Boeddhisten geloven in karma, alles wat we doen, zeggen of denken komt weer bij ons terug. Boeddhisten bidden vaak in een tempel voor een altaar. Boeddhisten gaan ook naar stoepa’s om iets te offeren, bij een stoepa worden resten van boeddhistische heiligen bewaard.

Wierrook, kaarsen en water zie je vaak bij tempels. De wierook staat voor zuiverheid en wijsheid. De kaars voor begrip en verlichting. Water staat voor liefde en goed doen.

Als we nu een wens willen doen net zoals we zien dat vele Boeddhisten dat doen als ze naar een tempel gaan hoe werkt dat dan voor ons vroegen we aan onze boeddhistische gids Siri. Hij nam ons mee naar de witte stoepa in Tissamaharama de  Rajamaha Viharaya waar hijzelf ook altijd komt en vele met hem, wat was het druk, bussen vol mensen overal vandaan. Om af te koelen sprongen de mensen in de rivier die ervoor lag, iedereen had pret. Het is één van de 4 oude stoepa’s die behoort tot Anuradhapura tijdperk. Het is de grootste, evenals de meest aanbeden.

We moesten natuurlijk eerst onze schoenen uit doen. Daarna gingen we een olie kaarsje aansteken en daarna wierrook stokjes  branden en toen gingen we naar binnen naar een priester die ons toesprak en besprenkelde. Onze wens gaat uitkomen beloofde hij.

We vervolgen we onze route zuidelijk naar Tissamaharama een plaatsje 100 km verder. Onderweg kwamen we nog een mooie waterval tegen.

Het plaatsje Tissamaharama staat niet bekend omdat het maar 15 min van de kust afligt maar om zijn safari’s. Het Yala Nationale Park is een van de grootste nationale parken in het land en kent een grote populatie olifanten, luipaarden, beren en krokodillen.

Het Yala park heeft de hoogste concentratie luipaarden per vierkante kilometer ter wereld. Toch lopen hier maar een paar honderd luipaarden en het gebeurd ook regelmatig dat ze zich niet laten zien want het zijn schuwe beesten, het gebied is ook mega groot 130.000 hectare, een deel daarvan is maar open voor publiek. Wij zijn allemaal dol op katten en deze grote katten willen we graag in het echt bewonderen, maar we moeten dan wel geluk hebben. Na de lunch kwamen we aan op de plaats van bestemming.

Ons hotel, ook weer van de keten Oak Ray, was wederom prachtig en ongelooflijk rustig.

Er was een virus uitgebroken in China (corona virus) en daardoor konden mensen uit China niet meer online een visum aanvragen voor Sri Lanka en ze kwamen alleen het land nog binnen als ze op de Sri Lankese ambassade in China zelf een visum gingen aanvragen en een dokters verklaring konden overleggen. Dus er was vrijwel geen Chinese toerist meer te zien en zodoende hadden we het zwembad voor ons alleen, wel gek hoor om zo’n mooi hotel vrijwel leeg te zien. We vertrokken heel vroeg in de morgen om gelijk bij de opening van het safari park erin te kunnen rijden met onze jeep die een stuk hoger was dan bij onze vorige safari. Vrijwel direct kwamen we terecht in een file. We waren teleurgesteld, jemie wat een drukte, niet leuk. Maar al snel kwamen we erachter waarom er zo’n opstopping was, er lag namelijk een luipaard net naast de zandweg te chillen. Iedereen wilde dat natuurlijk zien en foto’s maken.

Nee deze foto heb ik niet gemaakt, want we zagen hem slechts een flits en weg was hij. Maar het was wel gaaf ook al was het zo kort en zagen we de verdere 5 uur dat we er waren er geen 1 meer.

Wel genoten we van de waterbuffels, krokodillen en prachtige vogels die we zagen. Verder zagen we nog de mangoest en gelukkig ook veel olifanten. Het gebied is werkelijk prachtig en een genot om doorheen te rijden.

Hier en daar hadden we een vellige stop plek om een mooie foto te maken , bv aan het strand wat aan de rand van het park ligt.

Het werd op een gegeven moment nog even spannend toen er een olifant op de wegliep en richting onze auto kwam. De chauffeur werd er zelfs helemaal zenuwachtig van. Handtasjes en zonne brillen wegstoppen schreeuwde hij bijna, want dit kolozale dier pikt graag. En ja hoor toen hij langs liep stak hij zijn slurf al in de auto maar op dat moment gaf de chauffeur een dot gas en liet hij de verbouwereerde olifant verbaasd achter, wat een avontuur.

We begonnen in de ochtend met een stevige wandeling van 7 km door het prachtige landschap waar we mensen op het land zagen werken, jong en oud. Heuveltje op en heuveltje af, veel variatie in dit gebied. Inmiddels ben ik op dit land verliefd geworden. Wat is het toch mooi hier. Daisy zag een Daisy groeien en ze straalde.

We kwamen overal langs en door, prima geleidt door een ervaren tourgide van 25 jaar die daar zelf ook woonde. Onderweg veel vriendelijke mensen tegen gekomen, die zeer hard aan het werk waren.Er komen hier niet veel toeristen vertelde onze gids, maar wat er komt is uit Europa want de Indiërs, Chinezen en Amerikanen houden niet van wandelen. Nou wij wel! 

Er worden veel verschillende groenten verbouwd maar ook vind je er prachtige rijst veld terrassen. Wat een werk zeg om rijst te verbouwen. Wat een ander leven hebben wij denk ik dan op zo’n moment.

Veel thee planten gezien maar ook her en der koffie planten.

Sri Lanka heeft een fascinerende en eigenzinnige keuken met heerlijke gerechten. Het is een mix van lokale producten met recepten en specerijen die naar het eiland zijn gebracht door de eeuwen heen. Het belangrijkste gerecht in Sri Lanka is rijst en curry:groentecurries, viscurries, eier, vleescurries maar ook fruitcurries.

Kaneel, kardemon, gember, kruidnagel, (chili)peper, anijs en curry leaves, basilicum en vele andere specerijen worden massaal verbouwd. Er worden veel bonen, paprika, kool, pompoen, jackfruit en dahl (linzen) gegeten.

Heerlijk fruit zoals, meloenen, sinaasappels, limoenen, citroenen, grapefruit, mango, avocado, kokosnoot, papaja, jackfruit, doerian, lychees en bananen.

Na de wandeling leek het ons leuk om een kookles te gaan volgen en zelf van de verse groenten een heerlijke curry te gaan maken.

Het viel me op dat er geen knoflook gebruikt werd en dat het desondanks toch heerlijk op smaak te krijgen was. We hebben veel geleerd en neem nu de sperziebonen, niks alleen de uiteindjes er alleen af halen. Door midden snijden velletjes eraf en kijken of er geen wormpjes in zitten. Ja hier is alles nog lekker puur en niet zo met gif bespoten als thuis.

Rijst met allemaal verschillende groenten en aardappel gerechten, je kan prima vegetariërs zijn hier, vlees mis je echt niet, ons zelf gemaakte eten smaakte verrukkelijk, dit gaan we thuis herhalen, we weten nu hoe het moet.

Het lijkt wel of de natuur hier  in het midden steeds mooier wordt, prachtig heuvelachtig landschap vol met theevelden. We stoppen bij een theeplantage en bij de theefabriek kregen we een rondleiding en werd er veel uitgelegd over verschillende soorten thee. Het weer en het landschap van Sri-Lanka zijn ideaal voor het verbouwen van thee. Er wordt voornamelijk zwarte thee geproduceerd echter produceert Sri Lanka, voormalig Ceylon, ook groene theesoorten, witte theesoorten en Oolong theesoorten. De witte thee (Silver tips) is het duurste. Sri Lanka was ooit ’s werelds grootste exporteur van thee, maar door economische en politieke tegenslagen moest Sri-Lanka deze titel afstaan aanlanden zoals China, Kenia en India.

We reden daarna door naar het treinstation van Nanu Oya, om op de trein naar Bandarawela/Haputale te stappen. Een schitterende treinreis door de groene theeplantages op de vele heuvels maar in het landschap zie je ook veel verschillende bomen, bloemen en watervallen. Hier en daar staat een huis of een hutje.

Ons volgende hotel lag bovenop een heuvel en toen we onderweg naar het dorpje wandelden zagen we een super leuke bar, Olive View point. Wouh wat een geweldige plek, een lekkere banenmilkshake drinken met zo’n uitzicht. Onbeschrijfelijk en op de foto lang niet zo mooi als in het echt. Adembenemend gewoon.

We sliepen in Kandy in een hotel bovenop een heuvel met een prachtig uitzicht over de stad. Het hotel was wel wat druk helaas, maar het eten was prima. We begonnen de volgende dag met een bezoek aan de botanische tuinen, de mooiste tuinen van Azië en echt een rustpuntje in deze drukke stad. Prachtige inheemse en exotische planten en bomen. De tuinen zijn aangelegd in de veertiende eeuw. In deze periode maakten ze deel uit van de Koninklijke paleistuinen, in de negentiende eeuw werd de botanische tuin door de Engelsen opnieuw vorm gegeven. We hebben er wel 4 uur rondgelopen omdat er zoveel te zien was. We zagen naast de prachtige bomen en planten ook weer de leuke kleine aapjes lopen.

Na de lunch gingen we per tuk-tuk door Kandy, een drukke stad. We struinden over de markt en gingen op zoek naar mooie stoffen. Overal zie je vrouwen lopen in sari’s en boven hun hoofd hebben ze een parapluutje tegen de warmte.

We waren nieuwsgierig naar een winkel waar ze sari’s verkochten en toen we er 1 zagen gingen we ook direct naar binnen. Zo leuk we mochten er 1 passen. We kozen ieder onze eigen favoriete kleur.

We deden eerst een kort truitje (choli) aan in een bijbehorende kleur. Er wordt een touwtje om je middel gedaan. De sari wordt dan rond de heupen geslagen en in het touwtje gestopt. Daarna wordt hij nog eenmaal rond het lichaam gedraaid en gevouwen en dan over één schouder geslagen. Het deel dat over de schouder hangt is vaak apart bewerkt en heet pallu.

In de avond gingen we naar een dans show, allemaal traditionele dansen. Daarna naar de belangrijkste bezienswaardigheid van de stad, de Tempel van de Tand, waar een tand van Boeddha wordt bewaard. Drie keer per dag voert men hier de religieuze puja-ceremonie uit waarbij offers worden gebracht en de tand wordt getoond.  Je kan de tand niet echt zien wanneer je de tempel bezoekt, want hij wordt bewaard in de kleinste van zeven geneste gouden kisten (à la Matryoshka-poppen) in de vorm van een dagoba, die in een aparte vereringsruimte binnenin de tempel bewaard worden. Maar ondanks dat komen vele lokale mensen langs. Ze hebben allemaal witte kleren aan.’s Avonds is het heel sfeervol met de verlichte tempel en de brandende olielampjes.

Het was een magisch bezoekje, vol mooie indrukken.

Een fietstochtje van 10 km door de rijstvelden voor de boeg, fietsen door kleine dorpjes op een beetje een gammele citybike maar dat mocht de pret niet drukken. Voor Lesley was dat nieuw, rijstvelden van dichtbij zien, net felgroen gras met de voetjes in het water. Hier veel vlakke gedeeltes. Veel mooie natuur en vele pauwen gezien.Onderweg werd druk gezwaaid naar ons door de bewoners. Er waren geen toeristen in de buurt te zien vandaar wij voor de lokale mensen een bezienswaardigheid waren.

We stopten bij een prachtige grote oude boom, de stam bestaat uit vele takken, heel bijzonder om te zien, het is een super sterke Ficus boom ook wel Banyan genoemd. Aan 1 van de takken konden we zo boven het water slingeren.

Wat ons opviel was dat veel mensen rode tanden hebben, dat komt van een noot, de betelnoot. Betelnoot is bitter en heeft een licht stimulerende werking, een beetje als een sterke kop koffie. Ze pruimen de noot gewikkeld in een blad met wat smaakmakers. Het gaat het hongergevoel tegen en heeft een licht euforische en opwekkende werking, het is verslavend.

Na de fietstocht reden de met de auto naar de volgende bestemming. In de ruïnestad Polonnaruwa, de tweede antieke koningsstad, kun je je vergapen aan de vele tempels. Deze stad nam de status van hoofdstad over van Anuradhapura in de 10e eeuw. We fietsten langs de restanten van paleizen en zagen stoepa’s en we stonden stil bij de grote Boeddha. De stad staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Het is een enorm gebied, daarom kozen we ervoor om het per fiets te bezoeken dat was best pittig, fietsen in de warmte heuveltje op en af. Gelukkig hadden we een parapluutje tegen de warmte.

Na het bezoek aan deze indrukwekkende oude ruïne stad vroegen we aan Siri onze gids om ons af te zetten bij een lunchtent waar ze alleen lokale gerechten serveren. We vielen weer met onze neus in de boter. Tientallen schaaltjes stonden er klaar voor ons, lekker van alles proberen. Het smaakte allemaal verukkelijk, ik ben een echt fan van de Sri Lankese keuken.

Het thema bij ons hotel is Olifanten en dat is niet voor niks, we zitten namelijk vlakbij een prachtig wild reservaat, waar veel olifanten wonen. Vandaag tijd om deze prachtige dieren te gaan bewonderen in hun natuurlijke habitat.

We reden een stukje met een tuktuk naar een klein dorpje. We wilden graag een  indruk krijgen van het dagelijkse leven op het platteland en we wandelden door een dorpje waar we zagen hoe de mensen die daar wonen hun dagelijkse leven verloopt. Zoals vissen, op het land werken en het wassen van kleding aan de rand van het meer. Met een ossekar werden we naar een meer gebracht. (Vond ik eigenlijk een beetje zielig want de weg was flink hobbelig en die beesten moesten flink hun best doen, dus achteraf gezien hadden we dit eigenlijk niet moeten doen).

Met een soort catamaran deden we een tochtje op een meer die vol stond met prachtige waterlelies. Omdat de zon zo vroeg in de morgen al behoorlijk aan het schijnen was kregen we een hoedje op gemaakt van waterlelie blad.

We meerden aan bij een boerderij waar we uitgelegd kregen hoe ze meel maakten  van de rijstkorrel. Er werd ook verteld hoe ze de lokale lekkernij Coconut sambol maakte. Best makkelijk te maken eigenlijk, van geraspte verse kokosnoot met rode chili pepertjes, ui, zout en citroen sap. Natuurlijk kregen we dat te proeven in een roti van rijstmeel. Heerlijk voorafje.

Er werd ons ook veel verteld over de bomen, de fruitsoorten en de kruiden die er groeien en daarna gingen we naar een schattig huisje waar voor ons gekookt werd, door weer een andere familie. Er stonden wel een stuk of 10 schaaltjes eten en wij mochten opscheppen zoveel we wilden, lekker eten zoals de lokale mensen dat ook doen.

Na het zalige eten waarvan we een aantal keer opgeschept hadden werden we opgehaald door een jeep en toen begon onze safari. Het natuurgebied waar we inreden was immens groot en in dit gebied lopen ongeveer 200 olifanten maar je moet er maar net 1 zien. Dus we reden, reden en reden en uiteindelijk na een uurtje goed om ons heen kijken zagen we een groepje olifanten. Geweldig om te zien en super leuk om ook een baby te zien. We waren ontzettend enthousiast en toen ons werd gevraagd nadat we bij het uitkijk punt waren geweest of we al terug wilden naar het hotel, zeiden we nee hoor rijdt nog maar een stukje verder misschien zien we er nog meer. We werden beloond.

Vandaag rijden we naar de gouden driehoek, een rit van 130 km voor de boeg en niet over snelwegen, nee gewoon door allerlei dorpjes heen. We zijn blij dat we niet zelf rijden hier want het gaat er apart aan toe op de weg. Je ziet hier heel veel tuk tuks, brommetjes, fietsen, vrachtwagens en gewone auto’s. Eigenlijk ben je continue aan het inhalen en wonder boven wonder gaat het allemaal vaak net goed, ik houd mijn hart soms vast.

Onderweg bij Diya Dahara in Kurunegala hadden we een leuke stop, een drankje drinken met uitzicht over het meer, een super tussenstop.

Daarna reden we naar Dambulla en brachten we na een klim van 30 minuten een bezoek aan de rotstempels, het complex heeft 5 grotten die onder overhangende rotsen liggen. Samen herbergen ze meer dan 150 Boeddhabeelden in verschillende maten uit verscheidene perioden en de wanden en plafonds zijn prachtig beschilderd Deze plek is niet voor niks een heilig pelgrimsoord. Bovenop de berg heb je een prachtig uitzicht en wat is het groen allemaal.

Overal zie je leuke schattige aapjes.

Toen we daarna naar ons hotel reden waren we blij verrast want dit hotel was eigenlijk nog mooier en nog verzorgder dan ons vorige hotel en die was al zo mooi.We hadden een kamer in een laagbouwcomplex met uitkijk op het zwembad.

Omdat het vandaag een speciale dag is (onze 31 ste trouwdag) besloten we iets leuks te gaan doen met het gezin. Maar wat kunnen we gaan doen zo midden in het groen in een rustig dorpje in de gouden driehoek van Sri Lanka. We kozen voor een massage.  We reden naar een afgelegen plekje en we zagen aan de rand van de jungle een bordje.

Jee waar zullen we terecht komen. Er stond een alle schattigst bos huisje waar we ontvangen werden en een kopje kruidenthee kregen. Daarnaast stonden nog meer huisjes waarin een aantal 2 persoonskamers zaten. We kregen een heerlijke trationele Ayurveda massage en werden ingesmeerd met een olie met een goed samengestelde kruiden mengsel. De full body massage duurde een uur en als leuke afsluiter een gezamenlijk stoombad in een 5 persoons hutje met op de grond allemaal kruidige blaadjes, das flink zweten kan ik je vertellen en je luchtwegen gaan goed open, maar wel super efficiënt. Echt een geweldige ervaring en een hele ontspannende belevenis.

Er stond een stadstour door Colombo op het programma. We werden met ons ‘eigen’ busje opgehaald. Ons vervoermiddel voor de komende weken was zeer comfortabel, er was genoeg plek om ruim te kunnen zitten.

Maar om nu alleen maar met de stadstour in het busje te zitten vonden wel wat jammer, dit hadden wij anders verwacht. We stopten slechts 2 keer en voor de rest reden we gewoon door de drukke stad met zijn 13 districten heen en kregen we informatie over de plekken waar we langsreden. Toen we langs de hotels het Shangri-La en Kingsbury reden werd er verteld dat daar in 2019 op paaszondag een aanslag geweest was net zoals bij nog een ander hotel en een aantal rooms-katholieke kerken, in totaal 8 aanslagen, er zijn vele doden en gewonden bij gevallen. Afschuwelijk, we hadden de berichten daarover natuurlijk in het nieuws gelezen vorig jaar. Onze gids vertelde dat mede daardoor het toerisme uit Europo flink gedaald was.

Onze eerste stop was bij het onafhankelijk plein, een bijzonder half overdekt plein vol met pilaren. Sri Lanka is sinds 4 febr 1948 onafhankelijk na overheerst te zijn geweest door de Portugezen, Nederlanders en Britten. Er werden daar voorbereidingen getroffen voor aanstaande 4 febr, de minister komt dan ook, dus iedereen was al aan het repteren voor deze speciale dag voor de Sri-Lankezen.

De stop erna was bij het Nationaal Museum daar wordt de geschiedenis van Sri Lanka in kaart gebracht. Het bevat vele collecties en objecten die historische, artistieke en culturele waarde hebben.

Het is het grootste museum van het land, onmogelijk om alles te goed te bekijken in een paar uurtjes.

Nadat Siri onze gids en tevens chauffeur ons weer terug wilde brengen naar ons hotel reden we vlak langs een prachtige rode moskee, bekend onder de naam Jami Ul – Alfar, het was lastig stoppen daar in de drukke straat, dus we werden op ons verzoek gedropt en de chauffeur reed een rondje om ons later weer op te pikken.

Toen we weer in Negombo aan kwamen bezochten we een zeer kleurrijke Hindoe tempel.

Ongeveer 75% van de bevolking met name de Singalezen is boeddhist. De Tamils hebben het hindoeïsme vanuit India op Sri Lanka geïntroduceerd, 15% van de totale bevolking is op dit moment hindoe. Opmerkelijk is dat het hindoeïsme zich enigszins heeft vermengd met het boeddhisme. De rest van de bevolking is Christen of Moslim.

We waren eind van de middag weer bij ons hotel, tijd voor een lekkere duik in het zwembad. Het naast gelegen strand was perfect om de ondergaande zon rustig te bekijken.

We hadden geluk want die avond werd er bij ons hotel een vis BBQ georganiseerd in de tuin. Wij kozen ervoor omdaar te gaan eten en niet zelf een restaurant te gaan zoeken, het personeel had erg hun best gedaan om het er erg sfeervol te laten uitzien en er was zelfs live muziek aanwezig. We konden onze eigen vis uitzoeken voor maar €5 euro en hij werd perfect voor ons klaargemaakt op de BBQ.