Amper terug uit Spanje en na 2 weken zat ik alweer in het vliegtuig voor 2 nachten Praag. Ik had bij de Hema voor mijn dochters verjaardag 2 verrassingstickets gekocht voor €90 pp. We konden 5 data opgeven en verder werd er voor je bepaald wanneer, waar vandaan en waarheen je ging.

Spannend hoor ergens in Europa maar waar zou dat zijn? We sprongen een gat in de lucht toen we hoorden dat het Praag was geworden. Wat minder nieuws was dat we vanaf Eindhoven moesten vliegen, maar met de auto waren we daar ook weer in 1.5 uur. We hadden er zo’n zin in om Praag te bezoeken, vele hadden ons al verteld dat dit een geweldige mooie stad is en zeker een must do.

Helaas waren we beide niet helemaal lekker, wat wel een lichtpuntje was, was dat een dag voor ons vertrek onze poes Yana terug gevonden was, een kilometer bij ons huis vandaan, we waren zoooo blij! Maar helaas met lichte koorts stapte we in het vliegtuig naar Tjechië, hoestend en proestend en onder de pijnstillers. Mijn stem liet het afweten, nog nooit gebeurd in mijn leven maar ik kon helemaal niet meer praten. Wel lekker rustig voor Cheyenne maar voor mezelf zo jammer. Zacht fluisteren lukte wel maar koste me veel energie.

Toen we aankwamen op de luchthaven van Praag pakte we bus 100 tot de gele metrolijn B en deze bracht ons in 15 haltes naar Krizikova bij ons hotel voor slechts €1.25 pp. Dat zijn nog eens goede bedragen voor het openbaar vervoer. Gelukkig lag ons hotel pal aan de metro halte. We zetten onze spullen in onze kamer en gingen direct naar het centrum om te eten. We belanden in een super hip restaurant La Bottega, waar de wijntjes wel erg duur waren, €8 euro per glas. We hebben geweldig gegeten maar zijn toch maar vroeg ons bedje ingedoken, hopende dat we ons de volgende dag wat beter zouden voelen.

Na het ontbijt zijn we de oude stad ingegaan. De zweetdruppeltjes stonden op ons hoofd van de koorts, maar een beetje frisse lucht doet ook goed, we konden wat beter adem halen buiten. Normaal pluis ik alles uit en weet precies wat ik wil zien, maar nu had ik daar helemaal geen fut voor. We zijn maar gewoon gaan lopen en af en toe keken met een schuin oog in het boekje of daar een highlight in de buurt lag.

We begonnen met een klim in de kruittoren om zo een prachtig uitzicht te hebben over de stad. Daarna liepen we naar de astronomische klok uit 1410 die elk uur slaat, er gaat dan een deurtje open en je ziet een schouwspel, om vervolgens over de  Karelsbrug te lopen om de standbeelden die erop staan te bewonderen. Toen naar de Praagse burcht gelopen. Onderweg nog een goulashbrood gegeten bij restaurant El Alecenáse en na het paleizencomplex zijn we een rondvaart gaan maken over de Moldau.

Aan het einde van de dag waren we bekaf, na eerst in het hotel even uit te rusten zijn we daarna in de buurt nog bij een leuk restaurant, Charleston, een pasta maaltijd wezen eten, ik wilde zelfs geen wijntje en dat wil wat zeggen. Wederom lagen we rond 9 uur in bed.

Toch best wel jammer, 2 nachtjes was eigenlijk te kort maar nu kwam het goed uit, na het ontbijt de volgende dag gingen we alweer naar de luchthaven.

Ik denk dat ik het de komende tijd even wat rustiger aan moet doen, ik ben vaak on the road, waar een ander zijn vrije dag gebruikt om even tot rust te komen ben ik altijd bezig om avonturen te beleven. Heel leuk normaal gesproken maar nu was het even teveel. Ondanks alles hebben we het toch heel leuk gehad en een goede indruk gekregen van Praag en het is zeker een stad om aan te bevelen.

Een weekje is zomaar om maar toch voelde het alsof we langer weg waren. Onze vrienden die langs geweest zijn en ons avontuur aan de kust zorgde daar natuurlijk ook voor. Het weer was enorm goed, we hadden het zonnetje uit Nerja meegenomen want in Vve de Tapia was het inmiddels ook 19 graden, de laatste daagjes hebben we gewoon lekker een boek gelezen in de zon en wat in de tuin gewerkt, zo fantastisch is dat eind januari.

Het huis werd weer helemaal schoongemaakt, nieuwe gasflessen gekocht, nieuwe pallets voor de palletkachel werden er gehaald, want als we terug komen in het voorjaar moet de kachel s’avonds ook nog aan. Helaas moesten we ons mooie pandje weer verlaten om weer centjes te verdienen voor de volgende keer dat we komen, dan gaan we met het hele gezin, gezellig.

Toen ik aan het zoeken was voor een cadeau voor mijn vaders verjaardag bedachten we dat een hotel overnachting in Nerja wel leuk zou zijn. In maart zijn ze bijna een maand in onze Spaanse huis en dat is dan een leuke afwisseling. Onze kids en wij hebben ze 2 nachten cadeau gedaan. Maar ik zou ik niet zijn als ik ook niet even ging spieken of die voordelige aanbieding voor dat hotelletje ook niet in januari zou gelden en ja hoor, voor slechts 30 euro per nacht boekte ik als verrassing voor Lesley een nachtje tijdens ons verblijf in Spanje. Het was inmiddels alweer 9 jaar geleden dat we voor het laatst in Nerja geweest waren, zou het veranderd zijn?

We konden onze auto niet voor Hostel Lorca kwijt maar wel in één van de straatjes erachter. Bij het woordje Hostel denk ik vaak aan gedeelde badkamer of een simpele eenvoudige verblijfsplek, maar niks was minder waar, het hostel was gewoon een schattig kleinschallig hotelletje. Prima kamer, met eigen badkamer en een leuk gezamenlijk buitenplaatsje en vooral heel erg schoon, top gewoon.

Ga lekker paella eten aan het strand vertelde de aardige Nederlandse eigenaresse, er wordt een hele grote pan paella gemaakt en daar kun je een bordje van krijgen voor €7.50 en als je meer trek hebt haal je gewoon nog een bordje, gratis. Maar je moet er wel voor half 5 zijn want op=op.

Het was een minuut of 10 lopen, Burriana strand kende we nog niet, maar wat een gaaf plekje, er hing een gemoedelijk sfeertje bij chiringuito Ayo. Het weer maakte het vakantieplaatje compleet want in Nerja is het zeker 5 graden warmer dan bij ons vakantiehuis (in de winter).

De hele middag hebben we daar op dat fijne plekje gezeten, eten, drinken, van het zonnetje genieten en mensen kijken. Ze waren bepaald niet zuinig met het inschenken van de wijnglaasjes dus ik werd lekker rozig. In het Hostel hebben we toen even een tukkie gedaan. S’avonds liepen we even door het stadje, de populaire Spaanse winkel Ale-hop konden we natuurlijk niet overslaan, daarna liepen we door naar het bekendste plekje van Nerja, Balcon de Europa en op de terugweg belanden we in een gezellig kroegje voor nog een late tapa en een rode rioja. Het was leuk om weer even in Nerja te zijn.

De volgende dag gingen we ontbijten om de hoek, gewoon eenvoudig een broodje, een eitje met spek, een glas jus en koffie voor €4. Daarna reden we naar het mooiste dorpje van Andalusië, Frigiliana. Zo schattig al die straatjes met die mooie keitjes op de grond, die witte huisjes met die leuke bloempotjes, beslist een must see.

De mensen praten wel eens over de ene of de andere kant van Malaga. Nou geef mij beslist maar deze kant. Veel minder vol en veel authentieker, maar gelukkig is er in Spanje voor ieder wat wils. Als wij ooit ons grote vakantiehuis zouden verkopen zou ik het geen straf vinden hier in deze streek een schattig klein huisje terug te kopen.

Na ons bezoek aan dit leuke dorpje reden we nog even naar de kust, aan het strand van Rincon de la Victoria, waar echt alleen maar Spanjaarden lopen(en wij) plofte we neer bij Restaurante Atalaya en aten weer een bord paella. Deze was totaal anders klaar gemaakt maar zeker niet minder lekker. S’avonds laat kwamen we weer terug in ons eigen huis, we waren maar 1 nachtje weggeweest maar het voelde echt als een extra vakantie, heel leuk om te doen dit zo.

Gemiddeld gaan we zo’n 5x per jaar naar Spanje. Vaak zijn een feestje of een feestdag een aanleiding, mijn verjaardag, verjaardag Lesley en onze trouwdag zijn al een paar voorbeelden.

25 januari waren we 28 jaar getrouwd, een mooie aanleiding dus om even een weekje er op uit te gaan. Belangrijk vinden wij het om vooral veel van het leven te genieten, thuis op de bank kan ook heel gezellig zijn maar ons huis in Spanje is ook inmiddels een thuis geworden, het is alleen maar 3.5 uur verder (vliegen naar Malaga en de afstand van het vliegveld naar Hacienda la Suerte).

We gingen alleen een beetje beladen weg, mijn schoonzusjes waren langs geweest om samen een steentje uit te kiezen voor mijn schoonmoeder die een paar maanden ervoor is overleden, we hebben ook foto’s bekeken met elkaar, zoiets doet toch wel weer wat met je. Die avond kwam onze 10 jarige poes Yana ineens niet meer thuis en ze was nog nooit een nacht niet thuis geweest, we waren dus erg bezorgd, het was namelijk behoorlijk aan het vriezen. De dagen erna nog steeds geen teken van haar, we hadden inmiddels de hele buurt afgezocht. Gelukkig was onze ‘pleeg’zoon (zoon van mijn vriendin die een halfjaar bij ons woont) nog in ons huis om eventueel de deur voor haar open te doen. Onze eigen kids en mijn ouders zouden ook elke dag blijven zoeken, maar toch gingen we raar weg.

Toen we aankwamen in Malaga zijn we direct naar het oude vissersdorpje El Palo gereden (10 min van het vliegveld) om daar even aan het strand een drankje te doen en sardientjes te eten, wat was het weer heerlijk zeg, wat een verrassing. We waren wel eens vaker in januari geweest maar dit hadden we nog niet eerder mee gemaakt.

S’avonds zijn we niet op onze trouwdag buiten de deur wezen eten, wij wilden gewoon lekker thuis in ons Spaanse huis een klein hapje eten bij de openhaard en natuurlijk een lekker rood wijntje erbij drinken, heerlijk die ontspanning.

Op 26 januari kregen we bezoek van onze buren, nee niet onze Spaanse buurtjes maar onze Nederlandse. Rinus en Catrien zijn al 15 jaar onze buren en vanaf het begin af aan ook onze vrienden. Catrien die 26 januari jarig is viert regelmatig haar verjaardag zonder ons, omdat wij vaak erop uit gaan rond onze trouwdag (vorig jaar nog naar Boedapest), maar dit keer was het dus wel gelukt om het samen te vieren.

Hun oorspronkelijke plan was om naar Canada te gaan om een wintersport vakantie te houden maar vanwege blessures werd dat geannuleerd. Daardoor ontstond het plan om een paar dagen naar Sevilla te gaan en aangezien dat maar 110 minuten bij ons vandaan ligt kwamen ze een dagje bij ons op bezoek.

Ze waren al 4x eerder bij ons huis geweest maar weer keken ze hun ogen uit door de veranderingen. Het werd een onwijs gezellige dag, het weer was prima en we gingen even een drankje doen bij Hotel Rural Carlos Astorga, waar je bij elk drankje een gratis tapa krijgt.We zaten heerlijk in de zon, zo lekker eind januari, zo welkom. Daarna zijn we langs het Hotel van de koning gereden, in de winter is deze dicht maar wel zo leuk om even de omgeving te bekijken.

Daarna weer terug naar de Hacienda om te chillen en s’avonds gingen we binnen bij Pajaritos eten. Na het eten nog even een afzakkertje doen in onze casa bij het haardje en toen lekker ons mandje in. Na een vroeg ontbijtje gingen Rinus en Catrien naar het vliegveld om weer naar huis te gaan. Maar ze weten nu al, ze willen terug komen in het voorjaar, het was ze weer zo goed bevallen bij Hacienda la Suerte en dat snappen wij natuurlijk als geen ander.

Ze beloofden ons thuis goed naar Yana uit te kijken, inmiddels was ze al een week zoek.

Ik blog altijd achteraf dit omdat ik het moment zelf intens beleef en vaak geen tijd heb om aan het eind van de dag alles op te schrijven, maar het zit allemaal in mijn hoofd en het komt er vanzelf uit op een moment waarop ik het mezelf gun het te vertellen op papier, ik zeg ook altijd ik ben geen schrijfster maar ik ben een verteller.

De afgelopen periode is best wel druk geweest dus ik loop behoorlijk achter. Ik zal nu vertellen wat we de laatste dagen van het jaar nog meer beleefd hebben.

We waren zoals ik in mijn vorige blog al schreef in de kerstvakantie naar Spanje gegaan. We hadden een geweldige dag in Malaga beleefd. Toen we s’avonds thuis kwamen keek ik mijn mail door en zag ik dat mijn oudste neef Bob mij een bericht gestuurd had. Hij was deze maand ook in Spanje en hij schrijft net als ik altijd zijn belevenissen op papier, hij heeft dan wel geen blog maar hij deelt zijn verhaal via de mail met vrienden en familie, super leuk om te lezen allemaal. Maar enfin normaal ben ik niet in Spanje in deze periode van het jaar en hij wel elk jaar dus nu zou het er dan eindelijk van kunnen komen dat we elkaar in Spanje zouden kunnen ontmoeten. Ik stuurde hem direct een mail terug om hem uit te nodigen. Ik kreeg vrijwel direct een reactie terug dat hij 24 december langs zou komen.

Maar 23 december stond eerst nog een leuke activiteit gepland. We reden vroeg in de morgen naar Ardales om een wandeling te maken bij de Caminito del Rey. Les en ik hadden dat al een keertje gedaan en vonden het zo spectaculair dat we deze tocht van 8 km graag nog een keer wilden maken met Chey en Elvira. Het weer was geweldig, niet te warm niet te koud, ik had werkelijk geen idee dat het deze periode van het jaar zo heerlijk zou zijn hier. Januari is een stuk kouder weet ik uit ervaring. Na de wandeling werden we weer terug gebracht met de bus en gingen lunchen bij restaurant Mirador met uitzicht op de prachtige meren van Ardales.

Nadat we in een uurtje weer naar huis reden hebben we nog even met de beentjes omhoog gezeten maar niet voor lang want we hadden nog een heel speciaal etentje op het programma staan. Uit vele hoeken had ik al eens gehoord dat er een geweldig restaurant verscholen lag in het hart van Andalusië tussen de vele olijfboomgaarden. Restaurant Casa Piolas in Algarinejo. We kwamen om 8 uur en gingen weg om half 1 en werden verwent met een 13 gangen menu, werkelijk sterren kwaliteit en dat voor slechts €50 pp. Wat een goede aanrader was dat zeg, bij het weg gaan werden we door de chefkok gekust.

24 december kwamen mijn neef Bob en Jolanda op visite, leuk om hen ook ons huis te laten zien. Zij zitten elk jaar in Torrox en willen daar tzt ook een huis gaan kopen. Zo grappig dat mijn neef ook Spanje gek is, zal dat een familie trekje zijn? Het was zo gezellig dat we nadat we de hele middag buiten gezeten te hebben ook s’avonds met elkaar kerstavond gingen vieren in onze gezellige keuken. Volgend jaar gaan we als wij weer met kerst naar ons huis gaan ook zeker hun ideale plekje in Spanje eens bewonderen.

25 december kerst in Spanje, Lesley wilde graag voor ons een lekker menuutje maken en vond dat hij niet met een simpel 3 gangen menu voor de dag kon komen dus het werd een speciaal 6 gangen menu. De tafel was mooi gedekt en we hebben erg genoten met elkaar.

26 december vlogen we weer terug naar Nederland om ook kerst te vieren met onze zoon en zijn vriendin en mijn ouders. Mijn moeder had zich behoorlijk uitgesloofd in de keuken. Dus ook deze dag werd zeer geslaagd.

Tussendoor elke dag gewerkt en oud en nieuw vierden we bij onze zoon met een gezellig familieavondje.

Het jaar 2016 werd goed afgesloten met allemaal mooie en bijzondere maar helaas ook verdrietige momenten. Maar we proberen alle mooie herinneringen vast te houden en van 2017 een gelukkig jaar te gaan maken. Salud voor iedereen!

Op 18 december vertrokken mijn man Lesley met zijn zus Elvira naar Spanje. Elvira had ons huis nog niet eerder bezocht dus ze keek haar ogen uit. Het is toch altijd anders op foto’s dan in het echt. Ze gingen lekker lunchen bij de prachtig blauwe meren van Iznajar waar het restaurant helemaal nokvol zat met Spanjaarden. Crisis of niet er moet gegeten worden met de hele familie op zondag. De volgende dag gingen ze naar Granada om het Alhambra te bezoeken. De dag erna naar Cordoba, prachtige steden en geweldig om deze in dit jaargetijde te bezoeken, de volgende keer komt Sevilla misschien wel aan de beurt en dan heeft zij ook de beroemde koningssteden allemaal bezocht. Maar nu stond Malaga stad op de planning want op 21 december haalden ze Cheyenne en mij op van de luchthaven.

We reden direct door naar de Corte Ingles waar we de auto parkeerden en toen gingen we op het prachtige dakterras een tapa eten. Daarna huurden we stadsfietsen en deed ik mijn vertrouwde fiets toertje waar alle highlights aanbod kwamen. Lunchen deden we op het strand. Het weer was waanzinnig mooi, dit hadden wij niet verwacht en dat was echt een cadeautje. Na de lunch de fietsen teruggebracht en toen hebben we de kathedraal bezocht van binnen. Nog even een dakterrasje meegepakt van het AC Hotel en toen het donker werd, ruim 2 uur later dan in Nederland, zijn we de feestverlichting op Calle Larios gaan bekijken. Overweldigend mooi was dat zeg, je ziet nergens kerstbomen van dennennaalden maar wel kerstbomen van enkel en alleen lampjes. In de zomer is de winkelstraat met doeken overdekt en nu met een lampenboog, echt zo mooi, ik ben blij dat ik dat gezien heb.

Laat op de avond hebben we nog lekker bij onze stamkroeg Manolo gegeten, onze kerstvakantie is begonnen.

Najaar in Spanje is onvoorstelbaar, het kan behoorlijk zonnig zijn maar het kan ook net zo herfstachtig zijn als hier in Nederland. Wanneer het flink regent kan het water zijn weg niet vinden in de gort droge aarde, want tussen mei en september valt er namelijk vrijwel geen druppel, daardoor kan het water wel tot een halve meter hoog blijven staan met alle gevolgen van dien. Gelukkig zijn wij dit jaar de dans ontsprongen maar in Malaga Stad was het een chaos vorige week.

De blaadjes van de druivenstruiken en de blauwe regen vallen eraf in dit jaargetijde, gelukkig blijven de steeneiken, de olijven en de coniferen mooi groen, zodat het er niet geheel kaal uit ziet. Het landschap is nog steeds prachtig. Het najaar is de ideale periode om te snoeien en nieuwe boompjes te planten, mijn moeder en vader zijn er maar druk mee en mijn vader heeft een heel nieuw watersproeisysteem aangelegd, alvast voor de hete zomer periode omdat dan veel nieuwe plantjes het niet redden zonder water.

Het zwembad wordt weer afgedekt daar kan in deze periode echt niet in gezwommen worden ondanks dat het soms wel over de 20 graden is overdag. Veel mensen denken dat het in Spanje altijd warm is maar als de zon ondergaat is het gewoon frisjes en bedenk eens als je in Nederland de kachel uit hebt staan een paar dagen hoe koud het kan zijn, nu dat is in Spanje ook zo, in een oude Spaanse boerderij heb je namelijk geen centrale verwarming die in no time je hele huis opwarmt. Nee daar moet je het doen met gaskacheltjes, een palletkachel en een openhaard. Maar desondanks is het een heerlijke periode om in Spanje te verblijven, fantastisch om de prachtige steden te bezoeken, Malaga, Sevilla, Granada en Cordoba, het is niet druk en zo heb je de tijd om alles op je gemakje te bekijken. Nog steeds kun je regelmatig nog overdag buiten lunchen, maar s’avonds moet je lekker naar binnen met de haard aan.

Zelf gaan we ook graag deze periode naar Spanje, het is een andere beleving omdat je meer binnen zit. Ons huis is zo knus en gezellig dat we ons er heel comfortabel voelen. Mijn ouders zijn er nu 2 weken en daarna gaan wij.

Het zal een bijzondere kerst worden, want mijn schoonmoeder is onlangs overleden en normaal was ze altijd 1 dag bij ons, dus het gemis zal groot zijn.

Eerst gaat Lesley een paar dagen met zijn jongste zus Elvira erop uit naar het Alhambra bijvoorbeeld en daarna komen Cheyenne en ik en gaan we er met elkaar een bijzondere tijd van maken. Heb er zin in!

Onze laatste dag alweer in Denemarken van deze trip, time flies when you’re having fun. Het was zo ontzettend leuk te zien hoe ze in Denemarken wonen en om te horen hoe ze het ervaren. Het is toch best wel een stap, een geheel ander leven ineens, zo van een loonwerker naar een ondernemer van een prachtige bed and breakfast in Varde.

Ik was ook zo blij te merken dat de kindertjes het zo goed doen alle drie. Mart die is helemaal in zijn element, de tractor/maaimachine is zijn lust en zijn leven, toen ik vroeg: Mart, hoe ga je straks je nieuwe zolderkamer inrichten vertelde hij dat hij allemaal tractor posters op zijn muur wil hebben. Hij heeft zelfs al een baantje bij een boer als kleine hulp.

De meisjes konden al een aardig woordje Deens, zo knap hoe snel ze dit oppakken. Ramon en Esther zijn druk bezig met taallessen om het Deens zich snel eigen te maken en ze hebben ook al diverse vriendschappen gesloten. Ze hebben in een korte tijd hun draai best al gevonden en dat is goed om te zien.

Volgend jaar zullen ze het best heel druk gaan krijgen met hun eigen bedrijf. Ze zitten lekker dichtbij legoland en ook dichtbij de kust dus dat zal vele vakantiegangers aantrekken.

Voordat wij op het vliegtuig stapte zijn we nog naar het oudste stadje van Scandinavië geweest: Ribe, een schattig 17 eeuws vikingstadje en leuk om even doorheen te wandelen.

We reden terug naar Dragor waar ook de luchthaven vlakbij is en daar hebben we tot slot in een bistro een heerlijke biefstuk gegeten.

Denemarken lijkt veel op Nederland maar er zijn mij toch wel een aantal dingen opgevallen:
Het land is groter maar heeft minder inwoners.
Er zijn veel Nederlanders boerenbedrijven begonnen.
Het is voor ons vrij duur om uiteten te gaan of een drankje te drinken.
De Denen zelf hebben dat niet in de gaten omdat de lonen hoger liggen.

En typisch Deens lunchgerecht is een smorenbrod belegt met vis of vlees en je ziet veel snack worstententjes in dorpjes of steden.
Een pot koffie op tafel en iedereen schenkt zelf in.
De Denen zijn minder gehaast en zijn erg relaxt alhoewel ze meer opzichzelf zijn en best wel houden van regeltjes.
Ze geven elkaar een hug als ze elkaar zien, geen 3 zoenen zoals wij.
Het is er vroeg donker.
De mensen zijn erg gelukkig en tevreden hier.

Nu dat laatste gun ik mijn broer met zijn gezinnetje ook en met dat gezegd te hebben sluit ik hierbij ons weekendje Denemarken af.

Oh ja, wil je ook een keertje bij hun logeren, dan vind je hier hun website:
http://www.stilbjerg-bedandbreakfast.com

Na een heerlijke nachtrust, ben ik mee gegaan naar de supermarkt om verse broodjes te halen zo’n 4 km bij de B&B vandaan. Onderweg moesten we nog even flink iemand aanmoedigen, sportieve Jairo was vroeg uit de veren om lekker te trimmen in de Deense ochtendgloren. We gingen zelf eieren rapen bij de kippetjes, helaas ontsnapte er eentje en aangezien er een buiten verbod heerst op het moment moesten we alles in het werk stellen om de deugniet te pakken te krijgen. Met z’n vijfjes gingen we achter de kip aan, maar hij was ons telkens te slim af, wat hebben we gelachen, maar uiteindelijk was het Cheyenne die hem in zijn hok wist te jagen.

Daarna lekker ontbijten en na het uitgebreide ontbijt, met zelfgemaakte frambozen jam hebben we appels geplukt, omdat Jairo met de auto is konden we allemaal een kistje mee naar Nederland nemen om daar appeltaart en appelmoes te maken van de Deense Vinkies appels. Mmmhh lekker.

Het was heerlijk weer, wel koud maar de zon scheen uitbundig, we reden in een half uurtje naar het Henne strand. Een leuk gemoedelijk kustplaatsje, die je zo doet denken aan bv Callantsoog strand in Nederland ofzo. Alleen met één groot verschil, het zand in Denemarken is veel witter.

We zagen twee doelen staan en de teams werden gelijk door de kids ingedeeld, we moesten er allemaal aan geloven, we gingen een potje voetbal spelen. Het was heerlijk, ontspannen en inspanning tegelijk. De eindstand was gelijk, gelukkig geen treurige gezichtjes van de fanatieke Vinkies en Seurtjes, die toch allemaal wel een win mentaliteit hebben.

Daarna zijn we het kustdorpje nog even ingelopen en hebben Cheyenne en ik warme echte Deense sokken gekocht.

Onze maagjes knorden en we reden toen naar pannenkoek restaurant Kvie So waar ook mijn broer wel eens werkt. We waren aangenaam verrast betreft de locatie, wat een mooie plek zeg aan een geweldig meer. Voor de kids een heerlijk plek om te spelen.

Natuurlijk namen we bijna allemaal een andere pannenkoek maar geen probleem hoor voor de kok in no time stonden de pannenkoeken op tafel.

Na ons maagje vol gegeten te hebben reden we terug naar B&B Stilbjerg

Om 4 uur wordt het al donker in Denemarken. De zitkuil werd blad vrijgemaakt en het hout werd in het midden neergelegd en het vuurtje werd aangestoken. Het was onder nul, maar met een gløgg en thee met marshmallows erbij hadden we dat helemaal niet in de gaten. De sterren schenen volop en met de spannende verhalen erbij was dit wederom een topavond.