Vandaag even een dagje acclimatiseren, ik gaf de dames een toertje over ons land. Het land is bijna helemaal omhekt op één deel na. Ik vertelde over onze plannen en wensen, sommige dingen wil ik snel sommige staan op de planning om binnen 5 jaar uitgevoerd te worden, dat er nog een hoop werk verzet moet worden was wel duidelijk.

Daarna zijn we naar het dorpje Iznajar gereden wat prachtig op de top van een berg ligt aan een stuwmeer. Bij de plaatselijke tegelhandel bestelde ik muur tegeltjes voor in de keuken, toen reden we naar het strandje en keken we naar het meer waar het in de zomer heerlijk vertoeven is, bij het barretje buiten op het terras gingen we een drankje drinken.

Helaas vielen er wat spatjes en we gingen binnen zitten, ik vond het leuk om Gebranda en Maurien wat Spaanse lekkernijen te laten proeven, de tortilla’s vielen erg in de smaak(aardappel taartje).

S’avonds had mijn moeder een heerlijke maaltijd gekookt en omdat het inmiddels flink aan het regenen was hadden we lekker het openhaardje aan gestoken.

Ik ben al zo vaak op vakantie geweest, heb al heel veel gevlogen dat het voor mij heel gewoon geworden is, maar voor mijn vriendin Gebranda en haar dochter Maurien is het helemaal niet zo gewoon om naar het buitenland te gaan, daarom vond ik het ook heel speciaal dat ze vertelde dat ze heel graag een keer mee wilde naar ons Spaanse huis, ze wilde het graag zien en ze wilde ook graag haar steentje bijdragen, echt heel lief en fijn.

Ze gaat eigenlijk het liefst naar haar geboortedorp op Ameland toe en doet niet echt aan verre reizen maar een waarzegster had haar een tijdje geleden verteld dat ze veel zou gaan reizen in haar leven, ze lachte het weg en dacht dat kan helemaal niet want ik houd er niet zo van maar nu blijkt haar zoon een Japanse vriendin te hebben en haar vriendin een Spaans huis dus de voorspelling komt toch nog uit.

De Friese dames stonden sharp om half 12 hier voor de deur en onze goede vriend en buurman Rinus bracht ons graag naar het vliegveld, echt top.

Mijn ouders stonden ons breed lachend op te wachten en het zonnetje scheen nog.

Het huis lag er prachtig bij en mijn ouders hadden onwijs hard gewerkt, oh wauh die keuken wat was die mooi wit geworden, mijn moeder had hem wel drie keer gewit, de wanden, het plafond en de keukenkastje, ook zaten er nieuwe knopjes op, mijn vader had de slaapkamer helemaal betegeld en de bedjes waren netjes opgemaakt voor onze gasten, het leek wel een echte B&B.

Bijna alle deuren waren wit geverfd en het huis was keurig opgeruimd, wat een super ouders.

Gerbranda en Maurien vonden het huis erg mooi en ook heel groot, trots liet ik ze alle kamers zien.

Wel een beetje een doolhof met al die door gangetjes vonden ze maar wel super gezellig.

Die avond gingen we lekker uiteten bij Mejias en Gerbranda die erg houdt van vegetarisch eten was weg van de Berenjenas a la miel (aubergine met honingstroop) een typisch streekgerecht.

Trots lees ik elke keer het verslag van mijn ouders uit Spanje, ze flikken het toch maar zo met z’n tweetjes om ons huis elke dag een stukje mooier te maken.

Ze zijn echt elke dag wel wat klusjes aan het doen, dat hoeft helemaal niet maar ze vinden het leuk om het huis steeds mooier te zien worden.

Mijn vader stuurt regelmatig foto’s van zijn projectje, mijn moeder houdt het geheim, zij wil mijn koppie zien als ik kom dinsdag, ze kijkt er naar uit hoe ik zal reageren.

De architect is ingeschakeld door mijn vader om te kijken of het mogelijk is om van de oude studio wat op ons land staat, één appartement met nog 2 gasten kamers te maken, als het te betalen is willen zij daar een plekje voor hun zelf in laten maken.

Er wordt dus flink doorgewerkt daar in Spanje en de temperaturen zijn nog prima in Villanueva de Tapia, vandaag en morgen wel iets minder maar daarna weer lekker in de 20 graden, zalig!

Ik krijg wel eens de vraag waarom Spanje? Het is niet zo dat ik al van jongs af aan dacht Spanje is het land waar ik later wil gaan wonen. Nee in tegendeel, ik was eigenlijk helemaal niet zo vaak in Spanje geweest, ik ben vaker in mijn leven naar Frankrijk geweest (zeker 20x) en met een paar Franse vakantieliefdes had het zomaar kunnen gebeuren dat ik daar ooit beland was.

Ik vind Frankrijk nog steeds prachtig en het heeft nog steeds mijn liefde, maar er zijn een aantal dingen waardoor ik toch voor Spanje gekozen heb.

Het weer is niet zo mooi als in Zuid Spanje, de huizenprijzen zijn hoger (zeer belangrijk onderdeel van onze keuze) en de mensen komen soms wat arroganter over (chauvinistisch). Ook dachten wij aan de eventuele verhuur van de woning, veel Nederlanders gaan kamperen in Frankrijk dus zullen minder snel je huis huren, ach we weten het niet precies, maar wij dachten er goed aan te doen om voor Spanje te kiezen. Het is ook een gevoel wij voelen ons thuis in Zuid Spanje, het is gemoedelijk en erg mooi met al die olijfbomen om ons heen en we zitten precies in het midden van de prachtige koningssteden. (Cordoba, Granada, Sevilla)

Maar ik moet toegeven toen we onlangs met de auto naar Spanje reden en onderweg in de buurt van Bordeaux/St Emilion bleven slapen voelde ik toch veel van mijn oude Franse liefde boven komen.

Als we ooit nog eens een huis kopen moet het hier zijn grapte ik naar Lesley. Geweldig al die wijngaarden om ons heen en terwijl in Spanje alle huisjes wit zijn zijn ze hier allemaal zalmkleurig, ook erg mooi.

Vroeger op de hotelschool hebben we met drankenkennis heel wat Franse wijnstreken en de verschillende druivensoorten behandeld.

Welke wijn ik lekkerder vind de Franse of de Spaanse kan ik niet zeggen, beide hebben hun eigen charme en is ook heel divers.

De wijnstreek Montilla ligt ongeveer een uur van ons Spaanse huis, deze bodega willen heel graag een keer bezoeken.

Maar ik weet dat als we volgende keer weer met de auto naar Spanje gaan dat we zeker in St Emilion eo zullen overnachten en daar wat wijnkastelen gaan bezoeken.

Toen ik van de week de tv aanzette was er een programma van Ilja Gort op. Toevallig woont hij in een wijnkasteel in de buurt van St Emilion, ooit hadden wij een boek van hem gekocht en nu heeft hij dus ook een tv programma. Ik zocht hem op op internet en hij blijkt ontzettende leuke nieuwsbrieven te schrijven. http://www.slurp.nu/0/index.html

Volgende keer toch ook even bij hem in de buurt snuffelen maar eerst eens een wijntje van hem kopen, La Tulipe of Slurp ze zijn te koop bij de AH. We gaan vanavond bij Rinus en Catrien eten dus ik heb iets leuks om mee te nemen!

En wie heeft er nu geen plezier in om een lekker wijntje open te maken.

Ik eet graag olijven zowel groene als zwarte. Ik bak alles in olijfolie, over mijn sla doe ik olijfolie, heb mijn eigen olijfboom geadopteerd bij Casa Paco in Velez Rubio en nu hebben wij bij ons huis ook onze eigen olijven boomgaard.

Op ons land staan ongeveer 50 olijfbomen, een paar voor het huis maar de meeste achter het huis, prachtige bomen, alleen zijn ze niet goed onderhouden.

De vorige eigenaar heeft er jaren niet naar omgekeken en ook wij zullen er niet veel tijd voor hebben, het is namelijk best wel een klusje.

Ze hebben de zon nodig, gelukkig schijnt deze genoeg in Andalusië, omdat de bomen diepe wortels hebben kunnen ze lang zonder water maar bij heel droog weer hebben ze toch wat water nodig, dat is belangrijk voor de groei, daarom moet er zo nu en dan gesproeid worden, alleen natte voeten is weer niet goed voor de boom, dus de grond moet goed doorlatend zijn.

Regelmatig moeten de oude dode takken gesnoeid worden, dat kan goed in het najaar, het beste is de takken die onderaan de boom staan weg te halen, deze nemen veel voeding van de olijfboom weg. Het is een langzaam groeiende boom maar blijft wel mooi groen in zowel de zomer als de winter.

De oogst van de olijfbomen vind plaats aan het einde van het jaar, er worden netten onder de bomen gelegd en de olijven worden met stokken uit de bomen geslagen daarna worden ze naar een perserij gebracht.

Omdat wij niet niet Spanje wonen is het voor ons een onmogelijke klus om de bomen in top conditie te brengen en te houden.

Wij hebben iemand gevonden die voor ons de bomen en ook de grond eromheen wil verzorgen.

Het is een win win situatie, wij krijgen een mooie boomgaard en de olijvenman mag de opbrengst houden in ruil voor een paar flesjes olijfolie van eigen bodem.

Natuurlijk zal de beste man in het begin veel tijd kwijt zijn met het op orde brengen van de bomen en de grond eromheen, wij moesten daarom wel beloven dat hij het zeker voor een aantal jaar mag doen, geen probleem, wij zijn alleen maar blij.

Zo leren we steeds meer over de olijven, wij hebben ons laten vertellen dat een goede gezonde grote volwassen olijven boom in top conditie wel 100 kilo olijven kan geven en daarmee kan je weer minimaal 10 liter olijfolie maken.

Maar eer het zover is met onze bomen zal wel even duren.

Altijd weer spannend, een nieuw avontuur.

Onze zoon is weer thuis hij heeft een geweldige week gehad in Spanje samen met zijn oma en opa. Kostbaar hoor die momenten, ik vind het heel fijn dat mijn kinderen zo’n sterke band met mijn ouders hebben en dat ze zelfs als ze volwassen zijn graag bij ze zijn. Natuurlijk worden ze tot op het bot verwent door oma en opa, zo ook deze vakantie.

Lekker eitje Jai? Bakje chips Jai? Biertje Jai? Jai ging om de dag maar trimmen en elke dag even zwemmen en natuurlijk ook nog even wat klussen zodat de overtollige kilo’s gelijk verbrand werden.

In Salinas zijn ze gezellig op een groot scherm bij een barretje de wedstrijd Ajax-Real Madrid gaan bekijken en toen de Spanjaarden door hadden dat er een paar Hollanders in the house waren begonnen ze nog harder te schreeuwen bij elk doelpunt.

Ook zijn ze bij het super de luxe hotel Barceló La Bobadilla, wat ongeveer 5 km bij ons vandaag ligt, wezen lunchen, ons is ingefluisterd dat de koning van Spanje daar 1x per jaar verblijft. Het is een klasse hotel en een oase van rust vertelde mijn moeder en het is er zoo mooiii!

Maar een dagje Torremolinos kon mijn moeder ook wel bekoren, maar het viel niet mee om daar te zijn met 2 mannen die niet van winkelen houden, ik ga daar zeker een keer terug want behalve dat je daar leuke restaurantjes hebt heb ik ook een grote shoppingmall ontdekt zei ze, pap mag mij daar wel even droppen, kan hij naar de Bauhaus ofzo.

Ik heb er weer leuke tips bij dankzij mijn ouders, over 3 weken ga ik weer voor een paar dagen met mijn vriendin Gerbranda en haar dochter en mijn dochter naar Spanje dus die shoppingmall zal zeker bezocht worden, ook gaan we wel even een glaasje wijn drinken bij de koning, gezellig!

Om 9 uur vertrokken we uit het hotel, onderweg een vers stokbroodje gekocht en doorrijden maar, nu wilde we ook zo snel mogelijk thuis zijn. Bij Parijs was er alleen wat file en zodoende deden we er ruim 12 uur over om thuis te komen. Rond 9 uur zaten we heerlijk aan de maaltijd die Cheyenne voor ons had klaar gemaakt.

Even bellen met Spanje dat we weer veilig thuis waren gekomen. Mijn moeder vertelde dat zij ook nog een avontuur hadden meegemaakt want net nadat we weg waren was er bij de buren een geiten/schapen vrachtwagen vertrokken en die was vast komen te staan op onze toegangsweg, wat een geluk dat wij net weg waren want deze auto heeft tot half 5 vast gestaan en een trekker heeft hem uiteindelijk los kunnen trekken, zodoende konden mijn ouders die dag nog geen kant op.

De geest van baas Ira was nog in het huis aanwezig grapte mijn zoon want ze hadden alle drie hard gewerkt die dag.

Kijk dat vind ik nu goed om te horen.

Zal het wel, zal het niet kunnen om te vertrekken vandaag. Er kwam een ochtend zonnetje door het raam heen schijnen. Gisteravond was er nog een mannetje van de Junta de Andalusia van een afstand komen roepen of alles oké was en of we genoeg water en eten hadden, anders kon hij wel wat regelen, ook kon hij wel een trekker regelen die ons de volgende dag eruit kon trekken. Maar wij hadden al met de Engelsen afgesproken dat zij ons zouden helpen.

Het water was weer wat gezakt en zo vertrokken wij vol goede moed op weg naar huis.

Dag huis aan het meer, de volgende keer is het weer weiland.

We reden door Andalusia heen, Granada, Jaén de olijvenstreek van Spanje, door Castilla la Mancha, met de molentjes van Don Quichot en de wijnstreek Valdepeñas, langs Madrid naar Burgos in Castilla y León, langs San Sebastián/Donostia in het prachtig groene Baskenland, Baskisch: Euskadi, Spaans: País Vasco.

Rond 19.30 uur reden we Frankrijk binnen, de weg richting Bordeaux was vreselijk, achteraf gezien hadden we of iets van te voren moeten boeken of gewoon in Baskenland op zoek moeten gaan naar een hotel, nu werd het al donker, op de weg reden alleen maar grote vrachtwagens en er werd ook flink aan de weg gewerkt en we konden geen hotel vinden. Bah.

Omdat we moe waren en de rit op dat moment niet leuk was waren we alleen maar aan het kibbelen in de auto en van ellende zijn we maar langs de weg in een Campernile hotel gaan slapen vlakbij Bordeaux. Ach het bed was goed en de rust hadden we nodig maar als we dit geweten hadden hadden we nog een halfuurtje door kunnen rijden en heerlijk op de wijnboerderij bij Isabelle kunnen slapen, maar niet gereserveerd om s’avonds 10 uur aankomen wilde we ook niet. Volgende keer doen we het anders.

Jai had gelijk zijn plekkie ontdekt, met zijn laptop zat hij op de nieuwe bank, jemig wat is internet traag hier zei hij. Ja schat je zit hier op het platteland, hier merkt je pas hoe luxe ons leventje is in Nederland, alles is daar zo gewoon voor iedereen en alles loopt op rolletjes, hier heb je never a dull moment er gebeurd altijd wel wat en je kan hier helemaal ontstressen van het drukke gejaagde commerciële multi media wereldje.

Dan maar even kijken of het water al wat gezakt is zei Jairo.

De zon was inmiddels weer aan het schijnen en het zal nu wel hard gaan.

Ik ga eerst een duik in het zwembad nemen zei Jai en daarna moet je maar even vertellen wat ik allemaal kan gaan klussen.

Ik had inmiddels een flink taken lijstje voor hem klaar liggen. Kijk maar hoe ver je komt en in welke volgorde je het leuk vindt om wat te doen.

Hij koos voor afsteken en schilderen van de buitenboel. Lesley ging de tegelvloer voegen, mijn vader de deuren in de lak zetten en mijn moeder ging verder met de spijkers uit de muren halen en de gaatjes te vullen.

Mijn trappetje was aardig wit geworden, op de traptreden na die worden later met beton verf geverfd, de plafond balken had ik afgekrabd en een kleurtje gegeven en ik had een leuk sjabloon op de muur gemaakt.

Zo heeft elk nadeel zijn voordeel. Wij konden niet weg maar daardoor hebben we wel langer kunnen klussen.

Gelukkig was de zon deze dag steeds feller aan het schijnen.

Het water was gezakt van 60cm naar 40cm naar 25 cm, morgen kunnen we vast wel vertrekken.

Eigenlijk zouden we vandaag weer richting Nederland vertrekken, maar het water was nog niet zodanig gezakt om de fiat er doorheen te laten trekken, onderweg zouden we in San Sebastian logeren, dat hotel had ik al maanden geleden geboekt, helaas kon het niet geannuleerd worden en ook niet verplaatst, het zat de komende dagen vol. Ik baalde zo enorm, gelukkig had ons beider werk begrip voor de situatie, maar vervelend is het wel.

De Engelse boys hadden een 4 weel drive van hun buren geleend en kwamen stoer door het water aanrijden. Oh gelukkig dat ging dus wel, ik moest mijn fiat verplaatsen en ondanks dat op onze grond geen water stond was de grond wel drassig en kwam mijn kleine karretje vast te zitten in de blubber, de chrysler ging aan het sleepoog en werd zo het water doorgetrokken, hoera we konden weer boodschappen doen.

Mijn vader ging gelijk naar Archidona om een flinke voorraad te halen en een aantal setjes rubber laarzen.

De Engelsen gingen door met het vervangen van de balken en de oude balken werden in stukjes gezaagd, zelfs in stukjes hoorde je de torren vrolijk verder knagen.

Toen mijn vader terug kwam met de boodschappen waren de Engelsen weer vertrokken, dus geen 4 weel drive om de boodschappen bij ons huis te krijgen, de chrysler werd 200 meter verder gezet op droge grond en de creatieve oplossing was om met een kruiwagen naar de auto toe te lopen en zo de boodschappen naar ons huis te brengen. We hebben vreselijk gelachen, door alle keien op de grond zag je de mannen naar evenwicht zoeken en kukelde elke keer bijna om.

De laarzen waren trouwens net niet hoog genoeg en liepen helemaal vol, getsie.

Eind van de middag was het water ietsiepietsie gezakt en de mannen gingen met de laarzen aan weer door het water naar de auto toe, Jairo zou om 7 uur landen.

Als een echte boer Harms kwam hij in zijn rubberlaarzen door het water aan gelopen net voordat het donker werd. Pak van mijn hart, mijn kind hoe groot dan ook was veilig aangekomen.

Mama en ik hadden een heerlijke maaltijd klaar staan en onze avonturen werden vrolijk verteld.