Vandaag hadden we weer lang uitgeslapen, we waren een beetje lui, nou ja wat geeft het het is tenslotte vakantie. We genieten van ons prachtige uitzicht, er staan een paar paardjes in de wei voor ons huis, leuk om te zien hoe die af en toe voorbij galopperen.

De druiven die boven ons hoofd groeien zie je met de dag groter worden.

De balken zijn inmiddels allemaal wit geverfd gelukkig en daar ben ik blij mee want ik wil dit kamertje gewoon klaar hebben, onze dochter komt in september en zij kan dan in deze kamer slapen, toen ze voor het eerst in het huis kwam zei ze gelijk, deze kamer is het mooist deze wil ik hebben.

Lesley is verder gegaan met nog een stukje mozaieken, dit is nu ook klaar.

Ik had zelf vandaag tijd om even in mijn leerboek te gaan bladeren, wft hypotheken, wat een disipline he.

Weer had Les s’avonds voor me gekookt, wat een verwennerij!

We hadden vandaag lang uitgeslapen, is ook wel eens lekker. Daarna is mijn creatieve man de plavuizen in stukjes gaan hakken om zo een trappetje te kunnen mozaieken. Erg mooi geworden, helemaal in de style van onze woning.

ik ben verder gegaan met de balken te witten, inmiddels was ik deze klus behoorlijk zat aan het worden, het is lastig zo boven je hoofd te werken. Daarna moet er nog een keer gelatext worden tussen de balken en klaar is het verfwerk.

Het buitenmuurtje heb ik inmiddels ook af en dat is een echte Spaanse schoonheid geworden zo met die dakpannetjes.

Wat ben ik toch blij met een man die de hotelschool gedaan heeft want s’avonds had hij weer een heerlijke maaltijd voor mij gekookt.

Net als vorig jaar vierden we Lesley zijn verjaardag in ons Spaanse huis. Alleen vorig jaar waren de kinderen erbij en nu waren we met z’n twee, je mist die rakkers dan toch wel hoor. Maarja dit zal wel ons voorland zijn, zolang zal het niet duren voordat ze hun eigen weg gaan.

Ik had Lesley verwent met een lekker ontbijtje, als cadeau had ik een verrekijker gekocht en een goede fles Rioja.

Nu zijn we beide weer even oud en we hebben alles, een kind( zelfs 2), een huis(zelfs 2) en elkaar( laten we dat maar gewoon bij 1 houden).

Elke dag doen we wat kleine klusjes om ons paleisje zo mooi mogelijk te laten worden. We begonnen vandaag met de romantische bovenkamer te decoreren.

Maar omdat het toch een feestdag is besloten we na een uurtje of twee, te gaan relaxen bij het zwembad, lekker met een flesje cava erbij en we nemen gewoon een duik als het te warm wordt.

Rob en Ibolja kwamen nog een bus verf brengen zodat we toch morgen verder kunnen met de balken, zonder auto was het ons niet gelukt omdat te kopen. Wat wel zonder auto lukte was s avonds lopen naar restaurant La Paloma, wat ongeveer 3 km van ons huis afligt. Heen was prima te doen, een prachtige route, alleen heb je geen echte wandelpaden dus terug was best wel een beetje spannend, zo met zaklantaarns langs de weg lopen.

Thuis gekomen waren we zo moe en we hadden ons buikje zo vol gegeten met die heerlijkheden van het Spaanse/Italiaanse restaurant dat we direct ons bedje indoken.

We kregen een telefoontje van de automonteur, de auto zou voorlopig nog niet klaar zijn, balen hoor, je hebt hier namelijk beslist een auto nodig. Hadden we nu maar in de bus ook fietsen uit Nederland ingeladen zeiden we achteraf tegen elkaar.

Toen de timmerman om 10 uur kwam bedacht ik iets geniaals, als hij tussen de middag naar hiuis rijdt kunnen we misschien meerijden om boodschappen te doen in Archidona. Zo gezegd zo gedaan, gelukkig weer voldoende eten, water en heel belangrijk wijn in huis.

We zitten nu een aantal dagen vast aan huis, maarja niks aan te doen, er is hier genoeg te doen, dus dat komt goed uit.

Bij de chinees hadden we gordijnrails gekocht en voor maar €25 prachtige gouden gordijnen, deze heeft Lesley opgehangen, samen met het rolgordijntje wat we uit NL hadden meegenomen.

Ik was begonnen met het verven van het buitenmuurtje.Daarna heb ik nog een randje van sjablonen om de spiegel gezet. Zo dit kamertje is nu ook klaar. Heel trots waren we op het mooie resultaat.

Die avond had Lesley heerlijk voor me gekookt, zalm, die dag gekocht bij de Mercadona.

Ik meende te herinneren dat er op woensdag markt was in Rutte en omdat ze daar van die lekkere olijven hebben wilde ik daar naar toe.

Echter toen we bij de tweede brug in Iznajar aankwamen bleek deze voor 4 dagen afgesloten te zijn. Geen idee hoe we moesten rijden, er stond wel een bordje met omleiding maar bij een spitsing stond er niks meer, dan maar gokken. Na een tijdje over kronkelweggetjes gereden te zijn toch maar de tomtom aangedaan en deze stuurde ons terug. Zullen we dan toch de verkeerde afslag gepakt hebben? Echter bij de spitsing aangekomen wilde hij ons weer naar de brug sturen, dat moest ook maar niet, dan maar de andere afslag. Maar deze weg ging over van asfalt naar beton naar een zandweg. Het was een prachtige route met geweldig uitzicht maar ik had het helemaal gehad en had geen zin meer in de markt. Wat gebeurde er toen, de auto begon ineens te roken en te stinken, dit is niet goed dachten we. We besloten om maar even te stoppen en de motor te laten afkoelen. Helaas hielp dat voor geen meter, balen dat die stomme brug dicht was want net aan de overkant was een garage. We hebben toen onze steun en toeverlaat Marcel de makelaar maar gebeld. Hij heeft voor ons de garage gebeld en gevraagd of ze via een omweg toch naar ons toe konden rijden om te kijken wat er aan de hand was. Na ongeveer een half uurtje wachten kwam de automonteur. Hij dacht dat er iets mis was met de remblokken, maar we konden best nog wel een stukje rijden nu de auto al een tijdje stil had gestaan. We moesten hem maar volgen, ineens sloegen we af naar een weggetje door de olijfboomgaarden dit was een behoorlijke alternatieve route zo over een grindweggetje waar geen plaats was voor tegenliggers, ik keek naar de afgrond en hoopte maar dat de remmen het nog even zouden volhouden. Wat een avontuur weer.

Bij de garage aangekomen maakte we met handen en voeten duidelijk dat het ook wel belangrijk was om de auto een kleine beurt te laten geven, alles moest maar even nagekeken worden. Hij zou ons de volgende dag bellen om te vertellen wat er nu precies aan de hand was en om ons te laten weten wanneer hij gerepareerd zou zijn. Toen belde we onze andere steun en toe verlaat Rob op om ons op te halen en naar ons huis te laten brengen. Maar voordat we opgehaald werden hebben we nog een drankje met wat tapas gedaan in een klein plaatselijk barretje. Toen de rekening kwam hadden we een geluksmomentje van de dag, gelukkig toch iets positiefs vandaag.

We waren al vroeg op omdat we dachten dat de timmerman om 8 uur op de stoep zou staan, maar hij kwam pas om 10 uur. Geeft niks best leuk om vroeg in de morgen de zwaluwtjes uit ons zwembad te zien drinken.

Ik ging verder aan het verven van de balken, ik ben net zo’n klieder kont als mijn zoon en mijn broer merkte ik al, alles zat onder, de vloer maar ook mijn kleding haar en huid, gelukkig kwam er ook wel wat op de balken terecht.

Lesley had nog een paar kleine klusjes gedaan en ging toen heerlijk verder lezen om te ontspannen, ik had die rust nog niet, ik ben toen maar voor de afwisseling in onze slaapkamer een randje gaan sjablonen.

In de middag kwamen er wat werklui om te praten over de klusjes die nog gedaan moeten worden. De slaapkamers boven moeten nog een nieuw vloertje hebben, met gewapend beton moet dat gebeuren, dit kunnen we niet zelf doen. Ook gelijk gevraagd of ze iemand wisten voor de tuin en daar hebben ze wel wat ideeën voor.

Voor een habbekrats hebben we s’avonds weer bij Manolo gegeten, wat toch wel ons favo restaurantje aan het worden is.

Na het ontbijt gingen Les en Hidde nog even naar het tuincentrum om een paar olijfbomen te scoren. De bus was immers leeg en het thuisfront had laten weten, dan wel voor de grap, dat er wel een paar olijfbomen mee genomen konden worden. Nou dat lieten Mar en Hidde natuurlijk niet zomaar zeggen, die olijfbomen zullen er komen. Voor minder dan 10 euro werden de olijfbomen gekocht, geen geld, de olijfjes zaten er al aan. Leuk hoor!

Helaas was het nu tijd om afscheid te nemen, wat waren deze dagen snel gegaan zeg. Hun volgende stop was in de provincie Madrid en daarna Bordeaux en dan midden Frankrijk en dan waren ze weer thuis.

Na flink zwaaien en enorm bedanken dat ze met hun busje vol zo naar ons toe zijn gereden, maarliefst 2300 km.

Nu zijn we voor 2 weken saampjes en daar gaan we ook zeker van genieten.

Ze waren nog niet weg of de timmerman arriveerde, hij ging 6 raampjes plaatsen, de oude raampjes waren verrot en enkelzijdig glas, nu komen er prachtige nieuwe kozijnen met ramen met dubbelglas en luikjes en roostertjes voor in de plaats, weer een goede verbetering van ons huis.

Later op de dag zijn we door de tuin gelopen met pen en papier en hebben we een schets gemaakt en bedacht hoe we onze tuin graag zouden willen hebben, daarna hebben we een stappenplan gemaakt, wat eerst en hoe te realiseren, wat kunnen we zelf en wat moeten we door wie laten doen. Ook hebben we doorgesproken wat we deze vakantie zelf van plan zijn om te doen. Goed om dit allemaal samen te doen dit geeft mij even wat meer rust.

Lesley is toen een paar tafeltjes gaan beitsen en wat schilderijen gaan ophangen en ik ben verder gegaan aan het dicht kitten met acrylraat van de boven balken zodat ik ze daarna kan lakken. Natuurlijk hebben we ook even de tijd genomen om te lezen en te relaxen. De dag vloog voorbij.

Als mijn zus hier is zei Lesley wil ik ze beslist het Alhambra laten zien, dat is gewoon een must als je in Zuid Spanje verblijft. Dus daarom had ik al enige tijd van te voren kaartjes via internet besteld.

En nu maar hopen dat ze het ook zo mooi vinden als wij. Maar eerst hebben we die zondag even rustig aan gedaan, nou ja rustig, de mannen wilden persee de tafel en de bijbehorende bank eerst in elkaar zetten.

We vertrokken rond 3 uur naar Granada en besloten de auto pal bij het Alhambra te zetten, de keren ervoor hadden we de auto in de stad gezet maar dan moest je zeker 20 minuten nog een hele klim naar boven maken, daar hadden we geen zin in zeker niet omdat het erg warm was deze dag.

Ondanks dat we gereserveerd hadden via internet duurde het toch nog even voordat we de kaartjes hadden, we moesten dan ook stevig doorlopen om op tijd voor het paleis te staan. Als je te laat bent kom je er echt niet in, we zagen een rij staan en vroegen achteraan voor hoe laat zij het kaartje hadden, dat was een half uurtje later dan wij, daarom liepen we naar voren en vroegen het nogmaals, gelukkig zij hadden dezelfde tijd. Wel kregen we gelijk met een paar Hollanders woorden, waarom wij voordrongen en niet op onze beurt konden wachten. Ik vertelde dat we laat waren en bang waren dat we er niet meer in kwamen als we in de rij stonden van een later tijdstip. Omdat er maar per tijdstip een beperkt aantal mensen naar binnen kunnen is het geen voordringen, maarja ze bleven mopperen.

Gelukkig vonden Marja en Hidde het Alhambra echt prachtig en schitterend gemaakt, ongelovelijk hoe mensen dit geduld vroeger hadden om een kamer zo kunstig te versieren.

In het paleis  zelf zijn we ongeveer een uurtje gebleven, verder hebben we de tuinen nog bekeken, ondanks het late tijdstip was het nog erg warm en snakte we naar een terrasje. Daarom pakte we de auto en reden we naar de stad, maar als je wilt kan je wel uren nog verblijven in het Alhmabra, zoveel is er nog te zien.

De parkeergarage San Augustin is het dichtst bij het centrum, geen grote plekken maar wel te doen. Zo als gebruikelijk kregen we op het terras bij een drankje een gratis tapas, dat blijft leuk en een verrasing wat je krijgt.

Daarna zijn we nog een stukje door de stad gelopen, het nieuwe gedeelte met de mode winkels en door het straatje met de Marokaanse spulletjes en de theebarretjes.

Nog steeds was het warm en daarom besloten we niet omhoog te lopen naar het uitkijkpunt St Nicolas maar om weer een terrasje te pakken.

We waren pas thuis toen het donker was en we namen nog een wijntje in de tuin. Bekaf waren we allemaal. Marja vertelde dat ze nog helemaal geen zin had om naar huis te gaan, ondanks dat ze nog een aantal leuke b& b’s in het vooruitzicht had, beviel het haar prima bij ons.

We praten nog even door over ons huis en ze vertelde dat ze vonden dat we al veel gedaan hadden, er moet best nog wel wat gebeuren maar het is te overzien. Ik vertelde mijn zorg over de tuin en dat ik het moeilijk vond dat te overzien en voor ik het wist zat ik dikke tranen te huilen. Het is echt heel leuk hoor zo’n Spaans avontuur maar ook erg vermoeiend. Ik ben soms zo druk in mijn hoofd dat ik echt moet leren dat alles stap voor stap moet gaan. Ik wil graag het overzicht en de controle houden. Marja en Hidde raden ons aan om morgen saampjes gewoon een stappenplan te gaan maken en een tuinschets. Dat gaan we doen, traantjes gedroogd de wijn terug in de koelkast en lekker slapen gaan, het was gewoon een vermoeiende dag.

Ik wilde Marja en Hidde op een speciale manier Malaga laten zien. Eerder dit jaar had ik zelf een tour op de fiets verzorgd door een gids gehad. Inmiddels ken ik Malaga stad wel een beetje en besloot ik om zelf voor gids te spelen. Ik huurde voor 4 uurtjes fietsen om alle highlights zo te kunnen laten zien.

Maar voordat we sportief werden hebben we eerst nog wat callorieen genuttigd, door cappucino en churros met chocolade te bestellen. Mmh.

We haalden de fietsen op naast het VVV kantoor bij Bike2Malaga. We begonnen bij het Romeinse theater, El Pimpi, de kathedraal, de overdekte versmarkt, het wijncafe etc etc. Dit keer wilde ik ook naar een plekje gaan waar ik zelf ook nog nooit geweest was namelijk de strandjes waar de Spanjaarden zelf naar toe gaan met hun hele familie. Pedregalejo en El Palo. Het is wel een stukje fietsen, ongeveer 5 km, maar het is echt een gezellig plekje om naar toe te gaan met al die restaurantjes   aan het strand.

Moe van het fietsen en zelfs een beetje zadelpijn plofde we neer bij 1 van die leuke strandtentjes, bijna elk restaurantje heeft wel een bootje op het strand liggen waar sardientjes gerookt worden, grappig om te zien maar we bestelde toch een ander visgerecht.

Nadat we de fietsen hadden terug gebracht aten we nog even een ijsje in de winkelstraat, natuurlijk kon ik het ook niet laten om nog even een modewinkel in te gaan om zowel voor mezelf als voor mijn dochter iets te kopen.

Malaga had indruk gemaakt op Marja en Hidde ze voelde zich erg op hun gemak in deze prachtige, schone en zeer onderschatte stad van Spanje, Malaga doet niet onder voor Barcelona of Valencia, het is een indrukwekkende stad op zijn eigen manier.

Na het ontbijt begonnen we met de bus uitladen. Oh had ik dit ook meegenomen en dat, jee dat is waar ook. In een mum van tijd was de bus leeg en stonden de spullen op zijn plek Alsof ze er altijd al gestaan hadden. We hebben ontzettend gelachen toen Mar en Hidde ons een speelgoed shovel cadeau deden, een echte paste niet in de bus grapte ze.

Via mijn blog had ik contact met medebloggers. De jongens van Spaansverlangen, Dennis en Edwin schreven mij dat ze in Spanje waren en het leuk zouden vinden om ons huis te komen bekijken. Zelf hadden ze dit huis een paar jaar geleden ook al met de makelaar bekeken maar vonden het veel te groot voor hunzelf en ook te veel onderhoud vergen.

Grappig hoor zij wisten precies in welke staat het huis geweest was en zij vonden het dan ook heel leuk om te zien hoeveel wij er al aan gedaan hadden, maar ze zagen natuurlijk ook wel dat het nog lang niet klaar is.

Met z’n allen gingen we na de koffie naar Iznajar om te lunchen in het blauwepottenstraatje. Rob kwam ook nog even langs, Ibolja moest koken voor hun gasten. Het blauwe potten straatje is altijd een schot in de roos. Je zit er zo gezellig en het is er zo Spaans. Spontaan bedacht ik dat ik ook bij ons huis ook een blauwe potten hoekje wilde maken en kocht in het dorpje alvast een paar potjes en bordjes om mee te beginnen.

Na nog een rondje in het dorp gelopen te hebben ging ieder weer zijn eigen weg. De mannen van Spaansverlangen gingen nu een paar dagen aan de kust uitrusten voordat ze weer met hun auto naar Nederland zouden vertrekken. Zij zijn al jaren aan het rondtouren in Zuid Spanje om te onderzoeken waar ze een b& b willen beginnen, en ideeen aan het opdoen hoe ze het precies willen. Helaas is hun huis in Den Haag nog steeds niet verkocht. Anders hadden ze allang hier gezeten volgens mij.

Toen we weer thuis kwamen begonnen de mannen direct aan het bouwpakket van de buitentafel. Hidde die een echte klusjes man is kon gewoon niet stilzitten. Marja begon wat in de tuin te snoeien en ze vertelde me dat dit ook ooit haar droom was om een b&b te starten. Grappig dat wist ik niet. Les en ik wilde dat misschien ook in de eerste instantie maar nu we gezien hebben hoeveel daar bij komt kijken, hebben we besloten om dit huis eerst maar gewoon als ons eigen vakantiehuis te beschouwen.  We zien wel hoe het gaat lopen, dit tempo houden we beide niet vol, zo elke keer in je vakantie te moeten klussen, en zoveel er omheen te moeten regelen, het gaat hier allemaal heel anders dan in Nederland en het vergt veel geduld en energie. Ieder mens heeft echt vakantie nodig daarom hebben we besloten om ons tempo wat aan te passen zodat we ook onze rust kunnen pakken.

Laat in de avond zijn we naar Manolo gereden om nog wat tapas te eten buiten op het terras, Hidde betaalde de rekening en wilde bijna terug naar binnen lopen, dit bedrag kan echt niet zei hij, ja hoor zeiden wij, het is echt spotgoedkoop hier in Spanje op het platteland.