We wilden heel stoer om 3 uur in de nacht vertrekken, maar we waren nog zo moe dat het wekkertje toch nog even wat verder gezet werd, uiteindelijk vertrokken we om half 5.

De fiat vol geladen met allemaal spulletjes voor ons Spaanse huis, het achterbankie was ingeklapt en het paste redelijk.

Tot in Frankrijk had ik gereden en toen nam Les het stuur over, hij vond de fiat verrassend lekker rijden en ook veel trekkracht hebben voor zo’n klein bakkie.

Om en om hebben we gereden totdat we na 11.5 uur aankwamen in een plaatsje nabij Bordeaux, Tizac de Curton.

Isabelle de eigenares van Domaine de Bel Air Carpe Diem vertelde dat ze 2 jaar geleden deze prachtige 17 eeuwse wijnboerderij gekocht had en het omgebouwd had tot een B&B met 4 kamers, sinds maart was ze open voor gasten, dit was haar droom en ze was zo blij dat deze nu uit was gekomen, daar kon ik me helemaal in verplaatsen.

We keken onze ogen uit, ik vond het perfect allemaal, alles klopte, de omgeving was mooi, tussen de druivenranken, de boerderij was sfeervol en de kamers waren smaakvol ingericht, onze kamer was vroeger de oude houtopslag.

Van het naast gelegen chateau bestelde we een fles rode wijn, een toppertje, zal best een duur wijntje zijn dacht Les. We zien het morgen wel op de rekening.

Het was leuk om weer even Frans te praten, maar toch gooide we er af en toe een Spaans of Engels woord tussendoor. Isabelle had een leuke restaurant tip een km of 4 verderop in een oud stationnetje, als we dit niet getipt hadden gekregen hadden we dit nooit ontdekt, wat een leuk plekje en wat een goede keuken.

Het was nog zo aangenaam dat we s’avonds om 8 uur nog buiten konden eten, het 3 gangen menu werd op een leisteen geserveerd en het smaakte ons zalig. De eerste dag was goed begonnen.