Het is 1 februari en het is een bijzondere dag, ik vier namelijk mijn 25 jarig jubileum bij mijn werkgever. Eigenlijk werk ik er nog langer hoor, want ik ben begonnen als uitzendkracht, maar jemig wat is de tijd snel gegaan.

Ik heb op 11 verschillende kantoren gewerkt, 10 verschillende arbeidstijd uren gehad en ik heb in 5 verschillende functieschalen gewerkt, ik heb op het platteland gewerkt, in de stad en in een dorp. Ik heb gewerkt met heel veel verschillende soorten type klanten, maar ik vond het allemaal even leuk.

Want dat is echt belangrijk hoor, dat je met veel plezier werkt en dat doe ik echt, ik vind het enorm leuk om met klanten om te gaan en interessante gesprekken te hebben en klanten eerlijk en goed te adviseren.

Omdat je zolang bij het zelfde bedrijf werkt krijg je een bepaald bedrag voor een leuke activiteit, nou en die had ik gevonden!

Mijn eigen Spaanse projectje laten zien aan mijn huidige collega’s. Ik had iedereen van mijn afdeling uitgenodigd maar de reacties waren wisselend, de één vond het ontzettend leuk maar het was niks voor hem of haar, de ander vond het leuk en wilde graag mee maar kon door omstandigheden niet, en sommige reageerden niet eens op de uitnodiging, er bleef een klein groepje over die oprecht geïnteresseerd waren en daarmee gingen we op pad.

Voor mij ook weer een les, want wat ik leuk vind, vind niet iedereen leuk schijnbaar. Ik ben een gezelligheidsdier en deel graag met mensen, maar ik vind het ook fijn als mensen belangstelling hebben voor mij, dat geef ik ook toe, een beetje tweerichtingsverkeer heet dat geloof ik.

Ik vertel altijd vol plezier over de prachtige omgeving waar het huis in ligt en nu was het moment daar om mijn collega’s mee te nemen in mijn droom.

Het ticket was voor eigen kosten, het fiets/eet arrangement van de bank en de rest van mezelf.

Het is echt een bijzonder jubileum geworden mede dankzij mijn gezin, mijn Spaanse vrienden en mijn collega’s!

Het tripje begon zo:

Het was vroeg die eerste februari, erg vroeg, Lesley en ik stonden om 5 uur in de morgen al bij Ankie in de Velserboek op de stoep. We reden door naar Imren in Haarlem en om 6.15 stonden we in Rotterdam op de luchthaven, klaar voor vertrek.

Drie uur later landen we op Aeropuerto de Málaga-Costa del Sol. Het avontuur was begonnen.

Na een telefoontje met de lang parkeergarage werden we naar onze Spaanse auto gebracht.

Op naar de zon, op naar het strand en de boulevard, op naar Torremolinos.

Wat waren we blij dat het weer mooi was, we liepen direct het strand op, heerlijk dit hadden we echt nodig, nog geen uur in Spanje en we voelde ons al helemaal op vakantie.

We liepen over de boulevard en liepen wat winkeltjes in. Ik werd verwent door de lady’s met een prachtig beeld van een salamander die ik op de muur kan hangen in mijn huis.

De temperatuur steeg naar zeker naar 23 graden en we doken een terrasje op. Heerlijk aan de zomerdrank van Spanje, een tinto de verano, een aantal tapas erbij en we konden hier de hele middag wel blijven.

Toch besloten we om 15 uur weg te gaan en naar de supermarkt in Archidona te rijden om daar avondeten te kopen, lekkere wijntjes en spullen voor het ontbijt.

Ook moest ik nog even langs de timmerman om een aanbetaling te doen voor de kozijnen voor de bovenraampjes die vervangen gaan worden, het lukte me goed om in het Spaans duidelijk te maken wat ik wilde, best trots op mezelf.

Op naar Hacienda la Suerte, na de afslag zie je allemaal olijfbomen en na de bocht ligt in de verte ons huis onderaan de machtige berg Pedroso.

Gelukkig was het regen water allemaal weg en konden we moeiteloos doorrijden.

De meiden waren onder de indruk, wat een groot huis en wat ligt het prachtig. Ik gaf ze een rondleiding.

Het was wel erg koud in huis en Imren die een echte fikkie stoker blijkt te zijn ging naar buiten om kleine takjes te zoeken, alleen grote haard blokken zijn niet voldoende zei ze, je hebt die takjes nodig anders gaat het vuur niet goed aan, ze rommelde wat in de tuin en kwam terug met een hele grote bos takken en waar Lesley en ik verleden keer een uur over deden had Imren in 10 minuten het vuurtje aan. Het huis deed haar denken aan Turkije, het rook ook naar haar verleden en ze voelde zich daarom onmiddellijk thuis.

Ankie zat ook echt te genieten, en zei wel honderd maal, wat bijzonder is dit, dat we dit zo met elkaar doen en degene die niet mee is gegaan heeft vast vreselijke spijt, want het is echt geweldig hier. Terwijl de dames relaxed op de bank zaten maakte ik een heerlijke maaltijd voor ze klaar en smullen maar.

Dag 1 was geslaagd!

Omdat het weer regende gisteren, leek het ons niet verstandig ons naar de luchthaven te laten brengen door Rob, omdat zijn huis vlakbij een beekje ligt kan het gebeuren dat door het wassende water de doorgang geblokkeerd wordt en hij er niet langs kan, een beetje risky als je het vliegtuig moet halen.

Daarom stonden wij vroeg op en liepen wij met onze koffers in het donker door het water, shit, niet bij na gedacht dat het zo donker nog was om half 8, de zaklantaarns lagen namelijk nog in de auto. Wat een avontuur weer.

Op zoek bij de luchthaven naar een lang parkeren plek. Overal zie je borden met mooie tarieven, €3, €4 per dag, maar dat zijn lokkertjes kwamen we achter want dat geldt alleen als je een jaarabonnement koopt. Bij een paar naar binnen gelopen te zijn dachten we ach we nemen er maar één vlakbij de terminals dan maar ietjes duurder(€6.5 p.d.), het gaat immers maar om 9 dagen, er zal er vast wel één zijn die goedkoper is maar voor die paar dagen maakt het niet zo uit.

Ja, ik ga over 9 dagen weer heen en weet je waarom? Ik ben dan namelijk 25 jaar bij mijn bedrijf en ik krijg dan wat geld om met collega’s een activiteit te gaan doen.

Ik heb een groot team en daar zou geen genoeg budget voor zijn, daarom besloot ik om al mijn collega’s uit te nodigen om mee te gaan naar mijn Spaanse huis, het ticket is voor eigen kosten en het fiets/eet arrangement betaal ik van dat potje.

Natuurlijk wist ik wel als je zoiets wil ondernemen dat niet iedereen mee wil/kan gaan, daarom is er nu een leuk clubje overgebleven en wij gaan het vast enorm gezellig krijgen schat ik zo, de kamers zijn er klaar voor.

Dus Spanje tot 1 februari dan maar weer!

Wanneer je zo bezig bent in het huis merk je dat je altijd spulletjes nodig hebt die je nu net niet in huis hebt, daarom togen wij naar Malaga naar onze favoriete bouwmarkt de Bauhaus.(de Spaanse praxis)

Onze auto stond natuurlijk vooraan de weg en daarom trokken we onze laarzen aan en plonsden we weer door de plassen. Gek hé in Nederland regent het vaak en daar heb ik geen eens laarzen en hier in Spanje heb ik ze al diverse keren gebruikt, wie geloofd dat als ik het vertel!

We reden eerst even langs het gemeentehuis van Villanueva de Tapia om te vragen hoe het zit met onze aanvraag voor de verbouwing van de oude geluidsstudio, waar mijn ouders een appartement van willen maken. Niks opzoeken in de computer maar gewoon ouderwets een paar archief dozen doorlopen en jahoor daar kwam onze aanvraag te voorschijn, nee er was nog niks gebeurd, de architect was wel langs geweest maar kon niet bij ons huis komen, we hebben maar weer een afspraak gemaakt voor 14 maart. Inmiddels ligt de aanvraag er dan al 5 maanden.

Bij de Bauhaus hebben ze een een pas waar je elke keer je betaalde rekening op kan laten bijhouden en als je voor €3000 in een jaar gekocht hebt krijg je €300. Jammer dat mijn ouders afgelopen september onze pas niet in het bezit hadden want anders hadden we dit bedrag al gehaald, nu zijn we er bijna. In maart gaan de mannen een week klussen en dan zal het bedrag wel gehaald worden denk.

Kan je nagaan hoe snel het oploopt, elke keer een paar dingetjes kopen, dit keer hadden we een mooi kacheltje erbij gekocht en deurgrepen zodat we onze voordeur wat makkelijker kunnen open krijgen.

Daarna reden we door naar de Ikea waar we ook weer wat ideeën hebben opgedaan en een paar spulletjes gekocht hebben.

We wilden eigenlijk nog even gezellig naar Malaga centrum maar het was wederom aan het regenen en toen zijn we maar weer richting huis gereden.

Vlakbij ons huis is een heel chique hotel, hotel Barcelo la Bobadilla en daar slaapt de koning van Spanje 1x per jaar, zullen we daar gezellig een wijntje drinken zeiden we tegen elkaar. Helaas is dit hotel in de wintermaanden gesloten, echt jammer want het ziet er prachtig uit, hier gaan we in mei als we weer samen naar Spanje gaan zeker een keertje terug.

Die avond zaten we heerlijk knus op de bank, een detective te kijken met onze Engelse satelliet schotel, het voelt als thuis!

Vandaag moeten we thuis blijven omdat dat mannetje komt om ons huis te taxeren, maarja we kunnen ook geen kant op want inderdaad wat we al vermoeden, onze toegangsweg ligt weer onder water na een dag en nacht regen. Balen hoor. Hoop wel dat die man een grote auto heeft.

Het olijven mannetje is ook nog steeds niet geweest maar dat is logisch als de weg elke keer niet toegankelijk is. Onze bomen lijken nu meer op een natuur bos dan op bomen die productie op kunnen leveren. Nou ja dat maakt het land ook weer minder waard, want landbouwgrond is duurder dan natuurgebied.

Het was wel droog vandaag, hoop dat het water een beetje zakt.

We deden vandaag weer wat kleine klusjes om en in het huis, tegeltjes werden stuk gemaakt om te gebruiken in een later stadium voor het trappetje te mozaïeken in de bijkeuken, de kapstok en de luxaflex werden opgehangen, sjablonen op de muur gemaakt en een tafeltje werd creatief bewerkt.

Waar blijft het taxatie mannetje nou dachten we, het was al eind van de middag en toen ging de telefoon opeens om kwart voor 5, hij stond voor de ingang maar kon er niet door met zijn kleine autootje, Lesley liep hem daarom maar tegemoet met de stel laarzen en zo kon de taxatie gelukkig gewoon door gaan.

Ben reuze benieuwd wat eruit het rapport komt, we hadden hem natuurlijk wel goed duidelijk gemaakt dat we al 10 maanden aan het klussen zijn.

Die avond waren we uitgenodigd om bij Rob en Ibolja te komen eten. Hun toegangsweg was voor de zoveelste keer vrij gegraven door een graafmachine die ze zelf ingehuurd hadden samen met de buren, de gemeente komt namelijk niet elke keer.

Het avontuur begon bij onze weg, heel spannend was het om door ons water te rijden, goed sturen want voor je het weet rij je in een kuil aan de zijkant, de lichten gingen ook nog even uit en ik vond het doodeng, het is niet verstandig om zo’n ritje nog een keer te maken voor de terug weg dus daarom besloten we dat we na het eten de auto maar voorlopig helemaal aan het begin van het pad, bij de verharde weg moeten laten staan.

Op naar Iznajar, naar cortijo del Sueno, ze hadden ons wel gewaarschuwd dat we bij het oversteken van het beekje de vaart erin moesten houden want anders kom je vast te zitten, het ging gelukkig goed maar spannend was het wel. Onze volgende auto wordt zeker weten een landrover!

Heerlijk warm was het in de comendor, het haardje brandde knus en we werden verwent door Ibolja met een zalig 4 gangen diner.

Toen we middernacht weer naar huis toe reden, was het auto raam lichtjes bevroren en vlakbij ons huis aangekomen pakte we onze zaklantaarns en deden we onze boots aan en liepen heel voorzichtig door het water, vreselijk gelachen hebben we, je had ons eens moeten zien. We leken wel een stelletje boeven op roofpad, haha.

Het is alweer zondag en voor ons niks geen rustdag maar klusdag. Verder met het verfraaien, we hebben gordijnen opgehangen, en de nieuw gebrachte spulletjes in de kamers neergelegd. Het wordt steeds mooier.

Ook alles weer even lekker gedweild en fris gemaakt.

Buiten was het niet lekker, er stond veel wind en het spetterde weer, het rook wel enorm lekker naar olijven buiten. Het zeil wat we op het zwembad gelegd hadden begon inmiddels top zwaar te worden.

Het ziet er somber uit buiten, ik wordt echt een beetje verdrietig van de muurtjes die ik in mei nog allemaal geverfd had, ik kan ze allemaal weer opnieuw gaan doen, dat is ook weer een les, ook voor maar gewoon een muurtje goede verf gebruiken, die goedkope rotzooi spoelt er namelijk zo af en de alg groeit erop als een gek.

Maar wij hebben het wel erg gezellig z’n met z’n twee hoor, we fantaseren ons rot en we maken plannen over hoe we het verder allemaal aan gaan pakken. Helaas kost alles veel geld en voordat we verder kunnen gaan moeten we eerst weten wat de gemeente voor ons in petto heeft met zijn aanslag. We gaan in ieder geval verder in het bezwaar proces, ons eerste bezwaar is afgewezen, daarom raad onze advocaat ons aan om het huis wederom te laten taxeren om zo aan te geven dat het bedrag wat zij vinden wat het waard is onterecht is. Maar het is natuurlijk wel moeilijk te bewijzen allemaal, helemaal omdat we nu al 10 maanden aan het klussen zijn en het huis veel mooier is geworden dan toen we het kochten. Morgen komt er een bouwkundige architect, die we natuurlijk zelf  moeten betalen, om zo maar proberen ons gelijk te halen, balen hoor dit.

Ondertussen kijk ik naar de enige palmboom die we in de tuin hebben staan en hoop we er nog vele bij kunnen kopen, als de claim maar ongegrond wordt verklaard. Help ons hopen please!!!

Het is best wel koud in huis als je er een tijdje niet geweest bent, het duurt ook even voordat het huis opgewarmd is en als je geen centrale verwarming hebt moet je het warm zien te krijgen met de openhaard, de paletkachel, kacheltjes op gas en het kacheltje op elektra. Die laatste vermijden we liever omdat ze stroom vreten. Ook komen we erachter dat we beter wat gordijnen kunnen kopen en die voor de doorgangen moeten gaan hangen die van de ene ruimte naar de andere ruimte gaan, om zo de warmte vast te houden.

We zijn echt leken op dit gebied, in Nederland is alles vanzelfsprekend, je drukt gewoon op de knop van de thermostaat en in alle kamers stroomt de warmte binnen.

Hier in Spanje zaten we wel een uur te pielen voordat we de openhaard aan kregen, wij zijn geen geboren fikkie stokers blijkt, het hout was ook nog een beetje vochtig en we hadden geen aanmaakhoutjes, maar we leren snel, het zal met een beetje ervaring wel beter gaan.

Het was inderdaad maar goed dat we vroeg boodschappen gingen doen want het begon alweer flink te regenen. We konden er nog wel goed door maar er bleef alweer een paar centimeter water op de weg liggen.

Het is geen weer voor buiten daarom ging ik binnen maar het stukje rood wat er nog op de keukenmuur zat, wit verven maar doordat de buitenmuur zo koud was droogde het maar slecht.

Lesley ging wat schilderijtjes ophangen en ik ging verder met de slaapkamers, ik wilde de wand decoreren met mooie letter stickers.

De kleine sticker ging redelijk goed, wel al lastiger dan ik verwacht had maar de grote sticker was een onwijze klus. Ik dacht ik plak ze er zo even op. Maar niks was minder waar, ik merkte dat de sticker niet goed bleef plakken op het plak velletje die je op de muur moet plakken, je moet heel kundig wrijven en het lukte al helemaal niet om dat velletje vervolgens weer op de muur los te wrijven, de muur was te koud en de sticker hechte daardoor niet goed. Toen ik het kacheltje erbij gezet had ging het iets beter, maar doordat die ene sticker zo groot is lukte het me toch niet hem helemaal recht op de muur te krijgen, ik had het nog wel zo goed uit gemeten met water pas en al, het is echt een hele kunst, al met al ben ik er 2 uur mee zoet geweest. Maar het resultaat is er, het ziet er prachtig uit, heel stijlvol al zeg ik het zelf.

Die avond aten we verse zalm, die speciaal voor ons was schoon geschubd en van graten ontdaan was (in de supermarkt Mercadona, waar ze een geweldige verse vis afdeling hebben). Ik had in tijden niet zo’n lekker stukje vis gegeten, wijntje erbij en genieten maar.

Nee ik vertrek niet voorgoed naar Spanje, maar slechts voor 5 nachten, oorspronkelijk hadden we voor 9 nachten geboekt maar helaas moet Lesley eerder terug komen voor zijn werk en hebben we onze ticket moeten wijzigen. We konden met Vueling niet een rechtstreekse terugvlucht boeken op de datum dat we wilden dus hebben we maar met Transavia een nieuw ticket geboekt en met Vueling de vlucht verzet naar begin juli.

Dit keer hadden we heen een late vlucht en onze vriend Rob stond ons al met onze auto op te wachten op de luchthaven in Malaga.

Jammer zei Rob, het is de laatste dagen zo mooi geweest en net nu jullie komen is de voorspelling weer regen, regen en nog eens regen. Als jullie morgen boodschappen gaan doen zal ik maar vroeg in de morgen gaan anders heb je kans dat je je huis weer niet kan bereiken. Nee hé dit is al de zoveelste keer dat we dit probleem hebben, nu wordt het niet leuk meer, in september hadden we er nog begrip voor, normaal valt er niet zoveel regen in die tijd van het jaar, maar ook in oktober was de toegang van ons huis een aantal dagen niet bereikbaar met de auto vanwege een flinke regenbui, de grond was nog nat van de vorige maand. Maar zelfs na een maand geen regen gehad te hebben was het weer raak met de volgende regen val in november, dit keer slechts een paar dagen en nu gaat het denken we weer gebeuren dat we ons huis niet normaal kunnen bereiken.

Aan de natuur kan je niks veranderen maar eigenlijk vind ik dat de gemeente nu wel wat moet doen aan die weg, hij ligt gewoon te laag, daardoor stroomt het water niet weg maar blijft het liggen, het is slechts een stuk van ongeveer 40 meter, maarja het is wel een groot probleem om er met je auto doorheen te rijden als er 40 centimeter water op blijft liggen. De gemeente kan wel mooie aanslagen sturen maar de openbare weg onderhouden en ons goed toegang geven voor dat hele dure pand (wat zij vinden) ho maar. We wachten het maar weer af.

Toen we na 45 minuten vanaf het vliegveld bij ons huis aan kwamen was het al donker en kregen we de voordeur niet open.

Vocht is niet goed voor hout, maar gelukkig hebben we twee voordeuren en de andere ging wel open. Ik liep gelijk naar de keuken en bewonderde de tegelvloer, echt prachtig, knap werk hoor van mijn mannetje. Snel de paletkachel aan en wat eten maken. We hadden nog genoeg in de vriezer. Heerlijk we zijn weer thuis in ons tweede huis.

Morgen dan maar vroeg eruit om boodschappen te doen.

Morgen gaan we voor de eerste keer dit jaar weer naar ons huis in Spanje. Het lijkt alweer zo lang geleden terwijl het slechts 2 maanden terug was voor mij en voor Lesley slechts 1 maand. Toch vind ik het weer spannend, hoe zullen we ons huis aantreffen. Overdag is het de afgelopen dagen zelfs tegen de 20 graden aan geweest en de avonden rond het vriespunt.

Wat doet zo’n temperatuur verschil met onze oude cortijo? Hoe zal het met alg buiten en de vocht binnen in huis zijn?

Alleen de komende dagen wordt er regen verwacht, nee hé ik ga weer naar Spanje, het lijkt wel of ik de regen aantrek. Ik ben nog nooit eerder in de maand januari in Spanje geweest en ik ben benieuwd hoe het landschap in de winter eruit ziet. Ik ben ook nieuwsgierig hoe de tegelvloer in de keuken eruit ziet die Lesley in december gelegd heeft.

Mijn koffer zit weer vol leuke spulletjes uit Nederland en ik heb er zin in om weer aan de klus te gaan. Slechts voor een paar dagen, maar dat maakt helemaal niet uit, we zien onze casa langzaam steeds mooier worden.

Natuurlijk probeer ik mijn verhalen weer allemaal te plaatsen op deze blog, alleen gaat het de laatste tijd erg moeizaam, het programma gaat steeds uit de lucht.

Vandaag kreeg ik zelfs de volgende mail van Weblog.nl:

Sanoma Media zal per 1 maart 2013 Weblog.nl overdragen aan WordPress.com. De kwaliteit van Weblog.nl is al langere tijd niet op het gewenste niveau. Opkomende concurrentie van goede en gratis alternatieve blogdiensten heeft ons doen besluiten de dienst over te dragen aan een externe partij.

Ik zal dus zsm mijn weblog zelf moeten exporteren naar WordPress, nou als dat maar goed gaat. Maar nu geen zorgen, ik ga eerst genieten van Spanje!

Ik heb niet alleen goede voornemens voor het nieuwe jaar maar ook wat wensen en hoop.

Ik hoop zeker dat in 2013 mijn blog minder vaak uit de lucht is. Het was de laatste weken bar en boos namelijk met al die technische problemen.

Ik wens veel gezondheid en geluk voor iedereen, maar ook wens ik dat het in 2013 allemaal lekker blijft lopen met ons Spaanse huis.

Onze goede voornemens zijn dan ook met veel plezier blijven klussen zodat het allemaal goed opschiet.

Ook wil ik weer wat gezonder gaan leven in 2013, meer bewegen en beter eten.

Als ik terugblik op jaar 2012 is het wel ontzettend overweldigend geweest allemaal. We begonnen in januari op Miami Beach waar we op het strand met 25 graden om 12 uur midden in de nacht toosten op een aankomend geweldig jaar.

Onze wensen zijn allemaal uitgekomen, hoe mooi is dat. Na onze cruise die we door de wateren van Midden Amerika gemaakt hadden zijn we half januari weer terug gegaan naar Nederland en daar belanden we in de malle molen van het kopen van een Spaans huis.

Op 29 maart op mijn verjaardag nota bene werden we eigenaar van een geweldig mooi pand. Wel een opknappertje en dat hebben we geweten, bijna elke maand waren we terug in Spanje en hadden we de kwast of de schroevendraaier in onze hand maar we zagen ons huis wel steeds mooier worden. Helaas is het nog niet klaar, maarja wanneer is een eigen huis nu echt klaar.

Wonen gaan we er voorlopig nog niet, we moeten toch ons geld verdienen om de hypotheek te betalen en met de huidige crisis is het niet verstandig om al onze schepen achter ons te verbranden. Maar eigenlijk bevalt het ons ook wel prima zo. We hebben een fijn leven in Nederland en ook een fijn leven een aantal weken per jaar in Spanje. Ook genieten mijn ouders enorm van ons buitenlandse huis en dat vind ik ook prettig.

We zien het wel wat de toekomst ons brengt, ik ben in ieder geval van plan om in 2013 enorm te blijven genieten van alles.

Buena Suerte a todos y próspero Año Nuevo!