Het hebben van een tweede huis is prachtig, maar het vergt ook heel veel van je. Heel veel incasseringsvermogen, creativiteit, geregel en vooral veel geld. Laat staan als het huis dan ook nog eens in het buitenland ligt, met alle regels en wetten die daar gelden, er wordt een andere taal gesproken wat het ook weer gecompliseerd maakt. Het is gewoon niet iets wat je zomaar doet of onderneemt. Je moet behoorlijk avontuurlijk ingesteld zijn en constant kunnen schakelen. Je maakt plannen maar die plannen kunnen regelmatig wijzigen.

Het blijft elke keer weer een uitdaging. Nu ook weer, de offerte voor het terras achter de studio viel behoorlijk tegen. Met het resultaat dat we een alternatief hebben moeten bedenken. We hadden al eens eerder een offerte gehad maar die was ook al te hoog, we hadden wat aangepast maar dat maakte het niet goedkoper helaas. Nu zien we er maar helemaal vanaf en storten dan ook maar gewoon grind over de puin heen en laten we het geleidelijk aflopen. Dus geen plekje waar we een zitje kunnen maken aan de achterkant helaas maar immers aan de voorkant kunnen we dat natuurlijk wel doen en dat zal ook heel mooi worden, met een paar leuke potten en een mooie tuinset. Aan de achterkant maken we gewoon een mooi raam tzt met uitzicht op de tuin. Klaar teleurstelling weer verwerkt.

Zo moet je elke keer je prioriteit bepalen. Het is een groot huis met vele klusjes die nog geklaard moeten worden. Mijn vader vertrekt binnenkort voor een maand, helemaal in zijn eentje naar Spanje. Het kijkt er naar uit. Heeft genoeg plannen om alle dagen te vullen. Nou ik ben benieuwd. Cheyenne en ik zijn ondertussen druk bezig met het maken van een website. Nog even en deze is helemaal klaar en dan kan het huis eindelijk verhuurd worden. Heel spannend allemaal.

Het is nu de tijd om boompjes te planten. Helaas ga ik zelf pas over 2 maanden naar Spanje maar mijn vader gaat al snel. Ik heb van diverse mensen geld gekregen om boompjes te planten, een leuk idee als ik over een paar jaar kan zeggen, kijk die prachtige citroenboom, of die schitterende vijgenboom heb ik van die en die gehad.

Mijn vader gaat dan ook op pad met een tuinschets waar ik elk boompje op getekend heb die nog geplant moet worden. Ook diverse bloembollen vanuit Nederland gaan er mee. Er staan nu al wat tulpen en narcissen, toch grappig in Nederland zal ik het nooit in onze tuin planten, maar daar in Spanje vind ik het ineens erg fris en guitig staan.Het plan is om net na de ingang diverse oleanders te planten, naast de parkeerplaats wat vijgen bomen en naast de studio een echte fruitboomgaard te maken. Weet je daar droom ik al mijn levenlang van. Toen ik vroeger in St. Maartensbrug iemand in de klas had die in een mooie boerderij woonde met fruitboomgaard zei ik altijd, als ik later groot ben dan wil ik dat ook hebben. Het enige wat me nu nog ontbreekt is een geldboompje.

Na een fantastische week in Zuid Spanje en een paar dagen in Noord Spanje moesten we nu echt naar huis. We hadden een lange rit voor de boeg. Om en om doorbuffelen en na 13 uur rijden kwamen we woensdagavond om 22 uur weer thuis. Lesley was blij ons weer te zien en had een lekkere maaltijd voor ons klaar gemaakt. De volgende dag moest ik al gelijk 11 uur achter elkaar werken vanaf half 9, die vrijdag de hele dag en zelfs zaterdag. Op zondag merkte ik het wel hoor, ik was gewoon moe, s avonds gingen mijn man en ik lekker saampjes uiteten. Ik vertelde hem dat ik graag mijn verjaardag weer eens wilde vieren met de familie. Vorig jaar niet gedaan, jaar ervoor kochten we ons huis en jaar daarvoor zaten we in Madrid.

Op vrijdag avond begon het feest al want met Joyce en Job hadden we een tafeltje in club Dauphin waar we gingen dineren met op de achtergrond livemuziek, na het dessert gingen de tafels aan de kant en ik ging dansend zaterdag mijn verjaardag in, het was geweldig!

Zaterdag verder de hele ochtend in de keuken gestaan samen met Cheyenne, we hadden inspiratie opgedaan in SAN Sebastián. Het resultaat was een tafel vol pintxos, het was een prachtige zonnige dag en behalve familie kwamen er ook nog wat vrienden langs, super gezellig, Lesley haaste zich naar de supermarkt voor meer wijn. We konden lekker buiten zitten en met een bordje langs de pintxos tafel lopen. Je zou denken dat we voor de hele buurt gekookt hadden, maar die 35 man die er waren konden er ook wat van.

Zondag zaten we ook weer buiten samen met de oma’s en opa, maar nu waren we de finale aan het kijken van een tennistoernooi. Dubbel 3 en wat denk je onze zoon heeft die gewonnen. Wat een geweldige topprestatie, trots!

We hadden het schijnbaar nodig want pas om half 11 worden we wakker. De eigenaresse is zeer vriendelijk, praat echter alleen Spaans, maar is wel goed verstaanbaar, ongemerkt gaan we steeds meer Spaans verstaan. Ze geeft ons een bon voor een cafe waar we kunnen ontbijten op zijn Spaans. Leuk hoor echt tussen de Spanjaarden die daar hun ochtend krantje lezen, eten we toost, een chocolade broodje en drinken koffie of thee.

Tijd om de stad te gaan verkennen. Het weer is wel enorm een verschil, het miezert en je kan echt niet met een dun truitje lopen. We lopen eerst naar het strandje, een prachtige baai zo midden in het stadje. Veel mooie gebouwen maar vooral veel leuke smalle straatjes waar je echt overal volk ziet zitten aan of naast de bar. De hele bar staat vol met schalen en borden, de mooiste kleine gerechtjes staan hier opgestald. Ze heten geen tapas maar pintxos. Het werkt zo, je loopt langs de bar, kijkt wat je lekker vindt en wijst het aan of legt het zelf op een bordje. Per hapje betaal je een verschillende prijs, ongeveer tussen de €1,5 en €3,50. De barman houdt precies in de gaten wat je pakt en je rekent af als je weggaat. Elke bar heeft zijn eigen stijle en specialiteit. De lokale drank is cidra, dat wordt vanaf een afstandje geschonken in je glas zodat het lekker bruist. Ik vond het een beetje kwa smaak een kruising tussen bier en wijn en het is mousserend. Heel apart maar best lekker.

Het leuke is natuurlijk als je van barretje naar barretje hopt en overal een drankje en een pintxos neemt. We deden tussen de middag ongeveer 3 barretjes aan en na het shoppen in het moderne gedeelte deden we er s avonds ongeveer 6 aan. Ik heb nu heel veel ideeën om zelf ook mijn pintxos feestje te gaan houden.

SAN Sebastián is een heerlijke stad, niet zo goedkoop als bij ons in het Zuiden van Spanje maar absoluut de moeite van het bezoeken waard.

We werden wakker en het weer was nog lekkerder dan de dagen daarvoor, zeker rond de 26 graden, nee we willen niet weg, het is zo lekker hier. Buiten ontbijten in maart wat zalig, daarna heerlijk nog even liggen bij het zwembad en wachten tot de wasjes gedraaid zijn en gedroogd zijn op de waslijn door de zon. Beide pakten we elk kamertje nog even goed aan, de ramen open en alles nog even soppen. Wat moest ik zonder mijn dochter beginnen deze korte vakantie, ze is echt mijn grote hulp geweest en ze doet alles zo graag en vol plezier, ben trots en dolgelukkig met haar, we hebben ook zo’n goede en bijzondere band samen, heerlijk gewoon.

We kunnen ook beide zo genieten van het huis, de Marokkaanse kamer is erg mooi geworden, het speciaal op maat gemaakte kussen die we uit Nederland mee genomen hebben staat werkelijk perfect. Er moeten nog een paar dingetjes opgehangen worden en er moet tzt nog een klein houtkacheltje in en deze kamer is dan helemaal klaar.

De slaapkamer waar ik altijd slaap is ook zo goed als klaar, ik wil wel een ander bed  met matras hebben en dubbel glas nog in deze kamer omdat het er vrij vochtig is. De aansluitende badkamer moet nog getegeld worden en er moet een nieuwe was tafel met spiegel in komen, het bad laten we erin zitten.

De andere badkamer op de beneden vloer die bestemd is voor de twee slaapkamers boven is erg groot en best wel te doen op het moment maar deze willen we toch gaan aanpakken, bad eruit en een mooie inloopdouche maken, ook willen we geen bidet meer en we willen een nieuwe wastafel met spiegel en een nieuwe vloer en wandtegels.De kamers boven moeten nog aangepakt worden. De dubbelekamer moet nog helemaal getegeld worden en er moet een wasbak in komen. Het wordt een gedeelte met zitbank en tafel en een slaapgedeelte. De muren en plafonds moeten geschilderd worden.( eerst volgende klus voor mijn vader)

De andere slaapkamer boven moet nog een keer met speciale verf behandeld worden, het is ook daar namelijk erg vochtig. Nu staat er nog een eenpersoons bed maar daar komt een tweepersoons voor in de plaats.

Dan weer terug naar beneden naar het andere gedeelte van ons huis, in de linkerslaapkamer kan je de bedden los maar ook vast aan elkaar zetten. Deze kamer is redelijk klaar, wensen voor de toekomst zijn andere bedden en een mooier raam.

Het kamertje rechts idem dito, daar wil ik graag nog een andere ladekast in. Die hebben we al maar die moet nog geverfd worden. De badkamer die tussen deze kamers in ligt, ziet er op zich wel schattig uit alleen die wil ik toch helemaal gaan aanpakken, alles eruit en een nieuwe wastafel, douche en tegels.

Dan lopen we weer naar boven in dit gedeelte van het huis en deze kamer is zo goed als klaar, misschien nog een paar plankjes in plaats van stoeltjes en een ander matras maar dat is het ook wel. Ook de badkamer is nu goed nadat we wat kleine aanpassingen gedaan hadden.

Wat een geweldig huis met 6 slaapkamers en 4 badkamers is het toch. Met pijn in ons hart vertrekken we, wel veel later dan de bedoeling was, pas rond 1 uur reden we met open dakje richting Noord Spanje. Werkelijk kapot komen we om half 11 aan in Pension Anne in San Sebastián. Helaas is ernaast parkeren niet mogelijk dus moeten we een openbare parkeergarage opzoeken. We zijn enorm moe en duiken direct ons bed in en snurken de nacht door.

Gelukkig waren de dames redelijk opgeknapt, in iedergeval zoveel dat ze wel in staat waren terug te gaan vliegen. Dus vroeg in de ochtend vertrokken we naar de luchthaven, wat was het snel gegaan allemaal, jammergenoeg was het de laatste dag even anders gelopen dan verwacht maar toch hebben we het erg naar ons zin gehad zo samen. Dit houden we erin zeiden we tegen elkaar.

Na flink gezwaai en geknuffel vertrokken ze weer naar het koude Nederland, terwijl Chey en ik een dagje Torremolinos gingen doen, lekker over de boulevard lopen en op een terrasje aan het strand zalig van het zonnetje genieten.

Rond drie uur reden we nog naar Salinas waar we op het terras volop in de zon geluncht hebben, voor wederom een ongelofelijke lage prijs.

Toen we weer thuis kwamen waren we best wel moe, we haalden alle bedden af en gingen alles wassen. Een nieuwe wasmachine is toch wel een grote wens van ons, met een grote trommel.

Na nog wat schoongemaakt te hebben hadden we echt geen puf meer en gingen heerlijk bij het zwembad liggen om tot zeker 7 uur nog te genieten van de warmte en als ik dan zo naar het huis kijk kan ik echt intens genieten.Alles staat in bloei het is echt prachtig met al die bloesem, zo heeft elke periode van het jaar zijn charme in ons Spaanse huis.

De volgende dag besloten we gewoon maar lekker bij het zwembad te blijven liggen. Bij het ontbijt merkten we dat er nog iemand in haar bedje bleef met koorts. Mijn god het leek wel een epidemie. Ik reed gelijk naar de apotheek en liet me adviseren wat ik ze het beste kon geven. Goed blijven drinken van ors zakjes, paracetamol en iets tegen maagkrampen. Bij het gasvrouwtje kocht ik een extra gasfles en bij de haardman wat extra pellets voor de palletkachel, zodat het dag en nacht lekker warm in huis kon blijven, wat een toestand allemaal, ik was er flink mee aan.

Gelukkig was het prachtig weer en de temperatuur was zeker rond de 23 graden. Onze groep was in tweeën verdeeld de zieken in bed en de zonneaanbidders op het bedje aan het zwembad.

Het was ook prima weer om mijn gekregen sinaasappel boompje te planten, wat stekjes die ik van huis had meegenomen en wat zaadjes en bloembollen in de grond te stoppen. Er zijn nog genoeg lege plekjes voor diverse boompjes en struiken, nou ik ben bijna jarig dus mensen jullie weten wat ik graag wil hebben.

De temperatuur werd steeds beter en de stoere dames wilden een sprong wagen in het zwembad, eigenlijk veel te koud maar wel lekker voor de bloedsomloop.

Die avond had ik een lekkere pan pasta gemaakt. De haard ging aan, want de avonden zijn nog steeds koud en we dronken een wijntje op alweer de laatste avond. De drie zieken bleven de hele dag in hun bed om aan te sterken voor de vlucht van morgen.

Vroeg uit de veren vandaag, we gaan een druk programma tegemoet, we gaan naar Cordoba. Gelukkig hebben we een grote auto, met 7 personen passen we in onze Chrysler. Gezellig kletsen hoor met al die dames onderweg, het is namelijk toch wel een stukje rijden, rond de 90 minuten. Mijn mama kon helaas niet mee op onze Spanje reis omdat ze onlangs geopereerd is, we missen haar wel hoor. Ik had haar ook graag Cordoba laten zien.

We besluiten na aankomst eerst een lekker koppie koffie ergens te gaan drinken. Daarna slenteren we door de kleine gezellige straatjes en rond een uur of 2 besluiten we te gaan lunchen in een restaurantje met open patio, zoals je er vele ziet in Cordoba. We kunnen diverse menuutjes kiezen en de meeste besluiten te gaan voor het tapasmenu. Stampvol zitten we van al het lekkers en we besluiten na de zalige lunch een bezoekje te gaan brengen aan het Mezquita. Het paleis met de vele zuilen. Vlak voor we naar binnen gaan wordt er iemand van onze groep ineens niet lekker. Ik besluit bij haar te blijven om aan te kijken hoe het gaat. De rest gaat naar binnen, buiten gaat het niet goed, onwijs misselijk is ze. We besluiten toch even een quickrondje door het paleis te maken, we hadden immers de kaartjes al gekocht. Maar het ging echt niet. De rest keek hun ogen uit in het prachtige paleis en als ze na een uurtje weer naar buiten komen willen ze ook nog even shoppen in het moderne gedeelte van de stad. De Spaanse Zara is favoriet, het is er net allemaal even iets goedkoper dan in Nederland. Ik besluit bij de zieke te blijven en we zoeken een hotel op, waar ze op een bank kan liggen. Zo zielig. Inmiddels is het tijd voor ons massage momentje in de hamman. Helaas gaat het met de zieke niet echt goed, de geuren van de massage olie die je al ruikt als je het gebouw in komt lopen vonden wij juist zalig maar zij werd er nog zieker van. We vroegen of we konden annuleren, helaas was dat niet mogelijk, we hadden alles al betaald en echt goedkoop is het niet, dus na flink beraad besloot iemand anders uit de groep zich heel lief op te offeren door niet mee te gaan en bij de zieke te blijven zodat wij toch met z’n vijven de warme baden in konden gaan. Maar ik kan je vertellen we voelden ons allemaal behoorlijk schuldig en niet prettig onder de omstandigheden. Je kan toch niet vrijuit genieten als je weet dat niet iedereen mee is. Maar afijn het was erg mooi in de hamman maar eigenlijk helemaal niet zo groot, een warm zwembad, twee hottubs en een stoomkamer, verder stonden er een aantal massage tafels waar we een heerlijke oliemassage kregen van 15 minuten. Verder kon je de heletijd thee pakken uit een leuk Marokkaans theepotje. De tijd vloog om, ook omdat we later naar binnen gingen. In totaal duurde het 90 minuten maar wij waren er ongeveer 80 minuten, alles ging op tijd en de volgende groep stond alweer klaar. Het was mooi, lekker maar toch had ik voor dat geld er iets meer van verwacht. Maar misschien zijn wij verwent met de Turkse hamman waar we op vakantie met zeep en schuim en een doek behandeld werden, en waar je uren kon blijven.

Toen we weer buiten stonden waren we blij dat we snel naar huis konden om de zieke in bed te leggen met een kruikje. Bij de apotheek nog medicijnen gehaald tegen misselijkheid. Na nog een lekker likeurtje gedronken te hebben doken we allemaal ons bedje in. Ik was toch wel bezorgd en ging om de haverklap kijken bij de zieke en ik schrok me ineens rot toen ik degene die zich opgeofferd had om niet mee te gaan naar de hamman ook ineens vreselijk wit uit de wc zag komen. Dat ging ook niet goed, warm, koud, misselijk. Mijn god wat was dit, ik was eerst bang dat er iets verkeerd gegeten was maar omdat we allemaal het zelfde hadden gegeten zou iedereen er last van moeten hebben, en dan zou er van koorts ook geen sprake zijn. Dus het was echt een virus concludeerde ik als ware EHBO er. Wat een pech.

Na de drukke dag van gister wilden we vandaag een relaxdagje. Maar natuurlijk wilde ik de lady s ook wat van de omgeving laten zien.  De zon scheen pittig, het was ongeveer 21 graden, de ligstoelen waren in een mum van tijd verovert door de ladies. Zalig zo dat zonnetje op onze witte huidjes. Na eerst wat boodschappen ingeslagen te hebben begonnen we aan onze tapastoer. We reden naar Iznajar en bij een plaatselijk barretje bestelden we een drankje en wat tapas. Toen ik de rekening ging betalen liet ik iedereen het bedrag raadden, dat vind ik altijd zo leuk want het kost echt geen drol hier op het platteland, niemand had het dan ook goed geraden, ze zaten allemaal veel te hoog.

Daarna reden we naar het strandje voor een drankje en zelf gemaakte tortilla, echt een toppertje. Prachtig uitzicht over het blauwe meer en een lekker plekje zo buiten. Daarna reden we naar boven het dorp in, uiteraard werd het blauwe pottenstraatje niet over geslagen. Omdat het al aan het eind van de middag was besloten we binnen te gaan zitten en daar troffen we een lekkere verrassing aan, er stonden allemaal schalen met zoetigheden opgestald, mmh jammie. Dat werd dus koffie en thee met wat zoets als toetje van de tapas toer. Inmiddels waren de winkeltjes weer open en ineens hoorde ik de dames smoezen en kwamen ze met een sinaasappelboom het winkeltje uit lopen, als presentje voor jou voor je goede zorgen zeiden ze lachend. Nou daar moet een mooi plekje voor uitgezocht worden in onze tuin, erg leuk, ben er heel blij mee.

Die avond ging de openhaard aan en gingen Cheyenne en ik de keuken in om een echte Spaanse maaltijd klaar te maken, paella.

Esther en Daisy (schoonzusje en schoondochter) waren al vroeg in de morgen geland, zij hadden een bijzondere vlucht mee gemaakt. Ze zaten naast een soort goeroe. Deze man heeft ze de hele vlucht bezig gehouden met het uitduiden van zijn aparte beroep. Daisy en Esther kalibreerde heel goed, ze kalibreerde op 499 voelde hij aan hun hand, maar niet zo goed als Mandela want die kalibreerde wel op 700. Heel apart allemaal, maar hij had ze wel met zijn huurauto midden in de stad afgezet, toch sympathiek. Vervolgens hebben we de hele vakantie dubbel gelegen om het woord kalibreren.

Rond 8 uur kwamen Marja, Natasja en Suzanne ( schoonzus en nichtjes) aan en vertrokken we snel naar restaurant Vino Mio, dit restaurant is van de zus van een collega van mij, heel toevallig. Met haar hadden we een leuke prijs afgesproken voor een aantal tapas en drankjes. Echt Spaans werd er een flamenco show gehouden. Een leuke show van geklepper, gezang en gitaarspel.

Opeens hoorden we een gekletter, nee he, regen en hard zeg, Chey en ik haalde de auto op en we reden binnen een uur naar ons huis. De meiden die er voor het eerst waren keken hun ogen uit, ze hadden de foto s gezien maar in het echt was het toch weer heel anders, prachtig vonden ze het. Ik trots natuurlijk.

Na een kopje thee en het vullen van de waterkruikjes doken we bekaf ons bedje in. De pellet kachel bleef de hele nacht branden om de warmte in het huis te laten komen.