Voor mijn broer was zijn laatste werkdag bij zijn huidige bedrijf op 30 mei en voor mij op 11 juni. Raar hoor, bij mijn broer ging de hele keuken op de schop en was dit beslist niet zijn eigen keuze. Hij gaat zich omscholen en ze zijn bezig met plannen om misschien iets in Denemarken te gaan starten in de toekomst. Heel spannend allemaal.

Voor mij voelt het ook raar, ook al heb ik hier zelf min of meer voor gekozen. Mijn huidige baan kwam te vervallen en de baan waar ik voor kon gaan had niet mijn voorkeur, zodoende ben ik nu ingestroomd in het redeployment. Ik blijf nog een jaar in dienst van de bank en ga actief kijken of er binnen onze organisatie voor mij nog iets te vinden is waar ik mijn talenten en passies in kwijt kan, vind ik dat niet dan zal ik buiten de bank moeten gaan kijken. Ik ben er van overtuigd dat er vast iets moois op mijn pad komt. Eerst ga ik onderzoeken wat er nu echt bij me past. Als je mijn eerste blog terug leest van ruim 5 jaar geleden lees je dat ik eigenlijk wat anders wil, nu is het moment aangebroken dat ik echt iets anders kan gaan doen, 26 jaar heb ik in het kantorennet gewerkt en het voelt een beetje als een soort huwelijk. Het is een onderdeel van mijn leven geworden. Het is verwarrend en toch ook heel erg avontuurlijk om met het vertrouwde te stoppen.image

Van mijn collega’s kreeg ik een mooie bos bloemen, een cadeaubon en heb ik nog een gezellig avondje tegemoet. Van een aantal collega’s kreeg ik ook persoonlijk wat cadeaus. Lief hoor. Ik zal ze best missen.