Wat kleine klusjes nog gedaan, zoals afgebladerde verf afgeschuurd en opnieuw aan gestipt. Nog wat dingetjes opgehangen. Alles nog even gedweild en toen naar het vliegveld om mijn ouders op te halen. Mijn vader was amper 3 weken weg uit Spanje geweest maar mijn moeder was vorig jaar oktober voor het laatst geweest dus voor haar was er heel veel veranderd.

Ik vond het best wel een beetje spannend, hoe zou ze het vinden, zou ze verrast zijn? Ik kon er bij voorbaat al van genieten om haar spontane reactie te zien. Ik vind dat heerlijk als iemand zo blij en enthousiast reageert en dat kan niemand zo oprecht als mijn moedertje. Ze heeft zelf zoveel gevoel voor een inrichting met smaak dat ik haar oordeel erg hoog heb zitten.

Op de luchthaven zag ik ze al door het raam en ze zwaaiden blij. Zo eigenwijs als mijn moeder is had ze haar loopkruk onder haar arm ipv dat ze hem gebruikte. We reden direct door naar restaurant Manolo, want daar begint de vakantie altijd volgens mijn ouders.

Thuis gekomen werd elk kamertje geïnspecteerd en gelukkig kregen we de goedkeuring van mijn moeder. Wouh wat is het mooi geworden zei ze stralend en ja hoor dan blijf je toch het kind en ben je heel blij met de schouderklopjes van je moeder.

Heel vroeg op om naar Antequera te rijden om worteldoek te kopen en om het internet abonnement op te zeggen.

Onze Engelse vrienden hadden uitgerekend hoeveel stenen we nodig hebben voor het gene we willen laten doen. Twee vrachtauto’s vol. Eerst werd het onkruid kort gemaakt met een machine en daarna werd de grond klaar gemaakt om het worteldoek zo te kunnen uitrollen, daarna gingen de mannen binnen nog wat balken met beits behandelen voor ons, die met een speciale ladder constructie benaderd konden worden, ons te eng zo in de hoogte.

Ik ben de dekbedden gaan wassen, heerlijk die grote trommel van onze nieuwe wasmachine, alles is lekker schoon nu. Lesley is nog wat spiegels en schilderijen gaan ophangen.

Toen ik nog een muurtje ging verven en wat stenen daarvoor moest verplaatsen voelde ik een rot steek, je weet het direct wanneer je door een wesp gestoken wordt. Ik had slechte ervaringen vorige keer, ik reageerde nogal heftig, daarom nam ik maar gelijk een allergie pilletje en deed direct mijn ringen af. Maar goed ook want in een mum van tijd was mijn hand 2 x zo dik.

Het weer was gelukkig de hele dag top en die avond hebben we buiten muziek zitten luisteren uit onze huiscollectie.

De hele dag bijna regen, af en toe het zonnetje maar niet voor lang. Lesley ging de vloer impregneren. Ik ben begonnen aan een grote opruim beurt. Alle kastjes heb ik open getrokken en alles georganiseerd opgeruimd. De oude cd’s die de vorige eigenaar had laten liggen hebben we uitgezocht. Er zaten best nog wel een paar goede tussen. Ook heb ik de kledingkast opnieuw onder de loep genomen, hoeveel dekbed hoezen hebben we nu eigenlijk en hoeveel onderlakens, waar moeten we nog van bij kopen etc etc. De hele dag waren we druk. Die avond hebben we lekker binnen bij Manolo gegeten, 10 tapas en 4 drankjes voor €14, hoe bestaat het.

Ik had wat opstart problemen, nog geen zin om iets te doen. Gewoon even lekker op de ligstoel bij het zwembad gaan liggen. De zon scheen behoorlijk, ik had het op een gegeven moment zo warm, dat de kleren uitgingen en ik gewoon in het zwembad sprong. Zalig, in het begin even koud maar daarna lekker een aantal baantjes gezwommen.

Lesley was het kamertje aan het afvoegen en ik ben na het zwemuurtje de plantjes gaan water geven. Helaas hebben de verplanten oleanders het niet gered. Eentje wel en de rest ziet er behoorlijk slecht uit, maar ik laat ze nog even staan, wie weet komt er van onder af nog iets op.

Begin van de middag reden we naar Antequera om worteldoek te kopen. Vanaf maandag wordt er weer aan de tuin gewerkt. Helaas was de winkel dicht, stom hadden we kunnen weten vanaf een uurtje of 1 zijn meestal de bouwmaterialen winkels op zaterdag dicht.

Dan maar Antequera in. Leuk stadje, er was feest, overal zagen we dames in mooie Spaanse jurken lopen. Alle pleintjes en restaurantjes zaten vol. Toen we langs restaurant Meson Iberico liepen zagen we dat het echt vol zat met locals, daar moeten we zijn dachten we en ja hoor schot in de roos. Alle tapas voor een euro en een mega grote wijnkaart. Heel gezellig.

Na de lunch reden we naar het winkelcentrum La Véronique, om bij de Vodafone winkel het abonnement op te zeggen voor internet, mijn vader wil kunnen skypen als hij in ons huis is en dat lukt nu niet, hij is achter iets anders aan gegaan en daarom moeten we dit nu opzeggen. Maar wederom een teleurstelling, deze winkel was wel open maar deed niks zonder paspoort, mijn rijbewijs voldeed niet. Nou ja gaan we maandag maar terug moeten toch ook het worteldoek halen.

Net thuis gekomen begon het ineens weer enorm te regenen, wat een raar weer, toch maar weer het haardje aan en een lees avondje op de bank in onze gezellige woonkamer.

Onze tuin ligt bezaaid met stenen, overal vind je kleine en grote stenen met verschillende kleuren. Natuurlijk is het leuk om daar iets mee te doen. We hebben al achter het zwembad een rots tuin gemaakt met de lichte stenen maar nu met de roodbruine stenen ook maar, dit hebben we gedaan omdat er voor ons huis op het terras door de volle zon toch niet veel groeit. Het staat een stuk netter zo, maar vergis je niet hoeveel kruiwagens stenen dit zijn, wel 13. Best even een klusje dus. Verder heb ik nog wat muurtjes bij gewit en Lesley heeft de tegels in de Marokkaanse kamer gevoegd.

Helaas kwam hij net voegsel te kort dus daarom reden we naar Iznajar om een paar zakken bij te kopen, nu konden we ook gelijk de tegels ophalen die mijn vader nog tekort kwam.

Er is een nieuw restaurant met prachtig uitzicht op het meer en natuurlijk hebben we daar even een drankje met een tapa gedaan. Top plekje erbij weer.

Wat fijn de zon schijnt, zo lekker dat we zelfs buiten konden ontbijten. Ik was weer ontspannen en had er helemaal weer zin in. Ik begon met de tuinstoelen opnieuw in de olie te zetten. Lesley had nog een klusje te klaren in de Marokkaanse kamer, de tegels in de kast moesten nog op maat gesneden worden en geplakt. Het weer bleef goed daarom ging ik de muurtjes wit verven. We hebben die avond tot 23 uur buiten gezeten. Wat een verschil zeg met gisteren.

We werden wakker van de regen, het werd steeds erger, onweer en wind. Bah daarvoor hadden we geen huis in Spanje. Het lijkt wel of we elke keer als we komen we slecht weer treffen zei ik teleurgesteld tegen Les. Ik merk dat ik de laatste tijd slecht tegen tegenslagen kan, zal wel met mijn leeftijd( levensfase) te maken hebben. Mijn stemming wisselt nogal eens maar gelukkig slaat het ook weer snel om. Na de boodschappen stak Les het openhaardje aan en ik voelde me weer helemaal top. Gewoon even acclimatiseren. Een lekker wijntje en een lieve man doen ook wonderen.

Natuurlijk is het tekort om maar 1 nachtje in Barcelona te blijven. Maarja we waren er al en Lesley was er nog nooit geweest. We hadden maar tot 4 uur de tijd vandaag want we hadden een avond vlucht naar Malaga. Om 10 uur liepen we de stad in, het weer was nog steeds een beetje druilerig. Ik was al eerder met onze dochter 5 dagen in Barcelona geweest, maar toen nog nooit bij het strand. We liepen over de Ramblas richting de zee en toen links naar het strand, best wel een tippel. Ondertussen werd het weer beter, bij het strand aangekomen dacht ik, nou Malaga doet hier niet voor onder, ik had er eigenlijk meer van verwacht. Ineens had ik een gevoel van herkenning, snap je waarom? Onze Marokkaanse kamer, deze heeft de zelfde tegels. Toen we terug liepen zijn we nog door allemaal kleine straatjes gelopen. We hebben wat mooie gebouwen bekeken helaas geen tijd genoeg voor de mooie bouwwerken van Gaudí. Wel een leuke mozaïek gekko gekocht. Later lekker op een van de vele pleintjes geluncht en ineens was het zomaar half 4, wij terug naar het hotel voor onze bagage en daarna met de bus naar het vliegveld. Om 8 uur landen we weer in Malaga. Helaas was het hier ook geen mooi weer en toen Rob ons thuis afgezet had bleek dat bij de koelkast de stroom eraf was, daardoor moest ik als allereerst de koelkast gaan schoonmaken.  Het was niet warm en na een wijntje gingen we direct ons bedje in. Morgen weer een dag.

Met een beetje een houten hoofd werd ik wakker, wat een onvergetelijk weekend was dit geweest. Je ziet op de foto’s wel hoeveel plezier we gehad hebben. Wat hebben Joyce en Job ons allemaal verwent zeg. Werkelijk iedereen heeft genoten, maar vandaag was het de laatste dag helaas. Het weer huilde mee, de regen goot uit de lucht. Nu maar knus met z’n allen binnen ontbijten. Tussen de middag nog een laatste cava aan de keuken tafel en toen kwam de taxibus al voor de groep. Alleen J&J en wij bleven nog over, de zon brak ineens weer door gelukkig.

Met de cabrio reden we naar Sitges om bij een beachclub nog even te lunchen. Na de lunch nog een korte wandeling langs de kust om vervolgens bij een andere beachclub weer een drankje te doen. Wat een leven.

Om 17 uur vertrokken we naar het vliegveld waar Joyce en Jop weer naar Nederland vlogen. Gracias guapas voor deze prachtige dagen.Wij pakten de blauwe bus naar Plaza Catalunya en na een klein stukje lopen kwamen we bij ons hotel Ecocentric uit. Die avond regende het weer en bij een klein restaurantje in de buurt hebben we nog wat tapas gegeten, toen we langs een barretje liepen besloten we toch nog even een afzakkertje te halen. Deze bar bleek gespecialiseerd in shotjes en de Harry Potter shot die ik bestelde ging gepaard met een show met vuurwerk en al. Leuk hoor.

Na een relaxt ontbijt hebben we in de mooie tuin gezeten en bij het zwembad een boekje gelezen of sommige van ons hebben sportief een uurtje getennist. Not me maar natuurlijk wel mijn husband.Om 3 uur werden we verwacht bij restaurant clubhouse 27 voor een 3 gangen lunch. Wat een schattig plekje was dit. Heerlijk buiten gegeten in style.

Na het eten gingen we met taxi’s naar Sitges. De ene helft plofde neer bij een hippe strandtent en de andere helft ging met eigen partner het stadje Sitges ontdekken. Echt een knus stadje aan zee, niet groot en deze tijd van het jaar ook niet al te toeristisch.

Daarna hebben we met z’n allen nog wat gedronken bij die fantastische strandtent met uitkijk op de baai en de zee en rond 8 uur gingen we weer met taxi’s terug naar villa Masia Pairal.

Pas rond 10, echte Spaanse tijden, gingen we zalige spaghetti eten. Net als 12,5 geleden. Wat een mooie dag weer.