Na het ontbijt kregen we nog even een biologielesje van Vanessa, ze liet ons verschillende soorten bomen zien, waaronder bv de citroen, sinaasappel,mandarijn bomen, de olijf boom, de kurkeik, de avocado boom, de mango boom, kersenboom, kweepeer plant etc. leuk hoor om te zien hoe dat allemaal daar groeit. We vonden het heel erg leuk bij deze b&b, maar persoonlijk vond ik het wel iets te afgelegen, het eerste was nl restaurantje was dik een half uur rijden als je tenminste over dat weggetje durft s’avonds, in de zomer is het langer licht, dat wel natuurlijk.

We zijn rond 11 uur vertrokken, langs Mortril, wat bekend staat als de belangrijkste haven plaats van de provincie Granada, het is de grootste stad van de Costa Tropical, je hebt er niet zoveel cultuur maar wel veel lekkere tapasbarretjes. Vlak bij de kust vind je veel kassen en windmolens, daardoor ziet het landschap er niet altijd even mooi uit.

 

Toen zijn we naar Salobrena gereden, daar hebben we een Moorse verdedigings burcht bekeken, deze kan je bezoeken tussen 10 en 13.30 en tussen 17.30 en 19 uur, entree 2.95 incl museum. De auto kan je het beste beneden aan de berg zetten en zo naar boven lopen, wel een kuitentrekkertje hoor. Onderweg zie je dan schattige versierde Andalusische huisjes en straatjes met mooie steentjes. Bovenop de burcht heb je uitzicht over de zee en over het stadje, allemaal witte huisjes met rode daken.
Daarna zijn we naar Nerja gereden, we wilde de grotten bezoeken maar deze waren dicht gegaan om 14 uur en ze gingen om 16 uur pas weer open, morgen maar weer proberen, we zijn toen 6 km omhoog gereden naar het plaatsje Frigilianna wat op 400 meter hoogte ligt. Het is echt een aanrader om hier even heen te gaan, het is 1 van de best bewaard gebleven Moorse plaatsjes, het stamt uit 1767.

Het ligt op een heuvel en je vind er prachtig gerenoveerde straatjes en ondanks dat het veel toeristen trekt lijkt de tijd hier te hebben stil gestaan.

 

Op het dorpsplein hebben we een heerlijk koud, plaatselijk zoet wijntje gedronken, een soort sherry.
We hebben een rondje gelopen door de straatjes en we kwamen toen ineens uit bij een kerkhofje, die zien er echt heel anders uit dan bij ons, op elkaar gestapelde witte stenen met beeldjes en bloemen erin.

Daarna gingen op zoek naar onze low budget accommodatie in Nerja. Het bedrag wat we voor deze nacht betaalde was echt een giller, €45 voor 1 twee persoonskamer met ontbijt.

Hostal Azahara Website

Eigenlijk was het prima te doen. Je kan hier zelfs een maand verblijven voor maar €350 per maand, in de winter. Het ontbijt was niks hoor, maarja wat verwacht je nou van dat bedrag. De hostel zag er schoon uit, het lag vlakbij de straat waar de bussen ook doorheen rijden. Net voor de hostel had je een klein straatje waar je je auto gratis kon neer zetten. In de zomer zal het wel een ander verhaal zijn.

Maar in ieder geval met 15 minuten lopen stonden we op Balcon de Europe, een uitzichtpunt over een uitstekende klif in de zee, 23 meter boven zeeniveau. Er staan koningspalmen aan de zijkanten en je vind er twee oude kanonnen, het uitzichtpunt was vroeger een verdedigings fort. Het fort is afgebroken om te voorkomen dat het in handen zou vallen van Napoleon tijdens de oorlog met de Fransen. Ook staat er een standbeeld van koning Alfonso XII, toen hij hier een bezoek bracht na de aardbeving in 1884, was hij zo onder de indruk van dit punt dat hij de naam Balcon de Europa had bedacht.

Die avond zijn we gaan eten in een azuurblauw tapas restaurant schuin aan de overkant van onze slaapplek. Een typisch Spaans restaurant, met aan de bar mannen met een biertje of wijntje die een kleine tapas aan het eten zijn en wij gingen netjes aan tafel zitten met een heerlijke dorade met aioli en gamba’s in knoflook. Mmmh !

Het ontbijt hebben we zalig buiten op het terras genuttigd, we genoten van de ochtendzon en het prachtige uitzicht. Lekker een roerei en een heerlijke tomaten salsa en natuurlijk verse jus, zo van de boom uit de tuin.

Na het onbijt zijn we via dat enge weggetje weer terug richting Motril gereden en daarvandaan was het nog 20 minuten over de snelweg richting Lanjaron waar we de snelweg zijn afgegaan.

Lanjaron wordt gezien als een waar kuuroord. Van juni tot oktober komen de mensen naar Lanjaron om heilzaam water te drinken. We hebben ongeveer 30 minuten over kronkelweggetjes gereden en toen kwamen we bij het eerste dorpje waar we wilde gaan kijken.

Het hele gebied heet Las Alpujarras of La Alpujarra is een spectaculair mooi gebied, dat ligt aan de uitlopers van de Sierra Nevada. De bergen, waarin schilderachtige dorpen liggen, liggen verspreid, ze zijn zo ondoordringbaar dat de Mooren, het een eeuw na de val van Granada in 1492, goed vol konden houden.

Las Alpujarras valt binnen het Nationale Park van Sierra Nevada en is een belangrijke wandelbestemming.

Een rondrit door de Alpujarras leidt langs talloze kleine dorpjes, wij hebben er een aantal bezocht.

We zijn via Orgiva gereden: Dat is de grootste stad van de Alpujarras. Orgiva ligt op een hoogte van 450 m.

Pampaneira: een dorpje gelegen in het dal van de Poquiera. Nauwe straatjes en steile trapjes,overal klatert water door de straten, in fonteinen en door kleine kanalen. Het water komt direct uit de bergen. Het is een klein dorp, maar vooral in de zomer zeer populair als uitvalsbasis voor wandelingen en beklimmingen in de Sierra Nevada.

Bubion: een dorp in het dal van de Poquiera. Een deel van de kinderen uit het dorp wordt opgevoed in een Tibetaans klooster en één zal misschien later de nieuwe Dalai Lama worden. We hebben hier bij een crxeaperie, wat van een Belgische vrouw bleek te zijn, een heerlijke pannenkoek gegeten en warme chocomelk gedronken, je merkt namelijk echt dat het hier een paar graden kouder is en zo konden we ons lekker weer opwarmen.

Capileira: ligt op een hoogte van 1436 m, het is een karakteristiek Moors dorpje, dat in zijn geheel tot monument is uitgeroepen het ligt in het dal van de Poquiera.

Van een afstand lijkt het wel of sommige dorpjes aan elkaar geplakt zijn maar je moet toch elke keer weer een stukje de hoogte in rijden om er te komen.

Er zijn in elk dorpje waar we doorheen gewandeld zijn kleine winkeltjes waar je geweven kleden kan kopen (Jarapas), vlechtwerk, lederwaar en keramiek. Over de prijs kan je onder handelen.
Het schijnt hier het mooist te zijn in mei, april en juni ,maar ik vond het er nu ook al erg mooi.

Na genoeg gekronkeld te hebben over die bergweggetjes gingen we weer terug naar de B&B, ik wilde voor het donker weer terug zijn.

Vanessa had weer heerlijk gekookt. Vooraf plakjes avocado met spekjes en knoflookolie, daarna lamsstoofvlees uit de oven met trostomaatjes met ui en paprika met kruiden erover en een aardappel in aluminiumfolie uit de openhaard. Jorge haar man had de hele dag op het land gewerkt en kwam met de koffie bij ons aan tafel erbij zitten. Wij kregen van hem nog een plaatselijk likeurtje. Hij had de hele dag afvalhout verbrand.Twee keer per jaar krijg je daar een vergunning voor, je kan dus niet zomaar besluiten je hout te verbranden. Het is hard werken met zoveel grond voor Jorge, Vanessa houd zich eigenlijk alleen bezig met de gasten en omdat de cortijo afgelegen ligt blijven de gasten eigenlijk altijd eten en daar heeft zij dan weer haar handen vol aan.

Het plekje is echt heel mooi, de cortijo is vroeger van een lokale aristocratische familie geweest die in de streek 4 cortijo’s hadden. Later zijn ze aan derden verkocht. Jarenlang is hier geen onderhoud aan gepleegd en de vervallen cortijo Valavero is toen gekocht door een klant van Vanessa, zij bemiddelde bij de aankoop en de verbouwing. Later heeft ze het van deze familie overgekocht. Een prachtige aanwinst.

Vanuit Granada hebben we ongeveer een half uurtje gereden over een goede snelweg tussen de besneeuwde bergtoppen van de Sierra Nevada naar het plaatjes Murchas. Daar zijn we uitgestapt en hebben heerlijk gewandeld door de sinaasappel, mandarijnen en citroen boomgaarden. Hele vriendelijke mensen wonen daar, iedereen groet naar je en van de boer kregen we mandarijntjes om te eten en we mochten gewoon wat sinaasappels plukken om mee te nemen voor onderweg. Na een wandeling van 1.5 uur zijn we weer in de auto gestapt richting Motril een half uurtje rijden. We hadden van de eigenaars van Cortijo Valavero een uitgebreide route beschrijving gekregen. Website

Vanaf Motril was het nog 45 minuten in kronkel weggetjes naar Lujar, dat was prima te doen totdat we ineens een afslag recht naar beneden moesten nemen over een zand weggetje van ongeveer 1,5 km. Ik deed het in mijn broek van angst, dat is echt niks voor mij. Maar toen we bij de cortijo aan kwamen werden we werkelijk betovert door het mooie uitzicht. Het was de moeite waard. Mijn man was gelijk verkocht. Ik zat in het begin alleen maar te denken hoe komen we hier weer vandaan. Ik zag dat smalle weggetjes al weer voor me met de afgrond in het verschiet. We werden verwelkomt door Vanessa een voormalig Belgische topsportster volleybal. Ze heeft vroeger 5 jaar in Amerika gespeeld, verder heeft ze in Italie en Duitsland gewoond en is zo vanwege haar sport in Spanje beland. Daar heeft ze eerst een huis gehad voor de verhuur in Salobrena, maar kreeg steeds meer het verzoek om voor mensen die ook een huisje hadden, hun zaken te regelen, ze spreekt namelijk heel veel talen vloeiend. Met de opbrengst daarvan heeft ze deze cortijo gekocht. Haar man komt uit Lujar en heeft ze ontmoet omdat hij op haar land werkte hij spreekt alleen Spaans. Ze runt sinds 2007 de b&b. Ze hebben 150.000 m2 grond, voornamelijk olijfbomen en produceren 200 liter olijfolie. Verder hebben ze amandelbomen, een paar citrusbomen, verbouwen hun eigen groenten en hebben 2 honden. Aangezien s ‘avonds ergens anders eten geen optie was, ik durfde echt niet op dat weggetje in het donker, bleven we daar eten. Gespreksstof hadden we genoeg omdat onze dochter op dat moment in Amerika woonde en zij daar 5 jaar gewoond had en omdat onze zoon ook topsporter is. Ze kon heerlijk koken. Ze vertelde dat er wel eens een Belgische topkok bij haar verblijft om te ontstressen en daar leert zij weer wat gerechten van. We aten die avond zelfgemaakte champignon soep, kippenborstjes uit de oven met allerlei kruiden uit haar eigen tuin, aardappels met look en andere kruiden en een salade met tomaat/komkommer/paprika en ui en toe een heerlijke vrucht, het smaakte naar peer maar er zaten grote zwarte pitten in. Vanwege de rijpheid kunnen ze niet naar Nederland vervoert worden dus vind je ze daar niet. Toen was het bedtijd, we gingen naar onze mooie kamer met zacht bed.

Vroeg opstaan want om half 9 werden we al in het Alhambra verwacht. Vanuit ons hotel was het prima te lopen. Een ticket moet je van te voren al bestellen want anders kom je er haast niet in. Bestellen

Je kan kiezen voor een ochtend bezoek of voor een middag bezoek aan het het paleis (de tuinen kun je ook s’avonds bezoeken), er worden dan een aantal tijdstippen getoond waaruit je kan kiezen,(voor de Nasrid Palaces), je moet dan ook stipt op dat tijdstip voor de ingang van het paleis staan anders vervalt je recht. Je kan het kaartje wat maar x8013 kost via internet met je creditcard betalen, je moet wel de creditcard waar je mee betaald hebt meenemen naar de ingang van het Alhambra.

Het Alhambra bestaat uit 4 verschillende area’s: De Nasrid palaces, de Alcazaba, de Partal en de Generalife Palacealle omringd door mooie tuinen.
De general visit geeft toegang tot alle toegankelijke gebieden van het monument Alhambra.

De Arabische vertaling is: Het rode paleis. Het is een middeleeuws paleis en fort van de Moorse heersers van het koninkrijk Granada, het bevind zich op een heuvelachtig plateau aan de zuidoost kant van Granada. Het werd na de verovering in 1492 als belangrijkste buit gezien, Karl V wilde als vergelding midden in het Alhambra een paleis aan leggen, waarvoor een deel werd afgebroken, zijn vrouw weerhield hem ervan alles af te breken. Je vind er zeer verfijnde islamitische kunst en veel kunstschatten, deze zijn gerestaureerd en zo een goed voorbeeld van Moorse kunst op het Europese vasteland. Daardoor heeft het Unesco een limiet gesteld aan het aantal bezoekers per dag.

We begonnen met het bezoeken van de tuinen.Je staat natuurlijk helemaal boven op een plateau, dus je hebt een prachtig uitzicht over de rand van de stad.
Stipt om 10 uur stonden we voor de ingang van het paleis. Er stonden ook een paar japanners maar die hadden er om half 10 al moeten staan, ze werden er niet meer ingelaten.

Binnen in het paleis zagen we echt prachtige bewerkte houten deuren, plafonds, houtsnijwerken, mooie tegels, ingelegde tegelwerkjes etc etc. Allemaal precisiewerk, uren handenarbeid. Hele hoge plafonds, mooi versierde kamers, prachtig gewoon om te zien. Het ligt natuurlijk op een plateau en je vraagt je echt af hoe ze dit hebben kunnen bouwen. Achter je zie je de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada. Het is van Spanje maar je ziet duidelijk de invloeden van de Mooren.

Je blijft foto’s maken er is zoveel te zien, Palacio de Lamores, paleis van de sultan en is gebouwd rond Patio de los Arrayanes. De los Leones (leeuwenhof) met in het midden een marmeren fontein omringd door 124 zuilen gebouwd door Mohamed V in 1377. Het Paleis van Karel V, bouw begon in 1527, een immens vierkant paleis met in het midden een cirkelvormige binnenplaats. El partal.

Buiten het paleis kan je nog veel meer bezoeken, je hebt er echt de hele ochtend wel voor nodig.In november maakt het niet zoveel uit hoe laat je gaat, de temperatuur komt toch niet boven de 20 graden uit maar in de zomer kan je het beste kiezen om hier in de ochtend naar toe te gaan, anders is het wel heel warm.

In het straatje wat je op deze laatste foto ziet zit ons hotel, genomen vanuit het Alhambra, grappig hé.

Ik vond het echt absoluut de moeite waard om het Alhambra te bezoeken dus als je in Granada bent is dit echt een must. Maar je moet natuurlijk niet vergeten kaartjes te reserveren anders kan je het echt wel vergeten. Ze zeggen dat je het geloof ik wel 3 maanden van te voren kan/moet doen.

We hebben onze spullen opgehaald in het hotel en zijn langs de kerk die bij ons om de hoek ligt, terug gelopen, door de nieuwe stad met de moderne winkelstraten met mooie stijlvolle kleding winkels, naar de garage waar de auto stond. Je krijgt een uitrit kaart mee van het hotel voor 24 uur dat kost €18.50 sta je er langer dan moet je in de garage wat bij betalen. Prima geregeld.

Het grot hotel was leuk maar het ontbijt was waardeloos, maarja je kan niet alles hebben. We zijn nog even bij het grot museum geweest. Het is heel leuk om te zien hoe die woningen allemaal ontstaan zijn. Wij sliepen dan in een hotel, maar nog steeds zijn er mensen die in zo ’n woning wonen, heel bijzonder.

 

Het was nog ongeveer 50 minuten rijden naar Granada. We hadden voor 1 nacht een hotel midden in het centrum geboekt. Hotel Casa Capital

 

Website We hebben onze auto in de parkeergarage Puerta Plaza geparkeerd en daarvandaan een taxi genomen naar het hotel voor maar €12,60, wat we overigens terug hebben gekregen van het hotel. Het hotel lag perfect aan de ene kant de oude stad en aan de andere kant de nieuwe stad en aan de zijkant zag je de muren van het Alhambra al liggen daar loopt je in 20 minuten, op een steile weg naar toe.

We hebben na het inchecken eerst wat rondgelopen in de oude stad, dat ziet er echt heel mooi authentiek uit, per ongeluk belanden we op het mooiste plekje van de stad, een prachtig uitkijkpunt je ziet daarvandaan goed het Alhambra en de rest van de stad. We gingen op het muurtje zitten en de ‘hippies’ speelde muziek. Je ziet veel alternatieve jongeren lopen in Granada, echt van die vrijbuiters, die wereldreizigers, die levensgenieters of hoe je ze dan ook wilt noemen, waarschijnlijk is dit de stad waar je jezelf kunt zijn, heerlijk gewoon, ik hou daar wel van. We hebben daar best wel een tijdje gezeten het was zo ontspannend om daar te zitten, met de besneeuwde bergtoppen van de Sierra Nevada op de achtergrond.

 

Achter de kerk op het pleintje hebben een wijntje gedronken en daar kregen we gratis tapas bij, dat hadden we nog niet eerder meegemaakt, het was een bordje met geprakte aardappel met ei en kruiden, heel smakelijk. Het was heel leuk om door die oude straatjes te lopen,je ziet er heel veel Marokkaanse invloeden. Allemaal kleurtjes en spiegeltjes en leuke hebbedingetjes. Ik zie al helemaal een Marokkaanse kamer voor me in mijn eigen b&b later en dan ga ik hier inkopen doen, haha.
En hier in Granada heb ik dan eindelijk de Spaanse schoentjes en jurkje voor mijn nichtje gevonden. Ik zie kleine Esra van 3 jaar hier al helemaal in lopen, prachtig.
Na ons in het hotel wat opgefrist te hebben gingen we op zoek naar een echte Spaanse tapasbar, geen toeristenrestaurant maar een bar waar de echte Spanjaarden ook komen happen.Boven de bar hingen allemaal hamen en in de vitrine bij de bar kon je wat tapas uitkiezen of ze maakte het ter plekke, iedereen hing druk pratend aan de bar met een lekker wijntje erbij, het was inmiddels 9 uur. Maar wij hadden die avond nog wat op het programma staan, om 10 uur zouden we worden opgehaald met een busje bij het reisbureau op de hoek van de straat om ons naar een flamingoshow te laten brengen. Wij wachten en niks geen busje, in de etalage ruit van het reisburo zagen we bestemmingen om te boeken zoals Nueva York (grappig dat ze dat ook al vertalen) maar het busje kwam niet. Wij bellen naar het hotel, bleek dat ze een show voor ons geboekt hadden bij een gezelschap die juist die dag geen show gaf, nou ja denk je dan, dan zal dat gezelschap dat toch wel laten weten aan het hotel, maar nee hoor, uiteindelijk werden we met spoed om kwart voor 11 pas opgehaald voor een andere show. De show begon pas half 12, het werd gegeven in een grot, door een zigeuner familie, het was wel toeristisch maar zelfs de Spanjaarden uit een ander deel van het land gaan hier ook naar toe. Zo ’n show kost €25 pp incl 1 drankje, je houd er van of niet want het is een hoop geklap en klepperen met de schoenen, maar je moet het toch wel een keer gezien hebben vind ik. Bekaf kwamen we na enen weer in ons hotel terug. Granada had indruk gemaakt.

Na het ontbijt hebben we afscheid genomen van de eigenaars van Casa Paco. We hebben veel geleerd van hun, ze zijn echt een voorbeeld van hoe wij ook met onze gasten zouden willen omgaan. Ze zitten ook nog vol leuke ideeën om hun b&b nog aantrekkelijker te maken. Ze organiseren tapasavonden, paella avonden, verhuren mountainbikes met gps,hebben kaartjes voor wandelingen in de omgeving. In de toekomst willen ze nog een groentetuin, meer olijvenbomen, een wifi aansluiting voor de gasten en hun oude broodoven weer in gebruik nemen, een bubbelbad maken in de tuin en lounge banken maken.

Bij het afscheid kregen we een zakje amandelen uit eigen tuin mee, erg leuk.

Toen zijn we naar Sanctuario del Saliente gereden nabij Chirivel, een soort bedevaartsoord. Om er te komen moet je tussen bergen door rijden helemaal omhoog. Bovenaan vind je dan een mooie kerk. We konden de kerk van binnen bezichtigen wat erg indrukwekkend was.

Binnen in de kerk kon je trouwens gewoon loten kopen voor de loterij, wat heel veel mensen deden omdat ze dachten dat het geluk bracht. Verder kwam iedereen er bloemen neerleggen. En er was een kamertje waar mensen allemaal spulletjes op de muur prikte, een soort offertjes, geen idee wat dat inhoud want wij zijn namelijk niet gelovig, het was in ieder geval heel bijzonder om te zien.
Het uitzicht wat je buiten had was heel speciaal het leek wel een soort maanlandschap.

Eigenlijk had ik tijdens het plannen van de reis bedacht dat we in Chirivel wilde slapen 1 nacht, bij belgen, hun site zag er best leuk uit, maar toen we wilde reserveren schreven ze dat we minimaal 2 nachten moesten blijven omdat het anders te rommelig was voor de andere gasten en dat het te veel werk was voor slechts 1 nacht en dat ze er niks aan over hielden.Nou ja raar, je bent toch een b&b dachten wij, dan niet. Dit kunnen zij zich dan zeker permitteren, gasten weigeren. Ik vond het erg slecht. Maar voor ons was het goed uitgepakt want toen hadden we gewoon 2 nachten bij Casa Paco geboekt, die wilde ons wel hebben ook al was het maar voor 1 nacht geweest.

Op naar de volgende plek Guadix, via een prima snelweg dik een uur rijden. Dit keer geen b&b maar een klein grot hotelletje Cuevas Abuelo Ventura Website aan de rand van de stad. Erg grappig om te zien. Het hotel heeft 12 kamers. De temperatuur binnen is altijd constant, zowel in de zomer als in de winter 20 graden. Na de incheck zijn we even het centrum in gegaan we hebben wat kerken bekeken en op een pleintje wat gedronken, geen toeristen te zien. S’avonds hebben we een maaltijd in het restaurant van het grot hotel genomen, voor maar 9 euro de man. Een salade van tomaat, sla en olijven,daarna een stuk zalm met patat. Prima!

Toen we s’ochtends wakker werden hadden we uit ons kamerraam een prachtig uitzicht op het kasteel in Velez Blanco.

Daar gaan we na het ontbijt zeker naar toe, dachten we. Pascal deed het ontbijt vandaag. We zaten heerlijk te smullen in de gezellige eetkamer met houtkachel.

Pascal vertelde dat ze de taken echt verdeelde want anders ben je allebei aan het rennen voor de gasten, dus de ene dag doet de een het ontbijt en kan de ander uitslapen en de dag erna andersom. Dat geldt eigenlijk voor alles, dat kan je met het diner doen, de boodschappen, met de schoonmaak van de kamers etc etc. Ook vertelde hij dat ze een flinke verbouwing achter de rug hadden, de eetkamer waar we op dat moment zaten te eten had voorheen helemaal geen dak, deze hadden ze er pas op laten zetten en het is niet duur in Spanje zo’n verbouwing, niet te vergelijken met die woeker prijzen die de aannemers af en toe in Nederland vragen. Verder hadden ze nog de tip om juist geen gestor te nemen als je een woning wil kopen in Spanje , dat lees je namelijk wel veel, volgens hun kan je met gezond verstand dat makkelijk allemaal zelf doen, je bank waar je de buitenland hypotheek neemt, weet veel en je makelaar ook.

Als je een zwembad hebt bij je huis kan je die het beste met zwembad verf verven, daar knapt het enorm van op en de buitenboel verven met Fino blanco. Een hek kan je het beste vlechten van oude takken.
.

Ze vertelde dat we zeker naar de markt moesten gaan, in het dorpje, wat op een loopafstand van ongeveer 25 minuten ligt. Dat was inderdaad een leuke markt met van alles en nog wat. Maar weer geen Spaanse schoentjes gevonden. Waarschijnlijk omdat dat meer een item is voor de toeristen en die zijn er in dit gedeelte van het jaar niet zoveel.

Toen hebben we de auto gepakt en zijn we naar Velez Blanco gereden dat is ook een heel leuk dorpje, je vindt er een waterbron waar je zo je water zelf kan tappen.
Waarom het dorpje zo heet kan je wel raden, veel blanco. Vanaf het kasteel heb je een prachtig uitzicht, maar het is lastig te zien waar Casa Paco nou ligt hoor, het is zo weids.

Daarna zijn naar het dorpje Maria gereden, waar de beroemde streekham vandaan komt. We hebben bij een plaatselijk bakkertje een brood gekocht, maar degene die er wel lekker uit zag, was totaal niet lekker, er zaten harde maiskorrels in, je kon er zo je kiezen op stuk bijten.
Bij de slager wilde we een onsje ham bestellen in plakjes, maar welke moet je nemen er hingen wel tientallen grote hamen te drogen, heel vriendelijk liet die mevrouw ons diverse plakjes proeven toen ze zag dat we twijfelde.

Op het dorpspleintje hebben we zelf ons brood belegt en terwijl we het aan het opeten waren kwam er net een Spaans bruidje voorbij.
Waarschijnlijk door de weersovergang van Nederland naar Spanje, had ik erg last van mijn keel gekregen en gingen we op zoek naar een apotheek voor verzachtende keeltabletten. Maarja die taal hé, met een latijns/engels/spaans woordenboek erbij snapte ze wat ik bedoelde en kwam ze met amoxicilline aan, een antibiotica, zo zonder recept mee te krijgen, nou dat ook weer niet de bedoeling, uiteindelijk kreeg ik toch nog hele goede keeltabletten
.
Daarna zijn we doorgereden naar een botanische tuin waar je een mooie wandeling kon maken, dit plekje ligt ongeveer 40 minuten van Velez Rubio. De omgeving is erg mooi daar, er stonden allemaal houten kistjes met kruiden erin die je kon ruiken, deze kruiden werden daar verbouwd. Verder was er ook een natuurlijk bron waar we ons flesje water weer konden vol tappen.

Aan het van de middag hadden we met Pascal en Corine afgesproken dat we gieren zouden gaan spotten vlak bij de “kies”. dat is een berg in de vorm van een kies, met verrekijkers op pad gingen we ze speuren en ja hoor, we hebben ze gespot, prachtig!

Die avond wilde we in het dorpje eten.Toen we erheen reden met de auto zagen we net om de hoek een dode hond liggen, die zelfde hond die we eerder die dag al blaffend langs de weg hadden zien lopen. Ik werd er helemaal naar van. We hebben gelijk naar Casa Paco gebeld en zij hebben direct de eigenaar gebeld. Zielig hoor. Iemand is gewoon doorgereden nadat ze die hond hebben geraakt. We hebben eerst nog wat rond gelopen in het dorpje want mijn gedachte gingen op dat moment nog niet zo naar eten uit. Later die avond hebben we gegeten bij Martos. Daar hebben voor het eerst de heerlijk drank Tinto de Verano gedronken. Het lijkt op wijn met 7 up, erg lekker!

We hadden diverse tapas genomen. Russische salade, erg populair bij de Spanjaarden, inktvis ringen,verschillende soorten gebakken groenten,vlees(lomo) met met knoflook en roomsaus met champignons en biefstuk. Buikje vol en lekker naar bed.

Na onze tweede nacht hadden we tijdens het ontbijt, met verse eitjes, het verhaal gehoord Rob en Anneke over hun emigratie avontuur. Ze vertelde dat ze hier pas sinds december 2007 woonden en dat ze in mei 2008 open waren gegaan met hun B&B. Hiervoor hadden ze wel al een aantal jaar een appartement in Alicante, echt alleen voor de verhuur, zelf gingen ze er maar 4x per jaar naar toe.

Dat is eigenlijk ook een goed idee voor ons, dachten we, als je niet een B&B gelijk wilt runnen kun je natuurlijk ook een vakantiehuis kopen en daar zelf een aantal keer per jaar naar toe gaan en het dan wel gewoon verhuren. De tip van Rob was, zorg dat je een hele website hebt, zo haal je je klanten binnen, en maak veel reclame en zorg dat mensen je weten te vinden. Zij hadden iets speciaals gedaan namelijk door mee te doen aan het programma ik Vertrek en ze hebben in veel artikelen in tijdschriften kranten gestaan. Dat levert altijd weer wat extra boekingen op zei hij.

Dat klinkt goed maar ik denk trouwens niet dat wij dat zouden willen aan zo ’n programma mee doen, je moet maar afwachten wat er wordt uitgezonden en of je daar dan blij mee bent. Hoop maar dat zij dat wel zijn als het wordt uitgezonden, want de filmploeg was dan wel al geweest en hadden alle opnames gemaakt maar het was nog niet gemonteerd en nog niet uitgezonden. Vaak zie je wel bij dat soort programma’s dat je toch vaak op een bepaalde manier neergezet wordt, leuk voor de kijker maar of dat leuk voor jezelf is?

Na het ontbijt gingen Rob en Anneke naar hun Spaanse les, zij krijgen vanuit de gemeente les van nov. t/m voorjaar voor maar €30. Voor ons zat het er ook weer op, we hebben ons prima vermaakt bij Casa Roanne en de overnachtingen waren zeer goedkoop. Maar voor ons had het hier denk leuker geweest als we in de zomer waren geweest dan hadden we lekker kunnen zwemmen en buiten in de tuin kunnen zitten. Nu was het veel binnen en dat sprak me niet echt aan, maar ze zijn ook net begonnen en moeten ook nog veel meer ervaring krijgen en feedback van gasten.

Onze volgende B&B ligt in Velez Rubio onderweg kwamen we langs de plaats Murcia en wij belanden bij een mega groot overdekt winkel centrum. Aangezien de avonden toch wat koud zijn in november en overdag het weer te warm voor een jas is, was het lastig je koffer van te voren in te pakken, in Murcia heb ik nu wat kleding en vestjes gekocht afgestemd op hoe we het weer ervaren. Er waren heel veel leuke winkels, zowel kleding als interieurwinkels en heel veel restaurantjes. Vooral veel fastfood, het leek Amerika wel. Uiteindelijk waren we hier langer dan geplant gebleven maarja geen haast we hebben vakantie.

Vanaf Murcia moesten we nog een kleine1.5 uur rijden naar Velez Rubio naar Casa Paco.

Ik was al weg van hun huis toen ik het op hun site zag maar in het echt was het nog vele malen mooier, wat een super plek, zoiets wil ik ook dacht ik gelijk.
Het was wat lastig te vinden maar Pascal haalde ons op bij de benzine pomp en zo konden we het laatste stukje achter hem aanrijden.
Thuis wachtte Corina ons al op en we kregen een rondleiding door hun b&b. Wat een leuke mensen zeg, er was gelijk een klik ondanks dat ze 10 jaar jonger zijn dan wij.
Op onze kamer stond een fles water en een klein flesje cava als welkom. Heel leuk en stijlvol, dit schrijven we ook op in ons boekje want zo wil je je gasten verwelkomen.

Onze kamer zag er prachtig uit, dat is het leuke van deze b&b vind ik, aan de buitenkant echt authentiek en binnen heel modern maar wel met oude details, zoals een balken plafond bv. We hadden besloten om bij hun te eten die avond. Eerst hadden we nog een wandeling van een uurtje gemaakt in de omgeving van de casa. De temperatuur was die dag rond de 17 graden. Om 8 uur gingen we aan tafel, Pascal en Corina hadden echt heerlijk gekookt. De amuse, een gebakken kwarteleitje op een stokbroodje met tabasco, daarna echte Spaanse ham uit de streek. Ze hadden op de aanrecht een hele grote poot ham staan met een theedoek erom heen, dat kan je zo 4 maanden bewaren vertelde ze, oh echt wat leuk en wat Spaans. Daarna 4 soorten paté met toost met vijgenjam, bosvruchten jam en gele jam. Toen kwam er een flinke lap mals rundvlees met paprika, ui en courgette en tomaatjes met een aardappel tortilla. En toe verse ananas met ijs, en als wijn werd er volop een jonge rioja geschonken. Dit bedoelen we nou met Spaans vleugje. Ook zal zijn ze Nederlands ik waande me echt in Spanje. Perfect gewoon. We hebben heel gezellig gekletst en moe en voldaan gingen we naar bed, ik vond het gelijk jammer dat we hier maar 2 nachten gaan blijven.

Na ongeveer 45 minuten rijden van Alicante kwamen we aan in Hondon de las Nieves, een plaatjes met 2000 inwoners. We konden de b&b waar we zouden overnachten eerst niet vinden. We hadden onze Hollandse Tom Tom meegenomen, maar die liet ons flink in de steek. Uiteindelijk hebben we maar gebeld. Rob en Anneke zijn de trotse eigenaars van Casa Roanne en zij vertelden ons precies hoe we moesten rijden.

Deze overnachtingsplek was een totaal andere b&b dan de vorige.
Dit prachtige huis lag niet in het dorpje maar op een plekje ongeveer 2 km buiten het dorpje. Na het toegangshek te zijn ingereden zagen we gelijk een kippenhok liggen, voor de verse eitjes bij het ontbijt. Het huis zag er vrij nieuw uit. Volgens de eigenaren hebben ze nog flink moeten klussen om het zo te krijgen zoals het nu was. Ze zijn tijdens dat proces en het vertrek uit Nederland gevolgd door de makers van het bekende tv programma IK VERTREK wat volgende jaar wordt uitgezonden op tv vertelden ze.

We kregen een kop koffie en thee en een plak cake als welkom. Ze hebben 4 gastenslaapkamers waarvan er op dat moment 3 verhuurd waren. Wij hadden de lavendel kamer, het zag er netjes uit maar het was alleen een kamer om te slapen meer ruimte had je niet. We hadden een gedeelde badkamer en toilet met een andere kamer, in die kamer waren geen gasten dus wij hadden geluk.
Rob en Anneke zijn hele aardige mensen maar toch zouden wij nooit op die manier een b&b willen runnen zoals zij dat deden. Buiten was het echt Spaans, maar binnen was het heel Nederlands. De avonden zijn koud en s’avonds zaten we met nog 4 gasten en de eigenaren binnen te eten, aan een Hollands diner. Gebakken aardappeltjes, Broccoli, en sla met plakjes ei erop en toe fruit met slagroom. Het was heel lekker maar niet echt Spaans! In de huiskamer dronken we een glaasje wijn, kregen bitterballen en borrelnootjes en keken Hollandse tv, oa voetbal! Anneke zat in de huiskamer achter de computer en wij zaten met de andere gasten wat te kletsen. Het was best gezellig hoor maar wij zijn gewoon ander types. Ik denk dat heel veel mensen het hier erg plezierig zullen hebben, maar wij zoeken een b&b met wat meer een Spaans vleugje en wat meer privacy.
Op de vraag of we morgen weer wilden mee eten hebben we maar bedankt, we wilden liever iets lokaals eten.

We kregen een tip om te gaan eten s’avonds bij de plaatselijke bodega Bodegas Cerdá. 

Toen we daar de volgende avond aankwamen rond 8 bleek het geen echt restaurant te zijn maar je kan wel met de lunch wat tapas krijgen vertelden ze. De bodega is echt geweldig en zeker een bezoekje waard, binnen zie je allemaal grote wijnvaten en kun je wijn proeven. Wij hebben een grote 2 liter plasticfles dessert wijn getapt, super goedkoop en werkelijk verrukkelijk. We hebben ook een prachtige fles rode wijn met een heel mooi zinken etiket erop gekocht. Op ons beste Spaans vroegen we waar een goed lokaal restaurant zat. De Spanjaarden eten pas rond half 10 s’avonds vertelde ze en we vonden het restaurant achter de benzinepomp aan de rand van het dorp, restaurant Hierbabuena.

Daar hebben we paella met konijn en slakken gegeten, de plaatselijke specialiteit, erg lekker, we kregen er stokbrood bij met aioli en tapenade, een bordje met olijven met ansjovis, tomaat en plakjes worst, kaas en inktvisringen en toe ijs met cake. Heel toevallig kwamen we aan de praat met de Makelaar van het dorp dat is ook een Nederlander.

Maar ik was al over onze tweede avond gaan vertellen maar overdag hadden we ook niet stil gezeten we zijn in de ochtend eerst naar Alpe geweest daar was een marktje, ik was op zoek naar Spaans jurkjes en schoentjes voor mijn nichtjes, maar niks hoor, dat zijn toeristen dingetjes en die hadden ze daar niet. Wel een leuke markt met veel verse groenten en vlees, de lokale bevolking eet daar tussen de middag.

Na de markt zijn we naar de kust gereden naar Santa Paulo ongeveer 40 minuten verderop. Langs de zoutbergen (zout uit het meer) zo door naar het strand.

Bij het strand was het vrij stil, heel veel appartementen stonden daar te koop en te huur, een beetje een leegloop leek wel, geen spannende plek om te vertoeven. Na de zelf gekochte lunch op het strand opgegeten te hebben zijn we naar Elche gereden op zoek naar parc municipal.

Helaas keek een Spanjaard niet goed uit en knalde tegen onze auto aan, nou zie dan maar je schadeformulier in te vullen als de tegenpartij vrijwel geen Engels spreekt en wij geen Spaans. De wieldop was kapot en er zaten wat krassen op, wij blij dat we die extra verzekering genomen hadden. Na dik een uur konden we dan eindelijk het park in en we zagen enorm veel palmbomen, schitterend!

We waren dan wel op het Vliegveld van Alicante geland gisteren maar dat is niet de stad zelf. Vandaag brengen we wel een bliksem bezoekje aan de stad Alicante. We zijn vanaf Sella binnendoor gereden langs de bekende Spaanse torro/stier die je overal onderweg tegen komt, we zijn dus niet via de tolwegen gereden want we wilden alles van de omgeving ervaren.

We parkeerden de auto bij de haven van Alicante, daar vandaan loop je zo de stad in. Aan de zee kant ligt de promenade Explanada daar zie je vele mensen wandelen tussen de enorme palmbomen op de boulevard met de rode en zwarte plaveisel die de golven van de zee nabootst.

Een muziektent zorgt ervoor dat de wandelaars in de avonden maar ook op zondagochtend van de concerten door de Gemeentelijke Muziekkapel kunnen genieten.
Daar vind je ook een soort vvv kantoortje waar je een kaartje van de stad kan krijgen, op verzoek kruist die mevrouw van de vvv dan een leuke route door de stad voor je aan.

Daar vlakbij kan je ook met de lift de Banancantillberg 166 meter omhoog tot je bij Castillo Santa Barbara komt, je hebt daar vandaan een prachtig uitzicht over de stad en de zee. Toen wij er waren was de lift alleen kapot helaas! Er zijn veel luxe mooie winkelstraten in het centrum en heerlijke ijswinkels. We hebben lang niet alles gezien want we moesten weer verder naar onze volgende b&b in Hondon de las Nieves.