Een beetje werken rondom het huis, een beetje zwemmen, een beetje lezen, af en toe een leuk spelletje en zo brengen we onze dagen door.

Een hot topic tijdens onze vakantie is altijd waar gaan we vandaag eten.

We hebben onze vaste restaurantjes natuurlijk waar ze ons al helemaal kennen en soms proberen we wat nieuws en zo genieten we altijd, het verveeld nooit ook al komen we hier al 10 jaar.

Elvira had deze vakantie weer hard meegeholpen om de tuin er weer goed uit te laten zien en dat terwijl ze eigenlijk helemaal niet echt van tuinieren houdt, echt grote klasse hoor.

Maar wat ziet het er allemaal weer top uit zeg. Zie dat pad, helemaal onkruidvrij. Na 10 dagen zat voor Elvira de vakantie er helaas weer op.

We brachten haar naar de luchthaven op zaterdag 2 juli en doken zelf lekker Malaga stad in.

Als je de mooie zonnige foto’s altijd ziet van ons huis denk je natuurlijk wat boffen die mensen toch met dat mooie huis.

Gelijk hebben jullie maar wat een werk is het toch om het er zo uit te laten zien, elke keer als we hier zijn moeten we aan de bak. Dat noem je gewoon jaarlijks onderhoud. Verder doen we ook vaak aan verbeteringen en daar zijn we dan ook wel even mee bezig, maar dat is een eigen keuze en wij vinden het ook heel veel voldoening geven als ons huis steeds mooier wordt maar helaas hebben we ook regelmatig te maken met onverwachtse niet zulke fijne zaken.

Dat is de schaduwkant, voor de zoveelste keer ontdekten we weer een waterlek in de grond. De leidingen liggen namelijk allemaal onder de grond en vanaf ons waterhuisje (die achter de zwembad muur ligt), naar ons huis toe is zeker zo’n 150 meter. Wat vaak stuk gaat zijn de koppelingen en deze vervangen we tegenwoordig door metaal, dat gaat wat langer mee dan kunststof. Een waterplek in de grond herken je omdat daar wespen zitten bij de grond en als je dan goed kijkt en wat water ziet liggen dan weet je genoeg en houd dan je hart maar vast. Kunnen we er goed bij komen, is het alleen de koppeling of is het de hele slang, is het op 1 plek of op meerdere plekken, er gaat dan van alles door je hoofd heen. We hebben al van alles meegemaakt. Er zijn ook geen situatie tekeningen ofzo zodat je precies kan zien hoe de leidingen lopen.

Dit keer hakten we in de grond en was het euvel al snel ontdekt, pff gelukkig alleen een koppeling dit keer.

Maar het volgende probleem dienden zich alweer aan, het stonk in 1 badkamer naar putje. Wij gootsteen ontstopper kopen, maar dat is commerciële onzin zei onze klusjesman. We moesten dus opzoek naar de oorzaak, waar kwam nu de geur vandaan, wc, wasbak, bidet of bad, wij met onze neus boven het afvoerputje want je wilt natuurlijk wel het juiste muurtje afbreken.

We gokten op het toilet en ja hoor een piep klein gaatje in de buis was het probleem, een nieuwe buis erin gezet en het probleem is opgelost zou je zeggen, maar omdat alles natuurlijk is weggebroken moet het weer opnieuw opgebouwd worden en de werkmannen hebben het druk dus dat duurt nog wel effe voordat dat ook weer netjes is en wij zelf hebben er ook geen tijd meer voor.

Het andere probleem wat ontstond was dat de vaatwasser een foutmelding gaf en wij kregen het niet opgelost. Deze hebben we 2 jaar geleden gekocht. Ik heb de bon in Nederland liggen en hoop dat er nog garantie op zit, het zal er om hangen.

Zo is er altijd wat, maar we laten ons niet gek maken.

Wat een hitte in Spanje zeg, je kan merken dat het klimaat veranderd, de temperaturen worden steeds hoger en het wordt steeds droger. Het is zo warm, tussen de middag zeker 35 graden, pff niet uit te houden voor mij, ik moet echt in de schaduw gaan zitten.

Ik had al gemerkt dat een rieten afdekking alleen niet genoeg is bij La Calera, waarschijnlijk heerlijk voor het voorjaar en najaar maar in de zomer echt te heet, dus mede daarom werden er kunststof dakpan platen gekocht die net echte oude pannetjes lijken.

Een ander voordeel is dat ook alles beter beschermd is bij een regenbuitje en je niet op stel en sprong je spullen naar binnen moet gaan halen.

Het bleek nog een behoorlijke klus, eerst moesten er weer 7 balken op, die moesten vastgeschroefd worden met dikke lange schroeven op de reeds bestaande balken en daarbovenop kwamen de platen die ook weer vast geschroefd moesten worden.

De platen zijn een rib uit ons lijf, we hadden er 20 nodig en dan de mankrachturen nog, best een duur dakje, maar dan heb je ook wat.

Je kunt nu met een gerust hart tussen de middag daar lekker in de schaduw een drankje drinken, een boek lezen of een siësta houden, bankje is groot genoeg om languit op te liggen.

Ons volgende projectje heb ik ook al in mijn hoofd, aan de andere kant van de oven wil ik een klein buiten keukentje/barretje maken, met koelkastje zodat je ook nog je eigen drankje kan pakken, hoe luxe wilt u het hebben, zeg het maar!

En dit is een de foto’s van hoe het eerst was, wat een verschil hé.

Onze mooie nieuwe buitenplekje heeft een naam nodig, dat praat ook wat makkelijker.

We hoefden niet lang na te denken over de naam, de pergola staat naast de authentieke kalkoven. In het Spaans noem je een kalkoven La Calera, tevens was dit de naam van het huis voordat wij het Hacienda la Suerte hadden genoemd. Dus hierbij hebben we de buitenplek omgedoopt tot la Calera.

Verder ging ik vandaag wat stekjes in mijn nieuwe potjes zetten. De yucca plant is een perfecte plant voor onze tuin. Onze planten krijgen weinig water, er is veel zon en de konijnen vreten alles op, daar zijn maar weinig planten tegen bestand. Het enige is dat ze wel moeten aanslaan en daarom hebben ze in het begin wat extra zorg nodig. We hebben daar nu 2 weken de tijd voor en de vraag is of dat genoeg is, daarna moeten ze het zelf doen. Het makkelijke is dat je gewoon een scheut kan afbreken van de plant en deze dan in de grond zetten en daarna elke dag wat water geven.

Lesley ging de nieuw gekochte potjes uit la Rambla aan de muur ophangen. Nu is de muur mooi opgevuld, in het midden de borden van de steden en verder 5 potjes aan elke kant. Gezellig hoor.

Na het gedane werk is het altijd lekker om een borreltje te drinken en tapas te eten bij restaurant Manolo in Salinas. Onze favoriete drankjes zijn, anijs likeur, wat gemaakt wordt in Rute een plaatsje hier dichtbij of een pacharan ( likeur op basis van anijs en sleedoornbessen) of een hierbas (kruiden likeur), alles con hielo (met ijs) natuurlijk en dat voor minder dan €3 per glas.

Wanneer je een authentiek wit Spaans dorpje wil bezoeken waar vrijwel geen toeristen te zien zijn moet je echt naar Iznajar gaan. Loop dan eerst even een rondje om de kerk.

Begin rechts en dan zie je gelijk het mooie blauwe potten straatje.

Je blijft daar foto’s maken, het is werkelijk prachtig om te zien en zo goed verzorgd allemaal.

Daarna loop je door en kun je eventueel een kijkje nemen bij de begraafplaats, totaal anders dan Nederland. Maar als je dat wilt overslaan loop je gelijk richting de kerk en daar zie je en mooi kunstwerkje van een woestijn tuintje liggen.

Er zit ook een klein winkeltje La Loza waar je ijsjes en wat souvenirs kan kopen.

Aan de overkant is een klein museumpje.

Er staat daar een maquette van een cortijo, een Spaanse boerderij. Ik vond het geweldig om te zien en zo goed in detail, vooral aan de achterkant kun je goed zien hoe Spaanse huizen gebouwd zijn, ik herken er heel veel van want ook zo is ons huis gebouwd.

Toen we weer verder liepen keken we over de rand en genoten we van het prachtige uitzicht, alleen schrik je van het meer waar bijna geen water meer in zit.

Deze onderstaande foto is ruim 10 jaar geleden gemaakt wat een verschil hé met de foto hier boven, die waterstand is zo laag niet normaal meer.

Als je het kerkje bijna rond bent zie je nog meer leuke pleintjes en nog een museum.

In de smalle straatjes die het dorpje rijk is vind je nog diverse andere leuke plekjes en pleintjes, het is een genot om er door heen te slenteren. Ook al is het een piep klein dorpje, ik ben er trots op dat ze hier ook aandacht besteden aan de Lgtbi+.

Na de wandeling raad ik je aan bij Taska Lucia heerlijke tapas te gaan eten, Spaanser vind je het niet.

Ze hebben zelfs een tapa met mijn naam op de kaart en die moest natuurlijk geproefd worden. Vis met ei en asperges.

Je kunt je in Iznajar de hele dag vermaken want na een bezoek aan het centrumpje, kun je doorrijden naar het meer met strandje.

Daar kun je een lekkere duik nemen of je maakt een leuk boottochtje. Wij hebben dat nu weer voor een andere keer bewaard.

Ik probeer altijd zoveel mogelijk oude materialen te hergebruiken om het zo weer een nieuw leven te geven. Op ons enorme landgoed vind ik nog steeds van alles, inmiddels hebben we er ontelbare schoenzolen gevonden, huh hoezo denken we altijd, geen idee waarom we deze overal vinden, maar we vinden ook veel glas, lege blikjes, ijzerwaren, potjes en pannetjes.

Een paar mooie potjes en pannetjes had ik bewaard en nu blauw gemaakt om er plantjes in te gaan stoppen.

Tevens had ik hout van een oude kist gevonden, hee daar kunnen we wel een mooi naambord van gaan maken dacht ik gelijk, ik had ook nog wat oude balken uit de bovenkamer die kunnen we er ook voor gebruiken, dat alles hebben gecombineerd met potten en snel beton. Ik had nog wat sjablonen dus Elvira ging aan de slag en zo ontstond er iets moois.

Lesley was een bord aan het maken voor achter het dartbord zodat we geen gaatjes in de muur krijgen.

Zo hadden we allemaal een creatief dagje.

Het bord staat inmiddels aan de weg en niemand zal ons nu nog voorbij gaan rijden.

Vandaag even een moment genomen om lekker te gaan lezen, helaas mijn e-reader vergeten maar gelukkig liggen er genoeg boeken in huis, zowel Engelstalig als Nederlands, van spannend tot luchtig. Ik koos voor een detective.

Geprobeerd te lezen aan het zwembad maar dat is tussen 2 en 5 toch echt te heet voor mij.

Daarom maar even bij de buiten plek gaan zitten onder het riet. Maar ondanks het riet komt er toch nog behoorlijk wat zon doorheen, beter is het als we hier ook een dakje op gaan laten maken bedacht ik me.

Alles wat ik wil en leuk vind kost helaas ook bergen met geld, dus ik moest even mijn echtgenoot lief aankijken.

Na zo’n relaxdagje is lekker eten een fijne afsluiter, dit keer reden we naar Iznajar waar Elvira voor het eerst plaats nam bij de tafeltjes van la Cocina. Een restaurant waar je kan afhalen maar ook lekker ter plaatse kan eten, binnen of buiten, echt Spaans natuurlijk wel op de parkeerplaats! Regelmatig hebben ze hier thema avonden, dit keer was het thema vis, nu en dat is aan ons wel besteed. Ik koos voor een mosselpannetje vooraf en als hoofdgerecht een fantastische groene vis curry.

Om je vingers bij af te likken, zo lekker.

Ik weet zeker dat we elke keer als we in Spanje zijn hier wel een bezoekje aan gaan brengen, de prijzen zijn laag en het eten is geweldig en weer eens wat anders dan het typische Spaanse eten.

Toen ik de foto’s toegestuurd kreeg van mijn schoondochter, werd ik direct blij.

Wat een pracht die bloeiende tuinplanten bij onze Spaanse casa. Zo mooi die rozen en oh moet je die prachtige sering zien.

En dan die opkomende zon achter het zwembad, hoe mooi is dat.

Die rosé blauwe regen wat een pracht met die mooie trosjes. Ik neem me elk jaar voor om ook eens eind april begin mei te gaan maar omdat ik in maart jarig ben ga ik meestal dan al en mis ik al dit mooie natuurschoon. Ook zijn er in Cordoba de patio dagen in mei en dat schijnt een geweldig event te zijn en dat heb ik in al die 10 jaar nog nooit meegemaakt. Vele privé patio’s zijn dan openbaar voor publiek. Ik weet het nu zeker, volgend jaar zet ik het op de agenda.

Deze bovenstaande foto is me heel dierbaar omdat het de eerste foto is van onze kleindochter voor ons Spaanse huis. (Natuurlijk ook leuk dat haar ouders op de foto staan haha)

De volgende keer als we komen is het juni rond Lesley zijn verjaardag en dan staan de oleanders in bloei. Zo heeft elke periode zijn bloemen schoonheid.

Het allerfijnste van de Hacienda vind ik dat het zo rustig gelegen is, je ziet geen ander huis je kan in alle stilte genieten van alles om je heen. Ik zeg altijd je komt hier niet om te wezen je komt hier om te zijn.

Aqui no se viene a estar, se viene a ser.

Wil je de drukte opzoeken rij dan 3 kwartier en je zit in de stad of ligt aan het strand of loopt over de boulevard. Ik zou zeggen ervaar het zelf eens een keer maar pas op het is een verslavend plekje.

We verwelkomen je graag op Hacienda la Suerte in het hartje van Andalusië.

http://www.haciendalasuerte.com