Nee ik vertrek niet voorgoed naar Spanje, maar slechts voor 5 nachten, oorspronkelijk hadden we voor 9 nachten geboekt maar helaas moet Lesley eerder terug komen voor zijn werk en hebben we onze ticket moeten wijzigen. We konden met Vueling niet een rechtstreekse terugvlucht boeken op de datum dat we wilden dus hebben we maar met Transavia een nieuw ticket geboekt en met Vueling de vlucht verzet naar begin juli.

Dit keer hadden we heen een late vlucht en onze vriend Rob stond ons al met onze auto op te wachten op de luchthaven in Malaga.

Jammer zei Rob, het is de laatste dagen zo mooi geweest en net nu jullie komen is de voorspelling weer regen, regen en nog eens regen. Als jullie morgen boodschappen gaan doen zal ik maar vroeg in de morgen gaan anders heb je kans dat je je huis weer niet kan bereiken. Nee hé dit is al de zoveelste keer dat we dit probleem hebben, nu wordt het niet leuk meer, in september hadden we er nog begrip voor, normaal valt er niet zoveel regen in die tijd van het jaar, maar ook in oktober was de toegang van ons huis een aantal dagen niet bereikbaar met de auto vanwege een flinke regenbui, de grond was nog nat van de vorige maand. Maar zelfs na een maand geen regen gehad te hebben was het weer raak met de volgende regen val in november, dit keer slechts een paar dagen en nu gaat het denken we weer gebeuren dat we ons huis niet normaal kunnen bereiken.

Aan de natuur kan je niks veranderen maar eigenlijk vind ik dat de gemeente nu wel wat moet doen aan die weg, hij ligt gewoon te laag, daardoor stroomt het water niet weg maar blijft het liggen, het is slechts een stuk van ongeveer 40 meter, maarja het is wel een groot probleem om er met je auto doorheen te rijden als er 40 centimeter water op blijft liggen. De gemeente kan wel mooie aanslagen sturen maar de openbare weg onderhouden en ons goed toegang geven voor dat hele dure pand (wat zij vinden) ho maar. We wachten het maar weer af.

Toen we na 45 minuten vanaf het vliegveld bij ons huis aan kwamen was het al donker en kregen we de voordeur niet open.

Vocht is niet goed voor hout, maar gelukkig hebben we twee voordeuren en de andere ging wel open. Ik liep gelijk naar de keuken en bewonderde de tegelvloer, echt prachtig, knap werk hoor van mijn mannetje. Snel de paletkachel aan en wat eten maken. We hadden nog genoeg in de vriezer. Heerlijk we zijn weer thuis in ons tweede huis.

Morgen dan maar vroeg eruit om boodschappen te doen.

Morgen gaan we voor de eerste keer dit jaar weer naar ons huis in Spanje. Het lijkt alweer zo lang geleden terwijl het slechts 2 maanden terug was voor mij en voor Lesley slechts 1 maand. Toch vind ik het weer spannend, hoe zullen we ons huis aantreffen. Overdag is het de afgelopen dagen zelfs tegen de 20 graden aan geweest en de avonden rond het vriespunt.

Wat doet zo’n temperatuur verschil met onze oude cortijo? Hoe zal het met alg buiten en de vocht binnen in huis zijn?

Alleen de komende dagen wordt er regen verwacht, nee hé ik ga weer naar Spanje, het lijkt wel of ik de regen aantrek. Ik ben nog nooit eerder in de maand januari in Spanje geweest en ik ben benieuwd hoe het landschap in de winter eruit ziet. Ik ben ook nieuwsgierig hoe de tegelvloer in de keuken eruit ziet die Lesley in december gelegd heeft.

Mijn koffer zit weer vol leuke spulletjes uit Nederland en ik heb er zin in om weer aan de klus te gaan. Slechts voor een paar dagen, maar dat maakt helemaal niet uit, we zien onze casa langzaam steeds mooier worden.

Natuurlijk probeer ik mijn verhalen weer allemaal te plaatsen op deze blog, alleen gaat het de laatste tijd erg moeizaam, het programma gaat steeds uit de lucht.

Vandaag kreeg ik zelfs de volgende mail van Weblog.nl:

Sanoma Media zal per 1 maart 2013 Weblog.nl overdragen aan WordPress.com. De kwaliteit van Weblog.nl is al langere tijd niet op het gewenste niveau. Opkomende concurrentie van goede en gratis alternatieve blogdiensten heeft ons doen besluiten de dienst over te dragen aan een externe partij.

Ik zal dus zsm mijn weblog zelf moeten exporteren naar WordPress, nou als dat maar goed gaat. Maar nu geen zorgen, ik ga eerst genieten van Spanje!

Ik heb niet alleen goede voornemens voor het nieuwe jaar maar ook wat wensen en hoop.

Ik hoop zeker dat in 2013 mijn blog minder vaak uit de lucht is. Het was de laatste weken bar en boos namelijk met al die technische problemen.

Ik wens veel gezondheid en geluk voor iedereen, maar ook wens ik dat het in 2013 allemaal lekker blijft lopen met ons Spaanse huis.

Onze goede voornemens zijn dan ook met veel plezier blijven klussen zodat het allemaal goed opschiet.

Ook wil ik weer wat gezonder gaan leven in 2013, meer bewegen en beter eten.

Als ik terugblik op jaar 2012 is het wel ontzettend overweldigend geweest allemaal. We begonnen in januari op Miami Beach waar we op het strand met 25 graden om 12 uur midden in de nacht toosten op een aankomend geweldig jaar.

Onze wensen zijn allemaal uitgekomen, hoe mooi is dat. Na onze cruise die we door de wateren van Midden Amerika gemaakt hadden zijn we half januari weer terug gegaan naar Nederland en daar belanden we in de malle molen van het kopen van een Spaans huis.

Op 29 maart op mijn verjaardag nota bene werden we eigenaar van een geweldig mooi pand. Wel een opknappertje en dat hebben we geweten, bijna elke maand waren we terug in Spanje en hadden we de kwast of de schroevendraaier in onze hand maar we zagen ons huis wel steeds mooier worden. Helaas is het nog niet klaar, maarja wanneer is een eigen huis nu echt klaar.

Wonen gaan we er voorlopig nog niet, we moeten toch ons geld verdienen om de hypotheek te betalen en met de huidige crisis is het niet verstandig om al onze schepen achter ons te verbranden. Maar eigenlijk bevalt het ons ook wel prima zo. We hebben een fijn leven in Nederland en ook een fijn leven een aantal weken per jaar in Spanje. Ook genieten mijn ouders enorm van ons buitenlandse huis en dat vind ik ook prettig.

We zien het wel wat de toekomst ons brengt, ik ben in ieder geval van plan om in 2013 enorm te blijven genieten van alles.

Buena Suerte a todos y próspero Año Nuevo!

Regelmatig gaan er mensen naar Spanje om te overwinteren, het weer is een stuk zachter daar dan hier in Nederland. Het zonnetje schijnt heerlijk alleen in de avond koelt het flink af, het weer is een beetje te vergelijken met het voorjaar in Nederland.

Wij hebben er echter voor gekozen om niet in de winter een langere periode te gaan, ook gaan we in de zomer niet een aantal weken achter elkaar, maar we gaan gewoon elke maand of om de 2 maanden een paar daagjes.

Zo houden we grip op de status van ons huis. Want als een oud huis wat in de campo staat en een tijdje leeg staat kan je geconfronteerd worden met algengroei, schimmel, onkruid wat ineens heel hoog staat, klamme lakens, muffe geurtjes, een zwembad wat ineens groen is of onder de blaadjes ligt, een wespennest, mierenhoopjes of druiven trosjes die door de vogels opgegeten zijn, etc, etc, etc.

Een huis is er om in geleefd te worden, daarom zou het zo fijn zijn als we uiteindelijk klaar zijn zodat we het huis ook kunnen gaan verhuren, maar ook omdat het huis veel te mooi is om leeg te staan.

Helaas duurt het nog even voordat het verhuurbaar is, dat komt ook natuurlijk omdat we elke keer maar een paar dagen gaan en natuurlijk ook vanwege de centjes, het kost altijd meer dan ingecalculeerd. Dus voorlopig stop ik alle kleding maar in dozen en dekken we het zwembad af en we houden de moed erin want ooit…. zal het goed komen.

De mannen zijn weer thuis, met vermoeide koppies zag ik ze door de deuren komen op Schiphol, je kon echt zien dat er gewerkt was daar in Spanje en niet geluierd.

Het is weer omgevlogen zeiden ze beide, we hebben flink gebuffeld maar toch was het ook erg gezellig. Ik denk dat ik ook maar eens in de leer moet gaan om vloertegels te leggen, het is namelijk goed voor de lijn want denk dat er wel weer een paar kilootjes af zijn!

Overal in ons huis, in elke kamer had die Engelsman verschillende tegels liggen, de één nog lelijker dan de andere. In de keuken viel het nog wel mee, maar nu die nieuwe tegels erin liggen is het wel een groot verschil hoor, met deze nieuwe tegels ziet het er allemaal een stuk frisser, heel chique en vooral sfeervoller uit.

Er is nog een klein stukje rode muur te zien, want daar lag een voorraad tegels maar als we dat wit gaan maken is de keuken vrijwel af, alleen nog een nieuwe spoelbak en een kraan en misschien wat mandjes om de kruiden in te doen en hier en daar nog iets op de muur en dan is la cocina perfecta!

De slaapkamers beneden hebben nu ook allebei een gekleurd wandje, nu nog wat decoratie ophangen en mooie gordijnen uitzoeken en dan hebben we ook dat weer afgestreept van ons lijstje.

Tjonge wat wordt ons huis toch mooi, het alg hebben ze ook redelijk van de muren af kunnen krijgen,maar toch zijn we er nog niet.

Er zijn nog een aantal slaapkamers die aangepakt moeten worden en dan komt er nog een hele grote klus: de tuin! Mijn vader had alvast wat tankjes gif tegen het onkruid leeg gespoten want de distels waren alweer aan het groeien, ik zal het zien straks in januari of hij de goede water/gif verhouding genomen heeft, het is altijd weer even zoeken.

Ook zijn alle stopcontacten nu helemaal veilig gemaakt en er is noodverlichting aangelegd, voor als de stroom mocht uitvallen, zoiets gebeurd wel eens op het platteland namelijk.

Handig hoor zulke mannen, ze zijn van alle markten thuis!

Regenwater is er dit jaar genoeg gevallen in Andalusië maar dit stukje gaat over het gewone water in ons huis, of liever gezegd naar ons huis toe.

Ons huis is echt een huis op het platteland, onze buren zijn vanaf ons terras niet te zien en wij vinden dat heerlijk. Wij wonen in Nederland in de randstad en daar is het al druk genoeg, in ons tweede huis willen we rust en heel veel privacy, heerlijk vinden we dat.

Alleen soms is het niet altijd handig als je net even buiten het dorpje woont, het water wat verstrekt wordt door de gemeente bijvoorbeeld komt uit hoofdleidingen die wat verder af van je huis liggen, deze sluit je dan aan op je eigen slangen die vervolgens daar vandaan naar het huis toelopen. Onze hoofdkraan ligt ongeveer 100 meter van ons huis af, achter het zwembad in een kuil in de grond afgedekt met een wit luik (wat ook nog eens los ligt). Ooit willen we daar een mooi klein huisje omheen bouwen.

Omdat we eigenaar zijn van 2 huizen zitten er onder het luik ook 2 hoofdkranen. Deze draaien we dicht als we weer voor een paar weken naar Nederland gaan, dat dat belangrijk is hebben we een half jaar geleden ook nog ervaren want toen bleek er een leiding gesprongen te zijn en toen stond de keuken helemaal blank en wij waren niet thuis.Oei!

Omdat deze tijd van het jaar de avonden vrij koud zijn en het ook wel eens vriest is het belangrijk om de leidingen ook eerst leeg te laten lopen zodra je de hoofdkraan hebt afgesloten, om zo bevriezing te voorkomen. Daar ben ik inmiddels ook al achter.

De slangen die naar ons huis toelopen liggen heel provisorisch boven de grond en zijn daardoor erg kwetsbaar, dat kan je bedenken hé als het overdag in de winter 17 graden is en s’nachts -2, ook in de zomer als het overdag 38 graden is hebben deze slangen heel wat te verduren.

Tzt zullen we een goede oplossing voor de slangen moeten vinden om ze zo te beschermen, in graven bijvoorbeeld, maar daar moeten we ons nog even in verdiepen.

Alles wat na de meter ligt is onze verantwoordelijkheid maar alles voor de meter is de verantwoordelijkheid van de gemeente. We hadden al een paar keer gemeld bij hen dat er wat water druppelde uit een verbindingsstuk, maarja wij waren niet thuis en de gemeente was wel 2x komen kijken zeiden ze, maar ze zagen niks lekken.

Maar toen wij vorige maand weer kwamen en de hoofdkraan weer aan wilde zetten spoot het water er inmiddels in een klein straaltje uit. Wederom hebben we contact gehad met de gemeente, echt haast hebben ze niet hoor, maar eindelijk is er gisteren een mannetje geweest om het lek te repareren.

Oh ja waar ze ook geen haast mee hebben is de water rekening sturen, vanaf het moment dat we het huis in bezit hebben hebben we nog niks ontvangen, ik hoop maar dat we niet schrikken straks als we deze straks krijgen.

Maar ik leer het al, ik maak me gewoon nergens meer druk om. Het komt wel ooit, Mañana, Mañana.

We leren er steeds weer wat bij, in Spanje gaat het net allemaal even iets anders dan hier. Vorig jaar hadden we een Spaanse auto gekocht, dat kan alleen als je over een NIE nummer beschikt, een NIE nummer is een belastingnummer, het zelfde als bij ons een BSN nummer. Het was een heel gedoe omdat allemaal te regelen, het kost een paar honderd euro, een stuk meer dan het hier kost om het kenteken op een andere naam te krijgen.

Maar het is allemaal gelukt, vervolgens betaal je elk jaar rond april wegenbelasting, dit is een gemeentelijke belasting, de kosten zijn aanzienlijk lager dan in Nederland. Je moet zelf goed in de gaten houden dat het betaald wordt, je krijgt namelijk geen acceptgiro, het beste kan je het gewoon automatisch laten incasseren, het bewijs van betaling dien je ook altijd bij je te hebben. Dit hebben we ook allemaal geregeld.

Daarnaast heb je ook een soort APK keuring wat je moet laten verrichten net als in Nederland, in Spanje noemen ze dat ITV. Er zijn 3 categorieën, auto’s tot 5 jaar, auto’s van 5 tot 9 jaar en auto’s ouder dan 9 jaar, de regelmaat waarin ze gekeurd moeten worden hangt van de leeftijd af. Onze auto is 10 jaar oud.

Wanneer je niet op tijd je auto laat keuren kan je een geldboete verwachten bij aanhouding wat kan oplopen tot 150 Euro. Bovendien heeft de politie het recht op inhouding van het rijbewijs en je ontvangt dan voor 10 dagen een vervangende rijvergunning, je hebt dan 10 dagen de tijd om je auto alsnog te laten keuren. Na vertoning van het ITV-formulier waaruit blijkt, dat de auto goed gekeurd is, ontvangt je je rijbewijs pas terug.

Wij hadden wel een sticker op het raam van de auto gezien met 2012 maar er verder niet echt opgelet, wij dachten we hebben de auto nog maar net en hij zal wel heel 2012 geldig zijn. Maar niks was minder waar. Een vriend van ons maakte ons erop attent, er stond namelijk boven het jaartal op de sticker ook nog een inhammetje met een maand in het Romeins. Het bleek dat je de auto in die maand wederom had moeten laten keuren.

Oeps, bij ons stond er september op en het is nu december, wat een geluk dat we nog niet aangehouden zijn, er stond wel laatst politie langs de weg maar wij werden er gelukkig niet uitgepikt.

We hebben via internet (http://www.itvcita.com) een afspraak gemaakt in Malaga bij een keuringsstation, je kon kiezen uit een aantal tijden.

Om 7.43 vroeg in de morgen stond Lesley paraat, hij vertelde dat je eerst moest betalen ongeveer x8050 en vervolgens rijdt je door een lange straat en wordt de auto elke keer op wat anders gecontroleerd, je moet de aanwijzingen die het mannetje geeft en naast de auto meeloopt nauwkeurig opvolgen. Lichten aan, toeteren, motorkap open etc etc.

Ondanks de taalbarrière heeft Lesley het met goed gevolg doorstaan en is de auto weer goedgekeurd. Hij kreeg een nieuwe sticker, oh jee juni 2013 alweer, het is dus maar slechts voor een half jaar, nou ja goed dat we het nu weten, zal wel met de leeftijd van de auto te maken hebben dat deze 2 x per jaar moet, voorlopig hebben we dit maar weer gehad.

Vandaag werd ik gebeld door onze advocaat, ik had hem een mail gestuurd met een aantal vragen.

Ik merk dat je echt niet zonder een goede advocaat kan en dat is niet alleen omdat we de taal niet machtig zijn maar ook omdat die Spanjaarden af en toe kunstjes flikken waar je niet goed van wordt.

Het is crisis in Spanje en ze hebben geld nodig, ze verzinnen van alles om de kas weer een beetje te spekken, laten we de huizen maar eens gaan aanpakken die onlangs aangekocht zijn zullen ze gedacht hebben, veel ervan zijn door rijke buitenlanders gekocht en daar valt geld te halen.

Toen ik vorige keer in Spanje was had ik 2 aangetekende brieven op gehaald, 1 daarvan was een bekeuring en de andere iets van de gemeente, omdat ik geen idee had heb ik deze doorgestuurd naar onze advocaat.

Nou ik weet wat het is hoor, het is een naheffing van de belastingen, ze vinden dat de woning namelijk veel meer waard is dan bij hun in de boeken staat, de woning is door de gemeente ruim x80 150.000 meer getaxeerd en dat is ook ruim een ton meer dan een onafhankelijk taxatiebureau hem afgelopen maart (toen we de hypotheek moesten rond krijgen) getaxeerd heeft.

Volgens onze advocaat hebben we daarom een goede reden tot bezwaar en ze gaan deze zsm indienen voor ons, dat moet namelijk ook nog eens binnen een maand na het ontvangen van de naheffing.

Hoop echt van harte dat we een punt hebben want het gaat echt om duizenden euro’s.

Ik heb het al eens eerder opgenoemd, je koopt echt niet zomaar een huis in het buitenland, er komt altijd wel weer iets onverwachts om de hoek kijken en je moet stalen zenuwen hebben.

Pff even afwachten dus.

Ondertussen zijn de mannen flink aan de klus geslagen, Lesley is bezig met de vloer in de keuken en mijn vader heeft het muurtje afgeschilderd waar Doménique verleden keer aan begonnen was.

Vandaag wilde Les verder gaan aan de keuken maar ze kregen bericht van het elektriciteits bedrijf dat er geen stroom was voor een paar uur, dus het plaksel kon niet gemengd worden en werden er andere klussen gedaan.

Gelukkig hoeven ze zich niet te vervelen er is namelijk genoeg te doen!

En gezellig en mooi dat het allemaal wordt!!

De Sint is weer in Nederland, spannende tijden voor de kleintjes van mijn broer, maar het geeft niet hoor als de Sint weer weg gaat, want wij gaan in de meivakantie toch naar Spanje toe zeiden ze blij, misschien komen we hem dan wel weer tegen.

Ben heel benieuwd wat ze daadwerkelijk gaan vinden van onze Spaanse huis, oma verteld de mooiste verhalen over het Spaanse huis van tante Ira en oom Lesley.

Voordat zij gaan zullen er nog de nodige bezoekjes gebracht gaan worden om het allemaal te verfraaien daar. Deze woensdag gaan mijn vader en Lesley, eind januari gaan Lesley en ik, in maart gaan Jairo, mijn vader en Lesley en vanaf 11 april zitten mijn ouders weer 6 weken in het huis en komen mijn broer en schoonzus en de 3 kleintjes ook voor een week. Eind mei zullen wij weer gaan en ook begin juli staat in de planning, zo zijn we constant aan het plannen en kijken naar de mogelijkheden, binnen hopen we dan klaar te zijn en daarna hebben we een grote kluif aan de tuin. Af en toe tolt mijn hoofd van alle fantasieën.

Ik wil dit, ik wil dat, maar het budget staat helaas niet alles toe. Ik moet leren niet alles te veel vooruit te plannen, eerst maar eens het koffertje inpakken voor woensdag en daarin wordt in ieder geval wat algenverdelger en een schimmelvreter meegenomen, maar ook een pot bruine verf die we net tekort kwamen. Ik neem best wel veel uit Nederland mee maar dat komt omdat ik de taal nog niet machtig ben en daarom is het vaak moeilijk zoeken naar de juiste spulletjes.

Mijn vader had ik al wat klusopdrachten gegeven en Lesley gaat door met het tegelen van de vloer. Sommige dingen gaan gewoon niet mee met de koffer dus ik denk dat we ook een keer weer met de auto moeten gaan en misschien gaan mijn schoonzus met haar man dan ook mee, zou erg leuk zijn, zij hebben een grote bus en die stouwen we dan helemaal vol.

Wat kan er in 1 jaar veel veranderen hé, het was eerst alleen dromen en dit is het jaar geweest van doen en wat zal volgend jaar ons brengen? Ik zeg gewoon genieten!

Maar waar ik volgend jaar ook zeker mijn aandacht op wil richten is de Spaanse taal, maar dan moeten we eerst even in een wat rustiger vaarwater zitten, zodat ik er helemaal voor kan gaan.

Wat vliegt de tijd, maandag onze laatste dag alweer hier. Veel te kort eigenlijk, maar we hebben het wel erg leuk en gezellig gehad, we hebben heerlijk bijgekletst en dat we het zo goed hebben gehad was geen verrassing want Doménique en ik hebben in onze studententijd ook bijna 2 jaar prettig samen gewoond.

Ze snapt mijn passie voor mijn huis en dat voelt goed. Natuurlijk had ik veel meer willen klussen deze dagen maar dat komt in januari wel weer, dan ga ik samen met Lesley een week heen, ook heel fijn want we zijn veel met anderen geweest en saampjes willen we ook weer eens genieten van ons huis.

Lesley gaat eerst over 9 dagen weer heen, nu samen met mijn vader, mijn vader had nog een klus te doen die hij verleden keer niet af had gekregen, de stopcontacten veilig maken namelijk.

Ik vind het heel leuk dat mijn ouders zo meeleven en ook zo gepassioneerd bezig zijn met ons huis, het huis zag er uit om door een ringetje te halen toen ik vrijdag aan kwam, ja dat hadden die ouwelui goed gedaan. (laat ze het niet horen dat ik ze zo noem, haha)

Vandaag kwamen Paul en Peter de Engelse bouwvakkers weer langs om de dakpannen te vervangen die stuk waren, hopelijk gaat het dak nu niet meer zo lekken als er een plens regen valt.Tijdens het klussen zagen de mannen dat er echt snel het nodige moet gebeuren aan het dak, de nieuwe pannen sluiten goed aan, maar tussen de oude pannen zitten allemaal kieren, dus eigenlijk raden ze aan om alle pannen te vervangen en onder de pannen isolatie aan te leggen. Pff dit kost duizenden euro’s waar halen we dat nu weer vandaan.

De dag ervoor was ik naar ons postbusje gereden welke zo’n 1.5 km van ons huis af ligt en daar lag een briefje in, ik zag dat ik iets moest ophalen bij het postkantoor, zal dit de aangevraagde bouwvergunning voor de schuur zijn, het projectje van mijn vader?

Ik vroeg aan de Engelse of zij daar misschien ook zo over dachten, zou best kunnen zeiden ze, ze hadden de architect gesproken die we ingehuurd hadden om de aanvraag in te dienen en hij zei dat als we nog niks gehoord hadden we langs de gemeente moesten gaan.

Ga maar snel naar het postkantoor zei Paul want deze is maar open van 9 tot 10 uur in de morgen en je moet het poststuk ook binnen een week ophalen. Aangekomen in het dorp zagen we dat het postkantoor op de beneden verdieping lag van het gemeentehuis, nou ja kantoor, het was een klein kamertje, de postbode ging ons poststukje zoeken, na 10 minuten zoeken had hij 2 brieven voor me en ik moest voor beide tekenen voor ontvangst.

Helaas zat er geen vergunning bij, wel een officieel document met gegevens van ons huis, maar even navragen aan de makelaar of hij weet wat het precies is, er zat ook nog een vaag papiertje bij waar een foto van onze Spaanse auto op stond, hé zou dat een bekeuring zijn? Er stond een bedrag op van x8056 maar er stond ook bij 50% en de datum 24 december. Misschien was dit een nota voor de wegenbelasting die ze gingen incasseren, ik zag namelijk geen rekeningnummer op het papiertje staan, maar even straks aan Paul vragen.

Ondertussen liepen we 1 etage omhoog om aan een gemeente ambtenaar te vragen hoe het zit met de aanvraag van de vergunning, geen woord Engels spraken ze dus met handen en voeten en een paar woordjes Spaans begrepen ze uiteindelijk waar ik voor kwam, er werden een aantal dozen opgetrokken, niks geen computer en ja hoor daar zat de aanvraag nog in, er was nog niks mee gebeurd, er werd een telefoontje gepleegd en toen vertelde de ambtenaar dat er over 2 dagen iemand zou komen, maar ik zou die dag al naar huis gaan dus dat kon helemaal niet, ik maakte ze duidelijk dat mijn man 5 december weer in Spanje zou zijn en nu zullen ze proberen om hun eigen architect die dag langs te sturen om te kijken of de vergunning verleend kan worden, nou ben benieuwd.

Weer thuis gekomen vertelde Paul dat dat ene papiertje wel degelijk een bekeuring was, om deze te betalen moet je naar een bankkantoor gaan, raar zeg, we kunnen dit dus niet eens overmaken.

We reden daarom maar naar Iznajar dat schattige dorpje wilde ik toch nog aan mijn vriendin laten zien. Ik stapte bij een bank naar binnen en vroeg of ik de nota daar kon betalen, nee dat kon niet dat kon alleen bij 1 van de 5 banken die op het papiertje stonden vermeld, daarvoor moest ik een stukje doorlopen, ik ging toen bij de volgende bank naar binnen, de Caja Rural Cordoba, nee dat was ook niet goed, de bekeuring was in Granada begaan dus ik moest de Caja Rural Granada hebben en die zat niet in Iznajar, maar er stond ook nog een andere bank op het papiertje de BBVA en deze was ook in het kleine dorpje te vinden,(3 banken in dit kleine dorp, niet te geloven) toen ik daar binnen kwam werd ik vriendelijk ontvangen en moest ik gaan zitten, de bon werd in een apparaat gestopt en deze ging printen, ik moest x8028 betalen. Er werd een stempel en een handtekening opgezet en klaar is Kees. Wat een primitief gedoe zeg, maar we konden er wel om lachen.

Daarna rondgelopen in de dorpskern en het blauwe potten straatje viel in de smaak, het ziet er ook zeer schattig en verzorgd uit, er zit nu ook een restaurantje bij, alleen was deze helaas op maandag gesloten.

We zijn daarom maar bij het strandje aan het stuwmeer wezen eten, we hadden zoveel besteld dat we lang niet alles op kregen, de tortilla (Spaanse aardappeltaart) hebben we in laten pakken en toen we s’avonds om 20.30 weer in het vliegtuig zaten hebben we deze nog heerlijk opgepeuzeld.