Ik blog altijd achteraf dit omdat ik het moment zelf intens beleef en vaak geen tijd heb om aan het eind van de dag alles op te schrijven, maar het zit allemaal in mijn hoofd en het komt er vanzelf uit op een moment waarop ik het mezelf gun het te vertellen op papier, ik zeg ook altijd ik ben geen schrijfster maar ik ben een verteller.

De afgelopen periode is best wel druk geweest dus ik loop behoorlijk achter. Ik zal nu vertellen wat we de laatste dagen van het jaar nog meer beleefd hebben.

We waren zoals ik in mijn vorige blog al schreef in de kerstvakantie naar Spanje gegaan. We hadden een geweldige dag in Malaga beleefd. Toen we s’avonds thuis kwamen keek ik mijn mail door en zag ik dat mijn oudste neef Bob mij een bericht gestuurd had. Hij was deze maand ook in Spanje en hij schrijft net als ik altijd zijn belevenissen op papier, hij heeft dan wel geen blog maar hij deelt zijn verhaal via de mail met vrienden en familie, super leuk om te lezen allemaal. Maar enfin normaal ben ik niet in Spanje in deze periode van het jaar en hij wel elk jaar dus nu zou het er dan eindelijk van kunnen komen dat we elkaar in Spanje zouden kunnen ontmoeten. Ik stuurde hem direct een mail terug om hem uit te nodigen. Ik kreeg vrijwel direct een reactie terug dat hij 24 december langs zou komen.

Maar 23 december stond eerst nog een leuke activiteit gepland. We reden vroeg in de morgen naar Ardales om een wandeling te maken bij de Caminito del Rey. Les en ik hadden dat al een keertje gedaan en vonden het zo spectaculair dat we deze tocht van 8 km graag nog een keer wilden maken met Chey en Elvira. Het weer was geweldig, niet te warm niet te koud, ik had werkelijk geen idee dat het deze periode van het jaar zo heerlijk zou zijn hier. Januari is een stuk kouder weet ik uit ervaring. Na de wandeling werden we weer terug gebracht met de bus en gingen lunchen bij restaurant Mirador met uitzicht op de prachtige meren van Ardales.

Nadat we in een uurtje weer naar huis reden hebben we nog even met de beentjes omhoog gezeten maar niet voor lang want we hadden nog een heel speciaal etentje op het programma staan. Uit vele hoeken had ik al eens gehoord dat er een geweldig restaurant verscholen lag in het hart van Andalusië tussen de vele olijfboomgaarden. Restaurant Casa Piolas in Algarinejo. We kwamen om 8 uur en gingen weg om half 1 en werden verwent met een 13 gangen menu, werkelijk sterren kwaliteit en dat voor slechts €50 pp. Wat een goede aanrader was dat zeg, bij het weg gaan werden we door de chefkok gekust.

24 december kwamen mijn neef Bob en Jolanda op visite, leuk om hen ook ons huis te laten zien. Zij zitten elk jaar in Torrox en willen daar tzt ook een huis gaan kopen. Zo grappig dat mijn neef ook Spanje gek is, zal dat een familie trekje zijn? Het was zo gezellig dat we nadat we de hele middag buiten gezeten te hebben ook s’avonds met elkaar kerstavond gingen vieren in onze gezellige keuken. Volgend jaar gaan we als wij weer met kerst naar ons huis gaan ook zeker hun ideale plekje in Spanje eens bewonderen.

25 december kerst in Spanje, Lesley wilde graag voor ons een lekker menuutje maken en vond dat hij niet met een simpel 3 gangen menu voor de dag kon komen dus het werd een speciaal 6 gangen menu. De tafel was mooi gedekt en we hebben erg genoten met elkaar.

26 december vlogen we weer terug naar Nederland om ook kerst te vieren met onze zoon en zijn vriendin en mijn ouders. Mijn moeder had zich behoorlijk uitgesloofd in de keuken. Dus ook deze dag werd zeer geslaagd.

Tussendoor elke dag gewerkt en oud en nieuw vierden we bij onze zoon met een gezellig familieavondje.

Het jaar 2016 werd goed afgesloten met allemaal mooie en bijzondere maar helaas ook verdrietige momenten. Maar we proberen alle mooie herinneringen vast te houden en van 2017 een gelukkig jaar te gaan maken. Salud voor iedereen!

Op 18 december vertrokken mijn man Lesley met zijn zus Elvira naar Spanje. Elvira had ons huis nog niet eerder bezocht dus ze keek haar ogen uit. Het is toch altijd anders op foto’s dan in het echt. Ze gingen lekker lunchen bij de prachtig blauwe meren van Iznajar waar het restaurant helemaal nokvol zat met Spanjaarden. Crisis of niet er moet gegeten worden met de hele familie op zondag. De volgende dag gingen ze naar Granada om het Alhambra te bezoeken. De dag erna naar Cordoba, prachtige steden en geweldig om deze in dit jaargetijde te bezoeken, de volgende keer komt Sevilla misschien wel aan de beurt en dan heeft zij ook de beroemde koningssteden allemaal bezocht. Maar nu stond Malaga stad op de planning want op 21 december haalden ze Cheyenne en mij op van de luchthaven.

We reden direct door naar de Corte Ingles waar we de auto parkeerden en toen gingen we op het prachtige dakterras een tapa eten. Daarna huurden we stadsfietsen en deed ik mijn vertrouwde fiets toertje waar alle highlights aanbod kwamen. Lunchen deden we op het strand. Het weer was waanzinnig mooi, dit hadden wij niet verwacht en dat was echt een cadeautje. Na de lunch de fietsen teruggebracht en toen hebben we de kathedraal bezocht van binnen. Nog even een dakterrasje meegepakt van het AC Hotel en toen het donker werd, ruim 2 uur later dan in Nederland, zijn we de feestverlichting op Calle Larios gaan bekijken. Overweldigend mooi was dat zeg, je ziet nergens kerstbomen van dennennaalden maar wel kerstbomen van enkel en alleen lampjes. In de zomer is de winkelstraat met doeken overdekt en nu met een lampenboog, echt zo mooi, ik ben blij dat ik dat gezien heb.

Laat op de avond hebben we nog lekker bij onze stamkroeg Manolo gegeten, onze kerstvakantie is begonnen.

Najaar in Spanje is onvoorstelbaar, het kan behoorlijk zonnig zijn maar het kan ook net zo herfstachtig zijn als hier in Nederland. Wanneer het flink regent kan het water zijn weg niet vinden in de gort droge aarde, want tussen mei en september valt er namelijk vrijwel geen druppel, daardoor kan het water wel tot een halve meter hoog blijven staan met alle gevolgen van dien. Gelukkig zijn wij dit jaar de dans ontsprongen maar in Malaga Stad was het een chaos vorige week.

De blaadjes van de druivenstruiken en de blauwe regen vallen eraf in dit jaargetijde, gelukkig blijven de steeneiken, de olijven en de coniferen mooi groen, zodat het er niet geheel kaal uit ziet. Het landschap is nog steeds prachtig. Het najaar is de ideale periode om te snoeien en nieuwe boompjes te planten, mijn moeder en vader zijn er maar druk mee en mijn vader heeft een heel nieuw watersproeisysteem aangelegd, alvast voor de hete zomer periode omdat dan veel nieuwe plantjes het niet redden zonder water.

Het zwembad wordt weer afgedekt daar kan in deze periode echt niet in gezwommen worden ondanks dat het soms wel over de 20 graden is overdag. Veel mensen denken dat het in Spanje altijd warm is maar als de zon ondergaat is het gewoon frisjes en bedenk eens als je in Nederland de kachel uit hebt staan een paar dagen hoe koud het kan zijn, nu dat is in Spanje ook zo, in een oude Spaanse boerderij heb je namelijk geen centrale verwarming die in no time je hele huis opwarmt. Nee daar moet je het doen met gaskacheltjes, een palletkachel en een openhaard. Maar desondanks is het een heerlijke periode om in Spanje te verblijven, fantastisch om de prachtige steden te bezoeken, Malaga, Sevilla, Granada en Cordoba, het is niet druk en zo heb je de tijd om alles op je gemakje te bekijken. Nog steeds kun je regelmatig nog overdag buiten lunchen, maar s’avonds moet je lekker naar binnen met de haard aan.

Zelf gaan we ook graag deze periode naar Spanje, het is een andere beleving omdat je meer binnen zit. Ons huis is zo knus en gezellig dat we ons er heel comfortabel voelen. Mijn ouders zijn er nu 2 weken en daarna gaan wij.

Het zal een bijzondere kerst worden, want mijn schoonmoeder is onlangs overleden en normaal was ze altijd 1 dag bij ons, dus het gemis zal groot zijn.

Eerst gaat Lesley een paar dagen met zijn jongste zus Elvira erop uit naar het Alhambra bijvoorbeeld en daarna komen Cheyenne en ik en gaan we er met elkaar een bijzondere tijd van maken. Heb er zin in!

Onze laatste dag alweer in Denemarken van deze trip, time flies when you’re having fun. Het was zo ontzettend leuk te zien hoe ze in Denemarken wonen en om te horen hoe ze het ervaren. Het is toch best wel een stap, een geheel ander leven ineens, zo van een loonwerker naar een ondernemer van een prachtige bed and breakfast in Varde.

Ik was ook zo blij te merken dat de kindertjes het zo goed doen alle drie. Mart die is helemaal in zijn element, de tractor/maaimachine is zijn lust en zijn leven, toen ik vroeg: Mart, hoe ga je straks je nieuwe zolderkamer inrichten vertelde hij dat hij allemaal tractor posters op zijn muur wil hebben. Hij heeft zelfs al een baantje bij een boer als kleine hulp.

De meisjes konden al een aardig woordje Deens, zo knap hoe snel ze dit oppakken. Ramon en Esther zijn druk bezig met taallessen om het Deens zich snel eigen te maken en ze hebben ook al diverse vriendschappen gesloten. Ze hebben in een korte tijd hun draai best al gevonden en dat is goed om te zien.

Volgend jaar zullen ze het best heel druk gaan krijgen met hun eigen bedrijf. Ze zitten lekker dichtbij legoland en ook dichtbij de kust dus dat zal vele vakantiegangers aantrekken.

Voordat wij op het vliegtuig stapte zijn we nog naar het oudste stadje van Scandinavië geweest: Ribe, een schattig 17 eeuws vikingstadje en leuk om even doorheen te wandelen.

We reden terug naar Dragor waar ook de luchthaven vlakbij is en daar hebben we tot slot in een bistro een heerlijke biefstuk gegeten.

Denemarken lijkt veel op Nederland maar er zijn mij toch wel een aantal dingen opgevallen:
Het land is groter maar heeft minder inwoners.
Er zijn veel Nederlanders boerenbedrijven begonnen.
Het is voor ons vrij duur om uiteten te gaan of een drankje te drinken.
De Denen zelf hebben dat niet in de gaten omdat de lonen hoger liggen.

En typisch Deens lunchgerecht is een smorenbrod belegt met vis of vlees en je ziet veel snack worstententjes in dorpjes of steden.
Een pot koffie op tafel en iedereen schenkt zelf in.
De Denen zijn minder gehaast en zijn erg relaxt alhoewel ze meer opzichzelf zijn en best wel houden van regeltjes.
Ze geven elkaar een hug als ze elkaar zien, geen 3 zoenen zoals wij.
Het is er vroeg donker.
De mensen zijn erg gelukkig en tevreden hier.

Nu dat laatste gun ik mijn broer met zijn gezinnetje ook en met dat gezegd te hebben sluit ik hierbij ons weekendje Denemarken af.

Oh ja, wil je ook een keertje bij hun logeren, dan vind je hier hun website:
http://www.stilbjerg-bedandbreakfast.com

Na een heerlijke nachtrust, ben ik mee gegaan naar de supermarkt om verse broodjes te halen zo’n 4 km bij de B&B vandaan. Onderweg moesten we nog even flink iemand aanmoedigen, sportieve Jairo was vroeg uit de veren om lekker te trimmen in de Deense ochtendgloren. We gingen zelf eieren rapen bij de kippetjes, helaas ontsnapte er eentje en aangezien er een buiten verbod heerst op het moment moesten we alles in het werk stellen om de deugniet te pakken te krijgen. Met z’n vijfjes gingen we achter de kip aan, maar hij was ons telkens te slim af, wat hebben we gelachen, maar uiteindelijk was het Cheyenne die hem in zijn hok wist te jagen.

Daarna lekker ontbijten en na het uitgebreide ontbijt, met zelfgemaakte frambozen jam hebben we appels geplukt, omdat Jairo met de auto is konden we allemaal een kistje mee naar Nederland nemen om daar appeltaart en appelmoes te maken van de Deense Vinkies appels. Mmmhh lekker.

Het was heerlijk weer, wel koud maar de zon scheen uitbundig, we reden in een half uurtje naar het Henne strand. Een leuk gemoedelijk kustplaatsje, die je zo doet denken aan bv Callantsoog strand in Nederland ofzo. Alleen met één groot verschil, het zand in Denemarken is veel witter.

We zagen twee doelen staan en de teams werden gelijk door de kids ingedeeld, we moesten er allemaal aan geloven, we gingen een potje voetbal spelen. Het was heerlijk, ontspannen en inspanning tegelijk. De eindstand was gelijk, gelukkig geen treurige gezichtjes van de fanatieke Vinkies en Seurtjes, die toch allemaal wel een win mentaliteit hebben.

Daarna zijn we het kustdorpje nog even ingelopen en hebben Cheyenne en ik warme echte Deense sokken gekocht.

Onze maagjes knorden en we reden toen naar pannenkoek restaurant Kvie So waar ook mijn broer wel eens werkt. We waren aangenaam verrast betreft de locatie, wat een mooie plek zeg aan een geweldig meer. Voor de kids een heerlijk plek om te spelen.

Natuurlijk namen we bijna allemaal een andere pannenkoek maar geen probleem hoor voor de kok in no time stonden de pannenkoeken op tafel.

Na ons maagje vol gegeten te hebben reden we terug naar B&B Stilbjerg

Om 4 uur wordt het al donker in Denemarken. De zitkuil werd blad vrijgemaakt en het hout werd in het midden neergelegd en het vuurtje werd aangestoken. Het was onder nul, maar met een gløgg en thee met marshmallows erbij hadden we dat helemaal niet in de gaten. De sterren schenen volop en met de spannende verhalen erbij was dit wederom een topavond.

We gingen vroeg uit de veren, nog even de paardjes knuffelen en toen on our way to Varde.

Toch wel een uurtje of 3 rijden vanaf Kopenhagen, maar de reis ging voorspoedig, de grote brug over en je rijdt rustig over de snelweg door het platteland van Denemarken heen, het landschap is vrij vlak en af en toe wat heuvels, veel dennenbomen maar ook veel uitgestrekte weilanden, eigenlijk voor mijn gevoel helemaal niet zo anders als het Nederlandse platteland landschap. Rond lunchtijd kwamen we aan bij de Deense villa van Ramon, Esther, Mart, Esra en Suus. Eindelijk na 3 maanden zagen we ze weer, heerlijk om hun weer even te kunnen knuffelen. We waren direct verrukt bij het zien van hun mooie huis, het is toch altijd anders in het echt dan op de foto’s, het is in echt nog veel mooier.

Ramon zei dat hij nog even wilde wachten met de grandtour op onze zoon Jairo die samen met zijn vriendin Daisy met de auto vanuit Nederland na een avondje kerstmarkt in Hamburg aan zouden komen.  Na een kopje thee en een heerlijke huisgemaakte cake was ons clubje compleet en begon de rondleiding.

Het huis is supergroot, op de beneden vloer zitten 3 b&b kamers en 1 badkamer, een washok met apart toilet, een grote eet keuken en last but not least een ruime huiskamer voor de B&B gasten met een heerlijk groot terras.

Tevens is er nog een appartement met eigen ingang, wat bestaat uit een keuken, badkamer en slaapkamer voor 4 personen. Verder is er nog een ruimte waar ze nog een extra appartement van willen gaan maken. Daarboven zitten ook nog 2 appartementen, die op dat moment bezet waren (dus niet van binnen gezien, maar schijnen nog groter te zijn).

Boven de B&B zit hun eigen vertrek, een gigantische grote kamer met een panorama uitzicht over de prachtige tuin met vijver. Verder is er op deze etage nog een keukentje en 2 slaapkamers met een badkamer en een gloednieuwe trap naar zolder waar nog eens 3 kamers in aanbouw zijn. Wat een bezit. Maar dit is nog niet alles zeiden de blije gezichtjes van de Vinkies. Kom maar eens mee naar buiten en we werden over de 4 hectare grond rondgeleid die deze groot grondbezitters hebben in eigendom.

De prachtige grote vijver, de knusse zitkuil, diverse schuurtjes waar echt nog leuke dingen van te maken zijn(een leuke workshop ruimte bv), het kippenhok, de boomgaarden en de moestuin.Zelfs een maaimachine/traktor stalling en een boomhut, genoeg te beleven en genoeg te doen.

Ik zelf was helemaal weg van het huisje voor het grote huis, ik zag daar al helemaal hun eigen winkeltje in met zelf gemaakte jam van de vele fruitsoorten die op hun land groeien, lekkere verse eitjes, groenten uit de groente tuin en misschien ook een mogelijkheid voor een klein restaurantje voor een dagmenu voor de B&B gasten, appartement gasten of voor de camper gasten, want ja dat hebben ze ook nog, 8 plekken voor campers.

Ze wonen hier nu ruim 3 maanden en hebben al heel wat werk verzet, maar er is ook nog heel wat werk voor de toekomst, maar wat heerlijk hebben ze het hier zeg, een gelukkig vrij leven met genoeg te doen om energie van te krijgen.

Na de rondleiding was het tijd voor een heerlijke gløgg, zoals ze de Gluwein in Denemarken noemen en daarna hebben we de hele avond lekker verder bijgekletst onder het genot van een heerlijk vers soepje en lekkere quiches.

Zo leuk om hier te zijn, zo met elkaar!

Best raar om te zeggen mijn broer woont nu in Denemarken met zijn gezinnetje. Het voelde nog zo onwerkelijk, je weet het maar beseft het nog niet echt. Daarom besloten we ze maar snel te bezoeken zodat we het met eigen ogen konden ervaren en dan land het pas echt denk ik.

We konden met de auto gaan maar dat is ongeveer 9 uur rijden en dat vond ik iets te lang voor een weekend, we konden vliegen op de dichtstbijzijnde luchthaven Billund, dat is 3 kwartier rijden. Maar we konden het ook combineren met een Stedentrip naar Kopenhagen om zo Denemarken helemaal te beleven.

Ik ben zelf nog nooit in een Scandinavisch land geweest. Cheyenne was wel al eens in Finland geweest en samen met haar vader naar Stockholm. Maar dit was voor ons allemaal de eerste keer Denemarken. We vlogen om 7 uur s’ochtends op 25 november in een uurtje naar Kopenhagen en huurden daar een auto en reden naar het centrum en parkeerde daar de auto.

Het was frisjes, net onder nul, maar heerlijk om even te wandelen. Het is een leuke niet te drukke stad. Er wonen ongeveer een half miljoen mensen in de stad en in de rest van het land  nog eens 5 miljoen. We zijn natuurlijk bij de kleine zeemeermin wezen kijken, één van de bekendste monumenten in de stad, een mythisch wezen van half vrouw half vis.

Het is een mooie overzichtelijke stad met veel gekleurde huizen, vakwerkhuizen en oude gebouwen afgewisseld met moderne gebouwen. Je ziet er veel fietsen en ik vond de huizen langs het water erg veel van de Amsterdamse huizen weg hebben. Een aanrader is het zeker om een rondvaart te maken, de opstapplaats is Nyhavn, dat is een knusse haven met allemaal gezellige restaurantjes. Veel mensen zitten buiten onder de heaters een kerstbiertje te drinken met ernaast een klein glaasje akvavit(sterke drank). 

Aan de overkant van het water, te bereiken via een grote loop/fiets brug ligt Christianhavn, daar vind je een grote hal met allemaal foodtrucks, erg leuk om te bezoeken er hangt een relaxte sfeer. Zomers buiten in de winter binnen.

Kopenhagen is zeker het bezoeken waard maar zorg wel voor voldoende geld op je rekening want het is er duurder dan in Nederland, toen we voor de lunch bij restaurant Ida Davidsens het beroemde Smørrebrød (een soort klein roggebroodje met beleg van saus, vlees of vis en rauwkost) bestelde en er ook nog een kopje thee bij namen waren we €75 euro kwijt met z’n drieën. Ook de hotels zijn peperduur in het centrum, daarom zijn wij maar naar B&B  Cottage Farm net buiten de stad gereden, in 20 minuten ben je helemaal op het platteland.

Morgen, spannend, rijden we naar Varde naar mijn broertje.

Ik ben deze blog ruim 8 jaar geleden begonnen, het gaat over mijn zoektocht naar mijn geluk. Waar en hoe zal ik compleet gelukkig zijn? Ik heb vele gelukkige momenten in mijn leven beleefd en het was ook niet zo dat ik een groot gemis voelde maar in de levensfase waar ik 8 jaar geleden inzat voelde ik dat er nog iets ontbrak in mijn leven. Eigenlijk had ik alles wat mijn hartje begeerde, prachtige kinderen, een lieve man, een goede baan en een mooi huis. Misschien is het mens eigen om toch nog wensen te hebben als je alles al hebt. Maar ik zie het meer als het fine tuning van mijn geluk. Je leeft je leven en bent druk met alles, opeens ga je je afvragen, ben ik de moeder, vrouw de werkneemster die ik wil zijn of wil ik nog iets anders. De kinderen zijn groot geworden en je hebt nu tijd voor zelfreflectie. Ik kwam toch tot de conclusie dat ik het altijd heel belangrijk vond om er te zijn voor mijn kinderen en mijn man als ze me nodig hadden en op mijn werk wilde ik gewoon een hardwerkend persoon zijn, ik deed wat er van me gevraagd werd.

Maar soms vraag ik me af: ben ik nog blij met mezelf zoals ik nu ben. Ben ik geworden zoals ik wil zijn. Ik gaf mezelf nooit de tijd om daar over na te denken, 8 jaar geleden was de periode aangebroken om daarbij stil te staan. Bij de meeste mensen begint dat soort nadenken ook rond hun veertigste.  Mijn man en ik konden goed over dit gevoel praten en hij bleek zich ook dit soort dingen af te vragen, we gingen daardoor samen onderzoeken of ons ware geluk misschien in het buitenland zou liggen met een vrij leven. Nederland lijkt af en toe zo gehaast en er is veel geklaag terwijl we het allemaal helemaal zo slecht niet hebben. Maar in welk land zouden wij dan misschien wel willen wonen?

Op papier kwamen we tot de conclusie dat Spanje het meest geschikt daarvoor zou zijn. Vaak lekker weer, prachtig landschap, niet te ver weg, de mensen hebben daar een fijne levensinstelling: Werken om te leven en niet leven om te werken, dit alles sprak ons erg aan. Vandaar onze zoektocht naar Spaansgeluk.

We hebben na alles heel goed overwogen te hebben een huis gekocht in Spanje en in onze zoektocht zijn we tot de conclusie gekomen dat we er zelf toch nu nog niet willen wonen, daar zijn we nog niet klaar voor daarom hebben we besloten ons Spaanse huis als tweede huis te houden en er steeds vaker zelf naar toe te gaan. We weten nu na alle ervaringen dat we het liefst in de toekomst, misschien over 10 jaar al, een paar maandjes hier in Nederland willen zijn en een paar maandjes in Spanje en zo nu en dan willen we ook nog een tripje naar een ander land maken, voor een weekend of een langere vakantie.

Om dit alles te bekostigen verhuren we zo nu en dan nu al ons huis een paar weekjes per jaar om zo wat aan de hypotheek kosten te kunnen bijdragen. Soms is dat verhuren best wel een gedoe en niet altijd even makkelijk, vooral mentaal vond ik het moeilijk. Je hebt vaak vreemde mensen in jou huis en gaat iedereen wel even netjes met jou spullen om? Mensen hebben ook altijd een mening of soms wel kritiek op of over jou huis. Zelf wil je de mensen het zelfde gevoel laten geven zoals jij je voelt als je daar bent. Ik heb geleerd dat ik soms dingen los moet laten en het allemaal maar gewoon moet laten gebeuren, iedereen is namelijk anders en heeft andere wensen en wordt weer door iets anders gelukkig.

Ik kan wel vertellen ons leven is door ons tweede huis beslist niet saaier geworden, het geeft heel veel plezier maar ook soms veel zorgen, met name financieel, het hebben van een tweede huis is veel duurder dan ik gedacht had, naast de vaste lasten is het onderhoud ook een niet te vergeten kostenpost. Maar ondanks dat heb ik het er allemaal voor over en ben ik ontzettend gelukkig als ik daar ben en kijk ik er naar uit er in de toekomst een paar maandjes achter elkaar te kunnen vertoeven.

Mijn ouders, de gelukvogels, kunnen dat gewoon doen, weken achter elkaar bij Hacienda la Suerte (huis van het geluk) verblijven, wij moeten het nu nog doen met een aantal keer per jaar een lang weekend en af en toe 1 of 2 weekjes. Maar dat is prima voor nu.

Wat een verrassing was het voor ons (of misschien toch ook wel niet, want zij zijn ook rond de veertig) toen mijn broer en schoonzus vorig jaar zeiden iets anders te willen met hun leven. Ze gingen ook op onderzoek uit, ze gingen onderzoeken in Zweden en Denemarken of zij daar misschien naar toe wilde gaan en daar hun geluk konden vinden.

Het werd Denemarken en bij hen is het niet gebleven bij een tweede huis, nee zij zijn echt vertrokken, 3 maanden geleden met hun 3 kinderen van rond de 10 jaar, wat een avontuur. Natuurlijk waren wij reuze nieuwsgierig naar hun nieuwe leven en vorig week vertrokken wij om hun op te zoeken.

Ons gewonde katje Frodo was weer hersteld gelukkig. Inmiddels hadden we bij de luchtvaartmaatschappij geïnformeerd hoe dat werkt om een katje mee te nemen.

Aangezien we voor het zwartje die we Nero genoemd hebben nog geen huisje in Spanje gevonden hadden besloten hem ook mee te nemen. In de eerste instantie hadden we bedacht dat mijn ouders ze beide konden meenemen 6 oktober als zij naar huis zouden gaan, later bedachten we dat wij Nero wel alvast eerder mee konden nemen omdat hij ouder is en misschien wel voor 15 weken door kon gaan ook al was hij maar een week of 12. Maar 1 dag voordat we naar huis gingen bedachten we dat we gewoon gingen proberen ze beide mee te nemen op 12 september. Nero had nog nooit een mensenhand gevoeld dus dat werd spannend om hem te vangen, hoe zou hij reageren. Op ons ticket hadden we 2 katten via de telefoon bijgeboekt.

S ochtends vroeg op de dag van ons vertrek reden we langs de dierenarts voor de inentingen en de wormenkuur en de chip. Echter toen we aankwamen bleek de chip niet aanwezig, gelukkig werd deze om 13 uur op de praktijk bezorgd. Het was wel kiele kiele maar we hebben het gered. De dierenarts gaf de chip en maakte het paspoort met de geboorte datum die wij hadden verzonnen. (We zeiden gewoon dat ze stukken ouder waren dan ze echt waren) daarna kochten we zachte reismandjes(wat verplicht is) en toen vingerscrossed of het zou lukken met inchecken de security in Spanje en in Nederland. Alles verliep vlekkeloos en de katjes arriveerden in Nederland. De hele vlucht zaten ze op ons schoot en ze deden het prima!

Cheyenne was superblij toen ze de schatjes zag en wij waren opgelucht dat niemand had gekeken of ze daadwerkelijk wel 15 weken waren. Mijn vriendin Gebranda had aangeboden om Nero te nemen maar zij heeft ook al 4 katten en Nero is zo lief dat Cheyenne besloot niet alleen Frodo straks mee te nemen naar haar eigen huis maar ook Nero. Nu hebben we tijdelijk dus 6 katten in huis.

De doerakjes hebben het prima naar hun zin in Nederland. Het zijn echte vriendjes van elkaar, ze doen alles samen en het zijn echte sloop Joopies. Je kan merken dat Frodo nog erg jong was want hij heeft nog sabbel neigingen. Verder heeft hij een wond wat maar niet wil genezen, hij krabt het de hele tijd open. Een verbandje hielp niet, vandaar zijn kattenrompertje.