Het is voor velen een droom en voor een aantal een werkelijkheid, het runnen van een b&b.

Het lijkt ideaal, je bent je eigen baas, je hebt je eigen plekje onder de zon en je ontvangt leuke gasten uit verschillende landen waar je gezellig mee kan kletsen.

Maar vergis je niet het is een heel druk bestaan. Op dit moment ervaar ik het zelf een beetje. In mijn huis zijn nu 3 slaapkamers bezet, exl. die van ons zelf.

Wij hebben Brazilaanse gasten, natuurlijk onze in Amerika studerende zoon die voor de vakantie een paar maanden weer thuis is en onze dochter. De meiden slapen samen op een kamer en de jongens hebben een eigen slaapkamer. Normaal worden de lakens 1x in de week verschoond maar voor je gasten wil je dat vaker doen. Elke dag 2x douchen, elke dag ontbijten, lunchen en avondeten en dan wil je ze ook nog vermaken, dus je gaat op pad met ze om Nederland te laten zien. Ook komen er zo nu en dan vrienden van onze kinderen over de vloer. Het is hier een druk huishouden op het moment.
Ik begon trouw met elke dag een ontbijt aan tafel, nu heb ik daar inmiddels een buffetje van gemaakt zodat ze zelf kunnen pakken. De wasmachine draait op volle toeren, helaas ging onze vaatwasser deze week ook nog stuk dus alles moest op het handje gewassen worden.

Gelukkig heb ik een dochter die heel veel mee helpt en mijn man was afgelopen dagen ook vrij, hij kon ook wat helpen in het huishouden en onze zoon neemt de gasten ook wel eens mee voor vermaak.

Maar mijn god als je 7 dagen per week, week in, week uit, elke dag 3 of 4 of soms wel meer kamers bezet hebt met gasten, wat een werk is dat. Echt respect hoor voor de B&B uitbaters.

Nu werk ik er natuurlijk nog 4 dagen per week bij en ik verschoon natuurlijk niet elke dag het beddengoed en ik maak geen 3 gangen menu elke dag, de schalen gaan gewoon op tafel.

Maar ik ervaar nu wel een beetje hoe het is om gastenkamers te runnen en ik heb allang door dat je dit beroep beslist niet moet onderschatten.

Ik vind het wel enorm leuk om te doen, je verteld elkaar wat over de cultuur en gewoontes uit je eigen land. We zijn er achter gekomen dat de Brazilianen eten met het bestek aan de andere hand. De vork rechts en het mes links. Ze gooien al hun toiletpapier in een prullenbakje omdat ze dat gewent zijn van huis uit. Ze lopen gewoon van tafel af als ze klaar zijn zonder zich te excuseren. Het zijn maar kleine dingetjes allemaal, maar wel grappig om te ervaren.

Ze beloofde ons dat als we ooit een b&b gaan runnen ze onze website in het Portugees gaan vertalen en dat ze allemaal gasten uit Brazilie naar ons toe gaan sturen. Kijk dat is nu weer makkelijk.

Brazilianen zijn trouwens een heel reislustig volkje, onze gasten zijn er inmiddels al heel wat tegen gekomen, ook zit de economie daar in de groei.

Volgens mij zitten wij gebakken met vrienden uit de hele wereld, leuk hoor om een wereldburger te zijn.

De Brazilianen hebben een probleem, het blijkt dat ze een doorreisvisum nodig hebben voor Amerika, dit is echter nooit verteld door hun reisbureau. Oma en opa die alweer terug zijn naar Brazilixc3xab werden door de imigratiedienst tegen gehouden, uren hebben ze vast gezeten en ze moesten 525 dollar pp betalen alleen maar om van het vliegtuig wat uit Europa was aangekomen over te stappen op het vliegtuig naar Brazilixc3xab.

Heen hadden ze hier geen last van omdat ze via Munchen vlogen. Maar dit probleem gaan onze gasten ook straks krijgen daarom hebben we opgezocht wat voor een visum ze precies nodig hebben en hoe ze dat moeten aanvragen. Wij als Europanen kunnen een visa waiver aanvragen maar dat geldt voor Zuid Amerikanen niet.

Of ze doen de aanvraag via internet en sturen de benodigde spullen in of ze gaan langs bij de ambassade. Om alles via internet geregeld te krijgen ben je een week verder dus wij dachten dat het handig was om een afspraak te maken op de ambassade. (zonder afspraak kom je er geen eens in) Om alleen te bellen voor een afspraak ben je al 15 euro kwijt. Helaas bleek de afspraak niet eerder te kunnen dan 16 augustus. Ze hebben toen maar het reisbureau in Brazilixc3xab gemaild om het ticket om te zetten, nu gaan ze pas 3 augustus weer naar huis.

Omdat ik vrijdag vrij was had ik ze meegenomen naar de kaasmarkt in Alkmaar. Zo dichtbij maar nog nooit was ik bij deze show geweest. Het keuren van de kaas, het wegen en het verhandelen. Leuk om te zien maar niet te lang, daarom zijn we na een uur maar een boottocht wezen maken in een grote sloep.

Dat was heel erg leuk, we moesten onder 22 bruggetjes varen en sommige waren zo klein dat we behoorlijk moesten bukken en dat was weer erg lachwekkend. We hebben warme chocomelk met slagroom gedronken en poffertjes gegeten. De haring met uitjes durfde ze niet aan.

Het is een gezellige stad Alkmaar, zeker op vrijdag!

Die avond zijn we op het brede strand van IJmuiden wezen eten met mijn hele familie. Paps trakteerde!

Afgelopen weekend gingen we op pad naar Deventer, in dit leuke plaatsje wonen Anne en Alexander. Onze blog vrienden. Spanje voor Spanje na, Spanje dit Spanje dat. Andere vrienden worden er gek van, nee Anne en Alexander niet, zij doen volop mee.

Eerst stonden er wat kleine tapa'tjes op tafel en de cava werd open getrokken en toen werden we meegenomen naar een ontzettend gezellig tapasrestaurantje: Cava Andalusie. De Spaanse sfeer zat er helemaal in.

Zij zijn helemaal weg van de stad Valencia en willen daar in de buurt een leuk huisje huren of kopen en het liefst daar vanuit hun nieuwe bedrijfje runnen: Dos Cortados ik ben benieuwd wanneer ze wat gevonden hebben, zij volgen onze zoektocht op de voet en wij die van hen, zo heb je samen veel gemeen.

Na het eten gingen we nog even mee naar hun stamkroeg, wat een gezelligheid, heerlijk drankje hebben ze daar hoor Anne(aqua de Deventer). Arme Lesley kon niet drinken want die moest nog 1.5 uur terug rijden. Volgende keer blijven jullie hier slapen hoor zeiden de Deventenaren of jullie komen hier ook wonen.

Nee dacht ik wonen doen we wel in Spanje en in Noord Holland maar op bezoek komen we graag!

Die avond gingen we pas om half 4 naar bed, maar om 9 uur zaten we weer aan de ontbijttafel (wat een diehards niet) want er stond weer wat gezelligs op stapel. De ouders en oma en opa van onze Braziliaanse gasten waren in Amsterdam aangekomen.

Helaas was het pet weer en de paraplu's met I LOVE AMSTERDAM erop werden aangeschaft, Madam Tussaud werd bezocht en natuurlijk even een Kalverstraatje en een Bijenkorfje. Rillend van de kou plofden we in een knusse lounche bar neer en we bestelden typische Hollandse hapjes. Bitterballen, kaassouffle'tjes en dikke Vlaamse frieten en natuurlijk een lekker stokbroodje met kruidenboter erbij.

Wat een enorme warme mensen zijn dit zeg, Fernanda was druk alles aan het vertalen want helaas sprak niemand van haar familie goed Engels. Maar we hebben een deal, als wij beloven dat we volgend jaar in december komen gaan zij op Engelse les. Nou dat klinkt goed, het lijkt me fantastisch om daar eens heen te gaan.

Wat een weekend, druk maar onwijs leuk, het was echt een dosis gezelligheid.   

Er zijn mensen die het gewoon doen, zij gaan gewoon weg uit Nederland, volgen hun hart en zien wel waar het schip strand.

Ik ben dan toch wel wat voorzichtiger, ik ga alles eerst goed overwegen en ik neem geen overhaaste beslissingen.

Maar als mijn man zijn werk ons zou voorstellen om voor een paar jaar naar het buitenland te gaan om daarna weer gewoon een baangarantie te hebben zou ik niet hoeven nadenken en zou ik direct ja zeggen. Zo ging het ook bij mijn buurtjes die voor 3 jaar naar Hong Kong zijn gegaan en zo is het ook gegaan bij mijn huidige collega, haar partner is op Curacao geplaatst voor 3 jaar.

Een jong stel van begin 20 gaan samen het avontuur tegemoet. Ik geef ze geen ongelijk. Alleen zij heeft geen baangarantie maar ze gaat daar werken als hostess en ze ziet wel wat ze gaat doen als ze over 3 jaar weer terug komen. Deze levenservaring kan niemand haar meer afnemen. Leuk hoor.

Ik vind het jammer dat ze weg gaat maar ik snap helemaal dat ze dit gaat doen.

Gisteren hadden we een afscheidsetentje in een gezellig restaurant in Haarlem. Leuk mijn dochter was ook mee gevraagd want zij is immers nu ook een collega bij de bank.

Vanochtend om 5 uur ging het wekkertje, ik heb samen met mijn dochter de Brazilaantjes op de trein gezet bij Schiphol ze wilden naar Parijs.

Ze hadden een eurailpass gekocht, travel Europe by train staat er op het ticket, 10 dagen treinen door de Benelux, Frankrijk en Duitsland. Maar wat ze er niet bij verteld hebben is dat er op veel treinen een toeslag betaald moet worden. Toen wij gingen bellen om een plek voor ze te reserveren in de Thalys bleek dit alleen te kunnen met een flinke toeslag te kunnen van 130 euro, je bent dan wel in 3.5 uur in Parijs maar mijn god wat een enorme toeslag. Dat wilde ze natuurlijk niet, ze hebben daarom maar voor de gewone trein gekozen, maar nu moeten ze wel 4x overstappen en doen er 9 uur over.

Omdat Cheyenne vakantiewerk doet bij de bank en daardoor geen tijd overdag heeft om met ze op pad te gaan hadden ze besloten om wat van Europa te gaan zien. Gisteren zijn ze nog wel met Jairo naar de Zaanse Schans geweest maar hij moet ook verder met zijn studie, nog 2 weken en dan zitten de Summerschool online klassen er voor hem gelukkig ook weer op.

Ik merk trouwens vaker dat mensen uit een ander continent denken dat alles in Europa zo dichtbij elkaar ligt, zodat ze rondje Europa in een paar dagen willen doen. Het ligt wel dichtbij elkaar maar het is hier ook veel drukker en er zijn andere regeltjes en daardoor vergissen mensen zich vaak in de tijd die dat met zich mee brengt om landje te hoppen.

Ze blijven 2 nachten in Parijs en ze wilden daarvandaan naar Berlijn met de trein, maar helaas ook op die trein zat een toeslag, dit was de snelle route die zou er bijna 10 uur over doen, zonder toeslag zou het 16 uur duren.

Belachelijk lang zeg, daarom heb ik maar een vliegticket voor ze geboekt bij easyjet voor weinig, ze zijn er nu in 1.5 uur.

Fernanda zei wel 10x tegen mij dat ik beter advies kon geven dan de mevrouw bij het reisbureau. Ik vind het inderdaad heel erg leuk om reisjes uit te zoeken en om de goedkoopste routes te vinden. Ik heb mijn roeping mis gelopen.

Als ik geweten had dat ze de eurail pass wilde aanschaffen had ik een heel ander plan voor ze gemaakt. Dit weekend komen ze weer terug, dus ik ga even kijken wat ze volgende week door de weeks kunnen gaan bekijken, Antwerpen is leuk, Brussel is leuk en misschien nog een plek in Duitsland.

Als er maar geen toeslag op de trein zit en er moet ook wat te zien en te beleven zijn en ze moeten zeker niet te lang in de trein zitten want dat is zonde van hun tijd.

Toen onze dochter uitwisselingsstudent was in Amerika, is ze bevriend geraakt met een andere uitwisselingsstudent, zij kwam uit Brazilië. Vorig jaar is mijn dochter naar Sao Paulo geweest en afgelopen vrijdag kwam haar vriendin, samen met haar broer bij ons logeren. Cheyenne is net terug uit Amerika en ze heeft weer iets anders leuks.
Het hele weekend zijn ze al bezig de toeristische plekjes van Nederland te bezoeken, te beginnen in Amsterdam, een rondvaart, natuurlijk de wallen, de coffeeshops, Anne Frank, Heineken brouwerij, met het pontje over de ij etc etc.

Natuurlijk staan Volendam en de Zaanse Schans ook nog op het lijstje voor de komende dagen.

Zo zie je je eigen land ook weer even met andere ogen.

Gezellig ook voor ons, iedereen aan tafel, lekker eten en kletsen en ons Engels weer even oefenen.

Vandaag hadden we tapas gemaakt. Lesley en ik hebben de hele middag in de keuken gestaan, nu zijn de kids bekaf een tukje aan het doen want vanavond moet er natuurlijk wederom gestapt worden in Amsterdam.

Nederland is prachtig vinden ze. Waarom willen jullie naar Spanje vragen ze ons?

Als we een tweede huis hebben zullen we inderdaad regelmatig weg uit dit land zijn, wie weet gaan we ons land dan pas wat meer waarderen, nu is het allemaal gewoon.

We zijn trouwens nog steeds aan het nadenken, zelfbouw of bestaande bouw, Costa Blanca of de Costa del Sol. Onze gevoelens gaan nog steeds op en neer, hoewel we beide toch wel een voorkeur hebben voor Andalusië in een rustig gebied, maar je moet ook denken waar je gasten willen zitten en dat vergt onderzoek.

Tijdens dit proces heb ik wel gemerkt dat sommige makelaars zich niet echt professioneel opstellen en vaak conclusies trekken die niet echt gebaseerd zijn op een gesprek met de klant. Ze hebben onderling ook contact en vertellen elkaar vertrouwelijke gegevens over klanten, ook wordt er te vaak aan hun eigen portemonnee gedacht en het neigt naar makkelijk hun geld willen verdienen. Mede daardoor hebben wij besloten om zeker met 2 partijen van de 3 waar we mee gesproken hebben niet in zee te gaan. Voor ons ook weer een leerschool en we zijn gewaarschuwd.

Zelfbouw is echt veel goedkoper zei die ene makelaar maar als je dan een richtlijn vraagt blijkt dat er nog een hoop haken en ogen aan zitten en de prijs lag ook veel hoger dan we in de eerste instantie dachten.

Ook zijn ze niet blij als je met een andere partij gaat praten. We hebben het hier niet over een broodje, het gaat over heel veel geld en dan mag je je ook wel oriënteren vinden wij, en je mag ook elke keer je wensen bijstellen naar aanleiding van wat je gehoord of gezien hebt vinden wij. Maar zo flexibel zijn sommige makelaars schijnbaar niet. Ze hebben mooie praatjes maar als je zelf te mondig bent worden ze er niet vriendelijker op. Ik krijg daar een beetje een nare smaak van.

Het proces duurt voort, we zijn er nog niet. Je begrijpt nu zeker wel dat onze buitenlandse gasten voor ons een welkome afwisseling zijn tussen al het gepieker door.

Dat hadden wij ook kunnen doen, gewoon ons ticket omboeken en een paar dagen langer in Spanje blijven. Helaas hebben wij dat niet gedaan, de werkplicht riep. Onze dochter daartegen die met haar kontje in de States zit doet dat gewoon. Mam, ik heb echt nog geen zin om naar huis te gaan hoor en ik weet ook niemand die me naar het vliegveld kan brengen, ja, ja, het is wel goed, doe maar wat je niet laten kan.

Zo zit madam nu dus nog in Amerika en komt ze woensdag pas thuis. Als het kon zou ze nog langer blijven maar donderdag roept haar plicht ook en moet ze vakantiewerk gaan doen bij de bank.

Je kunt van je vakantie pas echt genieten als je ook werk hebt, want als je elke dag vrij bent voelt vakantie toch anders dacht ik altijd. Nee hoor, riepen mijn ouders die beide niet meer werken, we hebben net een maand vakantie gehad in het buitenland en het voelt toch echt als vakantie, je bent er gewoon even uit, je bent in een andere omgeving, je doet andere dingen en je voelt je veel vrijer.

Conclusie vakantie is altijd fijn, of je werkt of niet. Daarom overwinteren waarschijnlijk ook zoveel pensioenado's, niet alleen voor het mooie weer maar ook om even helemaal in een andere omgeving te zijn.

Zeg pap en mam, als wij nu een vakantiehuis in Spanje kopen, willen jullie dan niet daar in de winter overwinteren?

Het lijkt ze helemaal leuk, we hebben er weer een nieuw senario erbij. Ons plan begint steeds meer vormen aan te nemen.

En wat lees ik van de week in de krant, de overdrachtsbelasting is verlaagd, op ons huis scheelt dat grof geld. Misschien moeten we het toch maar snel te koop zetten. Maar moeten we daar een makelaar voor inschakelen of doen we het zelf? In Friesland hebben we ons huis zelf verkocht en dat zou volgens iedereen heel lastig zijn, nou in 1 dag was het verkocht.

Ik heb wel even een makelaar langs laten komen, op dit moment zie ik er eigenlijk nog niet zoveel toegevoegde waarde van. We hoeven immers niet te verkopen, het mag, maar dan wel voor de prijs die wij in ons hoofd hebben.

We gaan even nadenken over een goede advertentietekst, ook moeten op zoek naar een fotograaf die mooie foto's van ons huis wil maken en we moeten ons huis nog even verkoopklaar maken.

Lesley had vorige maand al de huiskamer geverfd, ik van het weekend de bijkeuken, we zijn lekker bezig.

Ondertussen ben ik klaar met een moodboard van ons Spaanse vakantiehuis en ik heb al veel propjes liggen van schetsen hoe ons toekomstige huis er uit moet zien, ik ben er nu helemaal uit, nu nog een goede architect zoeken.

Helaas gooide een virusje van de week nog even roet in al onze plannen maar dat heb ik ook weer overleefd.

Mijn hoofd draait weer op volle toeren.

Dus kom maar op met dat bod voor ons Nederlandse huis want dan kunnen de plannen pas echt uitgevoerd worden!

Want tickets boeken en omboeken dat doe ik ook heel graag.

We zijn weer thuis, we hebben een ontzettend leuke week gehad. Maar na deze week hebben we ook heel veel vragen erbij gekregen. Is het nu de regio Andalusië of de regio Valencia waar we willen gaan zitten, beide prachtig maar wel heel anders.

Moeten we eerst een tweede huis kopen of zullen we gelijk daar helemaal gaan zitten, kopen we een bestaand huis of gaan we zelf bouwen. We zijn er nog niet uit. Wat we afgelopen week allemaal hebben mee gemaakt zullen we jullie de komende dagen gaan vertellen.