we weer buiten, Pff dit hadden we ook een keer meegemaakt zeg, de volgende keer gaan we een gospel kerk uitproberen, lijkt me een stuk gezelliger.
Toen we terug naar de auto liepen hoorden we plots gezang uit de Torenstraat komen. Daar was een samenzang bezig. Iedereen had een beker in zijn hand met choco of glühwein en er stond een vuurkorf in het midden waar iedereen lekker dichtbij wilde staan, het vroor behoorlijk inmiddels. Er werden lekkere zelf gemaakte kroketjes uitgedeeld van de Toren. We besloten om ons bij de groep aan te sluiten, kroket nummer twee ging er wel in die avond! We genoten van de gratis warme glühwein en zongen de longen uit onze lijf en zo hadden toch nog een super gezellige kerstavond.
Toen we thuis kwamen lag er een pakje onder de boom. Hé schat we zouden toch geen cadeautjes doen ze ik, ik heb namelijk niks voor jou. Nee maakt niet uit zei mijn man, pak nu maar uit.
Oh jeetje een vliegticket, ik kon zo snel niet zien waarheen. Nee, zei mijn man het is niet naar Rome (een grote wens van mij), maar gewoon naar Spanje naar ons eigen huis. Ik dacht zei hij, als we toch met z’n twee thuis zijn kunnen we het net zo goed lekker in Spanje vieren bij ons tweede huis en bij ons eigen haardvuurtje met een lekker flesje Rioja erbij. Wat leuk schat, dank je, goed idee. Pak je koffertje maar meteen in, zei hij want we hebben een vroege vlucht morgen.
Mijn man had onze vorige buurman geregeld waar we vrienden mee zijn geworden en om 7 uur stond hij voor de deur.
Wat aardig zeg dat je op kerst zo vroeg voor ons je bed uitgaat, je hebt zeker flink moeten krabben. Ach ja, ging prima hoor, dit is mijn kerstcadeau voor jullie zei hij vriendelijk.
Onderweg begon het ook nog eens te sneeuwen en tegen de tijd dat we op Schiphol aankwamen lag er al een behoorlijk bergje. Oh nee balen, onze vlucht was vertraagd. Dan maar even naar de Starbucks om een Chai latte te halen.
Mijn man ging even bij de horloges kijken, zat er nog wat bij voor je, zei ik toen hij na een half uur pas weer terug kwam. Genoeg, zei hij lachend. Helaas verging het lachen ons snel want de vlucht bleek uren vertraagd. Gelukkig kregen we etens bonnen voor de lunch van de luchtvaartmaatschappij en aangezien het kerst was besloten we er een bubbeltje bij te doen. Uiteindelijk landen we pas om 6 uur op Malaga Airport. Snel door naar El Paso voor de auto. Ook nu had mijn man me weer verbaasd, hij had een mooie sportwagen gehuurd.
Het weer was nog heerlijk in Spanje, onderweg zag ik zelfs een bord met 20 graden erop. Toen we de afslag naar ons huis naderde was het al donker geworden, we reden door de olijvenboomgaarden en vanuit de verte zag ik dat er allemaal lichtjes branden bij de Hacienda. Ons huis was prachtig versierd. Jeetje zei ik, heb je Paco dat laten doen? Ja, zei mijn man lachend, goed hé. Hij heeft ook de al kachels aangedaan zei hij snel toen hij zag dat ik naar de schoorsteen keek die rookte.
Toen ik de deur van de Hacienda open deed rook het onwijs lekker. Heeft Paco soms ook al wat in de oven gezet? zei ik verbaasd.
En toen op dat moment kreeg ik bijna een hartstilstand want uit alle hoeken sprongen er mensen tevoorschijn. Surprise Mama, vrolijk kerstfeest! Mijn man stond met tranen in zijn ogen. Bij mij rolde de tranen inmiddels ook al over mijn wangen. Iedereen die eigenlijk afgezegd had was er. De kinderen, mijn ouders, mijn schoonzus, en zelfs mijn broer uit Denemarken met zijn gezin. Ze hadden me behoorlijk om de tuin geleid.
Dit was een vooraf opgezet plan! Snel werd de tafel prachtig gedekt, de kalkoen werd uit de oven gehaald en iedereen ging met mes een vork op de tafel tikken, Turkey, Turkey werd er hard lachend geroepen en als klap op de vuurpijl hoorde ik muziek, er kwam een gitarist uit de Marokkaanse kamer zo de keuken in gelopen gevolgd door een Spaanse zangers in een mooie rode jurk met witte stippen.
Keihard en flink uitgelaten zongen we met z’n allen mee. Feliz navidad, feliz navidad prospero anos y felicidad. We wanne wish you a merry christmas, we wanne wish you a merry christmas from the botum of our heart! Ik greep aan het eind van het liedje met beide handen naar mijn hart en gaf mijn vader een vette knipoog. Hij wist wel waarom!
Eerste indruk was super, de komende 3 nachten gaan we ons vast vermaken hier.
De volgende morgen begon gelijk geweldig, we reden de natuur in om op een boot te stappen voor een tochtje op de lagune. 
Onderweg was het vredig en rustig, we hebben veel vissers op hun bootjes gezien die netten uitgooide op zoek naar naar vis, garnalen en krabben. 
Ook veel watervogels gespot en water varanen die op de kant van de rivier lagen te zonnen. Het was een heel ontspannend begin van onze Sri Lanka reis om 2 uurtjes rustig te varen op het water met het mooie uitzicht op de mangroves.
De nationale vogel van Sri Lanka is trouwens de Ceylonhoen, haan look a like zie je overal langs de kant lopen. Hij is te herkennen aan zijn roodgele hals veren, zijn rug en boven vleugel pennen en aan een zwarte staart die een metaalachtige glans hebben, zijn borst is roodachtig.
Na de boottocht reden we naar de haven van Negombo, aan het strand lagen doeken met honderden vissen erop om te drogen in de zon. 
De vissen worden na de vangst schoongemaakt, afgespoeld en in een zoutvat gedaan na een aantal dagen worden ze eruitgehaald weer afgespoelt en dan te drogen gelegd. 
Geen toeristische gebeuren maar gewoon zien zoals het leven hier is. 
Je ziet hier het hele proces ook het onderhandelen en de verkoop van verse en gedroogde vis.
Spaansgeluk 