Onze vrienden Rinus en Catrien hebben een rot tijd achter de rug en omdat ze altijd klaar staan voor ons hebben we ze de sleutel van ons huis gegeven, ga jullie gedachte maar even verzetten en geniet van het prachtige Andalusië zeiden wij tegen hun. Ze zijn hiermee onze eerste gasten die op de Hacienda verblijven zonder iemand van ons gezin.

Samen met mijn vader ben ik bezig met het ontwikkelen van een website voor onze Spaanse vakantievilla en ik had al een pagina gemaakt met allemaal leuke belevenissen die je kunt hebben in onze omgeving, als ik dit dat zo lees krijg ik er al helemaal zin in zei Catrien. Nou ik ben benieuwd wat ze er van vinden, Rinus kent de omgeving natuurlijk wel omdat hij een paar weken met Lesley in ons huis geklust heeft maar toen hebben de mannen zo hard gewerkt dat ze amper tijd hadden om de omgeving te verkennen.

Je zit op het meetingpoint van de 3 provincies Granada, Malaga en Cordoba vertelde ik hen, je zit in het hart van de regio, je kan overal naar toe. Ga beslist naar de koningssteden Granada, Cordoba en Sevilla en je krijgt geen spijt van je bezoek.

Overal waar je om je heen kijkt in ons gebied vind je olijfbomen maar ga je iets verder weg dan zie je het landschap veranderen, maar alles heeft zijn eigen charme.

Wij zijn helemaal weg van Andalusië dus ik ben heel benieuwd wat onze vrienden ervan zullen vinden, zij zijn wel wat gewent, ze hebben grote reizen gemaakt van New Zeeland, Australië, Zuid Afrika tot het Europese Oostenrijk waar ze erg weg van zijn.

Spanje hebben ze nog nooit ontdekt, het is wel anders dan ze tot nu toe gezien hebben maar in onze ogen heeft Andalusië het helemaal, met de eenvoud van haar prachtige witte dorpjes, fascinerende culturele steden en schitterende natuur.

Als je er eenmaal geweest bent omarm je het en hou je ervan! Tenminste dat vinden wij.

We wonen in de campo, gelukkig zijn we wel aangesloten op het elektriciteits net, we hebben zelfs een hele grote paal in onze tuin staan.

Maar toch wil dat niet zeggen dat we altijd erop kunnen vertrouwen dat we stroom hebben.

Afgelopen dagen bleken we dat dus niet te hebben, best lastig als je er verblijft op dat moment maar minstens zo vervelend als je gewoon in Nederland zit, vanuit hier is het wat moeilijker te regelen.

Wat kan er aan de hand zijn, hebben ze de elektra afgesloten omdat de rekening niet op tijd betaald is? Nee dat kan niet, het gaat immers allemaal automatisch, toch maar even checken bij de Spaanse bank of het wel gexefncasseerd is, ja hoor, dus dat is het probleem niet, dan maar even zoeken tussen onze papieren naar een telefoonnummer van de energieleverancier Endesa, maarja wat zeggen ze allemaal op dat Spaanse bandje, niet te verstaan voor ons, uiteindelijk maar even met onze advocaat gebeld.

Del Prado is echt top want ze beloofde de volgende dag te bellen voor ons.

Er was inderdaad een stroomstoring geweest, er werd een mannetje langs gestuurd en deze constateerde dat de meters gewoon weer lopen.

Gelukkig maar, maar wel is onze vriezer helemaal ontdooid en het zwembad water was al weer aardig vies geworden in die paar dagen zonder stroom, de pomp werkte immers niet. Onze vriend gaat vanmiddag weer langs het huis om te kijken of binnen alles het weer gewoon doet, wat een gedoe allemaal.

Maarja een claim indienen is een lange procedure, dus dat gaan we niet doen, maar het kost altijd weer geld want iedereen is toch voor je bezig.

Toch maar even uitzoeken of we de zonnepanelen weer aan de praat kunnen krijgen om er een noodstroomaggregaat op aan te sluiten zodat we als er iets uitvalt toch altijd stroom hebben.

En zo blijven we bezig.

Vanochtend had ik een meeting bij een woonwinkel hier vlakbij mijn huis, met een man die ik in Spanje ontmoet heb, een apart verhaal.

Het was in april en ik had s’ochtends om 9 uur zojuist mijn ouders afgezet bij de luchthaven, ik wilde nog wat kussens kopen voor mijn tuinstoelen, het winkel gedeelte van de Ikea was nog niet open maar het restaurant wel. Met mijn Ikea family card kon ik een heerlijke verse sumo de naranja kopen voor slechts x801, tevens voor dat zelfde bedrag een heerlijk pisoletje met tomatenpulp.

Toen ik bij de kassa stond hoorde ik Nederlands achter mij praten, heerlijk hé zo’n goedkoop Ikea ontbijtje grapte ik en de mannen beaamde dat.

Ik zat heerlijk te peuzelen toen 1 van de mannen naar mij toe kwam, hij vertelde dat ze niet zomaar bij de Ikea waren maar dat ze er voor zaken waren, hij gaf mij zijn kaartje, mocht je ooit een vrachtje van Nederland naar Spanje willen hebben dan zorg ik daar voor zei hij.

By de way mijn naam is Willem. Okee zei ik, wie weet maak ik daar nog wel eens gebruik van.

En zo geschiedde het vanochtend dat ik een date had met Willem op de meubelboulevard.

Samen met zijn broer kwam hij met een Spaanse auto met een aanhanger erachter aanrijden, banken hebben ze zeker niet in Spanje hé zei hij lachend. Televisies zeker ook niet zei hij erachteraan, want hij had ook nog een date met iemand die een tv wilde meegeven in zijn laadbakkie.

Ik schaamde me wel een beetje, natuurlijk hebben ze banken in Spanje maar ik vind deze zo mooi, en deze hebben ze echt niet in Spanje, nee hoor zei hij vrolijk maar goed ook want dit is mijn werk. Maar kom maar eens met me lunchen in Spanje zei de zeker 60 jarige flirt dan laat ik je alle mooie meubel winkels zien aan de kust.

Mijn bank stond helemaal in 2 delen ingepakt klaar, ach Wim ik heb eigenlijk ook nog een tuinbankje en deze zit in een platte doos, die mag ik toch wel boven op de bank leggen, zodat deze ook mee kan naar Spanje, zei ik met een zoet stemmetje. Nou eigenlijk reken ik daar meer voor zei hij, maar vooruit.

Kijk, toch is het soms erg handig dat je een vrouw bent, gewoon je charmes in de strijd gooien!

Willem doet dit werk al 13 jaar, hij tankt 5x onderweg, slaapt onderweg af en toe een uurtje in de auto of boven op zijn dak. Ik laat mijn waar echt niet alleen hoor zei hij met een plat Zuid Hollands accent, ik ga op vrijdag weg en ben zondag vroeg in de morgen bij jullie stekkie.

Wat is het toch fijn dat we een super goede vriend daar hebben wonen die voor ons de spulletjes in ontvangst wil nemen, want wij komen zelf pas eind september weer en ik verheug me nu al om op mijn mooie Nederlandse bank te zitten/liggen in mijn Spaanse casa.

We wilden een huis met een lap grond eromheen en we kregen een huis met een lap grond eromheen.

Maar liefst 20.000 m2 eigen grond hebben we. Op deze grond staan ongeveer 50 olijfbomen en minstens zoveel beschermde bomen oa de steen eik. Verder staan er diverse aangeplante bomen. Helaas groeit er tussen al het grote groen veel onkruid, we hebben besloten dat we uiteraard niet alles gecultiveerd kunnen houden, daarom laten we achter ons huis de natuur zijn gang gaan. Voor de olijfbomen willen we een lokaal mannetje inhuren die voor het onderhouden ervan de opbrengst zelf mag houden, maar voor de zijkant en voorkant van ons huis moeten we zelf gaan zorgen.

Een mega klus kan ik je wel vertellen, beetje bij beetje zullen we een stukje tuin moeten gaan aanpakken.

In het voorjaar is alles groen en in de zomer is alles dor, dat is het ideale moment om alles weg te halen, Rinus is daar druk mee bezig geweest (respect hoor in die bloed hitte), maar wat doe je dan met het tuinafval, die gooi je allemaal op een hoop.

Ook hebben we een mannetje met een karretje in onze tuin gehad en hij gooide ook alles op een hoop.

Jullie kunnen het gaan verbranden in oktober vertelde hij, alleen deze onkruidhoop wordt steeds groter en mijn angst daarmee ook, verbranden?? Doodeng, het schijnt normaal te zijn op het platteland dat boeren tussen oktober en mei hun tuinafval in de fik steken, maar voor een leek zoals ik, is het een hele happing, ik moet er niet aan denken, er kan van alles mis gaan. Zeker als ik alle verhalen over de enorme bosbrand lees die slechts een paar dagen geleden zo’n 80km bij ons huis vandaan laaide.

Wat verschrikkelijk wat daar gebeurd is, waarschijnlijk ontstaan door een kampvuurtje wat niet goed gedoofd is.

Natuurlijk is het nu hoogseizoen en alles is gortdroog, in het najaar zal het vast minder droog zijn, maar eerlijk gezegd moet ik er niet aan denken en daar is vast nog niet het laatste woord over gesproken, over hoe we dit zullen gaan aanpakken.

Ontzettend veel mensen die ik spreek zijn ooit wel eens in hun leven naar Spanje geweest en vrijwel iedereen heeft de charme van het Spaanse leven daardoor wel eens ervaren en hebben bewondering voor de manier van leven van de Spanjaarden.

Dat heeft allemaal te maken met het ritme, het kost je een paar dagen om te acclimatiseren maar daarna zit je ook echt in de manana cultuur, je laat het gejaagde leven van thuis helemaal los.

Je geniet van de rust, de zon en het lekkere eten, niks moet alles mag.

Veel mensen kiezen voor de kust maar wij hebben gekozen voor de puurheid van het binnenland.

Aan de kust is het gezellig, je vindt er vele winkeltjes en restaurantjes maar ook is het er druk met toeristen die op het strand willen liggen en je vindt er veel hoogbouw.

Al ga je maar een half uurtje het binnenland in en je komt een heel ander Spanje tegen, weinig toeristen, minder winkeltjes maar wel een wonderschone natuur en toch eigenlijk ook best wel wat restaurantjes met heerlijke streekgerechten voor een prikkie.

Ik vind het heerlijk die rust en ik geniet van het uitzicht maar natuurlijk vind ik het ook leuk om zo nu en dan een dagje de drukte op te zoeken. Het is de afwisseling die het zo leuk maakt.

Ik was dan ook erg benieuwd hoe 2 jonge dames van nog net geen 20 hun vakantie zouden beleven in ons Spaanse huis.

We hebben genoten mam, zei onze dochter, we begonnen heerlijk een paar dagen aan het zwembad, kookte zelf of we hebben gebarbecued en gingen af en toe uit eten bij een lokaal barretje, we zijn naar de feria in Malaga geweest, hebben een dagje gewinkeld in het centrum van Malaga, zijn wezen stappen in Malaga, we hebben gezont en gezwommen op het strandje bij de meren van Iznajar, we zijn naar Marbella geweest, een dagje strand in Torremolinos. en we kregen bezoek van jullie vrienden Nic en Jerry, wat super gezellig was en we hebben zelfs nog een dagje geklust, de keukenkastjes geschuurd en achter de haard is het nu ook geverfd.De bijna 3 weken zijn omgevlogen voor de dames en ze hebben beslist geen spijt gehad om hun vakantie te vieren op het platteland van de provincie Malaga en dat vind ik nu echt leuk om te horen.

Ons huis is dus geschikt voor jong en oud!

Vanavond voor de tweede keer de film Under the Tuscan Sun gekeken, wat een fantastische film is dat, Italië is ook een prachtig land en je vind er ook ontzettende mooie gemoedelijke plekjes maar ik ben toch echt super blij met mijn plekje onder de Spaanse zon.

Warm is het in augustus wel, de temperatuur meter haalt makkelijk de 35 graden maar na bloed zweet en tranen hebben we een prachtig zwembad gekregen en als we zin hebben om ergens anders te zwemmen zijn we in 10 minuten bij het lekkere strandje van de meren van Iznajar, ook heerlijk rustig en gemoedelijk en als we de drukte willen rijden we in 45 min naar de kust.

Het is ook nooit saai, een huis hebben in Andalusië, er gebeurd altijd wel wat, wie weet schrijf ik er ook ooit nog eens een film scenario over.

We hebben nu 5 maanden geleden dit huis gekocht en er zijn al heel veel dingen de revue gepasseerd maar het avontuur op het Spaanse platteland blijft doorgaan.

Onze dochter zit nog steeds in Spanje en vandaag heeft ze weer een paar aannemers over de vloer gehad, we hadden natuurlijk onlangs een beestje ontdekt, in de balken op een slaapkamertje boven, deze nare beestjes knagen vrolijk verder en hier moet natuurlijk een oplossing voor komen, voordat de balken helemaal opgevreten zijn.

Bij 2 verdelgings- bedrijfjes hadden we een offerte laten maken, ik schrok me rot toen ik de offertes kreeg, x801000 excl voor een kamertje van 4×4, niet te geloven, en een echte wegblijf garantie kunnen ze niet eens geven.

Daarom hebben we vandaag maar een offerte laten maken om te kijken hoe duur het is om de balken te vervangen, ben reuze benieuwd.

De timmerman komt binnenkort de nieuwe houten deuren plaatsen maar we maken alweer plannen voor het volgende wat er moet gebeuren.

Soms komen er gewoon mannetjes ons land oprijden om te vragen of we hout willen kopen, of er zijn konijnen jagers die niet de moeite willen nemen om om te lopen maar gewoon via ons land de heuvel oplopen, of er komt weer eens iemand langs om ons iets aan te smeren waarvan we geen flauw idee hebben wat hij bedoelt s avonds om 9 uur. Hupakee als het aan mij ligt snel een hek erom met groot PRIVADO erop. Misschien is dat toch wel een beetje te Hollands maar ik voel me dan wel wat prettiger en veiliger.

Zo blijven we alsmaar bezig, hier in Nederland verdienen we onze centjes en in Spanje geven we het uit.(Zal het de economie daar helpen??)

Ik werk al 3 weken 5 dagen in de week en de dagen die ik extra werk neem ik eind september weer op en dan gaan we voor het eerst een weekje met de auto naar Spanje, we zijn ons ervan bewust dat het een behoorlijk eind is maar we gaan de reis vol vertrouwen tegemoet, het is maar liefst 2285 km. en ongeveer in het midden hebben we een overnachting. De hoteltjes zijn al geboekt.

Van het weekend zullen we de avonturen van de jonge dames wel horen, of ze zeggen saai daar op het platteland of ze zeggen geweldig die rust, wat zal het wezen?

Een poosje geleden gingen we nadenken over een naam voor ons Spaanse huis, geen makkelijke opgaaf vond ik.

In de omgeving van ons huis heet bijna alles Casa, Cortijo, of Finca, ik wilde natuurlijk weer eens wat anders, ik heb ooit eens een boek gelezen over een Zuid Amerikaans landgoed en dat was een Hacienda en ik vond dat zo’n mooi woord dat ik ons landhuis op ons groot grondbezit eigenlijk ook wel zo wilde noemen.

Het woord heeft iets romantisch, ik zie een oude boerderij voor me, waar vroeger vee gehouden werd en waar veel landbouwgrond omheen lag, waar het vee dan weer op graasde.

Op de grond bij ons huis(20.000m2) zie je de ruxefnes nog liggen van de oude gebouwtjes daarin vind je nog de oude drinkbakken van vee en op het land om ons heen staan/lopen allemaal paarden, koeien en schapen.

Dus ondanks dat Hacienda misschien in Zuid Spanje geen gebruikelijk woord is vind ik ons landgoed eigenlijk een echte waardige Hacienda.

Ik ben al jaren op zoek naar Spaansgeluk, ik heb mijn Spaanse geluk gevonden met dit huis, vandaar ik ons huis La Suerte wil noemen wat Het Geluk betekend, nou is dat niet mooi.

Ook een leuke bijkomstigheid is dat onze achternaam per abuis vaak verkeerd geschreven wordt, Seur word dan Suer. Dus hoe toepasselijk is deze naam dan.

HACIENDA LA SUERTE

Ik heb nu ook een facebook pagina aangemaakt, je kunt geen vrienden worden met deze pagina maar je kunt wel op de vind ik leuk knop drukken, zodat je toch een beetje vriend wordt van ons huis.

https://www.facebook.com/pages/Hacienda-La-Suerte/169767409777812

Wel kun je vrienden worden met Spaans Geluk die is de beheerderspagina van Hacienda La Suerte.

https://www.facebook.com/hacienda.lasuerte

Sinds mijn 18^e ben ik al bevriend met Nic, we waren beste matties op de Hotelschool, maar ik weet niet meer hoe en waarom maar nadat ik getrouwd was gingen we beide ons eigen weg, ik kreeg kinderen en Nic leerde een paar jaar later zijn grote liefde Jerry kennen.We hadden elkaar jaren niet meer gezien en toen we een rexfcnie (20 jarig jubileum) hadden in 2006 klikte het weer als vanouds, samen met Marcel en Bianca ook vrienden van toen hadden we gezellige etentjes een paar keer per jaar.

Maar op een gegeven moment gingen Nic en ik ook los van het groepje samen met onze partners afspreken, dat bleek fantastisch te klikken.

Onze vrienden leefde enorm met ons mee toen we onze Spaanse casa kochten, zij konden zich helemaal vinden in ons avontuur, zelf zijn ze namelijk ook behoorlijk ondernemend.

Onlangs grapte Nic, kan ik al boeken we willen deze zomer naar Andalusië gaan, helaas is ons huis nog niet helemaal klaar vertelde ik, alles kost wat meer tijd dan we verwacht hadden.

Toen we een paar weken geleden een etentje samen hadden vertelde de mannen dat ze toch hadden besloten naar Spanje te gaan, ze waren in de buurt en wilde graag ons huis in levende lijve zien, nu wil het toeval dat niet wij maar onze dochter op dat moment in ons huis verblijft en zo ontstond het plan om een nachtje bij Cheyenne en Eden te gaan slapen.

Cheyenne bood gelijk spontaan aan om een lekkere pan paella te maken als ze langs zouden komen.

Ze zijn er nu en ik ben natuurlijk razend benieuwd wat ze van onze hacienda vinden.

Op Facebook stond gisteren al het volgende bericht: Morgen richting wat waarschijnlijk een van de beste B&B’s gaat worden Hacienda La Suerte van Lesley en Ira. To be continued.

Vandaag las ik: Om 16.00 uur aangekomen bij Hacienda La Suerte. Wat een fantastische plek, we kunnen ons heel erg goed voorstellen wat Lesley en Ira hierin hebben gezien. Inmiddels heerlijk bij en in het zwembad gezeten en straks aan de paella van Cheyenne, gezellig. Wat foto’s voor een indruk.Leuk, leuk, leuk.

Het is feest in Malaga, het begon in de nacht van 10 op 11 augustus met een groot vuurwerkfestijn op het strand en het feestgeruis duurt tot 19 augustus.Onze dochter was er natuurlijk bij die eerste feest nacht, leuke stad hoor Malaga zei ze, ze was er al voor de tweede keer deze vakantie, het is overzichtelijk maar je moet alleen wel even weten waar je moet zijn.

Ze zal er vast nog wel een keer komen deze vakantie om te kijken bij het zomerfeest waar de vrouwen traditioneel in Spaanse flamingo jurken verkleed rondlopen, ook zijn er shows met dans en muziek en er zijn veel paarden te bewonderen.

Vandaag hebben de meiden een bezoekje gebracht aan het glijbanenpark Aqualand in Torremolinos, dat blijft altijd leuk, ook als je 19 jaar of ouder bent. www.aqualand.esJe ziet in Andalusia heb je voor ieder wat wils, je kan er leuke culturele uitstapjes maken, een dagje strand, je kan lekker gaan winkelen of je kan naar een pretpark gaan.

Trouwens er zitten nog meer leuke parken op nog geen uur van ons huis af hoor, een dierentuin, www.bioparcfuengirola.es een krododillenpark www.crocodile-park.com , een atractiepark. www.tivoli.es, en een groot zee aquarium www.visitsealife.com,

Ik denk ook zomaar dat de meiden nog wel even gaan shoppen bij het winkelcentrum Plaza Mayor waar je meer dan 300 winkels kan vinden, met oa de Blanco, de Zara en de Bershka, deze plaza ligt net buiten de stad en vlakbij het vliegveld. Vervelend allemaal hë op vakantie gaan in Andalusia, je kan gewoon niet kiezen wat je allemaal kan gaan doen, te leuk gewoon!

Haar vader was amper een dag naar huis of Cheyenne ontdekte een behoorlijk probleem. Ze kwam terug van de supermarkt en zag aan de zijkant van het huis een enorme waterplas, dit gaat niet goed dacht ze gelijk.

De wespen zoemden rond het water en met pijn(ze werd namelijk gestoken) en moeite ontdekte ze dat de waterslang kapot was gegaan.

De hoofdwaterkraan, daar waar we het water van de gemeente vandaan krijgen ligt ongeveer 50 meter van ons huis af achter de muur bij het zwembad, onder een luik in de grond en daar vandaan lopen allemaal slangen naar ons huis toe, boven de grond helaas, en daardoor zijn die slangen zo kwetsbaar, de zon staat er de hele dag op nu was er een tussen kraantje die aan de slang vast zat gesprongen waarschijnlijk door de hitte.

Onze taak is, leuk klusje voor mijn vader, om die slangen onder de grond in te graven en daar cement op te storten zodat ze veilig liggen voor alle weersinvloeden. Zo blijven we bezig.

De meiden hebben het prima naar hun zin en alles is weer (voorlopig) opgelost dankzij onze vriend Rob.