De dag van het terug vliegen naar ons andere leven. Het voelt echt alsof ik 2 levens heb, en ik kan je vertellen dat voelt zo goed. We zijn echt opgeschoten maar we zijn er nog lang niet, gelukkig gaat Lesley met hulp van onze vriend Rinus in juli nog 3 weken klussen maar zelfs dan vraag ik me af of het huis klaar is om volgend jaar te kunnen verhuren. We zien het wel, we hebben nu in ieder geval hard gewerkt maar we hebben het ook erg gezellig gehad, zoals ik het begin van deze week dacht waar zijn we aan begonnen, dacht ik nu, ik ben blij dat we dit avontuur zijn begonnen.

Alles wat afgekrabd/gebikt is en gestukt is is wit geverfd, Lesley is verder gegaan met het afbikken en de rejas hebben we afgeschermd en dit stuk kan nu ook gestukt worden en de volgende keer dat we komen geverfd worden.

De sierranden rond de ramen zijn nu lichtblauw en die wilde ik zwart hebben, dus Les moest de ladder weer op.

Je kan je gewoon niet voorstellen wat een werk het allemaal is, alles kost tijd en geduld, maar we hebben wel voldoening van onze week hard werken.

Deze avond was het tijd voor een perfect afsluitend etentje bij hotel la Paloma, en onze kattemelkster vond alweer een vriendje. (die ze eigenlijk best mee naar huis had willen nemen.)

Toch wel een beetje teleurstellend nieuws van de garage, de auto kan niet gemaakt worden vandaag, het onderdeel wat nodig is moet uit Italië komen en ze kunnen niet garanderen dat als ze het onderdeel erin zetten, dat de auto het dan doet. De rekening is ook peper duur en we hebben ook al die bijkomende kosten van de autohuur en we moeten nu natuurlijk nu een vliegticket boeken want met de auto terug rijden is uitgesloten. Dikke pech allemaal..

Dat er veel bij een tweede huis komt kijken wisten we, maar dit met die auto is echt een teleurstelling, dit geld hadden we liever in het huis gestopt.

We hadden een offerte van de timmerman gehad en hebben nu een aantal dingetjes moeten schrappen. De timmerman gaat wel 2 nieuwe buiten deuren en een aantal raamkozijnen maken, de rest volgt dan noodgedwongen maar een jaartje later.

Ons incasserings vermogen is aan het groeien, we hebben geen keus.

De tuinman ging vandaag vrolijk verder aan onze tuinzooi, hij had er al 6 uur opzitten van de vorige keer en vandaag nog eens 6 uur. Eigenlijk is de tuin nog lang niet klaar. Maar al het ijzerspul en de troep wat nog in de tuin lag ligt nu op een grote hoop en dat gaat hij volgende week weg halen. De bouwpuin ligt nu achter de schuur en later kan daar een betonnen vloer op gemaakt worden. Eigenlijk hadden we nog wel werk voor een week voor hem maar het potje is op.

Het ziet er wel beter uit maar als je vraagt aan mij wanneer is het nu klaar kan ik alleen maar antwoorden, nog lang niet!

De lichtpuntjes vandaag waren dat het zwembad echt super helder is geworden, eindelijk! En dat we nu nog 2 nachtjes langer hier kunnen blijven en dat onze dochter een heerlijke paella gemaakt had voor ons en dat was ongelofelijk smakelijk kan ik je vertellen.

Voor het tweede jaar achter elkaar Lesley zijn verjaardag in Spanje vieren, vorig jaar in de buurt van Valencia en nu in ons eigen Spaanse huis, je ziet hoe het kan het lopen.

Geen feest vandaag maar hard werken hadden we bedacht, zoveel te doen en de dagen vliegen voorbij.

Met het schilderen gaat het goed ondanks de warmte, we schieten op, je ziet het huis steeds mooier worden.

Ondertussen hadden we nog steeds niks van de auto gehoord, Lesley had gebeld maar verstond helemaal niks van wat de automonteur probeerde te vertellen, ook sprak deze niet één woord Engels, lastig hoor als je elkaar niet kan verstaan. Marcel de makelaar ging voor ons bellen en die vertelde dat we morgen de prijsopgave zouden krijgen. Eigenlijk was het plan dat we dan al onderweg met de auto richting San Sebastian zouden zijn, waar we 2 nachtjes wilde verblijven om daarna weer door te rijden naar Nederland. We moesten ons schema dan maar even omgooien en niet 2 maar 1 nachtje daar blijven, dat kon ook nog wel, tenminste dan moet de auto wel uiterlijk morgen avond gerepareerd zijn, ben benieuwd of dat gaat lukken.

Aan het eind van de middag kwamen Rob en Ibolja onverwachts op bezoek met een fles cava, jullie denken toch niet dat we Lesley zijn verjaardag zomaar voorbij laten gaan zeiden ze.

Echt super leuk en spontaan van ze, kijk daar hou ik nou van.

Nadat zij weg gingen om 8 uur zijn wij nog doorgegaan met klussen tot het donker werd en om 11 uur gingen we wat eten bij Manolo, waar je voor een prikkie de lekkerste tapas krijgt. Ik verbaas me elke keer weer over de Spaanse restaurant rekening.

Om half 8 zou er een mannetje komen voor een beginnetje te maken aan de tuin. Maar uit ervaring weten we dat het stipt op tijd zijn vrijwel onmogelijk is voor een Spanjaard, dus half 9 was hij er nog niet en om half 10 gelukkig wel.

Een beetje de grond vlak maken rondom het huis was zijn opdracht, er staat een onkruid en er ligt een troep onder de stekelbosjes.

We besloten dat het bouwafval mooi gebruikt kon worden als basislaag voor onder de toekomstige betonvloer voor een terras grenzend aan de schuur, waar later een appartement van gemaakt wordt.

De man was nog geen half uur bezig of hij raakte al een waterleiding en het water spoot met volle kracht omhoog. Ook dat nog, na de lunch zou hij het gaan maken, we moesten voor nu maar de hoofd kraan dicht draaien. Met het gevolg dat we geen stromend water hadden voor een paar uur. Gelukkig wel nog een zwembad. Toen we erin wilde duiken zagen we dat er een klein vriendje in zat, hij vond het heerlijk in dat schone bad.

Je maakt nog eens wat mee in de campo, je zit midden in de natuur, het is 2 jaar hun domein geweest en nu wonen er ineens van die vervelende mensen. Toen ik wat onkruid uit de tuin aan het weg halen was vond ik een slangen huid, ehh best wel eng eigenlijk. Verder zag Lesley nog een prachtige hagedis, je moet niet bang aangelegd zijn want je komt van alles tegen als je een stukje de tuin inloopt.

Ondanks dat we afgelegen zitten is het eigenlijk niet heel erg stil, aan onze tuin grenst een stukje land van een dorpsmannetje waar hij een paard heeft lopen en ook vaak wat geitjes, verder lopen er wat hondjes als hij in zijn moestuintje aan het werken is. Onze buurman loopt zo nu en dan met schaapjes achter ons huis langs en dan hoor je de belletjes rinkelen, gezellige geluidjes hoor.

Wat gaat de tijd toch snel, Jairo moest alweer naar huis vandaag. Dit omdat hij pas een nieuwe baan heeft en niet direct al week vrij kon nemen. Nog even samen ontbijten en toen bracht ik hem naar het vliegveld.

Om half 11 had hij zijn vlucht, ik ben daarna ook nog even naar de Bauhaus gereden want we hadden toch nog wat meer dingetjes nodig, het gaat hard allemaal als je aan het klussen bent. Cheyenne heeft de hele dag aan haar stage verslag gewerkt en Lesley is verder gegaan met verven, bijna de hele zijde van het meest nieuwe huis is nu geverfd.

Toen ik thuis kwam zijn we bij Mejias een menu del dia gaan eten, spot goedkoop voor x808 een 3 gangen menu inclusief een drankje.

Na de lunch was ik ineens bekaf en had ook erg last van de warmte, er zat maar 1 ding op even een siësta nemen en ik moet zeggen dat doe ik niet vaak maar nu had ik het echt nodig. Al die indrukken van de afgelopen dagen, de warmte en het harde werken hadden zijn tol geëist, een moment dacht ik waar zijn we aan begonnen.

Maar toen ik weer wakker werd zag ik het weer helemaal zitten en ging door met het verven van de laatste muurtjes van het zwembad tenminste de binnenkant want de buitenkant moet ook nog.

Het wespen mannetje Mark bleek uit Nieuw Zeeland te komen, hij had 30 jaar in Engeland gewoond en nu sinds 8 jaar woonde hij in Iznajar. Zijn Spaanse leven bestaat uit bouwklusjes doen voor anderen en vooral veel wespen doden. Wat een heerlijk leven.

Met gif en een spuit is hij 2 uur lang in alle gaatjes, tussen de druivenranken en tussen de dakpannen aan het spuiten geweest. Het was moeilijk om te bepalen waar de wespen nu precies vandaan kwamen, een echt nest zagen we niet zitten rond het huis, wel achter bij de garages zaten er 3. Jairo was inmiddels 6x gestoken en dat terwijl hij daarvoor nooit eerder van zijn leven gestoken was. Cheyenne was 3x gestoken en Les en ik 1x. Op internet zagen we hoe je zelf een wespen val kon maken, gewoon de bovenkant van een plasticfles afknippen en deze omgekeerd weer terug zetten en de fles vullen met iets zoets. Maar onze wespen stonken er niet in hoor, die vonden ons zwembadwater veel lekkerder. Na x8080 euro armer voor de verdelger hopen we er nu grotendeels vanaf te zijn.

We kunnen hem altijd bellen als het nog niet helemaal opgelost is, na nog even gekletst te hebben met hem bleken wij zijn vrouw en dochter al eerder ontmoet te hebben, vorig jaar zijn we namelijk bij hun huis wezen kijken wat ook te koop stond, toevallig hoor. Hij had ook nog een tip voor ons, hij kende wel een mobiele automonteur en gaf ons zijn nummer, een Engelsman. Helaas gaf deze toe dat hij ook geen raad wist met een automaat dus er zat niks anders op dan onze auto met de sleepwagen naar Malaga te laten brengen.

Maar stom stom, we hadden vergeten dat de siësta heilig is in Spanje en toen de Spanjaard de auto had ingeladen ging hij eerst even naar huis en zette Lesley af bij een restaurantje dichtbij zijn huis om hem na 1.5 uur weer op te halen om naar Malaga te rijden.

Daar aangekomen wist de garage het ook niet direct, noteerde zijn telefoonnummer en gaven hem een nummer van een autoverhuurbedrijfje uit de buurt, Les huurde het kleinste autootje en reed eerst langs de Bauhaus voor verf en toen weer naar huis waar hij om 7 uur pas weer aan kwam.

De rest van het gezin had verder geklust maar eindelijk ook gezwommen, want met deze temperaturen is een koel zwembad toch wel een must.

Die avond reden we langs blauwe meren van Iznajar om de kinderen het strandje te laten zien en daarna reden we naar Fuente del Conde om heerlijk buiten op het terras een tinto de verano te drinken en een hapje te eten.