We doen ons ontbijt 2x per week buiten de deur vertelde ze bij B&B Little Dolce, we vinden het leuk als jullie de Italiaanse ervaring van het lekker buiten de deur ontbijten ervaren, net zoals de Italianen zelf graag doen. Omdat we om half 12 al een vlucht hadden, werd het een vroeg ontbijtje. Hoe levendig de stad gisteravond was hoe uitgestorven het nu was in de steegjes en straatjes.

In 10 minuten liepen we naar het aangewezen ontbijt restaurant, onderweg nog wat mooie kiekjes gemaakt.

Bij Doppiozero waren ze nog aan het opstarten, we zagen ze immers de avond ervoor nog laat aan het werk, dus dat zal niet meevallen.

De Italianen ontbijten graag buiten de deur maar wel karig, alleen een kopje koffie en een cornetto (croissant) of iets anders zoets zoals de pasticciotti. Wij kregen er nog wel een glaasje sap bij. Voor ons was dat voor nu voldoende na dit eet weekend maar normaal eten we wel wat meer bij het ontbijt en ook wat gezonder.

We deden de uitcheck en bedankte Joëlle en Fabienne (die hier tijdelijk voor 5 maanden werkte) voor hun gastvrijheid, deze B&B is zeker een aanrader, ruime nette kamers en op een toplocatie.

Thanks Chey voor deze geweldige trip in de hak van Italië maar nu ben ik wel nieuwsgierig geworden naar meer van dit land. Mijn ouders zijn al jaren fan en wilden er zelfs een aantal jaar geleden een huis kopen. Zij waren verliefd geworden op Toscane, maar die stap hebben ze nooit durven nemen. Grappig dat beide kinderen wel een buitenland avontuur zijn aangegaan maar beide in een ander land. Ons hebben ze nooit meegenomen naar Toscane anders hadden we daar misschien ook iets ondernomen, wie zal het zeggen.

Wij hebben wel de stap gezet om een tweede huis te kopen in Spanje en sinds 2012 zijn we eigenaar van Hacienda La Suerte. Wij verhuren ons huis slechts een paar weken in de zomer maanden. Mijn broer is echt geëmigreerd in 2016 naar Denemarken en is daar B&B Stilbjerg begonnen.

Ik denk wel dat mijn volgende Italië avontuur maar naar Toscane moet gaan en ontdekken waarom mijn ouders hier zo weg van waren. Puglia is zo goed bevallen dat het naar meer smaakt. Arrivederci Italia

Alweer onze laatste avond, wat hebben we veel gedaan in slechts een paar dagen en wat heeft Puglia ons hart veroverd. We hebben een huis in Zuid Spanje en daarom gaan we daar natuurlijk vaak heen, Andalusië is geweldig, maar hier in Puglia wil ik zeker een keer terug komen, al is het alleen maar voor de stad Lecce, het is een betoverde stad.

De sfeer is geweldig, zeer gemoedelijk en we voelden ons ook heel veilig hier, dat is wel zo belangrijk voor een moeder dochter uitje.

We hadden zin in een gezellige laatste avond met lekker eten. We liepen eerst nog even door de pittoreske straatjes op zoek naar een leuke plek om een aperitivo te drinken. We kwamen langs het prachtige open plein Piazza Sant’Oronzo daar ligt een Romeins amfitheater dat per toeval is ontdekt aan het begin van de 20e eeuw bij bouwwerkzaamheden. Het ziet er indrukwekkend uit.

Iets verder was een leuk straatje om wat te drinken, voorlopig onze laatste Aperol Spritz.

Daarna liepen we naar het restaurant wat Little Dolce had aangeraden en ook voor ons gereserveerd had.

La Bocca Bistrot Eat & More.

Bij dit restaurant serveren ze een pasta gerecht klaar gemaakt vanuit een kaaswiel, een gerecht dat vers aan tafel wordt gemaakt. Natuurlijk wilden we dat wel eens uit proberen, bereid op een echte Italiaanse manier. Het stond op de kaart als Tagliolino Cacio e Pepe.

Ik was bang dat het te kazig zou zijn dus ik bestelde Ravioli di Pappa al pomodoro, Formaggio erborinato e Caviale al Tartufo en we besloten de gerechten te delen, beide waren werkelijk verrukkelijk. Als afsluiter van de avond haalden we nog een ijsje bij de bekende ijssalon Tentazioni.

Toen we terug naar de B&B liepen voor onze laatste nacht, kwamen we toevallig langs het restaurantje waar morgen het ontbijt wordt geserveerd, dat ziet er leuk uit. Tot morgen, Buona notte.

We trokken een half uurtje verder het zuiden in naar het kust plaatsje Castro, de parel van de Salento streek. Het landschap onderweg is vrij vlak, je ziet hier geen trulli dakjes meer maar tussen de wijngaarden, olijfgaarden, vijgen en granaatappelbomen liggen vele Fattoria’s of Masseria’s dat zijn oude boerenforten met grote binnen plaatsen en een hoge muur eromheen. In Spanje heten die boerderijen Cortijo, Finca of Hacienda.

In deze Salento streek vind je vele wijngaarden, op zeker 100.000 hectare staan de druivenranken te pronken, meestal wordt er rode wijn (70%) van gemaakt, de bekendste druivenrassen zijn Negroamaro en Primitivo.

Er staan ook zeker 60 miljoen olijfbomen in Puglia, wist je dat 40% van de Italiaanse olijfolie uit deze streek komt.

We kwamen aan in Castro Marina, dat is niet alleen een badplaats die bekroond is met een blauwe vlag maar het is ook een vissersdorp. De kustlijn wordt bepaald door kliffen, inhammen en mooie baaien.

Je kan in Castro ervaren hoe het smaakt om een visje te eten dat net gevangen is. Nou en dat deden de Italianen volop dit weekend want wat was het druk zeg, geen parkeerplaats te vinden, overval auto’s langs de weg en na een paar rondjes gereden te hebben hadden we de auto maar 2,5 kilometer verder tussen de bosjes geparkeerd, aan het begin van dit dorpje. Het was nog steeds bloedheet en het viel niet mee die heuvelachtige weggetjes naar het strand te lopen. Maar toen we aankwamen bij een restaurant met de naam View waren we aangenaam verrast.

Wat een view hier zeg, restaurant naam perfect gekozen.

We hebben gehoord dat de Italianen hun strandkeuze laten afhangen van de wind, komt deze uit het westen dan kiezen ze de Adriatische kust en komt hij uit het oosten of noorden dan kiezen ze voor de ionische kust. Dat kan dus ook de reden van de drukte zijn, de wind stond goed voor deze kant.

Ondanks we wat laat waren voor de lunch lukte het ons gelukkig wel om nog een tafeltje te krijgen.

Tot onze verbazing konden we hier ook sushi eten en laat dat nu echt aan ons besteed zijn. We zagen dat het vers gemaakt werd. Het smaakte top.

Als toetje een tiramisu, ook huis gemaakt, ja dat moet je natuurlijk ook proeven als je in Italië bent.

Wat een super plek, echt voor herhaling vatbaar. Maar dat wordt helaas niet deze vakantie, daar hebben we geen tijd meer voor.

We gingen als laatste weg en kwamen erachter dat je hier gratis kan parkeren als je hier een gast bent, hadden we dat maar geweten, nu moesten we nog een stuk terug lopen naar de auto en het was nog steeds hot, hot!

Op slechts 10 minuten met de auto van Otranto bevind je je in een prachtig natuurgebied.

Om te parkeren moet je €5 betalen, daar slaan ze een beetje een slaatje uit, want je bent er maar even, je kan ook eventueel doorlopen naar het strand maar de meeste mensen komen hier om het meest kleurrijke plekje in de natuur te zien van Puglia.

De grond bij Cava di Bauxite is fel terracotta van kleur en het water heeft een variatie in kleuren afhankelijk van welke plek je staat. Het water is licht blauw, groen of blauwgroen en het heeft een prachtige gloed.

Het is van oorsprong een oude mijn, in de jaren 40 tot 70 is het actief gebruikt om bauxiet te winnen. Je kan het meer rond wandelen in 20 minuten maar voor ons was dat vandaag echt te warm.

Er leven hier verschillende dieren en er staan diverse bomen en struiken. Er stonden ook weer overal cactusvijgen. Ik ga de volgende keer als ik in Spanje ben op zoek naar een stekje want ik wil deze plant beslist nu in onze tuin hebben, ik vind hem prachtig en het schijnt ook nog eens eetbaar te zijn. De vruchten daar kun je jam van maken en de bladeren zijn als groente te eten, ze smaken zoet zuur en er zitten heel veel goede voedingstoffen in oa calcium, ijzer, magnesium en vitamine C. Er wordt ook wel gezegd dat ze goed zijn tegen maagzweren en dat ze veel antioxidanten bevatten en ook nog eens goed voor de lijn zijn. Nou dat laatste klinkt mij natuurlijk helemaal goed in de oren. In Mexico worden ze veel gebruikt in gerechten dus Chey zit goed over een paar weken als ze weer naar haar vriendje gaat.

Het ontbijt was op het dakterras, daar vanaf kijk je uit over de daken van de stad.

Er stond een grote lange tafel waar alle gasten van de 4 kamers samen komen om te ontbijten. Naast ons sliep er in de B&B nog een jong stel van mid 20 en ouders met 2 volwassen kinderen. Bij het goed verzorgde ontbijt kregen we oa een zalige Italiaanse dulce, een pasticciotti, dat is een ovaal mini zanddeegtaartje gevuld met banketbakkers room. Verrukkelijk!

We zaten gezellig te kletsen met de mede gasten, we spraken allemaal de zelfde taal, de meeste gasten die hier komen zijn ook Nederlands. Het ziet er gezellig uit op het dakterras, er staan vele grote groene flessen dat zijn Damigiane, ooit werden die gebruikt om wijn, water of olijfolie mee te vervoeren of te bewaren. Er werden vaak gevlochten manden omheen gedaan ter bescherming. Tegenwoordig worden ze als decoratie gebruikt, super leuk vind ik ze.

Na het ontbijt reden we naar Otranto, dat is een klein dorpje aan de zuidkust van de regio Puglia. Het kasteel ligt bij de entree van het historische deel van het dorp.

De versie van dit imposante kasteel die je nu ziet, is gebouwd op de restanten van oudere forten. Daarnaast is er een haventje met mooie plezier jachten. Eigenlijk ligt het dorpje hemelsbreed niet zo ver weg van Albanië namelijk 160 km en Corfu (Griekenland )135 km.

Achter de hoge stadswal vind je een stukje beton waar mensen op zonnen.

Er is ook een klein strandje en natuurlijk wilde mijn dochter even een duik nemen in de Adriatische zee.

Ik had niet eens mijn badpak bij me, niet aan gedacht, maar gelukkig was er door de hoge muur een stukje schaduw zo kon ik dus lekker zitten in het zand terwijl Chey een duik nam.

Naast nog wat historische panden met Romeinse invloeden waren er ook veel winkeltjes met wat spulletjes voor het strand en souvenirs.

Er waren ook veel boetiekjes waar ze leuke zomerse jurken verkochten. Toen ik er 1 zag in een kindermaatje kon ik het natuurlijk niet laten er 1 te kopen voor Fallon, ze moet nog even een jaartje wachten om hem aan te kunnen maar dan kan ze ook als een beachgirl flaneren.