Nadat we uitgecheckt hadden bij het hotel Metropolitan reden we met de auto naar de wijk Friedrichshain waar je de langst bewaard gebleven stuk Berlijnse muur vindt. De 45 km lange muur werd gebouwd in de Koude Oorlog om West- en Oost- Berlijn van elkaar te scheiden. Meer dan 200 vluchtelingen stierven omdat ze de muur probeerden over te steken.20130901_113421 Op die plek waar vroeger de grens tussen West en Oost Berlijn lag, ligt nu aan het water het East-Side-park. Aan de ene kant van de resten van de muur vindt je allemaal graffiti en aan de andere kant foto’s geprojecteerd op de muur van andere delen in de wereld waar een muur staat of stond. Indrukwekkend hoor.20130901_141217

We liepen de Oberbaumbrucke over en je komt in de wijk Kreuzberg, toen de muur er nog stond was dit deel van de wijk aan drie zijden omsloten door de muur.20130901_140544_resized De wijk is heel divers, een beetje alternatief, inmiddels zijn delen van de wijk erg hip geworden bv de Schlesische Strasse, waar wij door heen liepen op zoek naar een hippe plek om te brunchen aan het water de Spree.20130901_133958

Voor €9.50 konden we ons buikje vol eten met luxe broodjes met beleg, salades, rijst en zoetigheden, typisch Duits, hele gezinnen en families gaan op zondag samen brunchen, leuk hoor, het publiek was dan ook heel divers van jong en oud van hip naar alternatief.

Met volle buik reden we naar de laatste bezienswaardigheid van onze trip, de Stasi gevangenis. We kregen een rondleiding in het Duits en dat viel niet mee, we hadden een praatgrage enthousiaste man die 1.5 uur lang aan het vertellen was over de afschuwelijke tijden die staatsgevangene hier moesten doorstaan.IMG-20130904-WA0006_resized

Ik moet zeggen ik verstond niet alles en daardoor duurde het voor mij iets te lang, af en toe werd ik gesouffleerd door mijn dochter die door haar fan periode van Tokio Hotel een aardig mondje Duits geleerd had.

Wat we eruit begrepen was dat hier geen Bankovervallers of moordenaars werden opgesloten maar gewone mensen met een andere mening, tegen het DDR regime.

Zij werden stelselmatig psychologisch gemarteld en eenzaam opgesloten, echt een traumatische tijd.IMG-20130904-WA0005_resized

Na de rondleiding besloten we om 17 uur weer naar huis te rijden. Helaas kwamen we in een ruim 2 uur durende file terecht zodat we ver na middernacht pas weer thuis kwamen.

We hebben het heel leuk en gezellig gehad, moeder en dochter saampjes en natuurlijk werd er in de auto op de terugweg volop meegezongen met de nummers van Tokio Hotel. Wanneer zullen zij weer een reünie geven?