Tag Archief: #Spanje

Pistache bomen

01 zaterdag okt 2022

Posted by in Belevenissen in Spanje

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , ,

Vandaag moeten we ons eens een keer gaan storten op de sleutel administratie, onze bos was een zooitje. Welke sleutel is nu van welke deur, de missie was het juiste labeltje erop en zorgen dat we een kopie hebben van elke sleutel. Het uitzoeken koste meer tijd dan we dachten. We hielden een paar sleutels over, geen idee waar die van zijn maar we zijn ook een sleutel kwijt en die is nog wel van onze slaapkamer, dus daar moeten we de volgende keer maar een nieuw slot voor kopen.

Na dit uitzoek klusje gingen we iets anders uitzoeken, wat is nu precies de bomensoort daar achter onze Pedroso berg.

De lokale boeren hebben hun passie voor de olijfbomen omgegooid en zijn in een ander boomavontuur gestapt. We kwamen dichtbij en zagen tot onze verrassing dat het de pistacheboom is geworden. Wat leuk!

Schijnbaar denken ze daar meer geld mee te kunnen verdienen. Het zijn prachtige bomen absoluut, maar na even onderzoek te plegen op internet zag ik dat het niet makkelijk is ze te telen.

Ik las dat ze 10 meter uit elkaar moeten staan en dat ze in het begin best veel water nodig hebben, als ze eenmaal goed zijn aangeslagen kunnen ze wel goed tegen een droog en warm klimaat, ze kunnen ook goed vorst verdragen. Tevens heb je zeker één mannetje nodig op 8 vrouwtjes. Ze geven pas na 10 jaar vruchten maar daarna gaat het als een speer en kunnen er wel 50 kilo noten van de boom gehaald worden, De bomen kunnen honderden jaren oud worden.

De oogt is in september, het is een bladverliezende boom en als de bladeren eraf zijn kun je ze het beste snoeien. De pistache noot is rijk aan antioxidanten, onverzadigde vetten, vitaminen, mineralen en vezels, wat een top boom.

We kwamen tot de conclusie dat de bomen er dus al een tijdje moeten staan, want ze geven al vruchten, het was ons nooit eerder opgevallen, maar ik vind het zo leuk dat ik nu ook een wens heb om er een paar op ons land te gaan planten.

Ik wilde na deze leuke ontdekking nog meer leuke dingen gaan doen vandaag, dus we reden naar Restaurant La Huella in Algerinejo voor een Argentijns/Spaans diner.

We zijn insta vrienden en Nicolas herkende ons en vond het leuk dat we er waren.

We hebben er wederom zalig gegeten, wat een top restaurant en alles zo mooi gepresenteerd.

We komen snel weer terug, nu helemaal want we kregen een klantenbindingskaartje met 5% korting op onze volgende rekening, echt super, dat doen ze goed daar.

Hout sprokkelen

29 donderdag sep 2022

Posted by in Belevenissen in Spanje

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , ,

Vandaag heerlijk uitgeslapen dat mag ook wel eens een keertje, we waren druk genoeg geweest de afgelopen dagen.

Na het ontbijt stond er een klusje op het programma, namelijk hout sprokkelen. De winter gaat er weer aan komen, sneller dan je denkt en dan moet de kachel weer aan. Er ligt zoveel hout op ons land dat we daar genoeg van kunnen verzamelen. Ik had een paar grote puinzakken gepakt en daar deed ik de gevonden aanmaak takjes in. De grote afgevallen stronken heb ik allemaal voor het hout hok gelegd tevens met het hout wat we afgelopen voorjaar nog bewaard hadden van de olijven snoei, dat lag nog ergens op het land, we hebben het nu verzameld en ligt nu allemaal voor het houthok klaar om in stukjes gezaagd te worden.

We wilden s’avonds een keertje eten bij Bar la Tasca in Villanueva de Algaidas dit restaurant hadden we als tip gekregen, we namen de afslag bij de groene schuur rechts, deze weg rijden we niet vaak, daar staan vele olijfbomen weten we maar tot onze verbazing stonden er nu ook andere bomen, omdat het al donker begon te worden en het flink aan het regenen was gaan we dit later nader onderzoeken.

In 20 minuten waren we in Algaidas maar het restaurant wat we zochten was niet te vinden, er hing geen uithang naam bordje bij de deur. Bij navraag bleek de buitenkant eruit te zien als een gewoon huis maar ze waren er niet, het was vakantie. Jammer we hadden hier graag een keer gegeten, dan maar de volgende keer.

Omdat het inmiddels keihard aan het regenen was doken we maar een ander restaurantje in. Restaurant Chovi. Dat zag er best modern uit met z’n witte inrichting, we bestelden eerst een drankje met een tapas en zagen toen dat ze ook pizza’s maken daar. Lesley lust natuurlijk geen kaas, geen probleem dan maken er één zonder kaas voor jou zeiden ze vriendelijk. Zo zaten we onverwachts in een ander restaurantje lekker te eten.

.

Zo rood als de blos op je wangen

28 woensdag sep 2022

Posted by in Belevenissen in Spanje

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , , ,

We hadden afgesproken met onze vrienden Rob en Ibolja. We kennen elkaar al vanaf 2010, als ik een foto uit die tijd opzoek schrik ik me rot en zie ik wat de jaren met me gedaan hebben. De dames wisselen wel eens van kapsel en zien er daardoor nu anders uit, de mannen zijn eigenlijk amper veranderd vind ik.

Elke keer wanneer we in Spanje zijn proberen we wel een keer af te spreken met elkaar, of in een restaurant of bij elkaar thuis.

Dit keer was het een etentje bij ons thuis. Ik had met mijn nieuwe tafelkleed de tafel mooi gedekt. Als voorgerecht koos ik voor een tomaten gerechtje. Er bestaan ongelofelijk veel tomaten soorten in de wereld wel meer dan 50. In Spanje kun je er een aantal hele lekkere kopen. Ik koos voor de Huevo de Toro, knoeperds van tomaten, deze zijn zo rood als de blos op je wangen. Weinig pitjes en zeer vlezig, een combi smaak van zoet en zuur. Ze komen uit de Guadalhorce-vallei.

De andere soort is de Kumato, de zwarte tomaat maar eigenlijk is het eerder een donkergroen tot paarsrode kleur, ze zijn flink stevig, vrij zoet, lekker sappig en komen uit Almeria.

Lekker in zijn puurheid, gewoon met een beetje zout, knoflook, peterselie en scheutje olijfolie uit onze eigen dorp.

Net zoals de Spanjaarden het zelf ook vaak eten. Gezond en echt heel erg smakelijk.

Het hoofgerecht bestond uit groene tagliatelle met kip, champignon, truffel roomsaus.

Toe een amandeltaartje. Een heerlijk mediterraan menu. Het was een gezellige avond, we hebben weer lekker bij gekletst.

Hoe zit dat nu precies met de olijven

27 dinsdag sep 2022

Posted by in Belevenissen in Spanje

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , , , ,

Ons huis ligt midden tussen de olijfboomgaarden en wij hebben zelf ook 60 olijfbomen op ons land staan. Maar hoe zit het nu precies met die olijven, hoe verzorg je de bomen het beste, welke soorten groeien hier in de streek, wat is het verschil tussen zwarte en groene olijven, wanneer is de oogst, kun je de olijven rechtstreeks van de boom eten en zijn eet olijven de zelfde olijven als de olijven van de olie? En zo nog honderden vragen meer die je je kan afvragen.

Allemaal vragen die je aan German van de olijfboomgaard Molino Jabonero kan stellen.

Je bent misschien weleens naar een wijnproeverij geweest en hebt daar uitleg gekregen over het proces, de soorten, de groeiwijze etc. en aan het eind mocht je proeven.

Nu zoiets kan dus ook voor olijven, er is zoveel te vertellen en uit te leggen. Hoe ging het vroeger, hoe gaat het nu, olijven verbouwen is super interessant.

Wij gingen voor de zoveelste keer een tour doen bij German in Villanueva del Trabuco, dit keer samen met mijn vriendin en haar man, maar zelfs voor ons blijft er steeds wat te leren. Het is namelijk geen opgedreund verhaaltje wat German opzegt maar een spontaan, echt familie verhaal en door de vragen die er gesteld worden krijgt de tour elke keer weer een andere wending.

Dit keer namen er ook mensen uit Saoedi Arabië deel aan de tour. Juist door hun inbreng werden er weer ander soort vragen beantwoord.

We liepen eerst over het veld waar de oudste bomen staan, toen liepen we naar het veld waar de jongste bomen staan en toen liepen we naar het huis waar nog steeds de oude machines staan om olijven te persen, deze werden vroeger door zijn voorouders gebruikt en zijn echt een museumstuk geworden.

Na de uitleg gingen we proeven en je proeft echt verschil tussen de ene soort en de andere. Aan het eind kregen we nog een lekker drankje en wat tapas.

Vlakbij ligt een leuke bezienswaardigheid, de 100 pijpjes water uit de bergen, normaal is het perfect om er naar toe te wandelen, maar dat ging Paul nu niet lukken, dan maar 3 km met de auto.

Er waren weinig pijpjes die nu nog water gaven, maar het blijft toch een leuke plek om te bekijken en de natuur is prachtig daar.

Daarna reden we door de bergen heen zo naar de Axarquia naar het piep kleine dorpje Alfarnatejo waar slechts 400 mensen wonen en waar ook weer van die schattige gordijntjes voor de deur hangen.

Bij een favoriet restaurantje van ons; Los Pirineos bestelde we een salade, we hadden immers al wat tapas gegeten.

Het uitzicht daar is geweldig, 1 kant is helemaal raam. Daarna brachten we onze vrienden naar de luchthaven voor hun namiddagvlucht.

Het waren super leuke dagen geweest en ze waren omgevlogen, gezelligheid kent geen tijd.

Iznajar aan het meer

26 maandag sep 2022

Posted by in Belevenissen in Spanje

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , ,

Een schattig niet toeristisch dorpje aan een blauw meer zo zou ik Iznajar omschrijven, het meer is echter zo laag dat het bijna alleen maar een plas geworden is, het is echt zo erg dat op sommige plekken echt helemaal geen water meer ligt. Ik vind dat behoorlijk zorgelijk. Van alle dreigingen in de wereld is water gebrek wellicht wel het ergste, laat er deze winter maar goed wat regen vallen.

Bij het blauwe potten pleintje kon je mooi over de rand naar het dorpje kijken en het meer op de achtergrond zien liggen, nu zie je alleen maar land.

De patio zag er zoals altijd weer goed verzorgd uit en het is altijd leuk om onze gasten daar mee naar toe te nemen.

Het levert altijd prachtige foto’s op.

Bij het gemeentehuis stond de deur open en zo zagen we dat daar ook een mooi pleintje te bewonderen is, grappig al die jaren dat we er komen waren we daar nog nooit geweest, de blauwe kleur is flink vertegenwoordigt in Iznajar.

Een rondje om de kerk is ook altijd vaste prik, de mooie keitjes op de grond de leuke bogen, plantjes en bloementjes maken het echt sfeervol.

Ik ben weg van de gordijntjes die de Spaanse mensen voor hun deur hebben hangen, het hoort zo bij deze streek, zo lekker kneuterig.

Toen we weer thuis kwamen aan het einde van de dag gingen we een potje jeu de boules doen. Wat is dat toch een leuk spelletje. Doom en Paul willen er nu misschien ook wel 1 maken bij hun boerderij in Nederland vertelden ze. Dat horen we van iedereen die de ruimte heeft thuis, dat ga ik ook maken zeggen ze dan, leuk om iedereen zo op ideeën te brengen. Wij hebben het lekker simpel gemaakt van keien, het hoeft niet altijd ingewikkeld en duur te zijn.

Die avond gingen we eten bij één van onze favoriete restaurantjes in de buurt. Cortijo La Haza is een B&B maar heeft ook een uitstekend restaurant. Je moet wel van te voren reserveren en je krijgt dan een verrassings 3 gangen menu.

Het eten is daar altijd heerlijk en de plek is echt uniek. Het was de eerste avond na de zomer dat er binnen gegeten moest worden vertelde ze, het was net iets te koud om buiten te eten. Het diner begint pas om 21 uur in Spanje en dan is het natuurlijk ook al wat frisser, maar binnen is het wel zo knus. Wederom top gegeten. Thuis nog een afzakkertje want het was de bonte avond, zo noemen we altijd de laatste avond van onze gasten en dan gaan we lekker los haha.

.

Een bijzondere wandeling

25 zondag sep 2022

Posted by in Belevenissen in Spanje

≈ 1 reactie

Tags

, , , , , ,

Al weken van te voren had ik tickets geboekt voor de Caminito Del Rey, het is zo’n bijzondere wandeling dat we het leuk vonden deze samen met mijn vriendin en haar man te doen.

Zij zijn ook wandelgek en gaan zelfs regelmatig op wandelvakantie, nou dan is dit wel de wandeling van Andalusië die je moet maken.

Ik kon natuurlijk nooit vermoeden dat er een forse blessure zou zijn bij Paul. Gelukkig gaat dat nu beter maar wandelen zat er voor hem echt niet in, maar Doom wilde wel graag met ons de Caminito lopen, we hadden toch de kaartjes. Wij hebben deze wandeling al zeker 5x gemaakt, maar het verveeld nooit daarom vinden wij het ook steeds weer leuk om te doen.

Ik had een vroege wandeling geboekt, wat natuurlijk lekker is vanwege de temperaturen maar voor onze nachtrust was het wel wat vroeg.

We vertrokken namelijk al om 7 uur 15 van huis. Paul bleef vandaag thuis en dook met een boek in de zithoek bij La Calera.

Het is een uur rijden naar de parkeerplaats welke naast restaurant El Mirador in Ardales ligt en daarvandaan moet je nog een stukje lopen. Eerst door een tunneltje door de rotsen en dan kom je na 1.5 km bij het begin van het wandelpad aan.

Helmpje op en genieten maar van al het natuurschoon en de bijzondere wandelpaden die helemaal langs de rotsen lopen.

Het is echt geen enge wandeling, maar als je de foto’s bekijkt ziet het er echt heel spectaculair uit en ook wel een beetje spannend het is ook zo’n klein wandelpaadje langs de rotsen met hele diepe afgrond.

Maar het valt echt enorm mee, ik zeg altijd kinderen vanaf 8 jaar mogen deze wandeling lopen dus het is echt wel veilig. Het oude wandelpad ligt eronder en deze is sinds een aantal jaar geleden verboden omdat deze wel heel onveilig was vandaar ze een nieuwe (veilige) gebouwd hebben.

Het is echt een magnifieke wandeling, je gaat van hoog naar laag, van een gewoon breed bospad naar een pad langs de rotsen, naar een smal planken pad boven een kloof, de kliffen zijn 400 meter hoog, het is de diversiteit die het een afwisselende leuke wandeling maakt.

We hadden ook een bonus we zagen namelijk wilde berggeiten en er vlogen ook vele gieren boven ons hoofd. (Wachten tot we vallen haha)

In het midden van de wandeling zit een plateau met een glazen bodem om zo naar beneden te kunnen kijken. Als je last hebt van hoogtevrees zou ik dat niet doen.

De wandeling wordt afgesloten met een echt hoogte punt, een hangloopbrug, deze wiebelt een beetje en is best spannend.

Na de brug ga je weer dalen en ben je bijna bij het einde van de wandeling maar dan moet je nog 2 km naar de bus toe lopen die je weer terug brengt naar de parkeerplaats. Met voorloop en naloop is de route 7.7 km, het is één richtingsverkeer.

Toen we weer thuis kwamen na deze enerverende wandeling was het lunchtijd en hebben we een gazpacho gegeten, dat is een koude tomaten soep met daarnaast allemaal schaaltjes groenten die je erin kan doen, super gezond en lekker fris. Dat hadden we even nodig na onze inspanning.

Verder de hele middag gechild, lekker aan de aardbeien gin tonic. (Dat is een blijvertje, ontdekt door onze dochter, zo lekker!!)

S’avonds zijn we uiteten geweest bij La Paloma, dat restaurant ligt 3 km bij ons vandaan.

Wat een heerlijke gezellige dag was het geweest, ik vind het zo leuk dat mijn vriendin er is.

Gezellig mijn vriendin komt langs

24 zaterdag sep 2022

Posted by in Belevenissen in Spanje

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , ,

Het eerste jaar dat wij het huis hadden was mijn vriendin Doménique langs geweest om het te bewonderen maar ook om te helpen met verven. Zij had toentertijd nog de bruine muur geverfd in kamer 2, dat was allemaal in november 2012.

Nu bijna 10 jaar later kwam ze weer nu samen met haar man. Spannend wat zou ze er van vinden, natuurlijk heeft ze wel foto’s gezien en mijn blog gelezen maar in het echt is het altijd anders.

Het was nog even de vraag of ze wel konden komen want Paul haar man had een paar weken geleden een spier gescheurd en zijn voet moest in het gips. Maar gelukkig was het gips er inmiddels weer vanaf gehaald, hij moet nu alleen met krukken lopen.

Ze hadden eerst zelf 2 nachtjes in Malaga geboekt en wij hadden afgesproken ze op te halen. Meeting point was het AC Hotel. We reden gelijk door naar Torremolinos om gezellig aan het strand te lunchen.

Ik dacht het is september dan hoef je niet te reserveren maar ik had het mis, er was geen plek bij onze favoriete strandtent La Palapa.

De naast gelegen tent Kokun Oceon club bleek dicht vandaar het waarschijnlijk zo druk was maar de andere kant was wel open dus gingen we lunchen bij Mata Mua Playa, heerlijk aan het strand om direct het volledige vakantie gevoel te ervaren.

Na de lunch liepen we nog even het strand op, je wilt toch altijd even je voetjes in het zand hebben en de zee van dichtbij zien, het heeft iets magisch. Er stond wel enorm veel wind.

Daarna reden we naar de hacienda, ik vond het gewoon spannend om het allemaal te laten zien maar ik vind het ook leuk om de grand tour te geven altijd, ik voel me dan altijd zo trots.

Alle veranderingen die we in de loop der jaren gedaan hebben zorgde ervoor dat ik een prachtig sfeervol ingericht huis kon laten zien. Alles viel in de smaak, ze kozen om te gaan slapen in kamer 1 de Romantic room. We begonnen uiteraard met een flesje cava en een Spaans borrel plankje.

Doménique had een mooi cadeau meegenomen en dat was een schot in de roos, een tafelkleed precies in de kleuren van deze streek. Ik vind dat altijd zo leuk als iemand de moeite heeft genomen om een passend cadeau uit te zoeken, mijn vriendin kent me inmiddels goed, we zijn al bijna 40 jaar bevriend.

Na de cava liepen we naar onze mooie buitenplek, het verassingsstuk van de tour haha. Als je weet hoe het er 10 jaar geleden uit zag is dit echt een heel verschil.

Er is gewoon een geheel nieuw knus plekje gecreëerd midden in de natuur, elke kant die je opkijkt is prachtig.

We hadden het geluk dat op het moment dat wij er zaten er net een prachtige roofvogel boven ons hoofd zweefde, het was volgens ons een Wouw, echt geweldig.

Die avond aten we gezellig thuis, je hoeft niet altijd weg als je zo’n idyllisch plekje hebt en mijn man kan heerlijk koken.

Knibbel knabbel knuistje

20 dinsdag sep 2022

Posted by in Belevenissen in Spanje

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , ,

Vorig jaar in oktober constateerde mijn ouders dat de pellet kachel in de keuken het niet meer deed. Via via kreeg ik het nummer van een monteur. Hij kwam snel maar het euvel was niet snel te maken, na een paar uur had hij het probleem gevonden maar de hele kachel lag uit elkaar en hij had geen tijd om hem weer in elkaar te zetten, hij zou later terug komen.

Na maanden appen, wachten, appen, wachten is de eind conclusie; hij is niet meer te maken. Het bleek dat er nog een onderdeel kapot was, een printplaat. Toch fijn om zo’n antwoord na een jaar te krijgen. Je moet soms heel veel geduld hebben in Spanje.

In Loja, een stadje 20 minuten bij ons vandaan, zit een winkel waar ze pellet kachels verkopen dus we besloten om daar heen te gaan en te informeren of zij nog een tweedehands printplaat kunnen vinden want in de fabriek wordt deze niet meer gemaakt. We wilden ook een offerte voor een geheel nieuwe, dat wordt een kostbaar geintje van een paar duizend euro. Je denkt dan met je commerciële Nederlandse geest die offerte zal er snel wel komen want ze kunnen veel geld verdienen, iemand moet dan wel eerst even langs komen om de huidige leidingen te bekijken. Maar nee hoor, niemand gezien onze hele vakantie. We moeten dus weer geduld hebben, het wordt echt behoorlijk op de proef gesteld.

Ik ben bang dat we dit jaar nog een vliegticket moeten boeken om het allemaal te regelen, dit is iets wat we niet aan iemand anders kunnen over laten, wij moeten namelijk precies aangeven hoe we het willen hebben.

Maar laten we van de nood een deugd maken, ik wilde namelijk altijd al een keertje het stadje Loja verder ontdekken en na ons winkel bezoek was daar nu de tijd rijp voor.

We begonnen met een lunch bij het hippe restaurant ABQ.

We hebben daar heerlijk gegeten, dat gaan we vast vaker doen, het ligt tegenover een hele grote Lidl dus dat bezoek kunnen we dan mooi combineren.

Na de lunch gingen we op zoek naar het historische centrum, het was lastig te vinden, wat is nu het centrum, daar bij dat ene kerkje en kunnen we dan gewoon de auto ergens neer zetten en dan verder lopen, geen idee. Jeetje waar zijn nu de plekjes waar de mooie gebouwen liggen?

De stad loopt van laag naar hoog en de wijken eromheen zijn allemaal niet zo fraai, zelfs een beetje armoedig. We besloten laag te beginnen en dan met de auto naar boven te rijden en dan weer een stukje naar beneden te lopen.

Wanneer je gewoon gaat lopen door de straatjes wordt je verrast want er zijn vele mooie fotogenieke plekjes te zien, ik bleef maar plaatjes schieten.

Het was een beetje rond dwalen en straatje in en uit, na elke hoek was er weer wat bijzonders te zien.

De mooie muurschilderingen verraden het Moorse verleden.

Beelden waarvan je niet weet wie of wat het is en uitbeeld, een ridder die tegen de moren gevochten heeft en een moslima die zit te turen of te treuren ofzo geen idee, maar het fotografeert mooi.

We zagen verschillende prachtige kerken soms met op de achtergrond de bergen.

Ik ben ook altijd gek op die mooie grote oude deuren, daar zit een verleden achter.

Al met al kan ik zeggen, ik vond het echt de moeite waard om Loja te verkennen, het is hier echt zoals het is, geen poespas en geen toeristisch gedoe.

De dorpsoudste stak haar hoofdje achter het gordijn vandaan, ik dacht even dat ze wilde zeggen knibbel knabbel knuisje wie knabbelt er aan mijn huisje, maar met haar tandeloze bekkie lachte ze vrolijk tegen ons en de uitdrukking op haar gezicht leek ons te zeggen welkom in mijn mooie wijk.

Dikke pad

19 maandag sep 2022

Posted by in Belevenissen in Spanje

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , ,

Ik kom primera hora om de water slang te repareren had Paco gezegd, maarja hoe laat is dat, geen idee, dus ik stond om 8 uur al buiten.

Hij was in geen velden of wegen te bekennen, hij kwam pas om 10 uur, maar ik vond het totaal niet erg. Het is ontspannend om zo vroeg rond te lopen en alles te zien ontwaken, de haan was volop aan het kukelen, wakker worden, opstaan iedereen kakelde hij.

Ik ben benieuwd of de yucca stekjes het gered hebben die ik in juni geplant had. Ik ben vaak al blij als van de 10 het er 4 doen en meer is meegenomen.

Ik zag dat mijn verwoeste palm het prima doet als plantenbak.

Ik had alweer de snoeischaar in mijn hand en knipte hier en daar alles weer in model.

Het beetje onkruid wat er stond was in een uurtje weggehaald. Het is wel droog geweest hoor zag ik, de oleanders die het altijd best goed doen zonder veel water stonden er nu ook wat zielig bij, maar gelukkig leefden ze nog wel. De komende dagen zal ik ze weer even vertroetelen.

Voor deze dag staat boodschappen doen op het programma. Net voordat we weg gingen spotte we een baby katje samen met een zwart witte poes die we al jaren rond de hacienda zien rondlopen. We hebben al eens eerder kleintjes gehad op ons terrein en daar hebben we er 2 van meegenomen naar huis, hoe zal dit afgelopen? Toch maar een zakje kattenvoer op het boodschappen briefje erbij zetten want hij zit er wel een beetje zielig bij, dus of zijn moeder als ze dat al is, hem goed verzorgd, geen idee.

Na verder alles aan geveegd te hebben en een dweiltje rond het zwembad gedaan te hebben gingen we die avond bij Meijas eten.

Ook hier zijn geen onbeperkte tapas meer te bestellen, 1 per drankje mocht nog wel gelukkig.

Bij thuiskomst spotte we niet het poesje bij de kattenbrokjes maar de pad was er lekker van aan het smullen haha, dikke pad.

Nieuw leven op Hacienda La Suerte

28 zaterdag jul 2018

Posted by in Belevenissen in Spanje

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , , , , , , ,

Er vinden wat belevenissen plaats op Hacienda la Suerte maar het mooiste is toch wel als er een nieuw leven ontstaat. We hebben al eens een nestje jonge katjes gehad. Dat waren zulke snoepjes dat we er twee mee naar Nederland hebben genomen en deze dondersteentjes wonen nu bij onze dochter. Frodo en Nero, twee binkies.

Dit keer was er een ander nestje, in de druivenstruik boven de eettafel zijn twee tortelduifjes geboren.

Ik ging direct even googlen en zag dat tortels een snel en slordig nestje bouwen en dat ze meerdere keren per jaar een legsel hebben met meestal maar 2 eitjes, juist omdat het nest zo gammel is vallen er ook vaak eitjes uit en mislukt het broedsel.Maar dit keer ging het helemaal goed, na 2 weken kwamen de eitjes uit en na ruim 2 weken vlogen ze weer uit.

Zo leuk om die beestje te zien opgroeien, ze keken ons vaak tijdens ons ontbijt, lunch of diner nieuwsgierig van bovenaf aan met hun zwarte kraaloogjes. Het uitvliegen was toch wel het mooiste, ze waren flink aan het klapperen een dag voor de grote uitvlucht, even oefenen met hun vleugeltjes en toen het moment daar was vlogen ze prachtig weg en hebben we ze niet meer teruggezien in hun nest maar alleen vanuit de verte op hun nieuwe stekkie, de elektrischiteitspaal.

Nog net voordat Elvira vertrok heeft ze dit spektakel nog mee kunnen maken. Na een gezellig aantal daagjes met elkaar in Spanje vloog Elvira door naar Griekenland om daar in haar upje nog een weekje vakantie te houden, wie weet vliegen de torteltjes wel met haar mee, want ze noemen ze toch turkse tortels nou dat ligt vlakbij.