Nadat wij weg waren bleven mijn broer, schoonzus en de kids nog een paar dagen samen met oma en opa. Zal wel een stuk rustiger zijn nu die druktemaker van een zus weg is haha.

Mijn broer begint ook binnenkort met zijn nieuwe baan dus nog even lekker relaxen op de Hacienda kan hij wel gebruiken. Er wordt hard in Denemarken gewerkt, natuurlijk bij Stilbjerg Sleep&Hygge waar de appartementen bijna het hele jaar volgeboekt zitten en dan werken ze beide ook nog bij een ander bedrijf, petje af hoor voor deze harde werkers.

Heerlijk vind ik het dat iedereen zo geniet in ons familie vakantiehuis, ik word er echt blij van als een ander ook geniet van het mooie Spaanse leven.

Mijn broer en schoonzus waardeerden onze gastvrijheid en kochten daarom voor ons een mooi cadeau. Een benzine maaier om het onkruid flink te kortwieken. Tevens kreeg ik nog een paar terracotta potten om wat stekjes in te zetten.

Wie goed doet goed ontmoet, we zijn er erg blij mee en voelen ons erg verwent.

Spanjaarden hebben geen notie van tijdsdruk en hebben nooit haast, een deadline wordt zelden gehaald en afspraken maken is lastig, je moet altijd rekening houden met een bepaalde marge. Dat is een beetje gechargeerd, maar er zit wel een kern van waarheid in.

Voor ons Nederlanders is dit soms wel eens lastig. Wij zijn vrij stipt en afspraak is afspraak.

Deze vakantie heb ik weer wat moeten leren, ik moet geduld hebben want de smid heeft nog steeds niet het hekje geplaatst en er is op dit moment ook geen zicht op wanneer dat wel gaat gebeuren, ik heb zomaar het vermoeden dat het niet gaat lukken voor 20 oktober, dan gaan mijn ouders weer naar huis namelijk en eigenlijk was het natuurlijk de bedoeling dat mijn vader er deze vakantie gebruik van had kunnen maken. Maar gelukkig zien we dat de ontspannen sfeer, het warme weer en het heen en weer lopen over ons landgoed mijn vader goed doen en hij weer beter gaat lopen gelukkig.

We hebben ook gemerkt dat afspraak=afspraak ook lastig is want we hadden afgesproken dat de band voor 2 uur met 2 man zou komen spelen, ineens kwamen er 4 man en die speelden maar 1.5 uur. Tja we nemen het maar voor lief, zo gaat dat namelijk hier en het was wel te gek dat er twee extra muzikanten waren maar wel jammer dat ze een half uur minder speelden.

De metselaar gewoon stopt met werken als hij er geen zin meer in heeft en er geen boodschap aan heeft dat wij het graag af gehad hadden. We moeten gewoon onze dosis incasseringsvermogen bijstellen, het komt heus wel goed, ooit.

De snoeier van de olijf en amandel bomen die zou langs komen op een bepaalde dag en wij onze afspraak daarvoor verzet hadden gewoon ineens niet kan, dat is ook heel normaal hier. Hij komt heus wel een keer, no worries.

Eigenlijk is het heerlijk als je zo in elkaar zit, we leven toch niet om te werken, we werken om te leven. Gewoon even relaxt doen Ira niks alles van te voren vast zetten, niet alles willen plannen.

Helaas is onze laatste dag van de vakantie wel nu aangebroken maar ik wil echt niet naar huis. Ik heb het zo naar mijn zin hier. Ramon blijft nog een paar dagen en als hij weggaat komen er vrienden van mijn ouders dus zij hebben nog wat leuke dagen voor de boeg.

Komend jaar ga ik me verdiepen in goede internet op de Hacienda, dat is nu echt waardeloos. In de toekomst wil ik wat vaker vanuit Spanje werken. Alleen ga ik wel vanaf december vast op dinsdag oppassen op deze kleine meid, dan wordt het wel wat lastiger om langer weg te gaan.

Ik zat al te denken dat ze dan alle drie ook maar vaak mee naar Spanje moeten gaan. Jairo heeft toch veel vakantie dagen want hij werkt bij een hogeschool dus ik zie het helemaal voor me, vaak tijdens de school vakanties naar Spanje gaan.

Ik werk dan wel een paar dagen per week daar en na mijn werktijd ben ik er voor ze, dan kunnen Jai en Daisy ook zelf wat ondernemen, ik pas wel op Fallon, dat lijkt me nu echt een heerlijk idee voor de toekomst. Maarja ik beslis zoiets natuurlijk niet alleen.

Op het moment kan ik terug kijken op 3 geweldige weken vakantie. Ik ga dit missen. Maar ik ga gewoon door met genieten hier in het koude kikkerlandje. Ik heb allemaal leuke dingen in de planning staan.

Mijn vriendin Joyce zegt vaak tegen me: Dat doe je goed je viert het leven en zo is het.

Zondag zaten we nog lekker na te genieten van het geweldige feest van gisteren. Aan het eind van het diner gisteren werden we nog verrast door mijn ouders met een klein 100 ml flesje olijfolie uit de streek, die aangeschaft was bij de lokale olijffabriek in Tapia, die een prachtige winkel heeft naast de fabriek.

Een leuk origineel cadeau voor een familie die van heerlijk eten houdt.

Op de tafel stond een slinger van foto’s die Suus gemaakt had met haar soort van polaroid camera, een leuke herinnering.

Natuurlijk heeft iedereen ook mooie filmpjes en foto’s met zijn mobiel gemaakt en zullen we deze nog vaak terug gaan kijken, de gezelligheid spat er vanaf.

The day after werd een luierdagje.

Een beetje lezen, lekker zonnen, met af en toe een duik in het zwembad en een gin tonic op je tafeltje ernaast, dat kan toch wel weer aan het einde van de dag?

Mart en Noelle werden weer naar het vliegveld gebracht en we sloten deze zondagavond af bij Manolo die gelukkig weer open was na 2 weken vakantie.

We hadden hier lang naar uitgekeken, het feestweekend in Spanje met (bijna) de hele familie. Mijn oudste neef Bob die ook een huis heeft in Spanje was ook van de partij met zijn vrouw.

In totaal waren we met 14 man en werd er een feestje gebouwd op 9 oktober 2021 tere ere van 55 jaar getrouwd en 75 jaar van mijn ouders.

Tafels werden aan elkaar geschoven, bankjes en stoelen verplaatst.

De tafel werd mooi gedekt. Prachtige kandelaars, een mooi wit tafellaken, mooie servetten, leuke bloemen vaasjes en olijvenpotjes werden als decoratie op tafel gezet. Het zag er prachtig uit.

Slingers erboven, foto’s van het feestpaar werden overal opgehangen. De ballonnen werden opgeblazen en laat het feest maar beginnen.

De band kwam om 2 uur en met 4 man speelden ze de sterren van de hemel. Wat geweldig om echte Spaanse live muziek bij de hacienda te hebben.

Mijn ouders straalden, hier hadden ze al die tijd naar toegeleefd.

Mijn moeder had bedacht dat er allemaal kleine hapjes geserveerd moesten worden en ze had de voorbereidingen met een beetje hulp helemaal zelf gedaan. Gelukkig kregen Chey en ik haar zover dat ze bleef zitten aan tafel en dat wij de laatste hand aan de hapjes zouden doen en het gingen uit serveren, want eigenlijk had ze dat zelf ook nog willen doen. Maar gelukkig bleef ze zitten en zat ze samen met mijn vader volop te genieten van alle gezelligheid om hun heen.

Zowel ik als Ramon deden een kleine speech.

We bedankten ze dat ze zulke fantastische ouders zijn en dat ze ons zoveel liefde en warmte geven, er werden weer wat traantjes weggepinkt.

E werd geproost en er werd gedanst en vooral heel erg lekker gegeten.

Wat een geweldige dag, iedereen zat te genieten onder het genot van een drankje en een hapje en goed gezelschap!

De hele familie, broers, zussen, neefjes en nichtjes, eigen kinderen, kleinkinderen en achterkleinkind hebben een felicitatie gemaakt op papier, ieder op zijn eigen manier, de één had een gedicht, de ander een verhaal en weer een ander een fotocollage maar ieder had het uit zijn hart gedaan, het is verzameld en door Esther in een prachtig magazine gezet en dat werd gepresenteerd aan mijn ouders. Ze waren er stil van, wat had iedereen zijn best gedaan en wat een mooie woorden. wederom kwamen de waterlanders tevoorschijn.

Dit was ons menu, van bijna alle gerechtjes is een foto gemaakt. We begonnen met een waslijntje van verschillende kalkoen hammetjes

Toen een advocado zalm taartje

Russische salade

Truffel Paddestoelen

Kerrie mosseltjes

Komkommersoepje

Gevuld eitje

Saté stokje

bbq kip

citroenijs met bubbels en vodka

Kabeljauw pesto

Kip burgertje met tomatensaus

Paella mixta

Als laatste een lava cakeje met vanille-ijs met een glaasje Pedro Ximenez. Er was beslag voor nog meer rondjes en ja je geloofd het niet er waren mensen bij die nog steeds een gaatje hadden en er werden daarna nog 2 extra rondjes in de oven gedaan door Chey. Ximenez flesje ging ook op trouwens.

Het feest ging door tot de late uurtjes, we hebben heerlijk de hele avond buiten kunnen zitten en dat op 9 oktober, wat hebben we het toch geboft met het weer, het was een onvergetelijke dag.

Op vrijdag 8 oktober kwamen Elvira en Cheyenne ook aan op de hacienda. Inmiddels waren we nu met z’n tienen, mijn ouders dachten dat het gezelschap nu compleet was. Maar niks was minder waar want Ramon en Esther waren niet zomaar gisteren een dagje naar de kust, ze hadden hun zoon Mart en vriendin Noelle opgehaald die midden in de nacht aankwamen vliegen vanuit Denemarken. Ze sliepen die nacht in een hotel in Torremolinos en kwamen als verrassing toch nog naar het feest van oma en opa. In de eerste instantie zou dat niet lukken vanwege de studie maar gelukkig redden ze het wel om een weekend te komen. Dit leverde traantjes op bij oma en opa zag ik ook stiekem slikken.

Bijna het gezin compleet. Jammer genoeg was alleen onze zoon Jairo met zijn gezin er niet bij maar dat snapten we allemaal omdat Fallon nog maar 9 weken was en de reis in de corona tijd toch iets te pittig zou zijn voor zo’n kleintje van nog geen 4 kilo.

Onze huis die normaal 6 slaapkamers heeft had er nu ineens 8.

In de Marokkaanse kamer werd een extra twee persoons bed neergezet en in de voorkamer boven nog een 1 persoons, het kan allemaal, genoeg ruimte in ons familiehuis.

We gingen die avond lekker met z’n twaalven bij Meijas eten, altijd goed eten voor een zeer schappelijke prijs.

Net voor de zomer hebben we met stenen van ons land een jeu de boules baan gemaakt en met de zomervakantie hebben onze gasten daar al flink gebruik van gemaakt. We hebben zelfs vernomen dat een kleine gast van 6 jaar een ware fan is geworden en thuis gelijk een eigen set ballen heeft aangeschaft. Het is een eenvoudig leuk spelletje voor jong en oud en als kind heb ik op de camping in Frankrijk het ook talloze keren met plezier gespeeld. Maar wat ik nooit geweten heb is dat mijn moeder een waar talent is.

We hebben enorm gelachen om die prachtig geworpen ballen van mijn moeder, ze maakte ons allemaal in. Ik ben super blij met onze mooie natuurlijke jeu de boules baan echt een aanwinst voor het spelletjes plezier op ons domein.

Ramon en Esther gingen op 7 oktober een dagje naar de kust met z’n twee. De kids bleven bij oma en opa en gingen lekker scampi’s eten.

Wij hadden afgesproken met Rene en Francis. Eindelijk na jaren elkaar niet gezien te hebben troffen we elkaar in Spanje. Rene is een vroegere tennisvriend van Lesley en is naar Engeland verhuisd, we hebben wel altijd contact gehouden met een kaartje met kerst en later via facebook maar pas toen we er achter kwamen dat we allemaal een passie voor Spanje hadden is het contact weer intenser geworden, maar nog wel steeds via internet en de telefoon. Toen we hoorden dat ze een huis wilden kopen in Spanje hebben we de contact gegevens gegeven van Sunset Countries Properties waar makelaar Marcel werkt. Iemand die we van harte aanbevelen.

Ze hebben een dorpshuis 15 km bij ons vandaan gekocht dus nu zijn we praktisch buren. Chey en ik zijn nog wezen kijken bij dit huis wat ze op het oog hadden van de zomer en hebben onze positieve mening gegeven, ze hebben het uiteindelijk gekocht zonder het live gezien te hebben, want vanwege de corona konden ze vanuit Engeland niet vliegen naar Spanje. Best een onderneming allemaal, maar het is helemaal goed gekomen en ze zijn super happy met hun paleisje met prachtige patio. Lesley en ik gingen vandaag bij ze op bezoek en hebben alles nu ook van binnen gezien. Echt een prachtig goed onderhouden huis.

Het was ontzettend leuk om elkaar weer te zien na zo’n lange tijd en het klikt nog steeds enorm, er zullen zeker weten vele gezellige avondjes in Spanje gaan volgen.

Het was lastig iets te betalen met mijn ouders in de buurt, ze wilden alles op zich nemen, gelukkig toen we ze meenamen naar Cortijo la Haza en zeiden dat deze traktatie een cadeau was voor hun verjaardag lieten ze het toe. Net op dat moment was het s’avonds iets frisser en konden we niet buiten zitten, maar binnen zit je hier ook heel gezellig. We hebben genoten, het eten was als vanouds heel erg smakelijk en vooral was mijn vader goed te spreken over de brandy op het eind.

Ramon, Esther, Jake en Suus waren op 5 oktober ook op Spaanse bodem geland, mijn vader en mijn moeder waren in hun sas, nu beide kinderen om zich heen met aanhang.

Gelukkig is het huis groot genoeg. We zijn nu met z’n achten en dat worden er nog meer het komende weekend.

Vanuit het alweer wat kouder wordende Denemarken was het natuurlijk heerlijk om in het zonnetje te komen, dus de badkleding werd aangedaan en er werd een duik genomen in het zwembad.

Omdat Manolo jammer genoeg voor 2 weken dicht was vanwege vakantie gingen we deze avond eten met elkaar bij La Paloma, het restaurant wat het dichtst bij ons huis ligt en gek genoeg was dit pas de eerste keer voor hun, in al die jaren waren ze er nog nooit geweest. Het viel gelijk in de smaak, iedereen zat te smullen. Ik heb zomaar het vermoeden dat de eerste keer niet de laatste keer is.

Mijn hard werkende en ijverig studerende man kon gelukkig een paar daagjes vrij maken om ook naar Spanje te komen. We hadden elkaar inmiddels al 2 weken niet gezien. Ik was dus heel blij om hem weer te zien. Mijn ouders vonden het leuk om ons extra te verwennen op Lesley zijn eerste dag in Spanje en hadden een avondje lekker eten bij Flati in Loja in petto voor ons.

Ik had wel zin in de entrecote, er stonden er twee op de kaart een grote en een kleine. Ik bestelde de entrecote en de ober vroeg hoe ik hem gebakken wilde hebben, medium zei ik, hij antwoorde al punto? Si antwoorde ik en Lesley zei erachteraan nog medio.

Toen de ober dus met een onwijs grote entrecote aan kwam zetten denk ik dat ze dachten dat ik de halve kilo variant wilde. Ik schaamde me een beetje tegenover mijn ouders want blijkbaar had ik het duurste gerecht van de kaart besteld. Maar gelukkig konden ze er wel om lachen en aten ze ook nog een stukje mee met mij, hij was zalig.

Inmiddels was het begin oktober en nog steeds konden we buiten ontbijten, Lesley vertelde dat in Nederland het al dikke herfst was dus daarom genoten we nog maar extra van ons ochtend zonnetje.

Net toen Lesley ook wilde relaxen, werd hij geroepen om te helpen met het riet op de overkapping te plaatsen. Wat wordt het al mooi.

Ondanks dat het metselwerk pas volgende maand verder gaat kon ik het niet laten om alvast wat kussens neer te leggen en mijn nieuwe kleed en tafeltjes uit te stallen om zo een idee te krijgen hoe het er uit gaat zien.

De lamp was ook al opgehangen deze hadden we bij een hippe Chinese woonwinkel gekocht Casa d’Ella in Antequera.

Afgelopen zomer had ik al mooie blauwe potten gekocht en ik wilde er nog meer hebben, wat een leuke verrassing was het dat mijn moeders broer en schoonzus als dank dat ze het zo fijn gehad hadden in ons huis er ook 2 gekocht hadden voor ons. Super lief van ze, ze hebben een mooi plekje gekregen naast de houten palen.

Ik denk dat ik er volgend jaar kleine palmpjes in ga zetten. Ik ben helemaal in mijn nopjes met dit prachtige nieuwe buitenplekje, wat een aanwinst en het wordt alleen maar mooier.

Het terras vordert gestaag, Wat zou het fantastisch zijn als het allemaal klaar is voordat de familie allemaal komt. De muur was inmiddels al opgehoogd met stenen en nu gaan ze verder met de overkapping.

Mooie dikke balken voor de standers werden in het beton gemaakt en iets minder dikke balken voor de liggers komen er bovenop. Op de top wordt mimbre (riet) gelegd. Alles om een zo natuurlijk mogelijke look te houden wat precies bij de omgeving past.

Omdat de werkmannen daar toch bezig waren vroeg ik ze ook een bankje te metselen, daar had ik eigenlijk al iemand anders voor gevraagd maar dat pakken ze dan gewoon even erbij dacht ik want ik wilde het zsm klaar hebben.

Toen ik zelf de BBQ bij het zwembad opnieuw aan het verven was hoorde ik de werkmannen met luide stemmen tegen elkaar praten. Mijn vader en ik keken elkaar aan, zal het goed gaan daar? Soms denk je dat ze ruzie hebben maar is het gewoon hun manier van praten, echter dit keer ging het er wel heel hard aan toe.

We hoorden uiteindelijk dat de ene man niet meer verder wilde werken, dus dikke pech voor mij en ligt het metsel werk stil tot nader order.

Om al die toestanden te verwerken gingen we maar naar Rute om daar te gaan lunchen, we hadden een tip gekregen om bij Gastrobar Juanes aan te schuiven, nou wat een goede aanbeveling was dat zeg, echt een top tent. De chef kwam hoogst persoonlijk na het eten vragen of het lekker was geweest, dat konden we wel waarderen. Deze plek houden we erin!

Dames gaan jullie maar lekker boodschappen doen en shoppen dan blijf ik wel thuis zei mijn vader en hij was blij even van dat gekakel af te zijn en lekker in zijn eentje te genieten van de rust op de hacienda.

Een bezoekje aan de chinees vinden mams en ik altijd leuk, je vindt er altijd wel wat van onzin, een soort action dus. Je hebt een kleding filiaal en een prullaria filiaal, mega groot beide. Ik heb veel leuke kussentjes gekocht voor mijn nieuwe buitenplekje en mijn moeder alvast spulletjes voor het feest weekend in oktober, dan vieren mijn ouders hun verjaardag namelijk.

Tevens hebben we boodschapjes voor de hele week in huis gehaald want we wilden ook een aantal keer thuis gaan eten.

We zijn ook nog naar het tuincentrum geweest om een aantal oleanders erbij te kopen, ik zag ook mini cipressen staan dus daar heb ik er ook een aantal van aangeschaft. Mijn vader had de taak van mij gekregen om lege waterflessen door te knippen want als je de jonge plantjes net geplant hebt moeten ze beschermd worden aan de onderkant tegen het geknabbel van de konijnen, zo’n afgeknipte plastic fles is daar prima voor geschikt.

Mijn moeder zat deze week helemaal in haar moeder rol om mij te verwennen, ze wilde me alles uit handen nemen. Ik was weer even kind. Er werd lekker voor me gekookt. Wat een genot om buiten op ons te terras te eten samen en dat terwijl het bijna oktober is.

We zijn ook nog in die week naar de Ikea geweest met z’n 3, mijn vader had zijn zinnen gezet op nieuwe buitenlampjes en ik heb een mooie schilderij lijst gekocht voor de reliëf landkaart van Malaga die we cadeau hadden gekregen van onze Nederlandse buren toen ze van de zomer 2 weken ons huis gehuurd hadden. Zo aardig als mensen cadeautjes geven en wat staat het mooi, net alsof het daar altijd al gehangen heeft.

Bij de Jysk wat naast de Ikea ligt had ik nog wat kleine spulletjes gekocht en bij de mooie goed gesorteerde Maisons du monde wat daar weer naast ligt heb ik een prachtig kleed gekregen van mijn ouders, alvast voor mijn buitenplekje.

Ondanks de heerlijke thuis maaltijdjes van mijn moeder zijn we ook nog wel uiteten geweest af en toe, we hadden geluncht bij de goede keuken van Casa Juani in Iznajar, een menu del dia voor slechts € 9 pp. We zaten als echte Spanjaarden lekker koel binnen met uitzicht op het lege meer.

Echt niet normaal hoe laag deze staat, volgens mij heb ik het in al die jaren nog nooit zo laag gezien op sommige stukken zie je gewoon de bodem. Best zorgwekkend, wetende dat Sevilla hier hun drinkwater vandaan haalt. Er moet wel wat bij gaan vallen want anders ontstaan er problemen vrees ik.