Al een paar jaar gaan we op vakantie naar Spanje, we zijn al op vele mooie plekjes geweest maar Andalusië heeft toch echt wel ons hart gestolen.
Deze vakantie wilden wij nu ook eens gaan kijken naar huizen die te koop staan, gewoon kijken wat kost nu een huis en wat krijg je ervoor. Het gebied wat wij het mooiste vinden is het gebied waar de olijfbomen staan. Natuulijk moet het ook niet te ver van de luchthaven af liggen dus we besloten om een makelaar te zoeken die ons huizen kon laten zien in de omgeving van Antequera, dat gebied ligt namelijk in het midden van de koningssteden, Granada, Cordoba en Sevilla.
In Nederland hadden wij al diverse makelaarsites bekeken. Er is zoveel aanbod dat je geen idee hebt welke makelaar je moet kiezen.
Ik had Rob en Ibolja om een tip gevraagd zij adviseerden ons Sunset Country Properties uit Archidona, een Engelse vrouw en een Nederlandse man (die overigens op het moment beter Engels en Spaans praat dan Nederlands)
Zelf besloten we ook te gaan praten met nog een andere makelaar, hij begeeft zich veel op de site van Kyero en we zagen ook dat bij hem het huis in de verkoop staat van de mensen waarbij we vorig jaar in een b&b hebben geslapen, dus dat zal wel goed zitten dachten we.
Ik vind het belangrijk dat je een goed gevoel bij een makelaar moet hebben want je koopt immers geen broodje, dus we besloten eerst maar met deze 2 op pad te gaan want anders zie je door het bos de bomen niet meer en tijdens de bezichtigingen kom je er vanzelf achter welke makelaar het beste bij je past.
In Spanje werkt het allemaal wat anders dan in Nederland, dezelfde huizen kan je namelijk bij verschillende makelaars te koop zien staan, je moet daardoor ook goed op de prijs letten want het kan zo maar zijn dat het huis bij de één goedkoper staat dan bij de ander.
Van te voren hadden we al een aantal huizen uitgezocht die we wilden gaan bekijken. Maar absoluut nog niet met de bedoeling om direct iets te gaan aanschaffen, maar meer om de prijs en kwaliteit te bekijken. We hadden van te voren onze wensen bij ze neergelegt en aan hun de taak om te kijken welke huizen die we uitgezocht hadden binnen ons plaatje zouden passen.
De Engelse makelaar die zo actief is op Kyero wilde bij een hotel afspreken, dit vonden we wel een beetje apart maar zo gaat dat blijkbaar in Spanje. Het hotel stond ook te koop melde hij, we gingen naar binnen en het was er uitgestorven, geen kopje koffie te krijgen. Beetje raar allemaal.
Wij hadden gevraagd of hij wat wilde uitleggen over het kopen van een huis in Spanje. Hij vertelde wat algemene info, eigenlijk alles wat we ook al gelezen of gehoord hadden, maarja je bent onzeker op dit gebied zeker omdat het in Spanje allemaal zo anders gaat dan hier, dus je wilt alles goed uitgelegt hebben.
Hij besprak de huizen die wij aangaven te willen zien en een aantal vond hij bij voorbaat al niet geschikt. Hij wist dat we zochten naar een vakantiehuis dat in het begin niet groot hoefde te zijn maar wel met de mogelijkheid om het later uit te breiden. Hij wist ook nog wel wat huizen voor ons die misschien geschikt waren, nou we zien het wel dachten we.

Eigenlijk voelde ik helemaal geen klik met deze man, maar-ja hij kon goed praten en het leek erop of hij er allemaal verstand van had. Hij had ook een partner meegenomen een lokale man, die verstond helemaal geen Engels, de Engelsman zelf sprak wel vloeiend Spaans, het is handig zei hij zo’n lokale man die weet de ins en outs van de plaatsen die we bezoeken. Ok daar gaven hem helemaal gelijk in, dat kan zeker handig zijn.
Na ongeveer een half uurtje gesproken te hebben met hem wilde hij ineens dat we een formulier gingen ondertekenen, ik vond dat maar raar, waarom moeten we dit invullen en tekenen vroegen we, ja zei hij ik ga natuurlijk niet de hele dag met jullie op pad en laat jullie huizen zien die jullie later dan misschien rechtstreeks bij de eigenaar gaan kopen. Hiermee verbind je je aan mij vertelde hij.
Ik vond het maar vreemd en voelde me hier helemaal niet goed bij, ik kende deze man amper. We hebben alleen onze naam ingevuld en zeker geen handtekening gezet omdat we immers nog niet eens op pad zijn geweest en helemaal niet wisten welke huizen hij ons allemaal ging laten zien.
Maar dit was gebruikelijk zei hij en hij zou ons later mailen welke huizen we bezichtigd hebben en dan konden wij kijken of we daar mee akkoord gaan.
Ik bleef toch een onderbuik gevoel houden en toen hij vroeg naar ons paspoortnummer hebben we gewoon gezegd dat we dat niet bij ons hadden, we vertrouwde het toch niet helemaal, maar misschien stelden we ons wel aan en moeten we dat Nederlandse burgerlijke gevoel maar eens los laten dachten we.
Dus ondanks dit voorvalletje besloten we toch maar op pad te gaan met deze mannen, je bent immers in een ander land en daar gaat het gewoon anders dan thuis zeiden we tegen ons zelf.
Op naar het eerste huis. We kwamen bij een prachtige bouwval aan, dit huis wilde ik heel graag zien, aan de buitenkant leek het wel een Italiaans huis in Toscanië. Het huis was niet duur maar werkelijk alles moest hieraan verbouwd worden. Je krijgt daar nooit een hypotheek voor dacht ik gelijk en dan moet je veel te veel eigen geld inbrengen, maar-ja mooi was het wel, toch maar even informeren bij de bank.
Toen liet hij ons op eigen initiatief een ander huis zien aan de buitenkant, daar hadden we helemaal niet om gevraagd, hij had ook geen sleutel van dit pand. Het was een geweldig huis en toen hij begon te vertellen over het huis dachten wij, hee volgens mij hebben we die makelaar van morgen gevraagd ons dit huis te laten zien van binnen, zou dit het zelfde huis zijn, we wisten het niet zeker, het leek helemaal niet op het plaatje, bij dit huis was namelijk veel achterstallig onderhoud en op het plaatje zag het er gelikt uit. Het zou toch zomaar kunnen dachten we, straks gelijk maar even weer naar de plaatjes kijken. We waren onder de indruk van dit huis maar omdat we van te voren niet gevraagd hadden aan deze makelaar om ons dit huis te laten zien had hij ook geen sleutel gevraagd aan de eigenaar. Dus echt gezien hebben we het niet want je weet pas hoe een huis is als je er ook van binnen bent geweest.
Ik had weer een rot gevoel, straks gaat die man zeggen dat hij ons wel dit huis heeft laten zien en dan zitten we aan hem vast. Ik zei daarom nog tegen hem dat we dit geen echte show vonden omdat we niet naar binnen zijn gegaan.
Toen reden we naar een huis die vlakbij een b&b staat waar we vorig jaar zijn geweest en wederom had hij geen sleutel en kon hij het huis niet echt laten zien. Waarom neemt hij ons in godsnaam mee naar huizen die we niet gevraagd hebben en waar hij toch geen sleutel van heeft. Het lag ook aan een weg en we hadden duidelijk gezegd dat we niet aan een weg wilde zitten.
Dus aan dit bezoek hadden ook niks want binnenin kijken is zo ontzettend belangrijk om te bepalen of je op een huis valt, je gaat geen huis kopen op alleen het aangezicht, dan kunnen we er zelf ook wel langs rijden.
Het was niet dat hij niet aardig was, maar hij had mij een te geslepen verhaal elke keer, maarja zo zijn sommige makelaars misschien. Op naar het volgende huis met uitzicht op de meren van Iznajar, het lag heel mooi, maar het was lastig om er te komen en ook dat hadden gezegd tegen hem, de weg naar het huis toe is voor ons ook belangrijk, het huis moet goed toegankelijk zijn, het huis was trouwens ook veel te klein en er waren geen mogelijkheden om het uit te bouwen, maar het uitzicht was fabuleus dat moet gezegd worden. Nee dit huis was ook niet geschikt voor ons, het was wel goedkoop.
Toen reden we een eind weg, terwijl we toch duidelijk hadden aangegeven dat we niet verder dan een uur van de luchthaven af wilde zitten. Maar ik had het idee dat de Spanjaard die mee was ons dit huis persee wilde laten zien. Ook dit huis was verre van geschikt.
Daarna hebben we nog een schattig huis gezien van een Spaans gezin die zelf supporting was, alles werd opgegeten daar, van de groente van het land tot de eigen kippen en konijnen. Ook dat huis lag niet gunstig voor ons, de weg was heel stijl en dat wil ik echt niet, hij wees uit de verte ook nog een ruxefne aan die mij op het plaatje wel leuk leek. Maar dat huis lag nog stijler dan het huis waar we nu waren. Nee hoor die hoef ik helemaal niet van dichtbij te zien, dat zie ik zo al zei ik.
Op het laatst kwamen we bij een huis aan die half afgebouwd was. Er was met diverse materialen gebouwd, het huis was wel leuk maar ik had er totaal geen gevoel bij. Het lag erg schuin op het land, dus je kan niet zoveel met de grond die eromheen ligt. Hij bleef echter maar vertellen over de mogelijkheden van dit huis, ik ging op een gegeven moment maar alvast bij de auto staan.
Ik was het zat en eigenlijk ook wel teleurgesteld na deze dag, ik had er meer van verwacht. Nu hadden we wel wat goedkopere huizen uitgezocht waar nog veel aan moest gebeuren maar toch had ik er meer van gehoopt.
Alleen huis één vond ik erg mooi en natuurlijk het tweede huis maar dat hadden we niet echt gezien, als dit het zelfde huis is waar we morgen met de andere makelaar gaan kijken dan kunnen het echt eens goed gaan bekijken of dit wat voor ons is.
De Engelsman vertelde dat hij een verslag zou mailen van deze dag. Ik benadrukte nogmaals dat we niet alle huizen van binnen gezien hadden en dat we dat niet als een echte show beschouwden.

Toen we bij Cortijo del Sueno aankwamen raakte we onder het genot van een wijntje niet uitgesproken met Rob en Ibolja over onze ervaringen van deze dag.
Zij vertelden dat het wel vaker gebeurd dat je iets moet tekenen, ik bleef het raar vinden want bij de makelaars aan de Costa Blanca moesten we ook niks tekenen, dat is het risico van het vak vind ik, ik maak ook veel offertes op mijn werk en doe ook veel gesprekken in de hoop dat klanten hun producten bij mij afnemen. Je moet eerst zaaien dan oogsten vind ik. Mensen moeten je iets gunnen omdat ze jou aardig vinden, andere bedrijven kunnen vaak het zelfde bieden, jij bent zelf de onderscheidende factor daarin. Ik ben toch blij dat wij niet onze handtekening gezet hebben onder het papier van die Engelsman.
Die nacht droomde ik van het Italiaanse huis en van de mogelijkheden en onmogelijk heden van dat huis, er moet veel aan gebeuren maar het heeft heel veel potentie zeker als vakantiehuis, maar ook wel als kleine b&b.
Van dat andere huis durfde ik nog niet te dromen, eerst maar eens kijken of dat het huis is wat we morgen van binnen gaan zien met die andere makelaar.