De eerste nacht in ons nieuwe huis konden we gewoon niet vroeg naar bed gaan de adrenaline gierde door onze lijven. Gelukkig stond er nog wel een normaal bed, we wisten van te voren ook niet natuurlijk wat de oude eigenaar allemaal precies zou laten staan.

We gingen voor het slapen nogmaals alle kamers door, haalden de foei lelijke schilderijen van de muur, verder gooiden we nog wat kleine vieze dingetjes in een grote vuilniszak en om 3 uur midden in de nacht kwamen we erachter dat we geen warm water hadden om even te douchen voor het slapen gaan, morgen maar even alles nalopen dachten we.

We konden die nacht nauwelijks slapen van alle indrukken van die dag. De volgende dag weer vroeg uit de veren om de geisers te inspecteren, we bleken er 3 te hebben. Maar nada niks, geen warm water, ondanks dat we het palletje van de gasfles omgezet hadden en de ontsteking geactiveerd hadden, dan maar ouderwets water koken in de fluitketel en met een teiltje warm water ons wassen.

We merkten dat we echt moesten acclimatiseren, alles gaat er door je hoofd heen, je weet echt niet waar je moet beginnen, juist nu het huis half leeg was zag je dat er zo enorm veel te doen was. We begonnen met alles wat we niet mooi vonden op een grote hoop buiten voor de deur te gooien, ijzer bij ijzer, hout bij hout, bouwafval bij bouwafval en restafval bij restafval. We zijn daar de hele dag mee bezig geweest, je gunt jezelf geen tijd om wat te eten, maar aan het eind van de dag kregen we toch wel honger en besloten we naar Archidona te rijden om bij de supermarkt, de Mercadona, wat boodschappen te doen.

Gelukkig had Simon wel zijn koelkast, gasfornuis, wat pannen, borden en bestek laten staan, ook stond er nog een vaatwasser een wasmachine en een droger. Allemaal niet van hoge kwaliteit maar voorlopig zijn we hier flink mee geholpen. Ook stonden er 3 twee persoonsbedden en 1 bruikbaar éénpersoonsbed. Al het linnengoed gooiden we weg dat was helemaal niks meer, de twee persoons dekbedden breng ik snel een keer naar de stomerij en de één persoons gooide ik in de wasmachine (paste net).

Voordat we die avond konden koken gooide ik het bestek en de borden in de vaatwasser, waste de pannen af en haalden een doek over het fornuis. Uitgeput zaten we om 9 uur s’avonds te genieten van een kippetje uit de oven, wat stokbrood met aoli en een lekkere rioja.

De volgende dag werd het toch wel vervelend dat we nog geen warm water hadden en Lesley inspecteerde nogmaals de ketels, in twee van de drie bleek een vogelnestje te zitten. Lesley haalden ze van de muur en begon ze schoon te maken, ik haalde nog wat troepjes uit huis en toen begon ik met de voorbereidingen voor de lunch, Rob en Ibolja onze “buurtjes” van 10 km verderop kwamen bij ons lunchen. Rob en Ibolja kennen wij al sinds 2010 toen we bij hun b&b een paar nachtjes overnacht hadden.

De begroeting was hartelijk en ze feliciteerde ons met onze mooie Spaanse boerderij en we kregen een mooie kaart en een lekker flesje goede olijfolie. Wij bestookten hun met honderden vragen, zij hebben immers ontzettend veel ervaring want wonen al 4 jaar in Spanje.Tegen de avond al reed Lesley nog even met hun mee naar huis om de dompel pomp te halen om het zwembad leeg te kunnen pompen. Ook de hoge drukspuit is een onmisbaar object voor het zwembad project en Rob beloofde om maandag met Lesley naar en ketelboertje te gaan om te vragen of ze de ketels kunnen maken.

Zondag 1 april hebben we weer rondom het huis gerommeld, Lesley ging verder met de ketels schoonmaken en was begonnen met het afsteken van de wel 5 lagen verf en andere troep op de buitenmuur, een helse klus en ik ben de 2 garages gaan uitruimen, het kippen/dierenhok wat wat verder van het huis afligt laat ik nog maar even voor wat het is want daar ligt ook een hoop troep in en ook het hok naast de grote schuur waar heel veel bouwafval in ligt heeft nu ook even geen prioriteit, maar moet wel ooit gedaan worden. De dag vloog weer om en het zwembadwater was al aardig aan het dalen, morgen zal het wel leeg zijn. Die avond zaten we weer moe maar voldaan bij onze openhaard, het weer sloeg wat om en het werd wat kouder buiten, ook in Spanje is het weer niet altijd mooi. Het avontuur gaat verder.

De dag!

De dag waar we zo naar uit hebben gekeken en niet alleen omdat ik vandaag 46 jaar ben geworden maar omdat dit de dag is dat we de sleutel van ons Spaanse huis overhandigd zullen krijgen.

Na het ontbijt bij Casa El Naranjo zijn we naar een soort outlet bouwmarkt gereden in Estacion de Cartama, daar verkochten ze partijen tegels en sanitair benodigdheden, scherpe prijzen, een zaak om te onthouden.

Daarna nog even bij de Lidl ons favoriete drankje, crema de limoncino kopen, doet het altijd goed op feesten en partijen. Toen zijn we in Alhaurin el Grande wezen lunchen bij Casa Paco, een lekker visrestaurant. En daarna, spannend, gingen we om 5 uur naar onze advocaat waar we nog wat uitleg kregen over het gebeuren en om stipt half 6 zaten we bij de notaris. Eerst spraken we in een apart kamertje met de bankdirecteur en moesten we alle papieren tekenen voor de Spaanse hypotheek en daarna werd de akte vertaald in het Engels en toen gingen we met z’n allen, ons advocaten kantoor Del Prado met 3 personen vertegenwoordigd, de advocaat van de verkoper (helaas kwam de eigenaar zelf niet, die moest zijn vlucht halen en ivm met de stakingen wilde hij geen risico lopen) de bankdirecteur, de notaris en Lesley en ik het kleine kamertje in. (in de gang zat makelaar Marcel ook nog te wachten). Na ongeveer 2.5 uur kwamen wij het kamertje pas weer uit maar nu als eigenaar van 2 Spaanse huizen (het bleek namelijk dat het officieel als 2 aparte panden in de registers staat) en Marcel feliciteerde ons met onze aankoop en overhandigde ons de sleutel., van onze advocaat kregen we een mooi bonsaiboompje.

Oh eindelijk na 6 maanden hiermee bezig geweest te zijn, zijn we nu groot grondbezitters van een kast van een huis in Spanje, 500 m2 bebouwd op maar liefst 20.000 m2 grond.

Op naar het huis, we kwamen aan in Villanueva de Tapia rond 9 uur het begon al donker te worden. We staken de sleutel in het slot en een zucht van verlichting ging er door ons heen, pff wat was het spannend allemaal geweest, nu snel kijken hoe Simon, de vorige eigenaar het huis achter gelaten had. Het viel ons mee, het was redelijk opgeruimd voor zijn doen, hij had veel weggehaald, veel troep maar ook veel mooie spulletjes helaas. Op een paar bruikbare spulletjes na stonden er evengoed veel spullen die we beslist niet in het huis wilde laten staan, dat zou onze eerste klus voor morgen worden.

Inmiddels was het al half 11 en we besloten toch nog maar wat te gaan eten, en dan is het fijn dat je in Spanje woont want in Nederland moet je op dat tijdstip echt niet een restaurant binnen komen wandelen, maar in Spanje is dat totaal geen probleem en heel normaal.

Ongeveer 5 km bij ons huis vandaan in het plaatsje Salinas doken we bar Mejias in voor een lekker kippetje en een glaasje vino tinto. Blij keken we elkaar aan en we lieten onze glazen tegen elkaar aan klinken, op een geweldige indrukwekkende dag, GEFELICITEERD !

We kwamen begin van de avond aan in Malaga Stad, we hadden een Suzuki Jimny gehuurd via BCO en de auto kregen we van Marbenjo, we hadden bij ons hotel Sur een parkeerplek gereserveerd. Een eenvoudig hotel maar wel prima gelegen naast de haven.Wat mooi is die boulevard daar geworden zeg, allemaal hippe terrasjes aan het water en verder een leuke plek om even te wandelen. Daarvandaan gingen we de stad in en bij bodega/bar El Pimpi dronken we een wijntje en aten een klein tapasje, een leuk Spaans plekje, daarna liepen we nog een rondje door de binnenstad en rond 9 uur belanden we bij restaurant Vino Mio waar we nog net de laatste klanken van de Spaanse gitaar muziek en het geklepper van de castagnetten van de in Spaans gehulde kledij van de danseres hoorden. Dit restaurant is van een Nederlandse vrouw en ik had de naam Vino Mio al vaak horen vallen dus ik was wel benieuwd. Het verbaasde me alleen dat de keuken niet echt Spaans was, maar meer een wereldkeuken, met oa kangoeroe en noedels op de kaart. Maar het was lekker en gezellig, om ons heen hoorden we alleen Nederlands praten van andere toeristen die schijnbaar ook net als wij de tips hadden gelezen hier te gaan eten, de Spanjaarden zelf zaten aan de bar een cerveza te drinken. Na de maaltijd werden we uitgenodigd om een drankje van het huis te komen drinken in hun recent geopende loungebar wat even om de hoek lag, goede marketing, want het was een hele gezellige trendy tent.

De volgende dag reden we naar onze advocaat in Alhaurin waar we nog wat papieren moesten tekenen voor de verzekeringen die bij de hypotheek horen daarna gingen we eten bij ons favoriete wegrestaurant Venta El Bichito waar je voor maar x806 een super lekker menu del dia kan eten incl wijn!! Na deze heerlijk maaltijd gingen we op zoek naar B&B Dos Iberos waar we die avond gingen slapen. Een groot trots vrij nieuwgebouwde sierlijke woning stond bovenop een heuvel te pronken met uitzicht op het stadje. Alles was stijlvol en redelijk strak ingericht maar wel met een Spaans tintje, alhoewel alle meubels uit Nederland kwamen had het huis toch een moderne mediterrane uitstraling. Twee vriendelijke heren (Jan en Jos) boden ons een lekker glaasje wijn aan en kwamen gezellig met ons kletsen, daarna kregen een een kleine rondleiding. Omdat het tegen de avond wat frisser was en we daardoor geen zin hadden om buiten of op onze kamer te zitten reden we naar het dorpje Coin waar we bij een winkel aan de weg, die spulletjes uit verschillende landen verkocht, even gingen rond snuffelen. Ik vond een hele mooie Andalusische waskom en die kon ik niet laten liggen, ik zag hem al helemaal in ons nieuwe huis staan.We zijn ook nog bij een tuincentrum wezen kijken, gewoon om te zien wat ze allemaal daar verkopen en ook of we nog leuke dingetjes en mooie planten zagen. S avonds hadden we nog steeds geen trek om te eten, we zaten nog zo vol van onze middag maaltijd, we hebben toen maar binnen in het huis naast de trap waar ze een gastentafeltje hebben staan een wijntje gedronken. De volgende dag kregen we een uitgebreid ontbijt en samen met andere gasten zaten we buiten te eten. Ze hebben 5 gastenkamers en ze hadden die nacht 4 kamers verhuurd, niet slecht voor eind maart. Met een notitieboekje met een foto van hun pand erop en wat adresjes van werkmannetjes en tips erin vertrokken we weer.

Omdat we vlakbij Malaga zaten besloten we daar naar toe terug te rijden en een bezoekje te brengen aan de Ikea en de bouwmarkten Leroy Merlin en Bauhaus. Alvast even checken wat ze daar allemaal verkopen, handig om goed voorbereid te zijn, en voordat we het besefte was het ineens half 7 en moesten we nog naar Alora rijden om bij de volgende b&b te gaan slapen. Na ongeveer een klein uurtje kwamen we aan bij Casa El Naranjo de b&b van Erica en Rik die daar met hun twee kinderen al 7 jaar tegenover een schattig klein stationnetje wonen. Erica ken ik weer via Facebook en ik vond het leuk haar en haar gezin nu ook echt te ontmoeten. Ze hebben 2 b&b kamers en 3 appartementen en deze bezige bijtjes zijn nu een fiets verhuur/verkoop bedrijfje aan het opzetten samen met familie die ook sinds een paar weken het Nederlandse vlakke land achter zich gelaten hebben. Wat een stappen toch allemaal, wij zijn daar nog niet aan toe, maar ik heb altijd wel veel respect voor mensen die echt de stap nemen om geheel in Spanje te gaan wonen en een eigen onderneming te gaan starten. We hebben heerlijk meegegeten en het was erg gezellig bij deze hartelijk mensen en nadat we de volgende dag buiten gegeten hadden gingen we ook hier weg met veel tips en een zelfgemaakte luckypepper sleutelhanger. Creatief hoor die Erica.

Alle salarisstrookjes en belasting aangiftes etc zijn inmiddels overhandigd aan de Spaanse bank en zij gaan het nu bestuderen.
Ondertussen wachten wij nog steeds met spanning op meer informatie van onze advocaat. Inmiddels hebben we ook een letter of reference van onze Nederlandse bank opgestuurd. Volgens ons moeten ze in Spanje nu alles hebben.
Onze advocaat heeft binnenkort een meeting met de advocaat van de verkoper en zij gaan de details doorspreken. Maar hoe en wat en wanneer weten wij ook niet.
We hebben de advocaat maar weer een mail gestuurd dat we snel wat meer willen weten want we vertrekken vrijdag al voor een maand naar Amerika.
Wij hebben ook voor de zekerheid een buitenland hypotheek offerte bij de ABNAMRO bank aangevraagd, zij geven 60% hypotheek van de taxatie waarde. Soms geeft de bank wel eens 80% maar dan moet je weer 20% verplicht inlossen als je je Nederlandse woning verkocht hebt en dat is voor ons geen optie.
We merken dat het in Spanje allemaal wat anders gaat. Zo kijken zij naar het nettoloon, terwijl in Nederland er naar het bruto loon gekeken wordt. Er zijn nog een tal van andere dingen die zij wel of juist niet doen.
Maar waar ik de zenuwen over heb is dat een erkende taxateur het huis niet op de juiste waarde schat, als zij zeggen dat het minder waard is dan wij ervoor betaald hebben dan krijgen we dus nog minder hypotheek.
Als dat zo is gaat het hele verhaal niet door want ons huis is immers nog niet verkocht en dan wordt alles veel te zwaar, elke nacht droom ik erover, dus het is echt afwachten op die trage Spanjaarden.
Ach wen er maar vast aan, zeggen we steeds tegen elkaar.
Afgelopen zaterdag hadden we wel een leuke afleiding, Ton en Eric hadden ons uitgenodigd om te eten bij restaurant Oud-Zuid in Amsterdam. Ontzettend leuke buurt, goed restaurant en gezellig gezelschap, echt top.
Zondag kwam de Sint bij mijn ouders thuis en de kleintjes van mijn broer waren door het dolle heen. Leuk hoor dat trationale kinderfeest.
Hier is het dus nog even zenuwslopend, het liefst wil ik alles geregeld hebben voordat we vertrekken naar Amerika as vrijdag maar ik ben bang dat het allemaal wat anders loopt dan ik wil.

Dinsdag 29 november hadden we een afspraak bij onze advocaat Del Prado om half 11 in Alhaurin, dat is ongeveer een uur en een kwartier bij ons vandaan.
Wij waren op tijd alleen de advocaat niet, na een uur wachten nam een medewerker die tevens vertaler is ons mee naar de notaris, daar moesten we ook nog 1.5 uur wachten en daarna hebben we de volmacht getekend. Dat is een volmacht voor de advocaat om alles voor ons te regelen in Spanje.
Na dat allemaal in orde gemaakt te hebben hebben we nog ongeveer 2 uur met de advocaat gesproken en alle salaris strookjes en andere benodigdheden voor een hypotheek aanvraag ingeleverd. Ik had alles goed voorbereid en alles al meegenomen, de advocaat vertelde dat hij dat nog nooit had meegemaakt dat iemand zo goed zijn zaakjes op orde heeft, maarja bankvrouwtje hé.
Pas om 3 uur waren we klaar en toen hebben we in een restaurantje wat ligt op de weg naar Coin geluncht voor maar x806 euro incl wijn. Venta El Bichito, eind november en nog gewoon buiten lunchen in de zon, heerlijk.
Toen we weer terug reden was het al half 5. Eigenlijk wilden we toch nog even langs ons huis gaan want dit was onze laatste dag in Spanje.
Gelukkig wilde Marcel weer afspreken bij het huis. Net voor het donker konden we nog een keer naar binnen, nog even een laatste blik en de laatste foto’s maken van dit jaar. Pas in 2012 zien we dit huis waarschijnlijk weer en hopen dan maar dat we dan de eigenaar zijn.
Die avond had Ibolja Indiaans voor ons gekookt, lekker hoor ik houd wel van de buitenlandse keuken.
Het is zo fijn dat je vrienden hebt in Spanje die je wegwijs maken, want je bent zo’n leek op dat gebied en alle tips en trucs zijn welkom.
Morgen 30 november vliegen we na het ontbijt weer naar ons Nederlandse huis.

Maandag 28 november hadden we afgesproken met de makelaars van Sunset properties. Ontzettend leuke mensen zijn Marcel en Lesley. Marcel is van oorsprong Nederlands, maar woont al vanaf zijn 15e in Spanje. Lesley is Engels en haar hadden we al eerder ontmoet tijdens de eerste bezichting van het huis.
Marcel nam ons mee naar Antequera naar het politieburo waar we een Nie nummer gingen aanvragen. Heel handig dat hij heel wat mensen kent anders was het vast niet zo snel gegaan.
Daarna gingen we naar de Unicaja bank voor een rekeningnummer. Die heb je weer nodig voor een Nienummer.
Toen zijn we nog naar ons huis gereden om het wederom van binnen te bekijken en we hebben overal foto’s en filmpjes van gemaakt.
Daarna zijn we naar Rutte gereden in dat plaatsje is elk jaar in november en december een tentoonstelling in de chocolade en turron fabriek. Van deze lekkernijnen wordt een dorpje na gebouwd, grappig om te zien, natuurlijk konden we het niet laten om wat turron in te slaan.
Die avond had Ibolja Indisch voor ons gekookt. Daar kan je ons ook altijd blij mee maken.

We vertrokken op 27 november naar Spanje voor de vierde keer dit jaar maar nu met een missie.
Natuurlijk wilden we gelijk weer gaan kijken bij “ons” huis.
We hadden een auto gehuurd via BCO, dat hadden we al een aantal keer eerder gedaan maar nog nooit zo goedkoop als nu, ik dacht eerst dat ik het mis had want 5 euro per dag vond ik wel erg laag, maar het was echt waar, we huurden een opel astra voor 3 dagen en dat kostte ons maar x8015 euro plus natuurlijk de benzine die je verbruikt, echt spotgoedkoop.
Vanaf Malaga airport reden we in precies 50 minuten naar ‘ons’ huis, er is een nieuwe snelweg in aanbouw met aansluiting op het vliegveld en dan kan je daar nog eens 10 minuten vanaf trekken.
Toen we door de olijfboomgaarden ons huis tegemoed reden kregen we allebei weer de kriebels.
Wouh, wat ontzettend mooi, we waren nog steeds verliefd. We liepen weer om het huis heen en keken vanuit alle hoeken van de tuin naar het huis, maakte foto’s en video’s en zeiden tegen elkaar dat er toch wel heel veel werk te doen was maar dat het uiteindelijk een waar plaatje kan worden.
Nog even kwijlen en toen reden we verder naar het huis van Rob en Ibolja in Iznajar.
Het was een warm welkom en een leuk weerzien. Het was maar2 maanden geleden dat we hier voor het laatst waren.
We spraken af dat we later die dag samen gezellig zouden gaan lunchen, maar eerst gingen wij nog wat rondrijden in de omgeving van ons huis, de buurt even goed verkennen.
We belanden bij een heel sjiek hotel waar ook de koning van Spanje 1x per jaar slaapt, dat is een 5 sterren hotel met spa en 2 goede restaurants en een lunch bar dat alles op een eigen landschap/bos. Helaas bleek dit hotel in de maanden november, december, januari en februari dicht te zijn. Hier gaan we vast wel een keertje eten of gewoon een kopje koffie drinken. Hotel Barcelo Bobadilla
Ook in de omgeving ligt Hotel Carlos Astorga, dit hotel heeft 18 kamers en een restaurant wat Los Borbollones heet.
Daar buiten op het terras in de volle zon bestelden we een tinto de verano en we kregen daar een heerlijke tapas bij, een stokbroodje met spek en ei, heel erg lekker en bij het tweede drankje kregen we er olijven bij.
Naast dit restaurant ligt een manage Cortijo las Mijanas, ook leuk om te weten voor als onze gasten paard willen rijden.
Ook vlakbij ons huis ligt hotel/restaurant la Paloma daar kan je heel lekker eten is ons verteld. We konden het niet uitproberen want deze week was het toevallig dicht.

Toen we om 3 uur weer terug waren bij Rob en Ibolja stond er een lekkere lunch op ons te wachten, stokbroodjes met van alles lekkers erop en er werd een fles rosé cava open getrokken en we toosten op het Spaanse huis.
Daarna nog even relaxen en s’avonds trakteerden wij hun op een etentje om te bedanken voor al het voorwerk wat ze voor ons gedaan hebben. Zij mochten het restaurant bepalen zij zijn immers de deskundige in dat gebied. Zo belanden we in Salinas, daar zit in een oud stationnetje, een leuk restaurant met een goede keuken. De huis wijn was echt heel erg lekker en het was een super gezellige avond geworden.

Er is inmiddels veel gebeurd. Ons bod werd door onze advocaat aan de makelaar doorgeven en de makelaar brengt dat weer over aan de eigenaar.
We willen het huis echt graag hebben en we hebben geprobeerd een inschatting te maken van de marktwaarde van het pand. Het huis staat al een jaar leeg daardoor is er veel achterstalling onderhoud, maar met goed schoonmaken en een paar liter verf kom je al een heel eind. Bouwtechnisch weten nu ook waar we aan toe zijn.
Maar hoe bepaal je de waarde van een huis, het is vraag en aanbod. Ik denk dat als het huis in goede staat is dat het echt veel meer kan opbrengen want het is een groot pand met veel slaapkamers.
De eigenaar is al flink gezakt met de vraagprijs sinds hij het voor het eerst op de markt bracht. Nu was dat eerste bedrag wel veel te hoog, maar de tijden waren toen nog wel wat beter. Nu zit de Spanje economie in een dip vandaar hij de prijs noodzakelijkerwijs steeds meer heeft laten zakken. De vraagprijs die hij op het moment hanteerd is voor ons nog steeds te hoog maar we gaan proberen nog wat van de prijs af te krijgen. Net toen we hadden besloten wat ons max bod zou worden hoorden we dat de eigenaar recent zo’n bod had afgeslagen en daardoor zijn we toch maar wat hoger gaan zitten.
We begonnen met een bod wat iets onder ons max lag, toen wij ons bod deden kregen we wel gelijk een tegenbod, de onderhandelingen waren dus begonnen. Echter dat tegenbod was x805000 boven ons max.
De makelaar vertelde onze advocaat verbaasd te zijn dat de eigenaar toch nog gezakt was omdat deze eerst stellig had gezegd dat de nieuwe vraagprijs echt zijn bodem was, dus het was niet waarschijnlijk dat hij nog verder ging zakken.
Oh jee wat nu rekenen, rekenen, rekenen het komt nu zo dichtbij allemaal. Mijn ouders om advies gebeld en zij zeiden blijf bij je eigen max en zeg dat ook. Dus wij weer met lood in onze schoenen bellen met de advocaat dat hij nu een bod uit moest brengen met onze max.
Onze advocaat had ook de eis neergelegt dat de eigenaar zou zorgen dat alles goed in de registers komt te staan en dat die kosten ook voor de verkoper zijn want dat kost ook ongeveer x8010000.
Omdat het tegenbod van de eigenaar ook zijn bodem was stelde hij voor om er tussenin te gaan zitten. We hebben toen toch maar besloten omdat te accepeteren, je gaat geen koop op x802500 afslaan.
Hoera bijna eigenaar. We sprongen een gat in de lucht.
Maar we zijn er nog niet we moeten de financiering nog rond krijgen. We willen toch voor een Spaanse bank gaan, dit omdat deze 70% geeft van de getaxeerde waarde en dan heb je even wat meer speelruimte. Onze advocaat gaat dus praten met een Spaanse bank namens ons om te kijken of zij ons fiat geven. Spanje is ook steeds strenger geworden ivm de krediet crisis dus we weten niet hoe dat gaat lopen.
We moeten onze advocaat gaan machtigen om namens ons zaken te kunnen gaan regelen en ook moeten we een Spaans belastingnummer hebben(Nie nummer) en daarom besloten we om toch met spoed nog een paar dagen naar Spanje te vertrekken

Het enige waar ik nu mee bezig ben is ‘ons’ Spaanse huis. Elke dag zit het in mijn hoofd. Inmiddels hebben we de vertaling gekregen van de papieren van de gemeente. Het blijkt dat niet alles goed in de registers staat, maar niks wat niet te regelen valt verzekerde de advocaat ons.
De advocaat stelde voor om al een reserveringscontract met daarin wat clausules op te maken, als de eigenaar en wij accoord zijn over de prijs gaan we dat tekenen en kan het huis van de markt gehaald worden.

Maar voordat wij willen gaan bieden willen we eerst een bouwkundig onderzoek laten verrichten want we willen niet direct voor hoge kosten komen te staan.
Wij vertelden dat tegen onze Nederlands/Spaanse vrienden Rob en Ibolja . Zij boden aan om voor ons door het huis te lopen en een schatting te maken van de kosten die zij denken dat er nog bijkomen.
Afgelopen woensdag 16 november gingen Rob en Ibolja samen met de bouwkundige door elke kamer van het huis heen.
2 dagen later ontvingen we een gedetaleerd verslag van Rob en Ibolja, echt fantastisch wat een super mensen. Daarin schreven zij per kamer wat het ongeveer zou kosten en wat er noodzakelijk gedaan moet worden.
Van de bouwkundige ontvangen we het rapport binnen een week. Ze schreef ons wel al een indicatie van kosten die we moeten gaan maken voor de toekomst en voor direct. (dat zijn slechts een paar dingen)
Het gaat wel allemaal wat trager in Spanje, want we hebben inmiddels 3000 euro naar de advocaat overgemaakt zodat ze gelijk het reserveringscontract kunnen opmaken mits noodzakelijk. Maar zover we weten hebben ze vrijdag nog geen bod voor ons uitgebracht, daar baal ik wel van want ik wil het nu wel eens weten of het wat wordt.

Vandaag is onze dochter jarig. Alweer 19 jaar is ze geworden. Afgelopen week heeft ze moeten werken op het zelfde kantoor als ik, gezellig hoor samen lunchen en samen treinen. Ze doet het allemaal zo goed op het werk en ze leert zo snel, ik ben ontzettend trots op haar.
Vandaag heeft ze een tentamen en vanavond gaan we uiteten bij Dauphine, in de club zelf hebben we een tafel gereserveerd en kunnen we de hele avond genieten van de band die daar speelt.
We krijgen een 4 gangen menu, ik ben heel benieuwd hoe onze grote dame dit allemaal vindt. Mijn schoonzusje gaat ook mee, zij had nog een verjaardags cadeau tegoed.
Er was vandaag ook nieuws uit Spanje eindelijk, ik werd gebeld door het Spaanse advocaten kantoor, eindelijk hadden ze alle gevraagde papieren van de gemeente gekregen, nu moest het nog even vertaald worden in het Engels zodat wij het ook kunnen lezen.
Volgens de dame aan de telefoon zag het er redelijk goed uit, ze gingen het nog even bestuderen allemaal en ze zullen het ons spoedig toe sturen.
Zullen we eindelijk de volgende stap kunnen gaan zetten?