Heel vaak krijg ik de vraag, wat kost dat nu een huis in het buitenland en hoe hebben jullie dit aangepakt.

Het is echt een behoorlijke stap kan ik je vertellen, je doet zoiets niet zomaar, niet even tussendoor, je moet er echt heel goed over nadenken. Is dit echt mijn droom, wil ik dit echt heel erg graag en heb ik er heel veel voor over?

Als je alles met ja kan beantwoorden ga je als het volgt te werk:

Je begint met het zoeken naar een locatie, in welk land, in welke streek en in welke plaats.

Ga er in elk jaargetijde een keer heen, de zomer is immers heel anders dan de winter, ook in Spanje heb je regen periodes en hoe zit het dan met dat huisje op die mooie plek, is het nog steeds goed te bereiken, ligt het op redelijke afstand van de luchthaven, strand, winkels en restaurants?

Je kan het beste een aantal panden gaan bekijken samen met een betrouwbare makelaar, wij hebben ontzettend veel geluk gehad met Sunset Country Properties, http://www.sunsetcp.com/

Marcel spreekt zowel goed Nederlands, Spaans als Engels. Dat laatste is ook heel belangrijk omdat er namelijk heel veel huizen van Engelsen te koop staan in Zuid Spanje.

Als je dan je droomhuis gevonden hebt moet je nog weten of je het wel kan betalen. Van de getaxeerde waarde van de woning kan je namelijk soms maar 50, 60, of 70% financieren dmv een hypotheek. Afhankelijk van de bank waar je mee in zee gaat. De rest is eigen geld. Houdt ook rekening met ongeveer 13% kosten koper, dat is meer dan in Nederland omdat je namelijk ook advocaat kosten en vertaalkosten erbij krijgt.

Een absolute must is om een advocaat in te schakelen die je helpt bij het hele proces, wij hebben met alle tevredenheid gekozen voor de Spaanse Del Prado. Een advocaat is heel belangrijk omdat hij alle papieren betreft de legale status van het pand voor je kan uitzoeken, helaas komt het maar al te vaak voor dat er met de papieren iets niet in orde blijkt te zijn, onze advocaat begeleide ons in het hele proces met de hypotheek, de notaris en tevens zorgt hij voor de betalingen aan de belastingdienst.

Heel veel mensen denken dat alle huizen in Spanje voor een prikkie te koop zijn, maar dat valt tegen hoor. Het ligt er natuurlijk ook een beetje aan wat je zoekt, waar het ligt en hoe groot het moet zijn en hoeveel grond je erbij wil en of je een privé zwembad wil hebben.

Als je een zwembad wilt zoek dan een huis met in ieder geval iets wat op een zwembad lijkt, want later bijbouwen in Zuid Spanje is bijna onmogelijk, dan kan je beter de bestaande sloot, waarvoor al een vergunning is afgeven opknappen.

Zoals ik al zei krijg je hoogstens maar 70% van de getaxeerde waarde van de woning, dus stel je hebt een mooi klein huisje gezien met een huiskamer, twee slaapkamers en een klein stukje grond, van laten we zeggen €120000. Deze woning is nog niet klaar, je moet er zeker voor €50000 nog aan verbouwen totale aanschaf €170000.

De taxatie valt vaak tegen ivm met de voorzichtigheid in deze tijd. De woning wordt voor bv €100000 getaxeerd, dan krijg je maar €70000 gefinancierd en de rest moet je zelf meebrengen, dus zeg maar €115000 incl kk.

Wil je een huis met 4 slaapkamers of meer ga je al snel boven de 2 ton uitkomen, dus nog meer eigen geld want aan vrijwel elke Spaanse woning moet nog wel het één en ander verbouwd worden, al is het alleen maar om het naar je eigen smaak te maken.

Dit proces duurt zeker een half jaar en nadat je eindelijk de sleutel hebt, kom je voor nog meer kosten te staan.

Elke maand moet je namelijk je elektra betalen, die in de zomermaanden vrij hoog is omdat de pomp van het zwembad vaak aan staat, ook natuurlijk de water rekening, deze is niet zo heel hoog, maar je moet ook rekening houden met de kosten die je betaald aan degene die je zwembad onderhoud als jij er niet bent.

Verder je heb je nog kosten voor gasflessen, internet, je schotel, de inboedel en woonhuis verzekering en niet te vergeten de verplichte levensverzekeringen.

Tevens betaal je jaarlijks onroerend goed belasting, lokale belastingen, vermogensbelasting en inkomstenbelasting voor niet-residenten en ook nog de jaarlijkse advocaat kosten om de belastingaangifte te doen voor je.

Ook niet te vergeten is, dat je huis elk jaar onderhoud nodig heeft, met zon en regen moet je zeker elk jaar weer een aantal delen van je huis opnieuw verven en stukken van je huis behandelen met antischimmel en antikalk.

Als laatste moet je de vraag stellen, hoe kom je bij je huis, je vliegticket en je vervoer van de luchthaven naar je huis moet ook betaald worden.

Wij hebben een Spaanse auto gekocht, wat een behoorlijke klus is hoor, je gaat niet makkelijk voor een tientje naar het postkantoor voor de overschrijving zoals als hier in Nederland, nee €200 kost het zeker. Verder betaal je voor je auto wegenbelasting, die wel heel goedkoop is, de verzekering en je jaarlijkse keuring.

Pff, nee het is niet zo eenvoudig allemaal en zeker ook best wel een investering, maar je hebt er behoorlijk wat plezier van, tenminste wij wel.

Wanneer we de sleutel daar in het slot steken zijn we helemaal blij en het voelt zo eigen, zo thuis en zo ontspannen.

Maar ik kan je wel vertellen toen ik onlangs de begroting ging opmaken van wat het huis ons nu netto allemaal kost, ik toch wel een beetje schrok. Het is een plaatje en een mooi groot huis, met 6 slaapkamers, 4 badkamers en twee huiskamers en een keuken, 20000 m2 grond, maar het kost ons best wel wat centjes.

We zullen nu echt een vrijwillige bijdrage moeten gaan vragen aan de mensen die bij ons komen logeren. Daarom gaan we er een grappige collectebus neerzetten. Voordat geld zullen we een mooie plant voor in de tuin gaan kopen want die moet ook nog helemaal aangelegd worden.

.

Wanneer we het echt gaan verhuren is nog niet duidelijk, ergens volgend jaar schat ik zo in. Het lastige daarvan is dat je ook nog een site moet maken, een huurprijs moet bepalen, een vergunning ervoor moet aanvragen, belasting over het verhuurde moeite afdragen[25%], een sleutelbeheerder moet inhuren en iemand voor de schoonmaak.

Het is fantastisch hoor een huis in het buitenland, maar onderschat het allemaal niet, er komt gewoon heel veel bij kijken.

Maar wij kunnen nooit zeggen later als we oud zijn, had ik het maar gedaan, we hebben het gewoon gedaan!

Het wordt een speciaal weekend, speciaal voor onze kinderen, mijn ouders en voor ons.

Zoals jullie weten zijn mijn ouders op dit moment in Spanje, onze dochter is daar ook sinds een week en genieten dat ze doen! Ik zie de foto’s van de terrasjes en de glaasjes cava voorbij schieten.

Onze zoon is met zijn vriendin naar Portugal, dit weekend wordt zowel hij als zijn vriendin 24 jaar, ze schelen maar 1dag namelijk.

Natuurlijk willen mijn initiatiefrijke ouders dat niet zomaar voorbij laten gaan en ze pakten de landkaart erbij. Albufera bleek maar 4 uurtjes rijden bij ons huis vandaan te liggen, het plan werd gesmeed.

Er werd een hotel geboekt en ze gaan het feestje in de Algarve meevieren.

Mijn moeder en Cheyenne konden pa overhalen om een tussen nachtje in Sevilla te gaan doen zodat ze deze mooie stad ook even kunnen gaan bekijken, dit beloofd een top weekend te gaan worden voor hen.

Wij ouders(achterblijvers) zullen het dus dit weekend zonder onze kids moeten doen, best gek maar wij gaan het ook gezellig maken hoor! Het begint al vanavond want dan gaan we met vrienden lekker tapas eten!

Af en toe moet je jezelf uitdagen, stel een doel en werk daar naar toe. Mijn doel is het Spaanse huis zo mooi mogelijk maken, zodat wij er vollop van kunnen genieten en ook dat we het huis af en toe kunnen gaan verhuren aan vrienden en bekende.

Elke keer als er weer wat af is voelt dat als een overwinning, gelukkig helpen mijn ouders ook flink mee aan ons doel. Nu is de hal aangepakt en met een mooie deurposter, die op de muur geplakt is en het witverven van de trap en wanden, tegels op de vloer en een nieuw gordijn voor de meterkast ziet het er fantastisch uit.

Onze zoon had ook een doel, ten eerste zijn Amerika kilo’s eraf, dat is inmiddels aardig gelukt, door flink hard te sporten en gezonder te eten. Ook had hij een sportief doel en dat was de pierloop in IJmuiden te lopen, 15 km. Hij had precies uitgerekend welke tijd hij wilde lopen, 1.17 en 30 sec. Nou daar zat hij aardig in de buurt 1.17 en 51 seconde. Nog nooit heeft hij 15 km hard gelopen ook niet in een  training. Dus dit is een geweldige prestatie en wij zijn dan ook ontzettend trots op hem.

Nadat we uitgecheckt hadden bij het hotel Metropolitan reden we met de auto naar de wijk Friedrichshain waar je de langst bewaard gebleven stuk Berlijnse muur vindt. De 45 km lange muur werd gebouwd in de Koude Oorlog om West- en Oost- Berlijn van elkaar te scheiden. Meer dan 200 vluchtelingen stierven omdat ze de muur probeerden over te steken. Op die plek waar vroeger de grens tussen West en Oost Berlijn lag, ligt nu aan het water het East-Side-park. Aan de ene kant van de resten van de muur vindt je allemaal graffiti en aan de andere kant foto’s geprojecteerd op de muur van andere delen in de wereld waar een muur staat of stond. Indrukwekkend hoor.

We liepen de Oberbaumbrucke over en je komt in de wijk Kreuzberg, toen de muur er nog stond was dit deel van de wijk aan drie zijden omsloten door de muur. De wijk is heel divers, een beetje alternatief, inmiddels zijn delen van de wijk erg hip geworden bv de Schlesische Strasse, waar wij door heen liepen op zoek naar een hippe plek om te brunchen aan het water de Spree.

Voor €9.50 konden we ons buikje vol eten met luxe broodjes met beleg, salades, rijst en zoetigheden, typisch Duits, hele gezinnen en families gaan op zondag samen brunchen, leuk hoor, het publiek was dan ook heel divers van jong en oud van hip naar alternatief.

Met volle buik reden we naar de laatste bezienswaardigheid van onze trip, de Stasi gevangenis. We kregen een rondleiding in het Duits en dat viel niet mee, we hadden een praatgrage enthousiaste man die 1.5 uur lang aan het vertellen was over de afschuwelijke tijden die staatsgevangene hier moesten doorstaan.

Ik moet zeggen ik verstond niet alles en daardoor duurde het voor mij iets te lang, af en toe werd ik gesouffleerd door mijn dochter die door haar fan periode van Tokio Hotel een aardig mondje Duits geleerd had.

Wat we eruit begrepen was dat hier geen Bankovervallers of moordenaars werden opgesloten maar gewone mensen met een andere mening, tegen het DDR regime.

Zij werden stelselmatig psychologisch gemarteld en eenzaam opgesloten, echt een traumatische tijd.

Na de rondleiding besloten we om 17 uur weer naar huis te rijden. Helaas kwamen we in een ruim 2 uur durende file terecht zodat we ver na middernacht pas weer thuis kwamen.

We hebben het heel leuk en gezellig gehad, moeder en dochter saampjes en natuurlijk werd er in de auto op de terugweg volop meegezongen met de nummers van Tokio Hotel. Wanneer zullen zij weer een reünie geven?

Ik ben wel een toerist maar zo wil ik er niet uitzien zegt mijn dochter altijd. Dus niet overdreven met een kaart op straat lopen, niet je camera permanent om je nek en zeker niet met een toerbus door de stad rijden.

Maar na flinke overredings kracht van mijn kant besloot ze dat het toch wel handig was om overstag te gaan en met een hop on hop off bus mee te gaan.

Is veel handiger spitse ik haar toe, Berlijn is zo groot dat lopen onmogelijk is, fietsen kan wel maar neemt meer tijd in beslag en met de metro kunnen we ook wel maar dan moeten we puzzelen hoe en wat eerst.

Ze had van te voren wel bedacht wat ze beslist wilde gaan zien. We besloten daarom de traditionele tour te doen van de Berlin city tour bus a €15 pp, deze kwam bijna overal wel langs.

Dakje open en een host die ons in het Duits en Engels toe sprak en we konden de bus uit wanneer we wilden en daarna gewoon weer een andere bus pakken, elke 15 min komt er één.

We stapte op in de winkelstraat waar we eerst ons ontbijt genuttigd hadden bij het beroemde warenhuis KA DE WE onder het glazen dak van de zevende verdieping. Wat een prachtig groot en luxe warenhuis is dit zeg, zeker de zesde etage is de moeite waard, met heel veel etenswaar en barretjes, te mooi gewoon. Ook zijn alle exclusieve modehuizen er vertegenwoordigd, Prada, Gucci, Chanel etc.

We besloten eerst de tour van twee uur te volgen om vervolgens uit te stappen waar we wat wilde bezichtigen.

Vrijwel alle highlights van Berlijn hebben we gezien.  De hippe wijk Mitte waar de doorgang van de oude stadsmuur de Brandenburger Tor staat en de 2711 betonnen zuilen van het Holocaust monument. De straat waar alle ambassades in liggen, de tv toren waar we niet zijn in geweest maar we hebben aan de overkant het panorama uitzicht bekeken vanuit de 37ste etage van het hotel Park Inn.

De controle grenspost Checkpoint Charlie en ook gezien hebben we een enorme zuil met Victoria de godin van de overwinning bovenop, de gouden engel die uitkijkt over Tiergarten. Natuurlijk ook de resten van de muur, het concertgebouw en nog vele andere mooie oude en moderne gebouwen.

Na een volle dag pufte we even uit in het hotel om vervolgens om 20 uur lekker te gaan eten bij een Italiaans restaurant, wijn is duur in Berlijn, €6.50 per glas.

Na het eten gingen we los in Jazzclub Quasimodo, waar zelfs Prince een keer heeft opgetreden. Een band uit New Orleans en een super goede Duitse zangeres Francisca Urio traden erop. Het publiek was divers maar wel wat duf, pas aan het eind ging iedereen dansen, wij natuurlijk al veel eerder. Het was te gek, zo samen met mijn dochter op de dansvloer.

Al maanden geleden hadden we bedacht dat een mooi cadeau voor het afstuderen van Cheyenne een moeder/dochter weekendje Berlijn zou zijn. Niet wetende dat toevallig in ons gekozen weekend ook de uitslag van het finale stuk, de scriptie, bekend zou worden gemaakt.

We waren om 7 uur s’ochtends vertrokken met de ABNAMRO fiat en halverwege op de snelweg in Duitsland vernamen we het goede nieuws, Cheyenne is geslaagd.

We gilden de hele auto bij elkaar en doordat we met open dakje reden werden we flink nagekeken. Ik ben zo trots, ik heb gewoon een 20 jarige dochter die haar HBO Bachelor gehaald heeft, hoe knap is dat en met het geweldige cijfer van een 9.1 nog wel, super gewoon.

Ons weekend kon nu al niet meer stuk. Bij het hotel aangekomen merkte we dat Berlijn een auto vriendelijke stad is, we konden gewoon voor de deur parkeren en voor een redelijke prijs. Kan Amsterdam nog wat van leren.

Na een korte douche liepen we gelijk de stad in, we zaten 2 straten af van de beroemde winkelstraat Kurfürstendam in de wijk Charlottenburg in het hart van West Berlijn.

Alle grote modewinkels zijn hier vertegenwoordigd. Als beloning voor het harde studeren mocht Cheyenne bij Zara nog een mooie winterjas kopen, nu niet nodig want de zon scheen uitbundig.

Echter waren we best wel vermoeid van de reis en konden we het niet langer opbrengen om te winkelen, nou dat wil wat zeggen, daarom besloten we maar om op de hoek van de straat van het hotel bij Vapiano een lekkere pasta schotel te bestellen. Deze keten zit ook in Amsterdam vertelde Chey maar ik was er nog nooit geweest. Je moet zelf je eten binnen bestellen, verschillende pasta’s kan je kiezen en diverse sauzen en verse groenten erbij, het wordt vers voor je neus klaar gemaakt. We besloten alle twee iets anders te nemen en dat te delen. Echter toen ik het eten gehaald had zat Cheyenne er wel lachend maar erg witjes bij. Ze kreeg geen hap door haar keel en was helemaal niet lekker. Ik denk dat alle spanning er van de afgelopen periode uit was gekomen.

Nadat ik mijn deel op had gesmikkeld gingen we snel naar het hotel. Daar nam Chey een lange douche en een paracetamol en ging even op bed liggen. Om 22 uur was ze weer kiplekker en besloten we toch maar bij een cocktail bar lekker te kletsen en een drankje te doen om het heugelijke nieuws te vieren.

Berlijn is een grote stad, ook na de val van de muur in 1989 heerst er toch nog verdeeldheid, een echte kern heb je niet, maar wel heeft elke wijk zijn eigen leuke plekjes. Hoe kunnen we zo veel mogelijk gaan zien en wat willen we gaan zien bespraken we.

Het voelt wel een beetje raar hoor, na 31 jaar in Santpoort mijn ouderlijke huis te hebben gehad is deze woning nu al helemaal leeg. Woensdag vertrekken mijn ouders voor 2 maanden naar Spanje om na terug keer in een appartement te gaan wonen in IJmuiden. Geen tuin en geen boven.

Het grappige is dat ze in Spanje juist wel een bovenkamer hebben gekozen om hun eigen te maken en die tuin is er ook genoeg. Eigenlijk een perfecte combi, ben je het ene zat ga je na het andere en ach wat is nu 3 uurtjes reizen met het vliegtuig.

Zondag nog wel even met de hele familie mijn oma haar 94 ste verjaardag gevierd in een kaal huis met statafels, heel apart. Maarja afscheid nemen van iets is nooit leuk maar er komt altijd weer wat anders voor in de plaats en ik ben blij dat we mijn ouders nog zoveel plezier in ons Spaanse huis mogen laten beleven.

Zaterdag hadden we een leuke boottocht gemaakt met onze vrienden Joyce en Job, zij hadden afscheid genomen van hun prachtige zeiljacht en daarvoor in de plaats hebben ze een leuke sloep gekocht. Je laat iets je krijgt iets. Tot de late uurtjes hebben we genoten van de gezelligheid op de Loosdrechtse plassen met vuurwerk en al.

Binnenkort ga ik samen met onze dochter naar Berlijn, is weer eens wat anders dan Spanje. Cheyenne heeft zo hard gestudeerd de afgelopen jaren dat ze een stedentripje met haar moeder wel verdient heeft. Op het moment dat we daar zijn krijgt ze ook de uitslag of haar scriptie voldoende is bevonden en ze haar bachelor gehaald heeft, extra spannend dus.

Ze had als verrassing voor mij een boekje 100% Berlijn gekocht en zij gaat dit keer helemaal de reis uitstippelen vertelde ze, wat te zien en wat te doen. Heerlijk, dus ik ga gewoon mee en genieten, hoe relaxt.

Ook onze vrienden die tot vandaag in ons Spaanse huis zijn hadden een verrassing voor ons, ze hebben keihard in onze tuin gewerkt, tot blaren aan toe hebben ze delen van de tuin van onkruid ontzien, heel prettig.

Maar er zijn nog meer verrassingen, mijn ouders hebben hun huis verkocht, het gaat ineens erg snel allemaal, zij gaan immers eind van deze maand naar Spanje voor 2 maanden en moeten nu halsoverkop hun huis in 3 weken leeg maken, dat voelt best raar. Maar zij gaan wel een nieuw avontuur tegemoet. Eerst genieten in Spanje en daarna ergens wat huren ofzo en dan in het voorjaar weer lang naar Spanje, wat een leven.

Wij hebben inmiddels tickets voor begin november gekocht en dan gaat het echt gebeuren, de shovel gaat dan door de tuin heen, ik kijk er nu al naar uit, maar eerst  ouders helpen inpakken en eind van deze maand naar Berlijn! Spannend en Leuk leuk.

Een jaar na dato zijn onze vrienden Rinus en Catrien wederom in ons Spaanse huis te vinden. Ze genieten bijna net zoveel als wij van ons paradijsje. Rinus is met vervroegd pensioen en Catrien is verpleegkundige en daardoor maakt ze veel overuren die ze vervolgens lekker kan opnemen voor vakantie en dat doen ze ook meerdere keren per jaar graag. Heerlijk om zulke levensgenieters als vrienden te hebben en ook fantastisch dat ze zo enthousiast zijn over ons huis.

Ik kreeg net na aankomst al een sms, wat is het mooi geworden schreef ze. In het afgelopen jaar is zeker veel gebeurd. We hebben 4 slaapkamers van de 6 al klaar nu. Maar er is nog wel wat werk over hoor, ook de extra huiskamer, die wij omgedoopt hebben tot Marokkaanse kamer moet nog helemaal bewerkt worden, deze dient nu als opslagkamer. Voor de rest zijn het eigenlijk alleen de badkamers en de details nog. Natuurlijk ook de tuin, maar daar wordt op het moment ook weer druk aangewerkt zag ik al op een fotootje op de whatsapp. Onze tot nu toe enige palmboom werd onder handen genomen.

De hal is door onze Engelse vrienden opgeknapt, ziet er ook stukken beter uit. Nu nog de trap zelf en wat ophangwerk, ander gordijn en schilderijtjes, en het is daar ook helemaal top.

Voor:

Na:

Eindelijk is er een uitspraak over de claim.

Ruim een half jaar geleden kregen wij een brief van de Spaanse belastingdienst, zij vonden dat wij te weinig overdrachtsbelasting betaald hadden. Zij vonden dat we ons huis te goedkoop gekocht hadden, zij hadden ons huis op een ton meer getaxeerd.

We schrokken ons rot, waar haalde we ineens 8500 euro vandaan. We hebben toen een advocaat moeten inschakelen. Onze advocaat stelde ons voor om ons huis opnieuw te laten taxeren.

Boos waren we natuurlijk op de Spaanse gemeente die de in onze ogen zeer onterechte belasting wilde innen want er was pas een taxatie gedaan door de bank voor de hypotheek, maar dat werd niet als waarheid aangenomen. Daarom moest er opnieuw een taxatie komen.

Dat kost natuurlijk ook weer geld. Helaas namen ze met die tweede taxatie ook geen genoegen, die vonden ze ook te laag. Gelukkig was onze advocaat een volhouder en na diverse brieven over en weer hebben we een derde taxatie laten maken, nu door een taxateur die door hen werd aangewezen. Wij knepen hem wel hoor want inmiddels hadden we het huis al een jaar in bezit en er heel veel klusjes in gedaan waardoor het er veel fraaier uit was gaan zien dan toendertijd. Maar dat zou allemaal meegenomen worden in het rapport werd gezegd.

Eindelijk is er een besluit genomen, de uitslag van het getwist is bekend. Ze hebben ons huis 15000 euro meer getaxeerd dan de bank had gedaan en daardoor hebben wij nu een nieuwe naheffing gekregen van 1000 euro. Pff dat scheelt nogal.

Natuurlijk kunnen wij hier ook weer bezwaar tegen maken, maar dan zijn we die kosten ook weer kwijt aan juridische kosten. We laten het maar hierbij. Maar jemig wat een gedoe allemaal. We hopen dat we nu voorlopig geen tegenslagen meer hebben.  Want deze aanslag, de advocaat kosten en de taxatiekosten hadden we natuurlijk liever in ons huis gestoken. Het zou in ieder geval een mooi startkapitaaltje voor de tuin zijn geweest.