Het is alweer een jaar geleden dat we naar Amerika gingen om de graduation van onze dochter bij te wonen. Maar ook een jaar geleden dat een goede vriend van ons in het ziekenhuis werd opgenomen, hij ligt nu vervelend genoeg nog steeds in een revalidatiecentrum.

De tijd vliegt en gaat zo snel voorbij. We kregen dit weekend ook heel verdietig nieuws, de beste vriend van mijn man heeft dit weekend plotseling zijn moeder verloren, vreselijk gewoon.

Je realiseerd je soms zo erg dat je gewoon van elke dag moet genieten.
Ik probeer dat ook zoveel mogelijk te doen. Leef alsof het elke dag je laatste kan zijn zeggen ze wel eens, maar dat vind ik ook weer iets te ver gaan maar ik ben wel graag met mijn familie en vrienden samen en ik probeer veel te genieten dat blijkt wel uit mijn blog. Maar het is ook goed om regelmatig stil te staan bij mensen waar het niet zo goed mee gaat, of die het niet zo goed hebben als wij.

Ik probeer de mensen, die ik ken, te steunen waarbij het niet allemaal van een leien dakje gaat. Maar de mensen die ik niet ken probeer ik ook een beetje te helpen, ik geef altijd aan collectes, koop altijd spullen van goede doelen aan de deur en ik doneer jaarlijks aan diverse goede doelen.

Nu met de verkiezingen voor de deur op 9 juni probeer ik ook te denken aan anderen, aan degene die het minder hebben dan ik. Ik merk dat Nederland erg veranderd, om mij heen hoor ik dat de mensen steeds meer alleen aan zichzelf denken, als zij het maar goed hebben, de rest zoekt het maar uit en dat vind ik persoonlijk erg jammer.

Natuurlijk kom ik ook voor mezelf op, ik heb er ook hard voor gewerkt om te komen waar ik nu ben. Ik ben ook niet heilig, ik kan misschien ook wel veel meer doen dan ik nu doe. Maar mensen aub denk goed na voordat je stemt, en ga niet in op de oneliners die veel politici roepen, stem verstandig, stem met je hart!

En denk eraan als je de wereld wil verbeteren moet je eerst bij je zelf beginnen.
Dit is het enige krtische wat ik erover kwijt wil, dit moet wel een luchtige blog blijven.

Maar waar had ik het over, over genieten van elke dag en dat heb ik van het weekend weer kunnen doen gelukkig, mijn ouders kwamen bij ons eten. Het weer werkte alleen niet mee want toen de barbeque maar even aan stond begon het te regenen en moesten we overhaast naar binnen. Dat vond onze krolse poes maar wat gezellig en samen met haar hebben we in de huiskamer een plezierig en smaakvol avondje gehad.

Behalve joggen doen mijn dochter en ik ook aan yoga. Maar niet zomaar in een zaaltje, nee in een strandhuisje vlak aan zee. Hoe heerlijk relaxt is dat! We hebben een prachtig uitzicht over het brede strand en dit maakt het extra leuk om elke zaterdagochtend er naar toe te gaan. Ons groepje bestaat uit 6 personen, niet zo groot maar dat is prima. Vandaag was het heerlijk zonnig en na de les hebben wij nog even op het terras van de naast gelegen strandtent gezeten en hebben we ieder een half broodje tonijn en carpaccio gegeten. Daarna hebben we nog zalig een strandwandeling gemaakt van ruim 3 km. Het weekend is weer goed begonnen.

De telefoon ging en mijn vriendin gilde door de telefoon, ik ben oma geworden, stilte, van Toeloese, haha, haar poes had jonkies gekregen. Ja en wie bel je dan snel op, je poezemelker vriendin natuurlijk.
"Hoeveel zijn het er" vroeg ik. "Drie", zei ze en alles is goed gegaan gelukkig (de vorige keer waren alle poesjes nl doodgegaan, zo zielig)" wat alleen zo gek is er ligt nog 1 moederkoek". "Nou dan moet er vast nog 1 komen" zei ik. "Nee dat kan niet" zei ze "ze zijn 4 uur geleden al geboren".
Nog geen kwartier later belde ze weer" je had gelijk er is er nog 1 geboren."

Vier babies dus en gisteren was ik op kraamviste gegaan. Ik moest thuis echt plechtig beloven dat ik er geen eentje mee zou nemen, oh maar wat zijn ze schattig zeg.

Zelf houden ze de zwarte(Diesel) en de tweeling( de grijze Bordeaux en Paris) gaan naar een andere vriendin dus voor xc3xa9xc3xa9n poesje, ook een grijze, zoekt ze (tot spijt van haar kinderen want die willen ze natuurlijk allemaal houden) nog een goed liefdevol huisje, iets voor jullie?

Dit is echt de week van de goede voornemens lijkt wel, want ik ben deze week de dingen aan het doen die al lang in mijn hoofd zitten.
Vorig jaar had ik al bij de kringloop een aantal leuke kleine bijzettafeltjes gekocht en ik had ook nog een oude eetkamer tafel waar ik iets mee wilde doen, ik was ook al bij de praxis langs geweest om tegellijm en voegmiddel te kopen. Tevens had ik daar gevraagd of ze nog oude tegels hadden die ze niet meer konden verkopen omdat er een stukje vanaf was of zoiets, van een hele aardige verkoper mocht ik in de afvalbak van tegels graaien en daar had ik diverse witte wandtegels gevonden. Bij ons thuis in de garage lagen ook nog heel wat oude tegels die over waren gebleven van het inrichten van ons huis. Ik had ze ondertusssen allemaal al in kleine stukjes geslagen.

Alles lag dus klaar voor gebruik. Maar op de xc3xa9xc3xa9n of andere manier kon ik mezelf er niet toe aanzetten er iets mee te gaan doen. De wil was er maar er ontbrak nog iets.
In Barcelona waren mijn dochter en ik erg onder de indruk geweest door Gaudi met al zijn mooie mozaiek werken, daardoor werd alles weer aangewakkerd.

En gisteren was het er ineens DE INSPIRATIE, de zin om mijn wil eindelijk eens om te zetten in daden.
Mede door mijn dochter die haar mama al zolang over haar toekomstige hobbie had horen praten.

Al een paar weken zat ik te wachten op het ideale moment, " Mam, het is mooi weer laten we het NU gaan doen" zei ze. Ja this is the moment dacht ik.

We zijn natuurlijk beginners dus we beginnen ook eenvoudig, niet te veel poespas met patroontjes, dat komt later wel, eerst maar kijken hoe dit wordt.
We hadden gelijk al een beginnersfout gemaakt, de lijm die we zelf gemaakt hadden met poeder en water was door de zon veel te snel opgedroogd, de de helft van de tafel moesten we met kit opplakken, maar dit alles mocht de pret niet drukken, de hele middag zijn we in de weer geweest, de stukjes tegels die al maanden klaar lagen bleken niet genoeg dus we moesten nog wat bijslaan.

Het weer werkte perfect mee het was een zonnige dag, maar toen we net klaar waren begon het te regenen, net op tijd hadden we de tafel in de garage kunnen zetten. Perfect getimed gewoon.

In de loop van de week gaan we voegen, daarna de poten in de grondverf zetten en vervolgens mooi wit verven, ik ben heel benieuwd naar het eind resultaat maar we zijn nu al trots op ons werk.

Nee,  hoor ik mijn vriendin met het boek van Louise Hay in haar hand zeggen, je MOET niks. Je mag, je kan, je wil, je doet, je gaat, maar niks MOET.
Maar ik vind toch echt dat ik MOET, ik MOET van mezelf nu echt iets ondernemen zo gaat het echt niet langer.

Nee, hoor ik mijn vriendin weer zeggen, er is maar xc3xa9xc3xa9n ding waar je aan hoeft te werken als je problemen hebt en dat is jezelf liefhebben en jezelf goedkeuren zoals je bent dat is de belangrijkste sleutel voor geluk.

Maar ik ben wel gelukkig hoor zeg ik dan, alleen niet met mijn figuur, dat is alles.

Ik heb namelijk 3 problemen: Wijn, koolhydraten en niet bewegen. Afgelopen week was het een drama daarmee en deze drie dingen zijn echt niet goed voor mijn lijf, dus ik MOET actie ondernemen.

Oh sorry, ik wil, ik kan, ik ga, ik doe er iets aan.
De wijn laat ik staan deze week, de koolydraten ga ik weer beperken  en voor mij het moeilijkste van allemaal ik ga meer bewegen.

De eerste stappen heb ik al gezet, ik ben gaan joggen. Mijn streven is 3x per week. Ik houd me voorlopig aan het volgende schema.

4 minuten om en om 1 minuut wandelen en joggen
8 minuten om en om 2 minuten wandelen en joggen
6 minuten om en om 3 minuten wandelen en joggen
Totaal 18 minuten

En nu het hier zo staat wil ik me er echt aan houden, eindelijk kan ik het weer opbrengen, pff het wordt nog wat met mij, Just do it!

En of het allemaal nog niet genoeg is geweest deze week ben ik ook nog gaan barbeknoeien op de tweede pinksterdag.

Mijn ouders hadden een buitenkeuken gekocht en wij kregen hun ‘afdankertje’ een gasbarbeque, wij hebben hem dankbaar voor het eerst, maar hopelijk niet voor het laatst dit jaar, in gebruik genomen.
Mijn schoonmoeder en een vriendin van onze dochter aten gezellig mee, van de vriendin kregen we het volgende compliment "jullie zijn zo ’n gezellig gezin, ik vind het altijd erg leuk bij jullie".

Nou das fijn om te horen en zo voel ik het ook, ik heb een fijn gezin en ik ben super trots op mijn gezinnetje, je kan een moeder niet blijer maken dan gezelllg met haar gezinnetje samen te zijn, een rijkdom voor het leven en daar kan niks tegen op!

Maar afijn, we hebben lekker geknoeit met die barbeque en natuurlijk veel te veel gegeten ook had ik een lekkere sangria gemaakt:

Recept: Rode wijn, een flinke scheut bosvruchtensap, limoen, sinaasappel, pruim en mint blaadjes.

Deze viel goed in de smaak en we hadden nog meer pret!