Met een eigen huis ben je altijd in de weer, laat staan met een Spaans eigen huis. Doordat het klimaat heel anders is dan in Nederland, in de winter zeker, overdag warm en s avonds koud, moet je rekening houden met heel veel andere zaken. Ook hebben we geen centrale verwarming daar en zijn de materialen waar het huis gebouwd van is anders.

We hebben inmiddels al heel wat kamers gerestyld maar de 3 kamers boven moeten helemaal rigoreus aangepakt worden. In alle 3 zijn de kozijnen vernieuwd en is er een nieuwe vloer gestort ook zijn de deuren vervangen, in 1 kamer zijn de balken vervangen en in de andere 2 wordt binnenkort wat isolatie materiaal aangebracht aan het dak, het is namelijk erg vochtig daar. In twee kamers doen we de zelfde vloertegels als de rest van het huis en in de tussenkamer doen we wat sjiekere tegels. Zo blijven er nog steeds wat klusjes liggen voor de volgende keer.

Nu we weer terug zijn in Nederland wordt er nog wel steeds gewerkt aan onze tuin. De bulldozer man was ziek en komt een paar dagen later. Ondertussen werd er verder gegaan met het ontruimen van de puinhoop in de ruimte grenzend aan de studio. Er moest nog een nieuw laadbakkie aan te pas komen.

In de studio zelf staan nog maar een paar dingetjes, wat kastjes die ik nog wil gaan decoreren met nieuwe verf, nieuwe knopjes en sjablonen. Tevens staat er nog een houten zit set, die ga ik ook grijs maken en er moeten nog kussens in gekocht worden en die kunnen we dan ook ergens plaatsen om te relaxen buiten.

De studio is behoorlijk groot nu alle troepjes weg zijn kunnen we van deze ruimte een leuke casita maken in de toekomst. Achter de studio gaan we wel alvast een muurtje laten metselen en bloembakken voor een terras dan ziet dat er ook netter uit. Het wordt net zoiets als ons terras voor het huis.

Beton laten we later wel storten, achter het muurtje is het in iedergeval helemaal opgevuld met puin. We kunnen nu eenmaal niet alles tegelijk.

Helaas is onze laatste dag alweer aangebroken, we hebben het zo naar ons zin gehad. Maar om dit allemaal te kunnen beleven en te bekostigen moeten we weer terug naar Nederland want daar worden de centjes verdient. Het is ook juist zo leuk de afwisseling van het drukke Nederland en het relaxte Spanje, dit maakt ons leven compleet.

Gelukkig hebben we een avondvlucht, we hebben dus nog de hele dag om iets leuks te doen. Natuurlijk eerst wat wasjes draaien, zwembad schoonmaken en de kamers zuigen en te dweilen. Opa komt met zijn kleinzoon volgende maand nog wat buffelen, relaxen en een voetbalwedstrijdje Malaga pakken. Ik heb mijn lijstje alweer klaarleggen hoor voor ze, ha ha.

We hadden tegen Alain gezegd dat we nog even langs zouden gaan in Villanueva de Algaidas om zijn gezellige, mooie dorpshuis nog even te zien voordat deze in handen van andere eigenaars valt. We liepen nog 1 keer alle kamers door en keken goed naar de badkamers, deze zijn erg prachtig en aangezien deze op onze kluslijst nog voorkomen pikten we mooi wat tips mee. Aan 3 badkamers bij ons moet nog wat gedaan worden, eentje is er al zo goed als klaar, daar moesten we alleen maar wat kleine veranderingen in aan brengen. Verven, nieuwe vloertegels en andere spiegel en wat kleine accessoires. De anderen moeten vrijwel helemaal gestript worden.

Maar afin, we liepen bij Alain behalve door het huis ook nog door de tuin, kregen nog wat stekjes mee en een heleboel tips van snelgroeiers en planten die niet zoveel water nodig hebben. Wat we zeker gaan aanschaffen is de valse peperboom, deze boom groeit binnen een paar jaar een aantal meter hoog en dat zou een perfecte boom zijn tussen ons en de buren van de niet al te fraaie ijblokjes opslagschuur. Verder bedachten we dat een kruip rozemarijn wel goed zal staan op de natuurlijke wal, die we gemaakt hebben van steenresten met aarde.

Handig hoor om zo wat tips te krijgen, ik gaf Alain een dikke pakkerd en wenste hem veel succes in België met zijn nieuwe leven daar.

Als afsluiter gingen we nog even wat tapas eten bij de bar aan de overkant en deze trip zat er na 10 dagen helaas ook weer op.

Laatste dagje van dit jaar nog even hard werken in ons huis. Als je er bent wil je toch zoveel mogelijk doen. Ik ga het niet redden die Marokkaanse kamer zei Les. In de kast zit een klein stukje waar ik niet aan toe kom en ik heb geen tijd om te voegen. Nou dat komt dan in januari wel weer. Het resultaat tot nu toe is werkelijk prachtig, wel wat bont, maar dat hoort juist vind ik. Het is een uniek kamertje, de tegels van Design tegels die Cheyenne en ik gekregen hebben voor onze hulp aan dit bedrijf staan perfect in ons Spaanse huis. Bij alle troep die de vorige eigenaar had achter gelaten in huis stond ook nog een tafeltje met een kapotte glasplaat en zand erin. Wie wat bewaart heeft wat want met de mooie tegels erin is dit tafeltje helemaal geschikt voor ons bonte kamertje. Mooi opgeknapt toch? Ik wil nog wat gouden sjablonen op de muur en een dik zitkussen op maat laten maken en klaar is het. Ik had voor de kleur even wat losse donker grijze zitkussentjes erin gelegd en ik denk dat we het zitkussen ook wel in die kleur laten maken.

Als ik naar de tuin kijk wordt ik ook al helemaal blij, er zit veel meer structuur in, de grote buldozer moet nog wel een ochtendje terug komen maar dan zit zijn taak er ook op. Voor het huis is het een stuk vlakker, wat zal dat mooi staan als daar grind op komt te liggen, ik zag het al helemaal voor me. De zijkant van de studio en de bijbehorende plantenbakken heb ik maar alvast wit geverfd en je ziet het op knappen.

Toch is het plan wat ik in mijn hoofd had tijdens de werk en uitvoering al diverse keren gewijzigd, soms laat je wat omdat het niet kan of omdat het budget het niet toe laat en soms wordt het juist fraaier dan je van te voren dacht omdat je een goede ingeving krijgt hoe het nog leuker kan worden. We willen de tuin zo mooi mogelijk maken met zo min mogelijke centen. Ik bedacht me dat achter het zwembad een aantal oleanders staan, prachtige sterke planten, maar ze staan een beetje her en der verspreid en niet direct in het zicht, ik ga ze daar laten weghalen en voor het huis laten plaatsen. Hoop dat ze dat overleven want dan hebben we gelijk al wat leuke onderbrekingen staan tussen het grind, want ons plan is om zoveel mogelijk grind te laten storten, staat fraai en houd ook het onkruid redelijk tegen. Op de stukken waar we niet met de auto overheen rijden komt er wel landbouwplastic te liggen en onder het rijgedeelte niet, natuurlijk zullen we af en toe wel moeten spuiten met onkruidverdelger maar dat is te overzien.

Het leuke is nu, als iemand ons iets wil geven kan dat een plant zijn die weinig water nodig heeft en perfect tussen het grind of in onze rotstuin achter het zwembad past. Zo wordt onze tuin met der tijd steeds mooier. Nu moet ik het even uit handen geven want er wordt pas weer verder gewerkt als wij weer terug in Nederland zijn en dat vind ik best spannend managen via internet. Als dat maar goed gaat.

Even een dagje relaxen tussendoor, heel belangrijk want voordat je het in de gaten hebt ben je van s’morgens vroeg tot s’avonds laat in en rondom het huis bezig.

In 80 minuten reden we naar Cordoba en parkeerden de auto bij Eroski voor €1.40, daar vandaan loop je langs het water zo in 20 minuten naar de binnenstad kon ik herinneren van de verleden keer. Maar na een minuut of 10 stuitten we op zo’n leuk tentje dat we daar op het terras een caña y tapa genomen hebben voor slechts €1.70. Binnen zag het er ook echt geweldig uit, hier komen we vast en zeker een keertje terug.

Daarna liepen we zo tegen het museum van de schone kunsten aan, waar we even cultureel gingen doen. Aan de overkant lag het flamingo museum en dat is ook erg de moeite waard om te bezoeken. Je hoort de verschillende manieren van klappen, gitaarspelen en zang tevens zie je de verschillende soorten dans bewegingen, allemaal op de computer schermpjes met koptelefoons. Ondertussen was het alweer lunchtijd en in een heel klein straatje zagen we een echt Spaans restaurant, een soort overdekte binnentuin, we bleven maar om ons heen kijken, leuke bogen, plantjes en bordjes en heel belangrijk hele lekkere tapas.

Rondom de beroemde Mezquita vind je allemaal leuke winkeltjes, de Joodse wijk begint daar, ik kan daar zo van genieten, winkeltje in winkeltje uit, natuurlijk heb ik weer wat gekocht: mooie tegeltjes en bordjes. Aan de rand van de Joodse wijk ligt de gastronomische markt, Mercado Victoria, een met glas en gietijzeren werk gebouw, er zijn talloze kraampjes waar eten en drinken direct te consumeren is of om mee te nemen. We hebben ook nog door de winkelstraat heen gelopen, die vond ik niet spectaculair, maar al met al is Cordoba een super stad waar je ook geweest moet zijn. Ik wil zeker nog een keer in mei naar de patiodagen, dan kan je de vele privé binnentuintjes met alle bloempotjes bekijken. Ik spiekte bij een paar tuintjes al naar binnen en die zagen er geweldig uit.

De dag vloog om en bij een laatste barretje weer wat tapa gegeten en we reden in het donker weer naar huis.

Soms ben ik lastig, ik zeg soms hoor, ik wilde namelijk de uit Nederland mee gebrachte steigerhouten tafel grijs hebben en niet wit. Niet te krijgen die speciale grijze olie in Spanje, dus maar met het vliegtuig wat potjes uit Nederland mee genomen. Toen ik net wilde beginnen vielen er wat spatjes regen, hup de tafel werd naar binnen getild. Maar toen de tafel binnen stond stopte het al met regenen en brak de zon weer door. Toch maar in de schuur blijven verven, helaas had ik net niet genoeg mee en 1 krukje doe ik dan later wel een keertje.

De Marokkaanse kamer vordert gestaag,het wordt steeds mooier.

Rob kwam nog langs om wat stekjes van de agave plant te brengen. Iboja is voor het eerst sinds 5 jaar weer een paar dagen naar Nederland. Zal kwa weer daar wel tegen vallen. Hier is het zo mooi, dat we elke ochtend in het zonnetje nog kunnen ontbijten, wat een genot.

Die avond voor een prikkie tapas gegeten bij Meijas, en zo leuk speciaal voor ons werd de tv aangezet met voetbal! Ach die Spanjaarden toch met die tv.

Lesley wilde net beginnen aan de monniken klus, de Portugese tegels (die in Vietnam gemaakt worden) en gelegd moeten worden in de kamer die wij Marokkaanse kamer gaan noemen (snap je het nog), toen we bezoek kregen van de Belgische Alain. Hij heeft een b&b vlakbij ons, Pura Vida, hij heeft deze verkocht (ook aan Belgen) en gaat volgende week definitief terug naar België. Hij kwam langs met een fles cava, alleen 1 werd 2 en de uurtjes verstreken we zaten zo gezellig te kletsen, toen heb ik maar een lekkere lunch klaar gemaakt. Rond vieren ging hij weer op huis aan en we beloofde ook nog bij hem langs te gaan voordat wij weer naar Nederland terug zouden vliegen om ook afscheid van zijn huis te nemen.

Dus pas laat werd er begonnen met tegelen, maar zelfs zo’n klein stukje ziet er al leuk uit, dat beloofd wat. Ik heb nog een lading onkruid bij de ingang verwijderd en gelijk in het nog steeds smeulende vuurtje gegooid, de vlammen vlogen me weer om de oren, wel onder begeleiding van onze meester fikkie stoker Robert hoor.

De helft van de yucca’s staan nu in de tuin achter bij het washok, hoop dat ze aanslaan. Engelse Robert is super handig met de kettingzaag en heeft zijn diploma daarvoor, hij heeft onze palmboom gesnoeid en nu lijkt ie net op een ananas. Tevens hebben we hem gelijk gestrikt om nog meer bomen te snoeien, de coniferen aan de onderkant en de amandelboom die altijd wat blaadjes in het zwembad achter laat en hup er werd in de boom geklommen en het klusje werd samen met Paul geklaard. De schuurtjes achter op het land zijn nu ook allemaal leeg en aangeveegd. Die kunnen mooi als houthok gaan dienen. De folie is gelegd achter het zwembad waar we ons rotstuintje willen en er kan begonnen worden met het verzamelen van de keitjes en deze daar te plaatsen.

De grote shovel heeft ook weer een dagje erop zitten met het verplaatsen en het in model brengen van de tuin. Ik voel me net zo’n tuinarchitect. De ingang ziet er goed uit hoor, ik dacht laat ik daar ook maar wat grond laten storten nu we toch bezig zijn. Alleen zoveel regen als vorig jaar kan deze niet aan, dus laten we hopen dat dit weg blijft, het land van de boer loopt schuin af dus overvloedig water zal daar toch blijven liggen. Hoop dat de gemeente daar ooit wat aan kan doen, we hebben wel weer een brief geschreven en laten vertalen maar geen enkele reactie gehad.

Lesley is de prachtige rosé inloop kast maar wit gaan maken, wie verzint dat een rosé kast, dat kan alleen onze oude muziek hippie Simon(vorige eigenaar) maar bedacht hebben.

Vandaag werd er opnieuw aan de tuin gewerkt, dit keer met de kleine shovel.

De waterslangen werden ingepakt in buizen en ingegraven. Er werd een begin gemaakt met het verplaatsen van de stenen. De stapels onkruid en al het onbruikbare hout wat er nog lag op ons terrein en de troep in de schuren werden verbrand, we werden echte pyromaantjes, drie verschillende brandstapels waren er. We hadden een afvalbak besteld maar handiger is om alles wat je kan verbranden in de vlammen te gooien en de overige bende alleen in die bak te stoppen, want een mens heeft meer troep dan ie denkt, er lag nog een puinhoop zeg, in de oude kippen en koeien schuur. We hadden al eens een jaar geleden veel geruimd, maar nu wilde ik echt alles wat we niet gebruiken weg hebben. Het prikkeldraad, de oude kippenhokken, jerrycans, olievaten en nog veel meer troep werd van ons land gehaald, wat een klus weer, maarja als je tzt het huis gaat verhuren moeten de kids ook vrij over het land kunnen lopen zonder dat ze iets gevaarlijks tegen komen.

Lesley werd een echte Picasso in de Marokkaanse kamer, goud werd er gebruikt voor de contouren voor de haard, ook binnen in de haard werd het zwart gemaakt, met vuurbestendige verf, later plaatsen we daar ook een houtkachel in. Nu de bank door Rob gemetseld is ziet alles er al anders uit. Kan niet wachten tot de tegels gelegd gaan worden.

Aan het eind van de dag zijn we naar Antequera gereden om landbouw plastic te kopen wat we onder de stenen en het toekomstige grind kunnen gaan doen zodat er veel minder onkruid groeit, ook nog even langs de Chinees daar gegaan, mega groot, maar wat een zooi zeg wat ze daar verkopen, echt made in China prullen.

Terug naar huis reden we zo tegen de Indiaan aan. (Montaña del Indio) Als je je hoofd schuin houdt zie je een Indianen hoofd in de berg zitten, grappig hé.

Maar er gaan verschillende legendes over deze berg, Peña de los Enamorados, ook wel genoemd, deze liefdes berg ligt tussen Archidona en Antequera in, de  geliefden kwamen ook beide uit één van deze plaatsen, ze hadden een verschillend geloof en mochten niet samen zijn en daarom gooiden ze zich van deze berg af. Zielig verhaal, ik prefereer het Indianen verhaal.

Laat op de avond werd er weer fikkie gestookt in onze eigen haard, het was een vurig dagje.

Via facebook was ik op een groep gestuit die elk weekend gaan wandelen met elkaar. Jeff en Steve zetten de wandelingen uit. Op zaterdag een moeilijke en op zondag een makkelijke, een paar dagen voor de walk wordt deze op facebook beschreven. Het zijn voornamelijk Engelse mensen, mensen die hier permanent wonen en mensen die een tweede huis hebben. Het leek ons leuk om een keer mee te gaan om zo de omgeving ook wandelend te leren kennen. Meetingpoint was over de tweede brug in Iznajar bij bar Jaleo. Het bleek een diverse groep te zijn van mensen vanaf 35 jaar, Engels, Spaans en Nederlands en een aantal honden. In totaal waren we met om en nabij de 30 man. Ook fotograaf Jan heb ik nu ontmoet, de man die mijn ouders al eerder ontmoet hadden, waar we stekjes van gekregen hebben, heel toevallig was dat hij een Nederlandse gaste had meegenomen die vlakbij ons woont in Nederland. De wandeling was in Algarinejo, ongeveer 25 minuten rijden, we reden met een Engels stel mee, ik had gelijk een leuke klik met Louise. Zij hebben hier al een aantal jaar een tweede huis en gaan ongeveer een keer of 6 per jaar hier naar toe. Helaas vertrekken ze morgen alweer maar we hebben afgesproken dat we elkaar weer gaan ontmoeten als we beide weer hier zijn. Wat een fantastische wandeling hebben we gemaakt zeg, langs beekjes, watervallen, veel natuurschoon, prachtige herfstkleuren, kleine smalle dorpspaadjes en schattige loopbruggetjes. Onderweg in het dorpje hebben we een drankje gedronken met de hele groep aan een lange grote tafel, bij elk drankje kreeg je een gratis tapas. Toen we de weg terug liepen liepen we onderaan aan de andere kant van het beekje, op de heenweg bovenaan, beide schitterend uitzicht. We zagen ook nog een lokaalvrouwtje lopen die walnoten aan het zoeken was, toen we haar wilde fotograferen werden we bekogeld door haar met walnoten, met haar tandeloze bekkie riep ze lachend wat onverstaanbare woordenTerug in Iznajar hebben we met een groepje van 10 nog bij het barretje wat drankjes en tapa gedaan. Veel later dan we van te voren dachten waren we weer thuis. Maarja bij inspanning hoort ook ontspanning.