Tags

, , , , , , , ,

Ons huis ligt midden tussen de olijfboomgaarden en wij hebben zelf ook 60 olijfbomen op ons land staan. Maar hoe zit het nu precies met die olijven, hoe verzorg je de bomen het beste, welke soorten groeien hier in de streek, wat is het verschil tussen zwarte en groene olijven, wanneer is de oogst, kun je de olijven rechtstreeks van de boom eten en zijn eet olijven de zelfde olijven als de olijven van de olie? En zo nog honderden vragen meer die je je kan afvragen.

Allemaal vragen die je aan German van de olijfboomgaard Molino Jabonero kan stellen.

Je bent misschien weleens naar een wijnproeverij geweest en hebt daar uitleg gekregen over het proces, de soorten, de groeiwijze etc. en aan het eind mocht je proeven.

Nu zoiets kan dus ook voor olijven, er is zoveel te vertellen en uit te leggen. Hoe ging het vroeger, hoe gaat het nu, olijven verbouwen is super interessant.

Wij gingen voor de zoveelste keer een tour doen bij German in Villanueva del Trabuco, dit keer samen met mijn vriendin en haar man, maar zelfs voor ons blijft er steeds wat te leren. Het is namelijk geen opgedreund verhaaltje wat German opzegt maar een spontaan, echt familie verhaal en door de vragen die er gesteld worden krijgt de tour elke keer weer een andere wending.

Dit keer namen er ook mensen uit Saoedi Arabië deel aan de tour. Juist door hun inbreng werden er weer ander soort vragen beantwoord.

We liepen eerst over het veld waar de oudste bomen staan, toen liepen we naar het veld waar de jongste bomen staan en toen liepen we naar het huis waar nog steeds de oude machines staan om olijven te persen, deze werden vroeger door zijn voorouders gebruikt en zijn echt een museumstuk geworden.

Na de uitleg gingen we proeven en je proeft echt verschil tussen de ene soort en de andere. Aan het eind kregen we nog een lekker drankje en wat tapas.

Vlakbij ligt een leuke bezienswaardigheid, de 100 pijpjes water uit de bergen, normaal is het perfect om er naar toe te wandelen, maar dat ging Paul nu niet lukken, dan maar 3 km met de auto.

Er waren weinig pijpjes die nu nog water gaven, maar het blijft toch een leuke plek om te bekijken en de natuur is prachtig daar.

Daarna reden we door de bergen heen zo naar de Axarquia naar het piep kleine dorpje Alfarnatejo waar slechts 400 mensen wonen en waar ook weer van die schattige gordijntjes voor de deur hangen.

Bij een favoriet restaurantje van ons; Los Pirineos bestelde we een salade, we hadden immers al wat tapas gegeten.

Het uitzicht daar is geweldig, 1 kant is helemaal raam. Daarna brachten we onze vrienden naar de luchthaven voor hun namiddagvlucht.

Het waren super leuke dagen geweest en ze waren omgevlogen, gezelligheid kent geen tijd.