Er vinden wat belevenissen plaats op Hacienda la Suerte maar het mooiste is toch wel als er een nieuw leven ontstaat. We hebben al eens een nestje jonge katjes gehad. Dat waren zulke snoepjes dat we er twee mee naar Nederland hebben genomen en deze dondersteentjes wonen nu bij onze dochter. Frodo en Nero, twee binkies.

Dit keer was er een ander nestje, in de druivenstruik boven de eettafel zijn twee tortelduifjes geboren.

Ik ging direct even googlen en zag dat tortels een snel en slordig nestje bouwen en dat ze meerdere keren per jaar een legsel hebben met meestal maar 2 eitjes, juist omdat het nest zo gammel is vallen er ook vaak eitjes uit en mislukt het broedsel.Maar dit keer ging het helemaal goed, na 2 weken kwamen de eitjes uit en na ruim 2 weken vlogen ze weer uit.

Zo leuk om die beestje te zien opgroeien, ze keken ons vaak tijdens ons ontbijt, lunch of diner nieuwsgierig van bovenaf aan met hun zwarte kraaloogjes. Het uitvliegen was toch wel het mooiste, ze waren flink aan het klapperen een dag voor de grote uitvlucht, even oefenen met hun vleugeltjes en toen het moment daar was vlogen ze prachtig weg en hebben we ze niet meer teruggezien in hun nest maar alleen vanuit de verte op hun nieuwe stekkie, de elektrischiteitspaal.

Nog net voordat Elvira vertrok heeft ze dit spektakel nog mee kunnen maken. Na een gezellig aantal daagjes met elkaar in Spanje vloog Elvira door naar Griekenland om daar in haar upje nog een weekje vakantie te houden, wie weet vliegen de torteltjes wel met haar mee, want ze noemen ze toch turkse tortels nou dat ligt vlakbij.