De laatste keer dat Lesley en ik hier waren was op onze huwelijksreis 26 half jaar geleden. Mijn ouders zijn hier al voor de 7e keer(hun favoriete plekje in Amerika) en voor Cheyenne was dit een nieuwe ervaring. Zo veel over gehoord en nu echt beleven.

Een geweldige plek, die ook erg in trek is bij de rijke Amerikaanse toeristen, een plek die toch wel heel anders is dan de rest van Amerika. Overal houten huizen en de sfeer is zeer relaxt. Cuba ligt er maar 90 miles vandaan en die invloeden merkt je ook.

De zonsondergang bekijken in Key West is enorm populair bij de vele toeristen. Natuurlijk zaten wij er ook klaar voor, romantisch hoor. Het beste kan je gaan zitten kijken op Mallory Square of op de Sunset pier.

Er is veel entertainment in Key West, van muzikanten tot goochelaars en acrobaten, er was zelfs een man die katten kunstjes liet doen, nou wij hebben er zelf 4 en ik weet hoe eigengereid die beestjes zijn dus best knap dat hij in staat was ze kunstjes te keren.

Ons schattige hotel helemaal in de style van het eiland was in het centrum van dit leuke stadje op Duval street, daar waar je vele leuke winkeltjes en restaurantjes vindt. Wel een enorm verschil met jaren geleden toen waren er lang niet zoveel. Het restaurant Bagatelle zat er nog steeds toendertijd hadden we hier de duurste maaltijd van onze huwelijksreis gegeten.

Ja, ook hier naar Keywest moet je je portemonnee meenemen, het is geen goedkoop stadje maar wel een enorme aanrader. Ik had hier wel een week willen blijven, maar na 2 dagen vertrokken we weer, op naar ons volgende bijzondere plekje.

Toen we in december 2011 voor de laatste keer in Amerika waren(diploma uitreiking van Jairo) had ik niet verwacht dat ik er zo snel weer een keer naar toe zou gaan.(vanwege de centjes). Toen wisten wij immers dat we een huis in Spanje zouden kopen, tijdens die reis zaten we namelijk flink in de spanning of het allemaal door zou gaan. Zal het bod wat we gedaan hebben geaccepteerd worden, zullen we de financiering rond krijgen, zullen we legalisatie van alle gebouwen op het terrein op tijd bevestigd krijgen? Gelukkig is dat allemaal voor elkaar gekomen en in maart 2012 waren we eigenaar geworden van ons Spaanse huis.

Wat was het nu dan ook een enorme verrassing toen mijn ouders hun gezin uitnodigde om 1 of 2 weken mee te gaan naar Florida om hun 50 ste huwelijksdag te vieren op 14 oktober.

Dat dat stomme gips van Cheyenne zoveel problemen zou geven hadden we van te voren nooit kunnen bedenken. Maar het is gelukt, Cheyenne en ik zijn er. Wel 2 dagen eerder dan de rest, maar elk nadeel heeft dan ook weer zijn voordeel.

De annuleringsverzekering van ABNAMRO heeft gekeken wat is duurder de hele reis annuleren voor de groep en die die kosten kwijt zijn of 2 personen eerder heen laten gaan en die kosten uitbetalen. Zo blij met hun service.

Het was wel een heel gedoe met het vliegen, de rolstoel moest mee omdat ze niet kon lopen en ook een gedoe om de bagage mee te schouwen want in Amerika moesten we het vliegtuig uit in Orlando, koffers halen en weer inchecken voor Miami. Tijdens de vlucht heeft ze wel wat pijn gehad, maar ze wilde zo graag mee dat ze dat voor lief heeft genomen.

In Miami was het enorm warm, 34 graden, wat een overgang. We moesten er beide aan wennen. Natuurlijk is het voor zo’n jonge meid niet leuk om in het hippe Miami in de rolstoel geduwt te worden door je moeder en ook niet naar het strand te kunnen en niet te kunnen zwemmen. Het hotel waar we zaten was helemaal gericht op strandgangers en had ook geen plekje om even een boekje te lezen in de schaduw.

Uiteindelijk zijn we maar met de taxi naar een grote mall gereden en hebben we lekker geshopt, ook best lastig weer met de rolstoel. Maar we moesten er ook gewoon even aan wennen. Als je niet normaal kan lopen zijn zoveel dingen ineens een stuk gecompliceerder, daar sta je normaal nooit zo bij stil. De doorgangen die smal zijn, vele trappetjes, mensen die niet opzij gaan etc etc. Maar soms werd de rolstoel bij de deur gezet en ze ging de winkel in met krukken en toen lukte het wel.

Toen de rest van de familie 2 dagen later kwam waren we het gewent en konden we genieten van het samen zijn, lachen om de gekst en mooist geklede figuren die rondliepen en rondreden op Ocean Drive in hun mooie, rare en grote auto’s.

Miami is hip en overal om je heen hoor je Spaans, het was top, maar niet te lang, alles is namelijk zo ongelooflijk duur hier op Southbeach. Je denkt voor een redelijk bedrag te kunnen eten, maar nee hoor overal komt nog tax van 9% bij en servicekosten van 18% en dan vragen ze ook nog een tip. Ik ben natuurlijk het goedkope Spanje gewend. Daardoor is het toch fijn dat we weer verder gaan en wel naar het zuidelijkste puntje van Noord Amerika.

We zijn hier om te ontspannen en te genieten van ons huis. Helaas was er toch wat spanning toen we te horen kregen dat onze dochter door Lufthansa geweigerd zou worden op haar vlucht naar Amerika op 4 oktober.

Onze dochter had 3 weken geleden haar onder been op 3 plekken gebroken met sporten en zit in het gips. Dat is al vervelend genoeg en echt niet leuk als je op vakantie gaat naar Amerika. Ze kan niet lopen en de rolstoel moet mee, ze kan niet naar het strand en ook niet zwemmen, ook zal ze niet in alle attracties kunnen in de parken. Super balen dit. Maar ze heeft van haar arts een verklaring gekregen dat ze mag vliegen. Alleen die domme lufthansa weigert het om haar mee te nemen in een gewone stoel. Wel kon ze voor duizenden euro’s meer haar vlucht omboeken naar een businessclass stoel, dan mocht ze wel mee. Natuurlijk is dat geen optie.

Jemie en nu, we gaan naar Amerika omdat mijn ouders 50 jaar getrouwd zijn op 14 oktober en zij wilden dat vieren met hun hele gezin op een plek waar we met elkaar al meerdere keren belangrijke momenten gevierd hebben, zo hebben we daar mijn ouders 25 jarig huwelijksfeest gevierd en ook mijn moeder haar 50ste verjaardag. Die mooie momenten koesteren wij al jaren en daar wilden zij een mooi moment bij doen en nodigden ons allemaal uit om het met hun daar te vieren.

Mijn broer en schoonzus hebben er voor gekozen om niet mee te gaan en als wij ook nog eens het af zouden laten weten zou ik dat heel erg vervelend en verdrietig vinden voor mijn ouders, dus daarom hebben we alles op alles gezet om toch mee te kunnen gaan met hun naar Amerika.

Na veel heen en weer geappt te hebben met onze dochter heeft zij tenslotte na heel veel moeite een andere maatschappij gevonden waar ze wel werd toegelaten tegen een normaal tarief. Dit betekend echter wel dat mijn dochter en ik al 2 dagen eerder dan de rest moeten gaan vliegen, omdat ze niet kan lopen moet ik met haar mee op de vlucht. Wat een gedoe niet.

Morgen vlieg ik vanuit Spanje weer terug naar Nederland en kom om 20 uur thuis en de dag erna moet ik alweer om 5 uur s’ochtends de deur uit om weer naar Schiphol te gaan.

Toen ik hoorde van Cheyenne dat alles geregeld was kon ik pas weer ontspannen.

Ik had het huis weer helemaal schoongemaakt en alle kamers zijn weer klaar voor ontvangt voor de gasten die volgende week komen, Spanjaarden dit keer.

Ik hoop dat het weer nog even goed blijft want dan is het hier natuurlijk op z’n aller mooist. Met de avonden die je lekker buiten kan zitten op het terras of aan het zwembad.

Geen idee wanneer we weer gaan, ik denk ik volgend jaar pas weer, Lesley waarschijnlijk dit jaar nog een keer. We zien het wel, het was absoluut weer helemaal geweldig, we hebben genoten. Dag Spanje, op naar Amerika. (luxe paarden)

Als we hier zijn voelen we ons altijd erg op ons gemak en willen we hier wel heel lang blijven. Maar het is nu eenmaal niet altijd een luier vakantie, soms moet er ook wat geklust worden. Kleine klusjes zijn het op het moment en dat is te overzien. In het begin waren het veel grote klussen en kwamen we vaak heel moe thuis uit Spanje. Nu heb ik het gevoel dat als we er zijn er ook echt van kunnen genieten en dat voelt goed.

Maar vaak zijn er ook zorgen om dit huis. Het is ook zo groot en het kost zoveel geregel en onderhoud. Ook als je het verhuurd komen er veel zaken bij kijken. Natuurlijk vergeten we onze zorgen direct weer als we hier zijn en genieten we van alles wat we toch maar mooi voor elkaar gekregen hebben.

Ook als we ooit andere beslissingen moeten nemen zullen we nooit spijt hebben van wat we hier opgebouwd hebben. Ik kan nooit zeggen hadden we maar. Nee we hebben het geflikt en daar zijn we heel trots op.

We hadden ons deze vakantie bewust voorgenomen niet veel te gaan doen om echt even te ontspannen van onze full-time baan in Nederland en het werk wat we gehad hebben aan de verhuur en alles wat daaruit voort was gekomen. We wilden ook lekker samen even wat tijd doorbrengen en helemaal relaxt op familie vakantie gaan naar Amerika.

Daarom dit keer alleen wat kleine dingetjes bijgeverfd, in het voorjaar zullen we echt weer wat liters verf er tegenaan moeten gooien om alles voor het verhuurseizoen weer tip top te maken.

Terwijl we lekker bezig zijn hoor je de vogeltjes fluiten en de geitenbelletjes rinkelen. In de tuin plukken we de amandelen van de boom, komen soms een apart insect tegen en we genieten van de natuur en de rust.  Het is zo fijn hier, ik kan het iedereen aanraden.

Eindelijk ging er een lang gekoesterde wens van mij in vervulling, avond eten bij La Bobadilla, een prachtig hotel op slechts 5 km van ons huis. De koning van Spanje komt hier 1x per jaar wordt gezegd, dus daarom noemen wij het hotel van de koning. Een nachtje hier slapen is onwijs duur. Lunchen is redelijk te betalen, als je het bij een salade houdt, maar voor het avond eten betaal je hier net zoveel als in een goed restaurant in Nederland.

De voorgerechten zijn met name erg duur tussen de 15 en 25 euro, en de hoofdgerechten gaan vanaf 25 euro. De wijn is ongeveer €5 per glas. Valt op zich mee maar voor Spaanse begrippen is het duur. Je krijgt dan wel een top bediening.

Wij hadden onze leukste vakantie kleren die we mee hadden aangedaan en gingen op chique naar het restaurant. Het is ook gewoon de belevenis hoor waar je voor betaald, alles is zo mooi daar. Je voelt je ook gewoon bijzonder als je daar loopt.

Van het huis kregen we een aperitiefje en een amuse en toen we de rekening betaalden kregen we van de ober nog een Spaans likeurtje aangeboden, Pacharan. Wat een service.

Wij wisten eerlijk gezegd niet van te voren dat een zwembad zo ontzettend onderhoudsgevoelig is. Normaal kan je het af met 1x per week schoonmaken, maar in de warme zomermaanden moet deze echt 2x per week schoongemaakt worden.

Je begint met de insecten eruit te halen met een netje en daarna ga je het bad stofzuigen, of als de randen een beetje groen zijn geworden ga je eerst schrobben met een borstel, het alg wat loskomt valt dan op de bodem en dat zuig je dan weer op, niet even snel hups hups maar nee heel langzaam ga je heen en weer, minimaal een uur en soms ook veel langer als je de pomp niet genoeg hebt laten draaien of niet genoeg chemicaliën erin hebt gedaan. Het zwembad kan echt binnen 3 dagen groen worden. Duur is het ook. Electra, chemicaliën en loonkosten voor degene die het zwembad onderhoud. Soms gaat de pomp stuk, zoals laatst en dan is het ook kassa.

Mijn eigen zwembad man is echt top, het zwembad wat er niet zo goed meer uitzag na de kapotte pomp, is weer helemaal tip top na een paar uurtjes tijd eraan besteed te hebben, terwijl ik gewoon een boekje lag te lezen.

Natuurlijk heb ik ook wat rommeltjes opgeruimd hoor in en om het huis want echt helemaal stil zitten kan ik hier nooit.

S avonds verdienden we wel wat lekkere tapas bij Manolo in Salinas.

Wat voelt het heerlijk om weer in ons eigen Spaanse bedje te slapen en het is zo lekker rustig hier.  Vannacht had het behoorlijk hard geregend, hadden mijn ouders soms de zon in hun koffer meegenomen naar huis?

Maar gelukkig de zon kwam alweer door. Sinds maanden regende het hier weer eens een keertje, maar het is echt niet altijd mooi weer het hele jaar door hoor hier, zoals sommige mensen altijd denken. In het najaar regent het ook gewoon wel eens in Spanje en de avonden kunnen ook flink fris worden, maar het is hier gelukkig wel altijd mooier dan in Nederland.

Deze regenbui was goed voor de plantjes, deze droge zomer had ze geen goed gedaan en menig plantje was dan ook gesneuveld. We hebben vandaag weer wat oleanders erbij geplaatst, dat is echt een dankbare plant hier.

Mijn vader had alle druiventrossen er vanaf gehaald, die waren niet eetbaar maar meer voor de sier. Wist je trouwens dat ons huis vroeger de Wijnstok heette, Casa Parra. Dat weten wij omdat we een oud document vonden. Vanaf 1982 ging het de Kalkoven heten, La Calera en vanaf 2012 heet onze villa: Het huis van Geluk, Hacienda La Suerte.

Nou die avond voelde ik me erg gelukkig, Lesley had een heerlijk visje voor me klaar gemaakt en later gingen we een glaasje wijn aan het zwembad drinken en kekenwe hoe de maan bijna vol was in de prachtige sterren hemel. Paradijs op aarde (had ook een leuke naam trouwens geweest voor ons huis).

Ik wilde altijd al een keertje in de kabelbaan bij Benalmadena (tegenover de ingang van het Tivoli park) en nu moest het er maar een keertje van komen. Ik dacht dat vind Lesley ook vast wel leuk want bovenaan de berg is er een roofvogel show en roofvogels vind hij super gaaf. Ooit heeft hij een keer een torenvalkje gered dat naast de snelweg lag. Ook met onze vorige vakanties hebben we regelmatig een bezoek gebracht aan roofvogel shows maar nog nooit in Spanje.

Het kaartje vond ik niet echt goedkoop €15, maar als je bedenkt wat een onderhoud deze lange kabelbaan allemaal vergt snap je het wel.

Het was bloedje heet daar boven op de berg en we genoten van de mooie vogels en het mooie uitzicht op de kust.

Toen we weer beneden waren zijn we naar Malaga Stad gereden om even een klein hapje te eten. Ik had gehoord dat er een nieuwe gastronomische markt op plaza Merced zou zijn maar waar precies dat wist ik niet?

Het bleek naast het geboortehuis van Picasso te zijn, tegenover het beeld van hem.

Maar dikke pech voor ons het was nog niet open, ze waren nog druk bezig om de laatste hand eraan te leggen. We blikten naar binnen en zagen leuke kleine eetstalletjes, super mooi en zelfs een beetje chique. Deed me wel denken aan die mooie overdekte markt in Madrid waar je ook zo lekker een vorkje kan prikken. Maarja we waren net iets te vroeg, de volgende keer als we weer in Spanje zijn staat een bezoek hieraan zeker op ons programma, dit wordt zeker weer een mooie trekpleister voor MalagaStad.

Heerlijk 3 weken vakantie, eerst een week Spanje en daarna 2 weken Amerika.

Mijn ouders waren de hele maand september in ons huis en nu was het onze beurt. Het voelt alweer zolang geleden dat we er waren maar toch is het maar 3.5 maand geleden. Toen hadden we een drukke vakantie met gasten die bij ons logeerden, dit keer wilden we ook gewoon eens lekker met z’n twee er zijn.

We begonnen wel de eerste twee dagen met een gezellige drukte. Mijn ouders en broertje waren er nog. De eerste avond (23 september) reden we direct door, nadat ze ons opgehaald hadden van het vliegveld, naar Torremolinos om een visje aan het strand te eten. Ongelofelijk lekker is dat, de zeebaars wordt op een bootje met houtskool op een stok vlak voor het vuur gaar gerookt, het smaakt subliem, dit moet je echt eens bestellen raad ik je aan.

De volgende dag zijn we gaan wandelen in een leuk klein dorpje een half uurtje bij ons huis vandaan. Lekker even iets actiefs doen want als we daar zijn bestaat ons leven uit veel eten en drinken en je moet toch een beetje in balans blijven.

Natuurlijk ook heerlijk gekletst met elkaar en veel gelachen. Voor mijn ouders was het ook omgevlogen deze maand en ze hadden vele kleine klusjes gedaan die van onschatbare waarde zijn. Het huis zag er geweldig netjes uit. Mijn moeder had toch wel even flink moeten poetsen na een verhuurseizoen en mijn vader had een andere router aangesloten voor een iets beter internet, maar top wordt die verbinding op het platteland nooit helemaal. Ik vind dat persoonlijk erg lekker om niet de hele dag aan die i-pad of aan die telefoon vastgekleefd te zitten. Ik kan een whatsapp bericht versturen en ik kan iets opzoeken op internet als het nodig is en verder wil ik het liefst in mijn vakantie niet meer op internet zitten. Kijk maar eens om je heen in Nederland werkelijk bijna iedereen is verslaafd. Op het platteland in Spanje kan je gewoon weer even jezelf zijn.

Donderdagavond hadden we als afsluiter gezellig bij Pajaritos in Fuente Del Conde gegeten, daar was mijn broer na 4x Spanje ook nog nooit geweest.Gezellig was het die dagen, zeker ook dat mijn broertje erbij was en toch wel jammer dat we ze vrijdag 25 september weer naar het vliegveld brachten. Maar saampjes zullen we het ook vast leuk gaan hebben.