Het leek vandaag alsof het hotel redelijk klaar was, er werd niet gewerkt door de bouwvakkers en iedereen liep niet meer heen en weer en kris kras door elkaar, het restaurant personeel stond allemaal op hun eigen plek. Zouden ze nu dan klaar zijn? Maar wat bleek de grote Amerikaanse baas mr Heinecke nu woonachtig in Thailand, kwam langs en daarom was het zo stil. Hij was nog niet weg en het schuren aan de buitenbar begon weer. Maar ons hotel zag er inmiddels wel prachtig uit ook al waren de barretjes nog niet open. We werden uitgenodigd bij een ceremonie voor het vieren van onafhankelijks dag, deze werd ook weer gehouden in het naast gekregen 5 sterren hotel.

Toen we die avond gingen eten in ons eigen hotel wachtte ons een grote verrassing.

Jairo en Daisy hadden een belangrijk bericht. Jairo had toen ze samen op het strand aan het wandelen waren geweest romantisch zijn vriendin Daisy ten Huwelijk gevraagd en ze heeft JA gezegd!. Niemand wist het dat hij dat van plan was en het was dan ook een grote verrassing voor ons. Trots liet Daisy haar ring zien. Wat een mooie afsluiter van onze vakantie.

Wat hebben we allemaal genoten van onze vakantie, wat hebben we het gezellig gehad met elkaar. We hebben vele mooie momenten met elkaar beleefd, deze vakantie zullen we nooit meer vergeten en staat in ons geheugen gegrift.

Na deze mooie reis waar we veel gezien, gedaan, genoten, gewandeld en gegeten hebben, nu de tijd om 3 dagen lang te relaxen in een luxe resort. We reden dus met een bepaalde verwachting naar ons laatste verblijf toe. We schrokken ons rot toen we zagen dat ons paradijsje in verbouwing was. Niks geen rustige plek om bij te komen van de afgelopen drukke dagen.

Er werd geboord, gehakt, geschuurd, gemetseld, gelijmd en schoongemaakt. Het stonk naar chemicaliën en erg was veel lawaai en er liepen wel honderd man rond. Niet alleen bij 1 plek waren ze bezig, nee overal. De manager beloofde ons dat het de volgende morgen opgelost zou zijn, het waren de laatste loodjes van de renovatie. Morgen klaar, daar hadden we een hard hoofd in, er moest nog zoveel gebeuren. Het restaurant was dicht en de barretjes ook. We kregen als tegemoetkoming een grotere kamer, zeer mooi vonden we die maar dat is natuurlijk niet de oplossing voor deze situatie waar we in beland waren. Die avond mochten we gaan eten bij het naast gelegen 5 sterren hotel.

Dat was een super luxe hotel. Het eten was geweldig, wat een mooie plek. We keken even snel op internet en zagen dat de kamers hier vanaf €250 per nacht kostte tot maarliefst €975 per nacht.

De volgende dag was het restaurant in ons resort gelukkig open maar er werd nog wel wel gewerkt. We moesten nu ook weer gebruik maken van het naast gelegen hotel omdat er bij ons hotel een fotoshoot was bij het zwembad. Het zwembad gedeelte was klaar daarom werden daar nu foto’s gemaakt voor hun site en wij moesten dus weg tot 12 uur. Maar we genoten gelukkig van het mooie zwembad van het 5 sterren hotel, we werden namelijk erg verwent door de poolman met een mandje met een sinasappeltje erin, een flesje water en een flesje zonnebrand. We besloten stiekem om niet alleen de ochtend daar te blijven maar gewoon de hele dag, het decadente beviel ons wel. Ontzettend leuk vonden Lesley en ik het toen er ineens een taart werd gebracht, nog voor onze 31 ste huwelijks dag, geregeld door onze kinderen.

Cheyenne die een duikbrevet heeft wilde graag een mooie duik gaan maken, dus wij gingen op zoek naar de beste duikschool in de omgeving.

Ze ging 2 duiken maken, 1 bij een wrak en de ander bij mooi koraal. De andere 4 gingen een boottocht maken op zoek naar walvissen.

Heel vroeg in de morgen vertrokken we al, ontbijt kregen we mee van de aardige Sri Lankeese eigenaar van onze B&B. Wat we niet wisten is dat we ook op de boot nog een ontbijt doosje kregen, we hoefden niet met een lege maag de zee op. We kregen ook een kopje thee en voor mij met 2 reistabletjes erbij. Ik ben namelijk al een paar keer eerder in mijn leven zeeziek geweest en dat wilde ik nu voorkomen.

We voeren wel 1.5 uur lang en we waren kilometers uit de kust en onderweg zagen we dolfijnen zwemmen maar het doel van de tocht was natuurlijk walvissen spotten. Ineens zagen een straal water omhoog komen, jaja daar kwam de kolossale walvis met zijn sierlijke staart naar ons zwaaien. Natuurlijk ging dat allemaal veel te snel om een goede foto te maken, maar we hebben meerdere keren er 1 boven zien komen in de 4 uur dat we op het water waren. Gelukkig ben ik niet zeeziek geworden, er zaten er wel een paar op de boot die de hele tocht over de reling gehangen hebben. Wij konden gelukkig alle 4 genieten van de kokosnoot en de ananas partjes die we aangeboden kregen. Goed verzorgd hoor allemaal.

Helemaal in het zuidelijkste puntje van Sri Lanka ligt het vestingstadje Galle. In dit vissers plaatsje valt nog veel te zien van de Nederlandse overheersing in de 17e en 18e eeuw.

De Nederlandse VOC had toen namelijk hun fort in Galle, een groot fort dat later ook nog was overgenomen door de Britten. Binnen in het fort ligt het kleine stadje en het heeft een gemoedelijke sfeer, alles is op loopafstand, rondom lopen is ongeveer 4 km. Je kan op de muren klimmen en genieten aan het einde van de dag van de zonsondergang .

In het centrum van het stadje sliepen we in een mooie B&B die maar 4 kamers had. Echt een super schattig plekje.

Overal leuke restaurantjes en winkeltjes. Wij vermaakten ons wel.

Een leuke plek om 2 dagen te verblijven, wij vonden het echt de moeite waard.

We reden langs de kust waar we de beroemde mannen op palen zagen zitten in de zee. Paalvissen vereist veel vaardigheid en evenwicht. De echte paalvissers zijn zo goed als uitgestorven. Maar tegenwoordig klimmen de lokale bewoners (in ruil voor geld) nog steeds op de palen.

We gingen op bezoek bij een kindertehuis. Somawathi Home, Holland House of Hope.

In 2004 was er een noodkreet aan Marja van Leeuwen een Nederlandse vrouw, de tsunami had vrijwel alles verwoest in het Zuiden van Sri Lanka, veel kinderen hadden hun ouders verloren.

Marja heeft zich volledig ingezet en dankzij de hulp van heel veel vrijwilligers en donateurs wordt het Somawathi Home gerealiseerd. Precies 100 dagen naar de tsunami worden de eerste 15 kinderen door de Kinderbescherming onder voogdijschap geplaatst. Er is een echt kinderdorp ontstaan, waar kinderen tot hun 18e jaar eten, drinken, onderwijs en onderdak hebben. Jaarlijks hebben ze ruim 2 ton nodig om dit allemaal in stand te houden. Dat lukt alleen met hulp, vandaar ze ook mondjes maat mensen toestaan die bij het opvang huis kunnen langs komen en een kleine rondleiding kunnen krijgen. De bezoekers kunnen dan een donatie doen. Wij kunnen verder ook nog helpen door mensen in onze omgeving te vragen geef aub ook aan dit kindertehuis wat centjes, er worden namelijk vele kindjes mee geholpen! Doneren kan via deze site https://weeshuissrilanka.nl/somawathi-home/

Het huis ziet er zeer verzorgd uit en de kindjes vonden het geweldig dat wij er waren, ze waren direct lekker aan het kletsen met ons in gebrekkig Engels. Jairo ging lekker met ze schommelen.

Na dit bezoek gingen we nog naar een ander opvanghuis maar dan van schildpadden. Gehandicapte schildpadden worden hier opgevangen en goed verzorgd en gewonde kunnen hier herstellen en worden weer terug gebracht naar de zee als ze beter zijn. Baby’s kunnen hier opgroeien tot ze sterk genoeg zijn en dan worden ze op het strand gezet zodat ze zelf het laatste stukje terug kunnen lopen naar de zee.