Als mijn zus hier is zei Lesley wil ik ze beslist het Alhambra laten zien, dat is gewoon een must als je in Zuid Spanje verblijft. Dus daarom had ik al enige tijd van te voren kaartjes via internet besteld.image

En nu maar hopen dat ze het ook zo mooi vinden als wij. Maar eerst hebben we die zondag even rustig aan gedaan, nou ja rustig, de mannen wilden persee de tafel en de bijbehorende bank eerst in elkaar zetten.

We vertrokken rond 3 uur naar Granada en besloten de auto pal bij het Alhambra te zetten, de keren ervoor hadden we de auto in de stad gezet maar dan moest je zeker 20 minuten nog een hele klim naar boven maken, daar hadden we geen zin in zeker niet omdat het erg warm was deze dag.

Ondanks dat we gereserveerd hadden via internet duurde het toch nog even voordat we de kaartjes hadden, we moesten dan ook stevig doorlopen om op tijd voor het paleis te staan. Als je te laat bent kom je er echt niet in, we zagen een rij staan en vroegen achteraan voor hoe laat zij het kaartje hadden, dat was een half uurtje later dan wij, daarom liepen we naar voren en vroegen het nogmaals, gelukkig zij hadden dezelfde tijd. Wel kregen we gelijk met een paar Hollanders woorden, waarom wij voordrongen en niet op onze beurt konden wachten. Ik vertelde dat we laat waren en bang waren dat we er niet meer in kwamen als we in de rij stonden van een later tijdstip. Omdat er maar per tijdstip een beperkt aantal mensen naar binnen kunnen is het geen voordringen, maarja ze bleven mopperen.

imageGelukkig vonden Marja en Hidde het Alhambra echt prachtig en schitterend gemaakt, ongelovelijk hoe mensen dit geduld vroeger hadden om een kamer zo kunstig te versieren.

In het paleis  zelf zijn we ongeveer een uurtje gebleven, verder hebben we de tuinen nog bekeken, ondanks het late tijdstip was het nog erg warm en snakte we naar een terrasje. Daarom pakte we de auto en reden we naar de stad, maar als je wilt kan je wel uren nog verblijven in het Alhmabra, zoveel is er nog te zien.image

De parkeergarage San Augustin is het dichtst bij het centrum, geen grote plekken maar wel te doen. Zo als gebruikelijk kregen we op het terras bij een drankje een gratis tapas, dat blijft leuk en een verrasing wat je krijgt.

Daarna zijn we nog een stukje door de stad gelopen, het nieuwe gedeelte met de mode winkels en door het straatje met de Marokaanse spulletjes en de theebarretjes. image

Nog steeds was het warm en daarom besloten we niet omhoog te lopen naar het uitkijkpunt St Nicolas maar om weer een terrasje te pakken.image

We waren pas thuis toen het donker was en we namen nog een wijntje in de tuin. Bekaf waren we allemaal. Marja vertelde dat ze nog helemaal geen zin had om naar huis te gaan, ondanks dat ze nog een aantal leuke b& b’s in het vooruitzicht had, beviel het haar prima bij ons.

We praten nog even door over ons huis en ze vertelde dat ze vonden dat we al veel gedaan hadden, er moet best nog wel wat gebeuren maar het is te overzien. Ik vertelde mijn zorg over de tuin en dat ik het moeilijk vond dat te overzien en voor ik het wist zat ik dikke tranen te huilen. Het is echt heel leuk hoor zo’n Spaans avontuur maar ook erg vermoeiend. Ik ben soms zo druk in mijn hoofd dat ik echt moet leren dat alles stap voor stap moet gaan. Ik wil graag het overzicht en de controle houden. Marja en Hidde raden ons aan om morgen saampjes gewoon een stappenplan te gaan maken en een tuinschets. Dat gaan we doen, traantjes gedroogd de wijn terug in de koelkast en lekker slapen gaan, het was gewoon een vermoeiende dag.