Amper terug uit Spanje en na 2 weken zat ik alweer in het vliegtuig voor 2 nachten Praag. Ik had bij de Hema voor mijn dochters verjaardag 2 verrassingstickets gekocht voor €90 pp. We konden 5 data opgeven en verder werd er voor je bepaald wanneer, waar vandaan en waarheen je ging.

Spannend hoor ergens in Europa maar waar zou dat zijn? We sprongen een gat in de lucht toen we hoorden dat het Praag was geworden. Wat minder nieuws was dat we vanaf Eindhoven moesten vliegen, maar met de auto waren we daar ook weer in 1.5 uur. We hadden er zo’n zin in om Praag te bezoeken, vele hadden ons al verteld dat dit een geweldige mooie stad is en zeker een must do.

Helaas waren we beide niet helemaal lekker, wat wel een lichtpuntje was, was dat een dag voor ons vertrek onze poes Yana terug gevonden was, een kilometer bij ons huis vandaan, we waren zoooo blij! Maar helaas met lichte koorts stapte we in het vliegtuig naar Tjechië, hoestend en proestend en onder de pijnstillers. Mijn stem liet het afweten, nog nooit gebeurd in mijn leven maar ik kon helemaal niet meer praten. Wel lekker rustig voor Cheyenne maar voor mezelf zo jammer. Zacht fluisteren lukte wel maar koste me veel energie.

Toen we aankwamen op de luchthaven van Praag pakte we bus 100 tot de gele metrolijn B en deze bracht ons in 15 haltes naar Krizikova bij ons hotel voor slechts €1.25 pp. Dat zijn nog eens goede bedragen voor het openbaar vervoer. Gelukkig lag ons hotel pal aan de metro halte. We zetten onze spullen in onze kamer en gingen direct naar het centrum om te eten. We belanden in een super hip restaurant La Bottega, waar de wijntjes wel erg duur waren, €8 euro per glas. We hebben geweldig gegeten maar zijn toch maar vroeg ons bedje ingedoken, hopende dat we ons de volgende dag wat beter zouden voelen.

Na het ontbijt zijn we de oude stad ingegaan. De zweetdruppeltjes stonden op ons hoofd van de koorts, maar een beetje frisse lucht doet ook goed, we konden wat beter adem halen buiten. Normaal pluis ik alles uit en weet precies wat ik wil zien, maar nu had ik daar helemaal geen fut voor. We zijn maar gewoon gaan lopen en af en toe keken met een schuin oog in het boekje of daar een highlight in de buurt lag.

We begonnen met een klim in de kruittoren om zo een prachtig uitzicht te hebben over de stad. Daarna liepen we naar de astronomische klok uit 1410 die elk uur slaat, er gaat dan een deurtje open en je ziet een schouwspel, om vervolgens over de  Karelsbrug te lopen om de standbeelden die erop staan te bewonderen. Toen naar de Praagse burcht gelopen. Onderweg nog een goulashbrood gegeten bij restaurant El Alecenáse en na het paleizencomplex zijn we een rondvaart gaan maken over de Moldau.

Aan het einde van de dag waren we bekaf, na eerst in het hotel even uit te rusten zijn we daarna in de buurt nog bij een leuk restaurant, Charleston, een pasta maaltijd wezen eten, ik wilde zelfs geen wijntje en dat wil wat zeggen. Wederom lagen we rond 9 uur in bed.

Toch best wel jammer, 2 nachtjes was eigenlijk te kort maar nu kwam het goed uit, na het ontbijt de volgende dag gingen we alweer naar de luchthaven.

Ik denk dat ik het de komende tijd even wat rustiger aan moet doen, ik ben vaak on the road, waar een ander zijn vrije dag gebruikt om even tot rust te komen ben ik altijd bezig om avonturen te beleven. Heel leuk normaal gesproken maar nu was het even teveel. Ondanks alles hebben we het toch heel leuk gehad en een goede indruk gekregen van Praag en het is zeker een stad om aan te bevelen.

Een weekje is zomaar om maar toch voelde het alsof we langer weg waren. Onze vrienden die langs geweest zijn en ons avontuur aan de kust zorgde daar natuurlijk ook voor. Het weer was enorm goed, we hadden het zonnetje uit Nerja meegenomen want in Vve de Tapia was het inmiddels ook 19 graden, de laatste daagjes hebben we gewoon lekker een boek gelezen in de zon en wat in de tuin gewerkt, zo fantastisch is dat eind januari.

Het huis werd weer helemaal schoongemaakt, nieuwe gasflessen gekocht, nieuwe pallets voor de palletkachel werden er gehaald, want als we terug komen in het voorjaar moet de kachel s’avonds ook nog aan. Helaas moesten we ons mooie pandje weer verlaten om weer centjes te verdienen voor de volgende keer dat we komen, dan gaan we met het hele gezin, gezellig.

Toen ik aan het zoeken was voor een cadeau voor mijn vaders verjaardag bedachten we dat een hotel overnachting in Nerja wel leuk zou zijn. In maart zijn ze bijna een maand in onze Spaanse huis en dat is dan een leuke afwisseling. Onze kids en wij hebben ze 2 nachten cadeau gedaan. Maar ik zou ik niet zijn als ik ook niet even ging spieken of die voordelige aanbieding voor dat hotelletje ook niet in januari zou gelden en ja hoor, voor slechts 30 euro per nacht boekte ik als verrassing voor Lesley een nachtje tijdens ons verblijf in Spanje. Het was inmiddels alweer 9 jaar geleden dat we voor het laatst in Nerja geweest waren, zou het veranderd zijn?

We konden onze auto niet voor Hostel Lorca kwijt maar wel in één van de straatjes erachter. Bij het woordje Hostel denk ik vaak aan gedeelde badkamer of een simpele eenvoudige verblijfsplek, maar niks was minder waar, het hostel was gewoon een schattig kleinschallig hotelletje. Prima kamer, met eigen badkamer en een leuk gezamenlijk buitenplaatsje en vooral heel erg schoon, top gewoon.

Ga lekker paella eten aan het strand vertelde de aardige Nederlandse eigenaresse, er wordt een hele grote pan paella gemaakt en daar kun je een bordje van krijgen voor €7.50 en als je meer trek hebt haal je gewoon nog een bordje, gratis. Maar je moet er wel voor half 5 zijn want op=op.

Het was een minuut of 10 lopen, Burriana strand kende we nog niet, maar wat een gaaf plekje, er hing een gemoedelijk sfeertje bij chiringuito Ayo. Het weer maakte het vakantieplaatje compleet want in Nerja is het zeker 5 graden warmer dan bij ons vakantiehuis (in de winter).

De hele middag hebben we daar op dat fijne plekje gezeten, eten, drinken, van het zonnetje genieten en mensen kijken. Ze waren bepaald niet zuinig met het inschenken van de wijnglaasjes dus ik werd lekker rozig. In het Hostel hebben we toen even een tukkie gedaan. S’avonds liepen we even door het stadje, de populaire Spaanse winkel Ale-hop konden we natuurlijk niet overslaan, daarna liepen we door naar het bekendste plekje van Nerja, Balcon de Europa en op de terugweg belanden we in een gezellig kroegje voor nog een late tapa en een rode rioja. Het was leuk om weer even in Nerja te zijn.

De volgende dag gingen we ontbijten om de hoek, gewoon eenvoudig een broodje, een eitje met spek, een glas jus en koffie voor €4. Daarna reden we naar het mooiste dorpje van Andalusië, Frigiliana. Zo schattig al die straatjes met die mooie keitjes op de grond, die witte huisjes met die leuke bloempotjes, beslist een must see.

De mensen praten wel eens over de ene of de andere kant van Malaga. Nou geef mij beslist maar deze kant. Veel minder vol en veel authentieker, maar gelukkig is er in Spanje voor ieder wat wils. Als wij ooit ons grote vakantiehuis zouden verkopen zou ik het geen straf vinden hier in deze streek een schattig klein huisje terug te kopen.

Na ons bezoek aan dit leuke dorpje reden we nog even naar de kust, aan het strand van Rincon de la Victoria, waar echt alleen maar Spanjaarden lopen(en wij) plofte we neer bij Restaurante Atalaya en aten weer een bord paella. Deze was totaal anders klaar gemaakt maar zeker niet minder lekker. S’avonds laat kwamen we weer terug in ons eigen huis, we waren maar 1 nachtje weggeweest maar het voelde echt als een extra vakantie, heel leuk om te doen dit zo.

Gemiddeld gaan we zo’n 5x per jaar naar Spanje. Vaak zijn een feestje of een feestdag een aanleiding, mijn verjaardag, verjaardag Lesley en onze trouwdag zijn al een paar voorbeelden.

25 januari waren we 28 jaar getrouwd, een mooie aanleiding dus om even een weekje er op uit te gaan. Belangrijk vinden wij het om vooral veel van het leven te genieten, thuis op de bank kan ook heel gezellig zijn maar ons huis in Spanje is ook inmiddels een thuis geworden, het is alleen maar 3.5 uur verder (vliegen naar Malaga en de afstand van het vliegveld naar Hacienda la Suerte).

We gingen alleen een beetje beladen weg, mijn schoonzusjes waren langs geweest om samen een steentje uit te kiezen voor mijn schoonmoeder die een paar maanden ervoor is overleden, we hebben ook foto’s bekeken met elkaar, zoiets doet toch wel weer wat met je. Die avond kwam onze 10 jarige poes Yana ineens niet meer thuis en ze was nog nooit een nacht niet thuis geweest, we waren dus erg bezorgd, het was namelijk behoorlijk aan het vriezen. De dagen erna nog steeds geen teken van haar, we hadden inmiddels de hele buurt afgezocht. Gelukkig was onze ‘pleeg’zoon (zoon van mijn vriendin die een halfjaar bij ons woont) nog in ons huis om eventueel de deur voor haar open te doen. Onze eigen kids en mijn ouders zouden ook elke dag blijven zoeken, maar toch gingen we raar weg.

Toen we aankwamen in Malaga zijn we direct naar het oude vissersdorpje El Palo gereden (10 min van het vliegveld) om daar even aan het strand een drankje te doen en sardientjes te eten, wat was het weer heerlijk zeg, wat een verrassing. We waren wel eens vaker in januari geweest maar dit hadden we nog niet eerder mee gemaakt.

S’avonds zijn we niet op onze trouwdag buiten de deur wezen eten, wij wilden gewoon lekker thuis in ons Spaanse huis een klein hapje eten bij de openhaard en natuurlijk een lekker rood wijntje erbij drinken, heerlijk die ontspanning.

Op 26 januari kregen we bezoek van onze buren, nee niet onze Spaanse buurtjes maar onze Nederlandse. Rinus en Catrien zijn al 15 jaar onze buren en vanaf het begin af aan ook onze vrienden. Catrien die 26 januari jarig is viert regelmatig haar verjaardag zonder ons, omdat wij vaak erop uit gaan rond onze trouwdag (vorig jaar nog naar Boedapest), maar dit keer was het dus wel gelukt om het samen te vieren.

Hun oorspronkelijke plan was om naar Canada te gaan om een wintersport vakantie te houden maar vanwege blessures werd dat geannuleerd. Daardoor ontstond het plan om een paar dagen naar Sevilla te gaan en aangezien dat maar 110 minuten bij ons vandaan ligt kwamen ze een dagje bij ons op bezoek.

Ze waren al 4x eerder bij ons huis geweest maar weer keken ze hun ogen uit door de veranderingen. Het werd een onwijs gezellige dag, het weer was prima en we gingen even een drankje doen bij Hotel Rural Carlos Astorga, waar je bij elk drankje een gratis tapa krijgt.We zaten heerlijk in de zon, zo lekker eind januari, zo welkom. Daarna zijn we langs het Hotel van de koning gereden, in de winter is deze dicht maar wel zo leuk om even de omgeving te bekijken.

Daarna weer terug naar de Hacienda om te chillen en s’avonds gingen we binnen bij Pajaritos eten. Na het eten nog even een afzakkertje doen in onze casa bij het haardje en toen lekker ons mandje in. Na een vroeg ontbijtje gingen Rinus en Catrien naar het vliegveld om weer naar huis te gaan. Maar ze weten nu al, ze willen terug komen in het voorjaar, het was ze weer zo goed bevallen bij Hacienda la Suerte en dat snappen wij natuurlijk als geen ander.

Ze beloofden ons thuis goed naar Yana uit te kijken, inmiddels was ze al een week zoek.