Ik ben nu 2 weken thuis maar vervelen doe ik me beslist niet. Solliciteren, wandelen met mijn oma van 95, vriendin Joyce in Hilversum bezoeken, vriendin Paulette in IJmuiden, Domenique in Apeldoorn en Anne in Deventer. Anne heeft een heel leuk boekje geschreven over de stad Malaga en wil daar volgend jaar ook gaan wonen. Met haar kan ik net als met mjn vriendin Desiree, waar ik Spaanse les van krijg, heerlijk over Spanje kletsen en met mijn andere vriendinnen hebben we het over de  verandering van ons leven betreft het werk, allemaal zitten we wat dat betreft in een bepaalde levensfase. Het zoeken naar ander werk of het starten van een eigen bedrijf en wat daar allemaal bij komt kijken. Heerlijk om zulke goede vriendinnen om me heen te hebben en elkaar te steunen en elkaar van tips te voorzien.

We hebben onze zoon aangemoedigd met tennissen, hij is eerste geworden in een drie toernooi!

Tussendoor ben ik ook nog even aan mijn ogen geopereerd, met een stel blauwe ogen heb ik wat sollicitatiegesprekken gedaan.

Ook hebben we ons cadeau verzilverd wat we van onze kinderen hadden gekregen toen we 25 jaar getrouwd waren. Een dagje sauna in fort Beemster en een hotelovernachting in de Rijp. Mooiste dorp van Nederland wordt gezegd. Nou het was prachtig hoor, wat hebben we het fijn gehad. Tegenover het hotel zat een geweldig restaurant Het wapen van Munster, ik heb in tijden niet zo lekker gegeten in een restaurant en wat een leuke sfeer heerst daar zeg. Lesley was ook nog eens jarig en had een mooie en speciale verjaardag op deze manier.

Vanochtend heerlijk buiten in de tuin van het hotel ons ontbijt gegeten en daarna hebben we nog even een ritje met de auto gedaan door de omgeving met de prachtige boerenhuisjes aan het water en de molens, dit stukje Nederland is echt prachtig. We zijn daarna naar Amsterdam gereden om Lesley zijn moeder op te halen, vervolgens reden we naar restaurant Tot Zo om daar te genieten van een hightea, onze kinderen schoven ook aan. 

Ik heb afgelopen weken van alles en nog wat gedaan en wat zal volgende week weer brengen?

Stil zitten doen ze niet die ouders van me. Het zijn geen luie bejaarden achter de geraniums, in tegendeel. Het zijn vlotte actieve 65 Plussers die hun hand niet omdraaien voor wat activiteit. Mijn vader heeft heel wat zweetdruppels liggen in de bovenkamer. Het is een niet te onderschatte klus om al het oude verf af te krabben en de leidingen in te vrezen. Na het afkrabben komt nog het stucen en daarna het verven en dan pas kunnen de plavuizen gelegd worden.

Het plan was af voor 7 juli maar dat wordt waarschijnlijk niet gehaald. Maakt helemaal niet uit eind augustus komen mijn ouders weer terug voor 2 maanden.

Werken doen ze maar gelukkig genieten ze ook ontzettend erg van het Spaanse leven.

Van mijn moeder krijg ik regelmatig foto’s van haar verf projectjes. Dit keer de tafel die mooi wit gemaakt is en van de  bank die nu mooi mat zwart is, een doek erboven en weer een knus plekje in de tuin om te relaxen. Prachtig weer.

Al twee jaar een huis in Spanje en slechts een paar woorden Spaans spreken kan natuurlijk niet. Hoog tijd om actie te nemen. Van Redjinder(vriend van Lesley) die ook een huis in Spanje heeft, had ik een cd gehad met lesmateriaal. Maar ik moet bekennen dat daar het plastic nog omheen zit. Ook heb ik in ons Spaanse huis van de vorige bewoner wat lesmateriaal, Engels-Spaans gevonden maar daar heb ik ook niks meegedaan.

Nee de doorslag heeft een vriendin van mij gegeven Desiree, zij is half Spaans en vond het hoog tijd worden. Ik kreeg van haar met mijn verjaardag een fles wijn uit de streek waar zij vandaan komt met een tegoedbon eraan voor de eerste twee uur gratis les. Geef maar een gil wanneer je wilt starten vertelde ze erbij.

Afgelopen vrijdag was het zover en kwam ze naar me toe. Ik had 4 jaar geleden een stuk of 8 lessen gehad op de volks universiteit maar daar was weinig van blijven hangen, dus we beginnen gewoon weer helemaal opnieuw.

Vanaf nu dus eindelijk elke week Spaanse les.

Wat leuk begon eindigde waardeloos schreef mijn moeder op haar whatssapp.

Ze waren een dagje naar Torremolinos, hebben heerlijk vis gegeten en zijn daarna naar Plaza Major gegaan om te shoppen. Helaas stond er naast mijn moeder een vrouwtje die het zelfde shirt leuk vond en zij liet deze vallen, mijn moeder liep stukje naar achter en toen moet het gebeurd zijn, een handlanger van de vrouw stond klaar om spullen uit mijn moeder haar tas te roven.

Echt balen, ze was er ziek van. Ik zei dat ze aangifte moesten doen omdat ze anders niks van de verzekering zouden terug krijgen. Dus de volgende dag zijn ze met Marcel onze makelaar/vriend van Sunset Country properties naar het politiebureau gegaan om aangifte te doen. Echt top hoor van Marcel dat hij mijn ouders zo geholpen heeft.

Gelukkig is mijn moeder nu weer blij, ze stuurde een foto van het kastje wat ze opgeknapt heeft. De tegel waar deze op komt te staan ligt eronder zodat we kunnen zien hoe mooi dat zal gaan staan. Mooi hoor mam. De ontbrekende knopjes heb ik bij Gaaf gekocht en komen jullie kant op.

In die twee jaar dat we nu ons huis hebben zijn er al heel wat liters verf gaan zitten in de muren en in de meubeltjes. Dat zal altijd wel zo blijven. Bijhouden is een must in Spanje. Warm en koud zijn de ingrediënten die er voor zorgen dat het snel slijt.

Mijn vader is druk bezig op het moment met het laatste kamertje boven af te maken en mijn moeder is bezig de oude achtergebleven spullen op te pimpen.

Nog even nieuwe nieuwe kussens erin en voila een leuk nieuw zithoekje is er weer gecreëerd.

Voor mijn broer was zijn laatste werkdag bij zijn huidige bedrijf op 30 mei en voor mij op 11 juni. Raar hoor, bij mijn broer ging de hele keuken op de schop en was dit beslist niet zijn eigen keuze. Hij gaat zich omscholen en ze zijn bezig met plannen om misschien iets in Denemarken te gaan starten in de toekomst. Heel spannend allemaal.

Voor mij voelt het ook raar, ook al heb ik hier zelf min of meer voor gekozen. Mijn huidige baan kwam te vervallen en de baan waar ik voor kon gaan had niet mijn voorkeur, zodoende ben ik nu ingestroomd in het redeployment. Ik blijf nog een jaar in dienst van de bank en ga actief kijken of er binnen onze organisatie voor mij nog iets te vinden is waar ik mijn talenten en passies in kwijt kan, vind ik dat niet dan zal ik buiten de bank moeten gaan kijken. Ik ben er van overtuigd dat er vast iets moois op mijn pad komt. Eerst ga ik onderzoeken wat er nu echt bij me past. Als je mijn eerste blog terug leest van ruim 5 jaar geleden lees je dat ik eigenlijk wat anders wil, nu is het moment aangebroken dat ik echt iets anders kan gaan doen, 26 jaar heb ik in het kantorennet gewerkt en het voelt een beetje als een soort huwelijk. Het is een onderdeel van mijn leven geworden. Het is verwarrend en toch ook heel erg avontuurlijk om met het vertrouwde te stoppen.

Van mijn collega’s kreeg ik een mooie bos bloemen, een cadeaubon en heb ik nog een gezellig avondje tegemoet. Van een aantal collega’s kreeg ik ook persoonlijk wat cadeaus. Lief hoor. Ik zal ze best missen.

Helaas onze vakantie zat er alweer op. Midden in de nacht vertrokken we, we vlogen namelijk met Ryan air. Niet echt handig voor ons maar het scheelde meer dan 100 pp per ticket en dat vond ik net even iets te veel. Gelukkig dat mijn ouders ons om 4 uur in de ochtend naar het vliegveld wilden brengen en dat Cheyenne ons om 9 uur in de morgen vanaf Eindhoven wilde ophalen. Kanjers.

Wat was deze vakantie weer omgevlogen. Eerst een top weekend gehad in Sitges, toen flitsbezoek aan Barcelona en daarna zalig een weekje samen in ons huis en de laatste dagen als afsluiting gezellig met mijn ouders. Komt eigenlijk ook niet vaak voor dat we samen met hen zijn in Spanje, was twee jaar geleden voor het laatst.

We hebben weer veel voor elkaar gekregen, veel klusjes van ons lijstje afgewerkt. Natuurlijk blijft er nog wel wat over, maar als mijn ouders geweest zijn is er nog vrij weinig wat er gedaan moet worden, het is dan klaar voor verhuur.

In het najaar gaan we wat planten in de tuin zetten en nog het laatste verfwerk doen, de studio is dan aan de beurt. Wat er dan nog moet gebeuren is detailwerk, verfraaiing en natuurlijk het bijhouden.

Even wat anders dan anders, mijn vader heeft de gewoonte om altijd naar de zelfde plekjes terug te gaan, wat goed is is goed. Toch is het leuk om af en toe iets nieuws te ontdekken. Nu hadden Les en ik dit al ontdekt maar we vonden het leuk om het ook aan mijn ouders te laten zien.

We reden naar de snelweg toe richting Malaga en de eerste afslag is Villanueva del Trabuco. Daar begint een prachtige bergroute, onderweg zijn we gestopt bij de 100 pijpjes waar lekker fris water uitkomt rechtstreeks uit de bergen.Leuk plekje om te zien. Mijn vader zag direct de vele vijgenbomen die hier stonden met prachtige dikke stammen.

Na deze tussenstop reden we door zo de streek Axarguila in. Dit gebied staat bekent als de pyreneeen van Spanje, prachtig gewoon. Na het natuurschoon bewonderd te hebben zijn we in Alfernate bij een authentiek Spaans restaurant gaan eten. Dit keer buiten, de vorige keer dat we hier waren was het slecht weer, nu prachtig, maar we gaven mijn ouders toch even een rondleiding binnen want het ziet er daar binnen geweldig uit. Doordeweeks kan je een menu del dia daar bestellen voor €9 en ik kan je vertellen dat is echt de moeite waard.

Stilzitten zit niet in mijn aard. Dus na de boodschappen gedaan te hebben ben ik toch weer wat gaan doen. De oude bewoner had aardig wat spulletjes laten staan, niet allemaal even mooi maar wel geschikt om er wat moois van te maken. Neem nou dat lelijke houten Ikea kastje, als je dat verft en andere knopjes erop doet en weer nieuwe plastic schuifjes haalt bij de Ikea kan dit kastje prima nog jaren mee. Het kan mooi in de kast van de Marokkaanse kamer staan onder de planken waar we het linnengoed gaan bewaren. Over die planken gesproken, die zien er ook niet uit, gewoon spaanplaat. We hadden nog wat behang over en ik bedacht dat het wel leuk zou staan om dat op die planken te plakken. Dus daar ging mijn moeder zich mee bezig houden. Het plakte niet echt goed dus daarom ging Les met een nietpistool het nog even beter vastzetten. Mijn vader ging nog een lampje op hangen en zo waren we toch allemaal nog even lekker bezig en na gedane arbeid was het goed tevreden vertoeven op ons heerlijke terras van ons steeds mooier wordende huis. Zalig dagje.

Aan het eind van de dag doken we de keuken in om een vier gangen menu voortebereiden Rob en Ibolja kwamen gezellig eten.

We waren nu een week in Spanje maar eigenlijk elke dag waren we bezig geweest met dingetjes. Nu mijn ouders er zijn hadden we besloten even lekker te relaxen samen. De Engelsen waren wel voor ons aan het werk. Twee vrachtauto’s vol stortten een lading grind en de grote shovel moest deze op de juiste plek brengen en daar moest het dan uitgeharkt worden. Wat zal het weer opknappen.

Achter de studio lag allemaal puin en dit moest eerst opgevuld worden met zand, daarna kon er worteldoek over en dan het grind. We wilden daar eerst een terras maar dat werd zo duur dat dit een goed alternatief is geworden.

De hele dag werd er echt hard gewerkt en ons vakantiegeld is weer op. Maar mooi dat het geworden is zeg, we zijn er superblij mee.