28 juni 2016
Lesley is vandaag ook 50 jaar geworden, 3 maandjes later dan ik. We hadden natuurlijk ons feestje al gevierd met familie en vrienden, maar 28 juni is hij echt jarig dus nu vieren we het saampjes. Ik wilde iets speciaals doen op zijn verjaardag dus behalve een cadeautje(secridwallet) had ik ook toegangsbewijzen geregeld voor het beroemde wandelpad Caminito del Rey.
We vertrokken vroeg richting Antequera, bij het station Santa Ana reden we richting Campillos zo naar Ardales, 90 km in 1 uur. Onderweg kochten we een vers stokbroodje met plakjes ham bij de benzinepomp en dat was ons ontbijt.
We wilden niet te laat komen, er stond een tijd op ons kaartje, we parkeerde onze auto bij restauarant Mirador en daar vandaan was het nog 2 km lopen tot de ingang. We waren ruim op tijd, er is een limiet aan het aantal bezoekers wat per dag daar mag wandelen, de kaarten moet je ook ruim van te voren reserveren, als je daar wilt beginnen moet je de noordzijde kaartjes bestellen.
We kregen een valhelmpje op uit voorzorg voor evt vallende stenen, we lachten ons rot.
We kregen een praatje vooraf, geen selfiesticks gebruiken, niet van de paden af etc. De wandeling kon beginnen, we hadden geluk met het weer, het was bewolkt, gelukkig maar want ondanks dat het vroeg was was de temperatuur al behoorlijk. Het pad wat we liepen was nageltje nieuw, her en der zag je het oude pad nog wel lopen maar dat was behoorlijk afgebrokkeld.
De wandeling was prachtig, sommige mensen denken dat het eng is maar dat is echt niet waar, als je hoogtevrees hebt kan ik me er iets bij voorstellen, maar verder is het alleen maar mooi en zelfs prima te doen met kinderen.
De smalle looppaden vast gemaakt aan de enorme rotswanden zijn echt indrukwekkend. De totale route is ongeveer 7 km, het wandel stukje met de glazenvloerdelen is toch wel heel speciaal, het geeft je het gevoel te zweven boven de rotsen.
Wij hebben intens genoten van deze wandeling en kunnen hem dan ook zeer aanbevelen. Aan het eind van de wandeling neem je de bus weer terug en bij restaurant Mirador hebben we heerlijk geluncht. Wat een uitzicht! De azurblauwe meren zijn echt een plaatje om te zien.
Daarna kun je nog een stukje doorlopen om de dam te bekijken, daar zitten trouwens nog meer restaurantjes, voor als je daar nog wat wilt drinken.
De dag was omgevlogen toen we thuis kwamen zaten we nog zo vol van de lunch, zodat we geen zin hadden om er nog op uit te gaan, dus bleven we bij onze heerlijke hacienda nog even chillen op een ligbedje rondom het “probleem” zwembad.
Morgen moeten we het helemaal leeg halen hoorden we van de zwembad winkel. Balen!
Spaansgeluk 