Regelmatig gaan er mensen naar Spanje om te overwinteren, het weer is een stuk zachter daar dan hier in Nederland. Het zonnetje schijnt heerlijk alleen in de avond koelt het flink af, het weer is een beetje te vergelijken met het voorjaar in Nederland.

Wij hebben er echter voor gekozen om niet in de winter een langere periode te gaan, ook gaan we in de zomer niet een aantal weken achter elkaar, maar we gaan gewoon elke maand of om de 2 maanden een paar daagjes.

Zo houden we grip op de status van ons huis. Want als een oud huis wat in de campo staat en een tijdje leeg staat kan je geconfronteerd worden met algengroei, schimmel, onkruid wat ineens heel hoog staat, klamme lakens, muffe geurtjes, een zwembad wat ineens groen is of onder de blaadjes ligt, een wespennest, mierenhoopjes of druiven trosjes die door de vogels opgegeten zijn, etc, etc, etc.

Een huis is er om in geleefd te worden, daarom zou het zo fijn zijn als we uiteindelijk klaar zijn zodat we het huis ook kunnen gaan verhuren, maar ook omdat het huis veel te mooi is om leeg te staan.

Helaas duurt het nog even voordat het verhuurbaar is, dat komt ook natuurlijk omdat we elke keer maar een paar dagen gaan en natuurlijk ook vanwege de centjes, het kost altijd meer dan ingecalculeerd. Dus voorlopig stop ik alle kleding maar in dozen en dekken we het zwembad af en we houden de moed erin want ooit…. zal het goed komen.

De mannen zijn weer thuis, met vermoeide koppies zag ik ze door de deuren komen op Schiphol, je kon echt zien dat er gewerkt was daar in Spanje en niet geluierd.

Het is weer omgevlogen zeiden ze beide, we hebben flink gebuffeld maar toch was het ook erg gezellig. Ik denk dat ik ook maar eens in de leer moet gaan om vloertegels te leggen, het is namelijk goed voor de lijn want denk dat er wel weer een paar kilootjes af zijn!

Overal in ons huis, in elke kamer had die Engelsman verschillende tegels liggen, de één nog lelijker dan de andere. In de keuken viel het nog wel mee, maar nu die nieuwe tegels erin liggen is het wel een groot verschil hoor, met deze nieuwe tegels ziet het er allemaal een stuk frisser, heel chique en vooral sfeervoller uit.

Er is nog een klein stukje rode muur te zien, want daar lag een voorraad tegels maar als we dat wit gaan maken is de keuken vrijwel af, alleen nog een nieuwe spoelbak en een kraan en misschien wat mandjes om de kruiden in te doen en hier en daar nog iets op de muur en dan is la cocina perfecta!

De slaapkamers beneden hebben nu ook allebei een gekleurd wandje, nu nog wat decoratie ophangen en mooie gordijnen uitzoeken en dan hebben we ook dat weer afgestreept van ons lijstje.

Tjonge wat wordt ons huis toch mooi, het alg hebben ze ook redelijk van de muren af kunnen krijgen,maar toch zijn we er nog niet.

Er zijn nog een aantal slaapkamers die aangepakt moeten worden en dan komt er nog een hele grote klus: de tuin! Mijn vader had alvast wat tankjes gif tegen het onkruid leeg gespoten want de distels waren alweer aan het groeien, ik zal het zien straks in januari of hij de goede water/gif verhouding genomen heeft, het is altijd weer even zoeken.

Ook zijn alle stopcontacten nu helemaal veilig gemaakt en er is noodverlichting aangelegd, voor als de stroom mocht uitvallen, zoiets gebeurd wel eens op het platteland namelijk.

Handig hoor zulke mannen, ze zijn van alle markten thuis!

Regenwater is er dit jaar genoeg gevallen in Andalusië maar dit stukje gaat over het gewone water in ons huis, of liever gezegd naar ons huis toe.

Ons huis is echt een huis op het platteland, onze buren zijn vanaf ons terras niet te zien en wij vinden dat heerlijk. Wij wonen in Nederland in de randstad en daar is het al druk genoeg, in ons tweede huis willen we rust en heel veel privacy, heerlijk vinden we dat.

Alleen soms is het niet altijd handig als je net even buiten het dorpje woont, het water wat verstrekt wordt door de gemeente bijvoorbeeld komt uit hoofdleidingen die wat verder af van je huis liggen, deze sluit je dan aan op je eigen slangen die vervolgens daar vandaan naar het huis toelopen. Onze hoofdkraan ligt ongeveer 100 meter van ons huis af, achter het zwembad in een kuil in de grond afgedekt met een wit luik (wat ook nog eens los ligt). Ooit willen we daar een mooi klein huisje omheen bouwen.

Omdat we eigenaar zijn van 2 huizen zitten er onder het luik ook 2 hoofdkranen. Deze draaien we dicht als we weer voor een paar weken naar Nederland gaan, dat dat belangrijk is hebben we een half jaar geleden ook nog ervaren want toen bleek er een leiding gesprongen te zijn en toen stond de keuken helemaal blank en wij waren niet thuis.Oei!

Omdat deze tijd van het jaar de avonden vrij koud zijn en het ook wel eens vriest is het belangrijk om de leidingen ook eerst leeg te laten lopen zodra je de hoofdkraan hebt afgesloten, om zo bevriezing te voorkomen. Daar ben ik inmiddels ook al achter.

De slangen die naar ons huis toelopen liggen heel provisorisch boven de grond en zijn daardoor erg kwetsbaar, dat kan je bedenken hé als het overdag in de winter 17 graden is en s’nachts -2, ook in de zomer als het overdag 38 graden is hebben deze slangen heel wat te verduren.

Tzt zullen we een goede oplossing voor de slangen moeten vinden om ze zo te beschermen, in graven bijvoorbeeld, maar daar moeten we ons nog even in verdiepen.

Alles wat na de meter ligt is onze verantwoordelijkheid maar alles voor de meter is de verantwoordelijkheid van de gemeente. We hadden al een paar keer gemeld bij hen dat er wat water druppelde uit een verbindingsstuk, maarja wij waren niet thuis en de gemeente was wel 2x komen kijken zeiden ze, maar ze zagen niks lekken.

Maar toen wij vorige maand weer kwamen en de hoofdkraan weer aan wilde zetten spoot het water er inmiddels in een klein straaltje uit. Wederom hebben we contact gehad met de gemeente, echt haast hebben ze niet hoor, maar eindelijk is er gisteren een mannetje geweest om het lek te repareren.

Oh ja waar ze ook geen haast mee hebben is de water rekening sturen, vanaf het moment dat we het huis in bezit hebben hebben we nog niks ontvangen, ik hoop maar dat we niet schrikken straks als we deze straks krijgen.

Maar ik leer het al, ik maak me gewoon nergens meer druk om. Het komt wel ooit, Mañana, Mañana.

We leren er steeds weer wat bij, in Spanje gaat het net allemaal even iets anders dan hier. Vorig jaar hadden we een Spaanse auto gekocht, dat kan alleen als je over een NIE nummer beschikt, een NIE nummer is een belastingnummer, het zelfde als bij ons een BSN nummer. Het was een heel gedoe omdat allemaal te regelen, het kost een paar honderd euro, een stuk meer dan het hier kost om het kenteken op een andere naam te krijgen.

Maar het is allemaal gelukt, vervolgens betaal je elk jaar rond april wegenbelasting, dit is een gemeentelijke belasting, de kosten zijn aanzienlijk lager dan in Nederland. Je moet zelf goed in de gaten houden dat het betaald wordt, je krijgt namelijk geen acceptgiro, het beste kan je het gewoon automatisch laten incasseren, het bewijs van betaling dien je ook altijd bij je te hebben. Dit hebben we ook allemaal geregeld.

Daarnaast heb je ook een soort APK keuring wat je moet laten verrichten net als in Nederland, in Spanje noemen ze dat ITV. Er zijn 3 categorieën, auto’s tot 5 jaar, auto’s van 5 tot 9 jaar en auto’s ouder dan 9 jaar, de regelmaat waarin ze gekeurd moeten worden hangt van de leeftijd af. Onze auto is 10 jaar oud.

Wanneer je niet op tijd je auto laat keuren kan je een geldboete verwachten bij aanhouding wat kan oplopen tot 150 Euro. Bovendien heeft de politie het recht op inhouding van het rijbewijs en je ontvangt dan voor 10 dagen een vervangende rijvergunning, je hebt dan 10 dagen de tijd om je auto alsnog te laten keuren. Na vertoning van het ITV-formulier waaruit blijkt, dat de auto goed gekeurd is, ontvangt je je rijbewijs pas terug.

Wij hadden wel een sticker op het raam van de auto gezien met 2012 maar er verder niet echt opgelet, wij dachten we hebben de auto nog maar net en hij zal wel heel 2012 geldig zijn. Maar niks was minder waar. Een vriend van ons maakte ons erop attent, er stond namelijk boven het jaartal op de sticker ook nog een inhammetje met een maand in het Romeins. Het bleek dat je de auto in die maand wederom had moeten laten keuren.

Oeps, bij ons stond er september op en het is nu december, wat een geluk dat we nog niet aangehouden zijn, er stond wel laatst politie langs de weg maar wij werden er gelukkig niet uitgepikt.

We hebben via internet (http://www.itvcita.com) een afspraak gemaakt in Malaga bij een keuringsstation, je kon kiezen uit een aantal tijden.

Om 7.43 vroeg in de morgen stond Lesley paraat, hij vertelde dat je eerst moest betalen ongeveer x8050 en vervolgens rijdt je door een lange straat en wordt de auto elke keer op wat anders gecontroleerd, je moet de aanwijzingen die het mannetje geeft en naast de auto meeloopt nauwkeurig opvolgen. Lichten aan, toeteren, motorkap open etc etc.

Ondanks de taalbarrière heeft Lesley het met goed gevolg doorstaan en is de auto weer goedgekeurd. Hij kreeg een nieuwe sticker, oh jee juni 2013 alweer, het is dus maar slechts voor een half jaar, nou ja goed dat we het nu weten, zal wel met de leeftijd van de auto te maken hebben dat deze 2 x per jaar moet, voorlopig hebben we dit maar weer gehad.

Vandaag werd ik gebeld door onze advocaat, ik had hem een mail gestuurd met een aantal vragen.

Ik merk dat je echt niet zonder een goede advocaat kan en dat is niet alleen omdat we de taal niet machtig zijn maar ook omdat die Spanjaarden af en toe kunstjes flikken waar je niet goed van wordt.

Het is crisis in Spanje en ze hebben geld nodig, ze verzinnen van alles om de kas weer een beetje te spekken, laten we de huizen maar eens gaan aanpakken die onlangs aangekocht zijn zullen ze gedacht hebben, veel ervan zijn door rijke buitenlanders gekocht en daar valt geld te halen.

Toen ik vorige keer in Spanje was had ik 2 aangetekende brieven op gehaald, 1 daarvan was een bekeuring en de andere iets van de gemeente, omdat ik geen idee had heb ik deze doorgestuurd naar onze advocaat.

Nou ik weet wat het is hoor, het is een naheffing van de belastingen, ze vinden dat de woning namelijk veel meer waard is dan bij hun in de boeken staat, de woning is door de gemeente ruim x80 150.000 meer getaxeerd en dat is ook ruim een ton meer dan een onafhankelijk taxatiebureau hem afgelopen maart (toen we de hypotheek moesten rond krijgen) getaxeerd heeft.

Volgens onze advocaat hebben we daarom een goede reden tot bezwaar en ze gaan deze zsm indienen voor ons, dat moet namelijk ook nog eens binnen een maand na het ontvangen van de naheffing.

Hoop echt van harte dat we een punt hebben want het gaat echt om duizenden euro’s.

Ik heb het al eens eerder opgenoemd, je koopt echt niet zomaar een huis in het buitenland, er komt altijd wel weer iets onverwachts om de hoek kijken en je moet stalen zenuwen hebben.

Pff even afwachten dus.

Ondertussen zijn de mannen flink aan de klus geslagen, Lesley is bezig met de vloer in de keuken en mijn vader heeft het muurtje afgeschilderd waar Doménique verleden keer aan begonnen was.

Vandaag wilde Les verder gaan aan de keuken maar ze kregen bericht van het elektriciteits bedrijf dat er geen stroom was voor een paar uur, dus het plaksel kon niet gemengd worden en werden er andere klussen gedaan.

Gelukkig hoeven ze zich niet te vervelen er is namelijk genoeg te doen!

En gezellig en mooi dat het allemaal wordt!!

De Sint is weer in Nederland, spannende tijden voor de kleintjes van mijn broer, maar het geeft niet hoor als de Sint weer weg gaat, want wij gaan in de meivakantie toch naar Spanje toe zeiden ze blij, misschien komen we hem dan wel weer tegen.

Ben heel benieuwd wat ze daadwerkelijk gaan vinden van onze Spaanse huis, oma verteld de mooiste verhalen over het Spaanse huis van tante Ira en oom Lesley.

Voordat zij gaan zullen er nog de nodige bezoekjes gebracht gaan worden om het allemaal te verfraaien daar. Deze woensdag gaan mijn vader en Lesley, eind januari gaan Lesley en ik, in maart gaan Jairo, mijn vader en Lesley en vanaf 11 april zitten mijn ouders weer 6 weken in het huis en komen mijn broer en schoonzus en de 3 kleintjes ook voor een week. Eind mei zullen wij weer gaan en ook begin juli staat in de planning, zo zijn we constant aan het plannen en kijken naar de mogelijkheden, binnen hopen we dan klaar te zijn en daarna hebben we een grote kluif aan de tuin. Af en toe tolt mijn hoofd van alle fantasieën.

Ik wil dit, ik wil dat, maar het budget staat helaas niet alles toe. Ik moet leren niet alles te veel vooruit te plannen, eerst maar eens het koffertje inpakken voor woensdag en daarin wordt in ieder geval wat algenverdelger en een schimmelvreter meegenomen, maar ook een pot bruine verf die we net tekort kwamen. Ik neem best wel veel uit Nederland mee maar dat komt omdat ik de taal nog niet machtig ben en daarom is het vaak moeilijk zoeken naar de juiste spulletjes.

Mijn vader had ik al wat klusopdrachten gegeven en Lesley gaat door met het tegelen van de vloer. Sommige dingen gaan gewoon niet mee met de koffer dus ik denk dat we ook een keer weer met de auto moeten gaan en misschien gaan mijn schoonzus met haar man dan ook mee, zou erg leuk zijn, zij hebben een grote bus en die stouwen we dan helemaal vol.

Wat kan er in 1 jaar veel veranderen hé, het was eerst alleen dromen en dit is het jaar geweest van doen en wat zal volgend jaar ons brengen? Ik zeg gewoon genieten!

Maar waar ik volgend jaar ook zeker mijn aandacht op wil richten is de Spaanse taal, maar dan moeten we eerst even in een wat rustiger vaarwater zitten, zodat ik er helemaal voor kan gaan.

Wat vliegt de tijd, maandag onze laatste dag alweer hier. Veel te kort eigenlijk, maar we hebben het wel erg leuk en gezellig gehad, we hebben heerlijk bijgekletst en dat we het zo goed hebben gehad was geen verrassing want Doménique en ik hebben in onze studententijd ook bijna 2 jaar prettig samen gewoond.

Ze snapt mijn passie voor mijn huis en dat voelt goed. Natuurlijk had ik veel meer willen klussen deze dagen maar dat komt in januari wel weer, dan ga ik samen met Lesley een week heen, ook heel fijn want we zijn veel met anderen geweest en saampjes willen we ook weer eens genieten van ons huis.

Lesley gaat eerst over 9 dagen weer heen, nu samen met mijn vader, mijn vader had nog een klus te doen die hij verleden keer niet af had gekregen, de stopcontacten veilig maken namelijk.

Ik vind het heel leuk dat mijn ouders zo meeleven en ook zo gepassioneerd bezig zijn met ons huis, het huis zag er uit om door een ringetje te halen toen ik vrijdag aan kwam, ja dat hadden die ouwelui goed gedaan. (laat ze het niet horen dat ik ze zo noem, haha)

Vandaag kwamen Paul en Peter de Engelse bouwvakkers weer langs om de dakpannen te vervangen die stuk waren, hopelijk gaat het dak nu niet meer zo lekken als er een plens regen valt.Tijdens het klussen zagen de mannen dat er echt snel het nodige moet gebeuren aan het dak, de nieuwe pannen sluiten goed aan, maar tussen de oude pannen zitten allemaal kieren, dus eigenlijk raden ze aan om alle pannen te vervangen en onder de pannen isolatie aan te leggen. Pff dit kost duizenden euro’s waar halen we dat nu weer vandaan.

De dag ervoor was ik naar ons postbusje gereden welke zo’n 1.5 km van ons huis af ligt en daar lag een briefje in, ik zag dat ik iets moest ophalen bij het postkantoor, zal dit de aangevraagde bouwvergunning voor de schuur zijn, het projectje van mijn vader?

Ik vroeg aan de Engelse of zij daar misschien ook zo over dachten, zou best kunnen zeiden ze, ze hadden de architect gesproken die we ingehuurd hadden om de aanvraag in te dienen en hij zei dat als we nog niks gehoord hadden we langs de gemeente moesten gaan.

Ga maar snel naar het postkantoor zei Paul want deze is maar open van 9 tot 10 uur in de morgen en je moet het poststuk ook binnen een week ophalen. Aangekomen in het dorp zagen we dat het postkantoor op de beneden verdieping lag van het gemeentehuis, nou ja kantoor, het was een klein kamertje, de postbode ging ons poststukje zoeken, na 10 minuten zoeken had hij 2 brieven voor me en ik moest voor beide tekenen voor ontvangst.

Helaas zat er geen vergunning bij, wel een officieel document met gegevens van ons huis, maar even navragen aan de makelaar of hij weet wat het precies is, er zat ook nog een vaag papiertje bij waar een foto van onze Spaanse auto op stond, hé zou dat een bekeuring zijn? Er stond een bedrag op van x8056 maar er stond ook bij 50% en de datum 24 december. Misschien was dit een nota voor de wegenbelasting die ze gingen incasseren, ik zag namelijk geen rekeningnummer op het papiertje staan, maar even straks aan Paul vragen.

Ondertussen liepen we 1 etage omhoog om aan een gemeente ambtenaar te vragen hoe het zit met de aanvraag van de vergunning, geen woord Engels spraken ze dus met handen en voeten en een paar woordjes Spaans begrepen ze uiteindelijk waar ik voor kwam, er werden een aantal dozen opgetrokken, niks geen computer en ja hoor daar zat de aanvraag nog in, er was nog niks mee gebeurd, er werd een telefoontje gepleegd en toen vertelde de ambtenaar dat er over 2 dagen iemand zou komen, maar ik zou die dag al naar huis gaan dus dat kon helemaal niet, ik maakte ze duidelijk dat mijn man 5 december weer in Spanje zou zijn en nu zullen ze proberen om hun eigen architect die dag langs te sturen om te kijken of de vergunning verleend kan worden, nou ben benieuwd.

Weer thuis gekomen vertelde Paul dat dat ene papiertje wel degelijk een bekeuring was, om deze te betalen moet je naar een bankkantoor gaan, raar zeg, we kunnen dit dus niet eens overmaken.

We reden daarom maar naar Iznajar dat schattige dorpje wilde ik toch nog aan mijn vriendin laten zien. Ik stapte bij een bank naar binnen en vroeg of ik de nota daar kon betalen, nee dat kon niet dat kon alleen bij 1 van de 5 banken die op het papiertje stonden vermeld, daarvoor moest ik een stukje doorlopen, ik ging toen bij de volgende bank naar binnen, de Caja Rural Cordoba, nee dat was ook niet goed, de bekeuring was in Granada begaan dus ik moest de Caja Rural Granada hebben en die zat niet in Iznajar, maar er stond ook nog een andere bank op het papiertje de BBVA en deze was ook in het kleine dorpje te vinden,(3 banken in dit kleine dorp, niet te geloven) toen ik daar binnen kwam werd ik vriendelijk ontvangen en moest ik gaan zitten, de bon werd in een apparaat gestopt en deze ging printen, ik moest x8028 betalen. Er werd een stempel en een handtekening opgezet en klaar is Kees. Wat een primitief gedoe zeg, maar we konden er wel om lachen.

Daarna rondgelopen in de dorpskern en het blauwe potten straatje viel in de smaak, het ziet er ook zeer schattig en verzorgd uit, er zit nu ook een restaurantje bij, alleen was deze helaas op maandag gesloten.

We zijn daarom maar bij het strandje aan het stuwmeer wezen eten, we hadden zoveel besteld dat we lang niet alles op kregen, de tortilla (Spaanse aardappeltaart) hebben we in laten pakken en toen we s’avonds om 20.30 weer in het vliegtuig zaten hebben we deze nog heerlijk opgepeuzeld.

De warmte zat gelukkig weer wat in het huis en dat was maar goed ook want verven stond vandaag op het programma.

Doménique begon aan de muur in de slaapkamer, ik wilde graag 1 wandje een andere kleur hebben om zo een warme sfeer in de slaapkamer te creëren, de kleur Spanish Brown had ik uitgekozen bij het fantastische verf winkeltje “De mooiste muren” in Haarlem, hoe toepasselijk deze naam. Wat alleen een beetje jammer was dat we net niet genoeg verf hadden aan 1 liter, dus ik moet nog een potje bijkopen. Zelf heb ik me bezig gehouden met het bovenkamertje waar een rode betonnen vloer in ligt, die kleur is zo fout en vies en aangezien we geen geld meer hebben om daar iets duurs op te leggen, er moet namelijk ook eerst nog een laagje beton gestort worden om de vloer weer recht te krijgen, hebben we besloten om hem alleen maar te verfraaien met een andere kleur betonverf, grijs/beige, het staat een stuk beter kan ik je vertellen, de andere twee boven kamers gaan we daarom daar ook mee doen. Vloerkleedje tzt erop en voorlopig is dat prima.De trap die ook nog niet helemaal af was heb ik verder wit geverfd, deze ziet er nu prachtig uit, wat kan het opknapen met een verfje zeg.Na gedane arbeid vonden we dat we het wel verdiend hadden om te gaan flaneren op de boulevard aan de haven in Malaga stad, slechts 3 kwartier rijden van ons huis. Afgelopen maart had ik al ervaren hoe mooi deze haven opgeknapt is en nu met dit heerlijke weer was het prettig buiten wandelen tussen alle Spanjaarden die zich voor de zondag helemaal uitgedost hadden.Doom had een mooi jurkje en prachtige laarzen gekocht. We hebben een aantal restaurantjes bezocht en in elk een paar tapasjes gegeten.We begonnen bij bar bodega El Pimpi wat zich tegenover het Romeinse theater bevindt.Daarna zijn we bij de loungebar geweest van de zus van een collega van mij, Vino Mio deze bar bevindt zich tegenover het moderne theater Cervantes, ik vroeg nog naar de Nederlandse eigenaresse maar zij was in Nederland werd verteld, jammer.Vino Mio deed mee aan een vino y tapa wedstrijd die in Malaga is in nov/dec, je besteld dan een wijntje en je krijgt er een gratis tapa bij, deze moet je beoordelen op originaliteit, smaak en opmaak, van mij kregen ze natuurlijk een 10. We zaten om 22 uur nog buiten op het terras en binnen hoorde we en zagen we een Spaanse danseres, begeleid door een gitarist, de flamingo dansen.

Wat heerlijk is het toch hier in Spanje, echt genieten!Daarna gingen naar ons derde barretje aan het plein bij het geboortehuis van Picasso waar we tussen een aantal voetbal supporters zaten die de wedstrijd van Barcelona aan het kijken waren en er werd flink gejoeld bij elk doelpunt, 4 geloof ik. De tapas hier koste maar x801 per stuk en dat waren geen ieniemienie porties. Laat in de avond reden we weer terug naar Villanueva de Tapia.

Zaterdagochtend om 9 uur gingen we ontbijten, je moet altijd zorgen dat er wat lang houdbare producten in huis zijn zodat je niet gelijk boodschappen moet doen, we hadden een stokbroodje in de oven gedaan en een blik iberico paté open getrokken samen met een jus en een thee hadden wij een prima maaltijd.Vlak voordat we weg wilden gaan kwamen Rob en Ibolja op bezoek, ik had een zelfmaak speculaastaart meegenomen voor ze en een banketstaaf,dat hebben ze daar niet hé.

Vlak voor sluitingstijd, alle winkels sluiten om 14 uur op zaterdag, hebben we nog bij de bouwmarkt wat spulletjes gekocht tegen algen en vocht. Ook bij de chinees heb ik wat grote plasticdozen gekocht op wieltjes om mijn kleren tijdens de wintermaanden in te bewaren.

Dat er zoveel vocht in huis zit had ik van te voren nooit kunnen bedenken, maar het zijn dikke stenen muren die veel vocht vasthouden en als je niet goed ventileert en niet stookt blijft het in de muren hangen met het gevolg dat dingen klam worden en er ontstaan ook wat vochtplekken op de muur.

Ik heb wat vochtvreters neergezet en nu maar hopen dat door het stoken de komende dagen er wat vocht verdwijnt uit het huis.

De supermarkt is gelukkig wel open na tweeën dus met een wagen vol reden we weer naar huis. Daarna had ik de fotolijstjes met zelfgemaakte foto’s van Spaanse steden opgehangen, ja zelf gaatjes geboord en met een plugje erin aan de muur bevestigd, zelfs de spiegel die ik in mijn koffer had meegenomen was heel gebleven, dat was wel even een risco’tje, maar wie geen risico neemtx85

Heeft geen mooie spiegel in Spanje!!

Ook heb ik de bordjes, die ik gekocht had in Sevilla, opgehangen in de keuken, eigenlijk had ik een andere plek bedacht maar ik ben van gedachten veranderd en vind ze hier mooier hangen.Daarna hebben we wat afgeplakt, zodat we klaar zijn om morgen te verven.

We hadden zalig zelf gekookt met veel verse groenten en een heerlijk Spaans wijntje erbij, het blijft een genot om zo voor het haardje in je eigen Spaanse keuken te eten en dat kon Doménique beamen.

We moesten vroeg uit de veren want onze vlucht naar Spanje vertrok om 7.15. Spannend hoor wat zou mijn vriendin Doménique, die ik al bijna 30 jaar ken, vinden van ons huis, foto’s vertellen namelijk niet alles, je moet het grote geheel zien om een echte indruk te krijgen.

We vlogen op Sevilla dit keer omdat we daar naar toe een voordelig ticket konden kopen slechts x80100 retour namelijk, vrijdagochtend vroeg vertrekken en maandagavond laat weer thuis, zo konden we optimaal gebruik maken van ons weekend.

Ook dacht ik een goedkope autohuur te hebben(x8025) maar toen ik de auto ophaalde kwam ik zeer bedrogen uit, ik ben er nog ziek van, ik wist dat ik nog een volle tank benzine moest betalen maar de dame vroeg ook nog of ik er een optionele verzekering bij wilde hebben, dat leek me niet nodig, maar ze begon te vertellen dat we dan geen gratis wegenhulp kregen en dat we als er iets zou zijn we heel veel geld moesten betalen, het was maar 6 euro per dag extra, nou ja ok zei ik toen maar want we wonen immers bijna 2 uur af van het vliegveld en ik zou ook nog even de stad ingaan en met al die smalle Spaanse straatjes en kleine parkeergarages leek het me geen overbodige luxe, maar wat ze er echter niet bij vertelde was dat er nog belasting geheven werd en nog een andere vage toeslag en ik kreeg een nota voorgeschoteld van maar liefst x80175 euro, ik schrok me wild, maar hoe mondig ik ook normaal ben ik liet het toch gebeuren want ik voelde me voor het blok gezet, ik had toch een auto nodig. Later toen ik het ging narekenen voelde ik me echt geflest door Avantage autohuur een dochter van Hertz en ik ga wel een klacht indienen het is gewoon misleiding, ik betaalde namelijk x80120 voor een tank benzine en dat is echt absurd voor die 4 dagen.Ik kon het gelukkig wel loslaten op dat moment want ik wilde gewoon genieten van dit weekend, genieten van Sevilla, de laatste keer dat ik hier was was in 2009, de stad vond ik nog steeds even heerlijk , we hadden een goede parkeergarage gevonden vlakbij de stierenvechters arena en liepen in een paar minuten zo de stad in, we hebben er gestaan van 11.30 tot 15.30 voor maar x805,-.Het weer was werkelijk zalig, tussen de 20 en 23 graden,we hadden natuurlijk maar 4 uurtjes en konden daarom niet een hele stadstoer doen maar we hebben wat rondgelopen in de gezellige joodse wijk, rondom de kathedraal, in het park, langs de universiteit en de winkelstraat, de tijd vloog om. Het viel me op dat Sevilla hipper was geworden, veel leuke moderne restaurantjes waren erbij gekomen, het is echt een stad om heerlijk te eten op een terrasje.

We hebben wat souvenirs gekocht en ik heb ook nog wat tegeltjes ter decoratie voor ons huis gekocht, helemaal leuk.

Aan het einde van de middag reden we naar Villanueva de Tapia, trots wilde ik mijn huis laten zien, alleen ik schrok me helemaal rot, de toegangsweg was droog, dat wel ,maar vele muurtjes zaten onder de alg, deze hebben we van het voorjaar allemaal met liefde geverfd en nu waren ze allemaal groen, wat erg, we moeten weer van voor af aan beginnen.

Even niet aan denken en gewoon de grand tour doen door ons huis, Doménique vond het huis erg mooi en heel groot en ze kon zich helemaal voorstellen dat wij hier zielsgelukkig mee zijn, alleen die tuin, dat zou nog een hele klus worden zei ze, knap hoor dat jullie deze uitdaging aangegaan zijn.

Zelf loopt ze ook vaak met het idee rond om een huisje in het buitenland te kopen, maar dan Italië en van onze ervaringen wil ze graag leren want ze zag nu wel dat het een behoorlijke onderneming is.

Die avond hebben we aan de bar in het naast gelegen dorpje heerlijk wat tapas gegeten.