De dag!

De dag waar we zo naar uit hebben gekeken en niet alleen omdat ik vandaag 46 jaar ben geworden maar omdat dit de dag is dat we de sleutel van ons Spaanse huis overhandigd zullen krijgen.

Na het ontbijt bij Casa El Naranjo zijn we naar een soort outlet bouwmarkt gereden in Estacion de Cartama, daar verkochten ze partijen tegels en sanitair benodigdheden, scherpe prijzen, een zaak om te onthouden.

Daarna nog even bij de Lidl ons favoriete drankje, crema de limoncino kopen, doet het altijd goed op feesten en partijen. Toen zijn we in Alhaurin el Grande wezen lunchen bij Casa Paco, een lekker visrestaurant. En daarna, spannend, gingen we om 5 uur naar onze advocaat waar we nog wat uitleg kregen over het gebeuren en om stipt half 6 zaten we bij de notaris. Eerst spraken we in een apart kamertje met de bankdirecteur en moesten we alle papieren tekenen voor de Spaanse hypotheek en daarna werd de akte vertaald in het Engels en toen gingen we met z’n allen, ons advocaten kantoor Del Prado met 3 personen vertegenwoordigd, de advocaat van de verkoper (helaas kwam de eigenaar zelf niet, die moest zijn vlucht halen en ivm met de stakingen wilde hij geen risico lopen) de bankdirecteur, de notaris en Lesley en ik het kleine kamertje in. (in de gang zat makelaar Marcel ook nog te wachten). Na ongeveer 2.5 uur kwamen wij het kamertje pas weer uit maar nu als eigenaar van 2 Spaanse huizen (het bleek namelijk dat het officieel als 2 aparte panden in de registers staat) en Marcel feliciteerde ons met onze aankoop en overhandigde ons de sleutel., van onze advocaat kregen we een mooi bonsaiboompje.

Oh eindelijk na 6 maanden hiermee bezig geweest te zijn, zijn we nu groot grondbezitters van een kast van een huis in Spanje, 500 m2 bebouwd op maar liefst 20.000 m2 grond.

Op naar het huis, we kwamen aan in Villanueva de Tapia rond 9 uur het begon al donker te worden. We staken de sleutel in het slot en een zucht van verlichting ging er door ons heen, pff wat was het spannend allemaal geweest, nu snel kijken hoe Simon, de vorige eigenaar het huis achter gelaten had. Het viel ons mee, het was redelijk opgeruimd voor zijn doen, hij had veel weggehaald, veel troep maar ook veel mooie spulletjes helaas. Op een paar bruikbare spulletjes na stonden er evengoed veel spullen die we beslist niet in het huis wilde laten staan, dat zou onze eerste klus voor morgen worden.

Inmiddels was het al half 11 en we besloten toch nog maar wat te gaan eten, en dan is het fijn dat je in Spanje woont want in Nederland moet je op dat tijdstip echt niet een restaurant binnen komen wandelen, maar in Spanje is dat totaal geen probleem en heel normaal.

Ongeveer 5 km bij ons huis vandaan in het plaatsje Salinas doken we bar Mejias in voor een lekker kippetje en een glaasje vino tinto. Blij keken we elkaar aan en we lieten onze glazen tegen elkaar aan klinken, op een geweldige indrukwekkende dag, GEFELICITEERD !