Spanjaarden hebben geen notie van tijdsdruk en hebben nooit haast, een deadline wordt zelden gehaald en afspraken maken is lastig, je moet altijd rekening houden met een bepaalde marge. Dat is een beetje gechargeerd, maar er zit wel een kern van waarheid in.

Voor ons Nederlanders is dit soms wel eens lastig. Wij zijn vrij stipt en afspraak is afspraak.

Deze vakantie heb ik weer wat moeten leren, ik moet geduld hebben want de smid heeft nog steeds niet het hekje geplaatst en er is op dit moment ook geen zicht op wanneer dat wel gaat gebeuren, ik heb zomaar het vermoeden dat het niet gaat lukken voor 20 oktober, dan gaan mijn ouders weer naar huis namelijk en eigenlijk was het natuurlijk de bedoeling dat mijn vader er deze vakantie gebruik van had kunnen maken. Maar gelukkig zien we dat de ontspannen sfeer, het warme weer en het heen en weer lopen over ons landgoed mijn vader goed doen en hij weer beter gaat lopen gelukkig.

We hebben ook gemerkt dat afspraak=afspraak ook lastig is want we hadden afgesproken dat de band voor 2 uur met 2 man zou komen spelen, ineens kwamen er 4 man en die speelden maar 1.5 uur. Tja we nemen het maar voor lief, zo gaat dat namelijk hier en het was wel te gek dat er twee extra muzikanten waren maar wel jammer dat ze een half uur minder speelden.

De metselaar gewoon stopt met werken als hij er geen zin meer in heeft en er geen boodschap aan heeft dat wij het graag af gehad hadden. We moeten gewoon onze dosis incasseringsvermogen bijstellen, het komt heus wel goed, ooit.

De snoeier van de olijf en amandel bomen die zou langs komen op een bepaalde dag en wij onze afspraak daarvoor verzet hadden gewoon ineens niet kan, dat is ook heel normaal hier. Hij komt heus wel een keer, no worries.

Eigenlijk is het heerlijk als je zo in elkaar zit, we leven toch niet om te werken, we werken om te leven. Gewoon even relaxt doen Ira niks alles van te voren vast zetten, niet alles willen plannen.

Helaas is onze laatste dag van de vakantie wel nu aangebroken maar ik wil echt niet naar huis. Ik heb het zo naar mijn zin hier. Ramon blijft nog een paar dagen en als hij weggaat komen er vrienden van mijn ouders dus zij hebben nog wat leuke dagen voor de boeg.

Komend jaar ga ik me verdiepen in goede internet op de Hacienda, dat is nu echt waardeloos. In de toekomst wil ik wat vaker vanuit Spanje werken. Alleen ga ik wel vanaf december vast op dinsdag oppassen op deze kleine meid, dan wordt het wel wat lastiger om langer weg te gaan.

Ik zat al te denken dat ze dan alle drie ook maar vaak mee naar Spanje moeten gaan. Jairo heeft toch veel vakantie dagen want hij werkt bij een hogeschool dus ik zie het helemaal voor me, vaak tijdens de school vakanties naar Spanje gaan.

Ik werk dan wel een paar dagen per week daar en na mijn werktijd ben ik er voor ze, dan kunnen Jai en Daisy ook zelf wat ondernemen, ik pas wel op Fallon, dat lijkt me nu echt een heerlijk idee voor de toekomst. Maarja ik beslis zoiets natuurlijk niet alleen.

Op het moment kan ik terug kijken op 3 geweldige weken vakantie. Ik ga dit missen. Maar ik ga gewoon door met genieten hier in het koude kikkerlandje. Ik heb allemaal leuke dingen in de planning staan.

Mijn vriendin Joyce zegt vaak tegen me: Dat doe je goed je viert het leven en zo is het.