Het valt niet altijd mee om je kinderen los te laten. Zeker als ze erg ondernemend en reislustig zijn. Vandaag hebben we onze dochter naar Schiphol gebracht. Met de KLM vloog ze naar Parijs en vandaaruit in 12 uur door naar Sao Paulo, een miljoenenstad. Sao-paulo-christine

Het is de grootste stad van Brazilxc3xab en in de stad zelf wonen ruim 11 miljoen mensen maar vlak er omheen nog eens 9 miljoen, gigantisch dus. Vanaf Parijs belde ze al, ik zit in het vliegtuig hoor en ze had haar vriendin ook al gesproken die zou klaar staan op het vliegveld. Een geruststelling ik kan zo tenminste lekker slapen maar echt fijn voel ik me pas weer als ze belt dat ze in het huis is van haar vriendin, morgen rond het middaguur schat ik zo.

Ik gun mijn kinderen heel veel leuke belevenissen en ervaringen maar ik blijf altijd wel een beetje bezorgd en dat weten ze, dus ze bellen me altijd op als ze op reis zijn, op stap zijn of iets anders spannends gaan doen.

Nu pas voel ik wat mijn ouders met mij gevoelt hebben toen ik voor de zoveelste keer naar een concert ging van Doe Maar (zelfs in Belgixc3xab) ik was nog maar 16, ik ging ook met mijn vriendinnen met de trein naar Zuid Frankrijk en toen had je geen mobiele telefoontjes of je lap top mee.

Maar hoe bezorgd mijn vader vroeger met mij was hoe makkelijk hij zijn auto sleutels aan mijn zoon geeft, ga maar een rondje rijden hoor goozer en dat laat mijn zoon zich geen tweede keer zeggen.

Porche rijden