Tags

, , , , , ,

Vorig jaar in oktober constateerde mijn ouders dat de pellet kachel in de keuken het niet meer deed. Via via kreeg ik het nummer van een monteur. Hij kwam snel maar het euvel was niet snel te maken, na een paar uur had hij het probleem gevonden maar de hele kachel lag uit elkaar en hij had geen tijd om hem weer in elkaar te zetten, hij zou later terug komen.

Na maanden appen, wachten, appen, wachten is de eind conclusie; hij is niet meer te maken. Het bleek dat er nog een onderdeel kapot was, een printplaat. Toch fijn om zo’n antwoord na een jaar te krijgen. Je moet soms heel veel geduld hebben in Spanje.

In Loja, een stadje 20 minuten bij ons vandaan, zit een winkel waar ze pellet kachels verkopen dus we besloten om daar heen te gaan en te informeren of zij nog een tweedehands printplaat kunnen vinden want in de fabriek wordt deze niet meer gemaakt. We wilden ook een offerte voor een geheel nieuwe, dat wordt een kostbaar geintje van een paar duizend euro. Je denkt dan met je commerciële Nederlandse geest die offerte zal er snel wel komen want ze kunnen veel geld verdienen, iemand moet dan wel eerst even langs komen om de huidige leidingen te bekijken. Maar nee hoor, niemand gezien onze hele vakantie. We moeten dus weer geduld hebben, het wordt echt behoorlijk op de proef gesteld.

Ik ben bang dat we dit jaar nog een vliegticket moeten boeken om het allemaal te regelen, dit is iets wat we niet aan iemand anders kunnen over laten, wij moeten namelijk precies aangeven hoe we het willen hebben.

Maar laten we van de nood een deugd maken, ik wilde namelijk altijd al een keertje het stadje Loja verder ontdekken en na ons winkel bezoek was daar nu de tijd rijp voor.

We begonnen met een lunch bij het hippe restaurant ABQ.

We hebben daar heerlijk gegeten, dat gaan we vast vaker doen, het ligt tegenover een hele grote Lidl dus dat bezoek kunnen we dan mooi combineren.

Na de lunch gingen we op zoek naar het historische centrum, het was lastig te vinden, wat is nu het centrum, daar bij dat ene kerkje en kunnen we dan gewoon de auto ergens neer zetten en dan verder lopen, geen idee. Jeetje waar zijn nu de plekjes waar de mooie gebouwen liggen?

De stad loopt van laag naar hoog en de wijken eromheen zijn allemaal niet zo fraai, zelfs een beetje armoedig. We besloten laag te beginnen en dan met de auto naar boven te rijden en dan weer een stukje naar beneden te lopen.

Wanneer je gewoon gaat lopen door de straatjes wordt je verrast want er zijn vele mooie fotogenieke plekjes te zien, ik bleef maar plaatjes schieten.

Het was een beetje rond dwalen en straatje in en uit, na elke hoek was er weer wat bijzonders te zien.

De mooie muurschilderingen verraden het Moorse verleden.

Beelden waarvan je niet weet wie of wat het is en uitbeeld, een ridder die tegen de moren gevochten heeft en een moslima die zit te turen of te treuren ofzo geen idee, maar het fotografeert mooi.

We zagen verschillende prachtige kerken soms met op de achtergrond de bergen.

Ik ben ook altijd gek op die mooie grote oude deuren, daar zit een verleden achter.

Al met al kan ik zeggen, ik vond het echt de moeite waard om Loja te verkennen, het is hier echt zoals het is, geen poespas en geen toeristisch gedoe.

De dorpsoudste stak haar hoofdje achter het gordijn vandaan, ik dacht even dat ze wilde zeggen knibbel knabbel knuisje wie knabbelt er aan mijn huisje, maar met haar tandeloze bekkie lachte ze vrolijk tegen ons en de uitdrukking op haar gezicht leek ons te zeggen welkom in mijn mooie wijk.