Op tijd op staan en om 7 uur gaan werken tot 10 uur dan ontbijten dan weer even wat werken tot 1 uur. Rond 2 uur gaan lunchen buiten de deur of een siësta houden en dan vervolgens om 17 uur tot 20 uur weer wat te gaan werken en dan om 21 uur richting een restaurant gaan om nog een klein hapje te gaan eten. Zo zien de dagen er van de Spanjaarden uit en wij volgen dat want onze dagen zien er gemiddeld ook zo uit.

Behalve dat we zelf actief zijn hebben we ook wat werk bezorgd aan onze vaste aannemer. We hadden wat snoeiklusjes, de kleine dingen kunnen we natuurlijk zelf maar zodra er een kettingzaag bij moet komen haken we toch af. De amandelboom voor het huis moest aangepakt worden maar dat niet alleen ook de dennenbomen langs het pad waren uitbundig gegroeid. Nu er een aantal zijtakken weg zijn past de auto er weer goed langs. Tevens wilden we achter het zwembad alles onkruid vrij hebben, ook moesten de olijfbomen daar nodig gesnoeid worden, net zoveel zodat het stammetje weer zichtbaar wordt.

Dit alles kostte wel wat tijd, maar je ziet het opknappen. Nu het onkruid weg is en de olijfbomen gesnoeid zijn is het tijd voor de volgende stap, op deze plek wil ik namelijk grindzand (zahorra) hebben zodat het er netjes uitziet en het tevens een lekkere ruime plek wordt om te kunnen spelen voor de kinderen die het huis bezoeken. De werkmannen hebben de komende dagen nog veel werk te doen want de zahorra wordt op 1 grote hoop gestort.

Die avond werden we meegenomen door onze dochter naar restaurant La Paloma, zij trakteerde ons omdat ze wilde vieren dat ze een nieuwe baan heeft geaccepteerd. Half augustus gaat ze de bank verlaten na 6 jaar daar gewerkt te hebben. Haar carrière zit in de lift en ze heeft zin in een nieuwe uitdaging, nee niet in Spanje maar gewoon in Amsterdam bij een mooi bedrijf. Salud!

Het is heerlijk op de Hacienda maar omdat er best veel te doen is en je daardoor de hele tijd bezig bent vonden we het tijd worden om een dagje erop uit te gaan om zo even lekker te ontspannen. We reden in een uurtje naar Benalmadena pueblo, een leuk authentiek Spaans goed verzorgd dorpje waar een stuk minder toeristen lopen dan aan de kust.

Bij het pleintje waar het bronzen beeldje staat van het meisje met de schelp hebben we geluncht.

Daarna hebben we de grootste Boeddhistische stupa van de Westerse wereld bezocht. Ze is meer dan 30 meter hoog. Binnenin is een meditatieruimte.

Een bezoek aan Castillo de Colomares (gebouwd tussen 1987 en 1994) vonden we echt de moeite waard, wat een prachtig kasteel, net een een sprookje alhoewel het geen echt kasteel is maar een monument. Het is een hommage aan Columbus en de ontdekking van Amerika.

Een 100 jaar oude boerderij heeft altijd wat onderhoud nodig, zeker als je er maanden niet geweest bent, soms zijn het direct zichtbare klusjes en soms zijn het klusjes die je moet doen om te voorkomen dat iets erger gaat worden. Lesley bekeek de bovenraampjes en zag dat het tijd was deze opnieuw te behandelen. Alles moest eerst afgekrabd worden om het daarna weer van een nieuw beits laagje te voorzien. Dit is niet in 1 dag klaar helaas, een behoorlijk klusje zo in de warmte. Gelukkig ziet de temperatuur er voor de komende dagen er goed uit, niet al te warm maar gewoon aangenaam. Ik kon dus mooi doorgaan met mijn onkruid projectje. Elvira ging de boel nog even grondig vegen zodat er geen blaadje meer lag op het terras. (Echter voor hoelang?)Cheyenne deed de voorbereiding voor de huisgemaakte paella. Inkopen gedaan bij de grote Mercadona supermarkt die in het nabij gelegen plaatje Archidona ligt en daarna fikkie stoken op de vuursteen en kokkerellen maar. Er gaat niks boven een huisgemaakt bordje paella klaar gemaakt door onze eigen dochter. Wat zaten we te smullen die avond, een mens heeft weinig nodig om volmaakt gelukkig te zijn, een lekker bordje eten, een goed glas wijn, prettig gezelschap en een prachtige plek. Als toetje hadden we marshmallows boven het vuurtje geroosterd. Wat een top avond bij Hacienda La Suerte!

Opnieuw richting de luchthaven nu om Lesley zijn zus op te halen. Daarna reden we naar de bouwmarkt Bauhaus, ons bouwvakkersbusje kwam nu goed van pas, 8 nieuwe stoeltjes hebben we erbij gekocht. Tevens een verf pot los pitufos (smurfen) blauw voor de tafeltennistafel en natuurlijk een grote pot latex voor de muurtjes die weer fris wit moeten worden.

Bij de chinees nog wat accessoires gescoord en we hebben weer een leuk nieuw zitplekje gecreëerd.

We kunnen hier lekker aan zitten eten met z’n allen maar ook een sportieve activiteit doen als we het tafelkleed eraf halen en de stoelen opzij zetten. Helaas was het netje wat ik had meegenomen niet breed genoeg voor de rand van de tafel maar dit gaan we oplossen met een latje. Die gaan we ook nog blauw verven en dan is het helemaal perfect en kun je het zo op tafel zetten wanneer je wilt spelen.

Natuurlijk gingen we die avond lekker eten bij Manolo, dat is namelijk ook een favorietje van Elvira. De regels voor de mondkapjes gaan vanaf morgen aangescherpt worden, je moet zodra je in beweging komt een mondkapje op overal buiten, gelukkig als je stilzit tijdens het eten mag deze af. Als dit de regel is zullen we ons eraan gaan houden, alhoewel het best even wennen zal zijn.

Toen we maandagochtend wakker werden en naar buiten keken had ik een déjà vu. Er zat een klein zwart katje op de bank. Ach wat deed dat me denken aan 4 jaar geleden toen Nero (Cheyenne haar Spaanse katje) daar zo zat. Dit keer liep er geen Frodo bij (en ook niet hun moedertje Dona die nu bij Rob en Ibolja woont) maar wel zagen we verderop nog een zwart wit katje en een wit zwart katje. Ze blijven op afstand maar het is wel hun terrein. Helemaal prima vind ik het dat er katjes rondlopen, goed tegen de muisjes en ratjes die op het platteland veel voorkomen. Wij moeten niet vergeten dat wij op hun terrein te gast zijn en niet andersom.

Vandaag was ik begonnen om een deel van de tuin onkruid vrij te maken, wat een klus. Het onkruid was niet overal vers, ook stonden er her en der dorre plukjes maar om het er netjes uit te laten zien moeten die wel weggehaald worden.

Lesley ging zijn plan van aanpak maken voor de verrassing die ik voor hem door onze Paco had laten maken. Aan de zijkant van het huis is een mooie tafel van beton gegoten die nu omgetoverd moet worden tot combi eet/pingpong tafel.

Cheyenne haar projectje was het repareren en schuren van het bankje wat we ooit nog uit Nederland mee hadden genomen, om het daarna netjes in de zwarte verf te zetten. Het bankje ziet er weer tip top uit nu, ook leuk met de nieuwe kussentjes.

De wespenbestrijder had zaterdag rondom het lek veel bestrijdingsmiddel gespoten en tevens her en der rondom het huis preventief gespoten. Hij had een paar nestjes gevonden en deze ook verwijderd. Maar toen we aan de grote schoonmaak begonnen zondag vonden we nog veel meer nesten op de gekste plekken, ja dat komt ervan als er maanden niemand is dan neemt de natuur het over.

Ze zaten in de stang van 2 parasollen, onder een parasolvoet en ze hadden zich door de stof heen gekauwd van de grote parasol welke in de winter buiten was blijven staan en die we met bubbeltjes plastic en een hoes afgedekt hadden omdat daar vorig jaar ook al een nest zat. Maar die kleine snuiters hadden hun plekje gewoon opgeëist. Ze zaten zelfs in een bijna lege BBQ kooltjes zak die nog onderin de BBQ stond tussen de houtblokken, waar ook nog een nest zat trouwens. We ontdekken er nog 1 onder de dakrand, onder de rejas, onder een struik en onder een steen. De wespenbestrijder werd maandag weer opgetrommeld helaas. Maar gelukkig nadat hij geweest was was het helemaal wespvrij en konden we veilig rondlopen en lekker onze verkoeling halen in het zwembad zonder bang te zijn voor de water drinkende geel zwarte rakkers. Ik ben in mijn speurtocht naar nestjes 2x gestoken en gelukkig heb ik minder heftig gereageerd dan de vorige keer maar dat kwam onder andere omdat ik gelijk een allergie pilletje genomen had en ijsblokjes op de steekplek had gelegd.

Ik ben daarna aan het schoonmaken van het zwembad terras begonnen en het vegen van het buitenterras die helemaal vol bladeren lag. Onze dochter is begonnen met het stofzuigen van het huis. Lesley is het zwembad onderhoud gaan doen en daarna is hij het buitenmeubilair uit de opslagplaats gaan halen zodat we tussen het werk door ook lekker konden gaan zitten met een koel drankje.

Tussen 1 en 5 is het niet verstandig om te gaan klussen vanwege de hitte daarom toen lekker gaan chillen op onze billen nabij het meer van Iznajar.

Om vervolgens om 5 uur weer door te gaan tot 8 uur om daarna een douche te nemen en toen was het tijd om half 10 om tapas te gaan eten bij Bar Karma. We zijn na dag 2 al echte Spanjaarden geworden.

Wat hadden we er ontzettend veel zin in die 11e juli, na 9 maanden niet in ons huis geweest te zijn en diverse keren een geannuleerde vlucht te hebben gehad mochten we nu echt vertrekken naar ons geliefde Spanje.

Zodra we op Schiphol aankwamen moesten we een mondkapje op en deze ging pas 5 uur later weer af nadat we buiten stonden in Malaga. Ja dat is best lang maar we hadden een koffer om in te checken dus we waren op tijd op Schiphol, daarna de vlucht van 2.5 uur en dan nog wachten op onze koffer. Het was best benauwd hoor om zo’n lange tijd zo’n kapje te dragen en daarom een grote opluchting dat deze eindelijk weer af mocht. Waar ik super blij mee ben is dat de offboarding nu rij voor rij gaat en de mensen echt niet eerder mochten gaan staan, dat was altijd al mijn grote ergernis, dus ieder nadeel heeft ook z’n voordeel.

We hadden een bouwvakkersbusje opgehaald bij onze vaste autoverhuur bedrijf Del Paso en toen togen we naar La Palapa beach Jazba om aan het strand te gaan ontbijten.

Heerlijk een pan con tomate, een geroost broodje met verse tomatensaus en olijfolie, even ontspannen en lekker chillen om te acclimatiseren. Het was een beetje bewolkt maar de temperaturen waren zo vroeg in de morgen al zalig.

Daarna reden we door naar de supermarkt om boodschappen in huis te halen voor de komende dagen en daar moest het mondkapje weer op. Ach we waren het gewent nu.

Daarna hebben we op het leuke pleintje in Archidona geluncht bij 8 Copa’s.

Toen we naar ons huis reden kreeg ik een gelukskriebel. Wat heerlijk om hier weer te zijn. Wat is het toch een mooie omgeving met al die olijfbomen om ons heen.

Echter toen we bij ons huis aankwamen en de auto uitstapte schrokken we want we zagen op de grond allemaal wespen rondvliegen, we zagen dat de steentjes verkleurd waren. Oh nee, het was ons direct duidelijk we hadden een waterlek. Onze eerste handeling was onmiddellijk de hoofdkraan dicht doen. Hoelang zal dit er al gezeten hebben?

Lesley maakte gelijk een gat in de grond en zag dat de waterleiding onder de grond een scheur had. We moesten gelijk iemand bellen op zaterdag om ons te komen helpen om de waterleiding te repareren.

Wel balen dit maar we zijn wel wat gewent, we laten ons niet gek maken. Het huis zag er best ok nog uit na 9 maanden leegstand. Natuurlijk was er veel stof, veel onkruid en de muurtjes moeten weer een wit verfje krijgen maar het is te overzien, dat gaat ons wel lukken in 2 weken.

Onze aankomst was misschien niet geweldig maar de afsluiter van de avond was bij onze favoriete bar Manolo, gelukkig had hij de zware tijd overleefd en het zat stampvol, oergezellig! Gelukkig aan tafel geen mondkapje op.

We zijn heel happy om weer in ons mooie huis te zijn, morgen moeten we wel aan de bak.

Natuurlijk is het goed voor het toerisme dat de grenzen weer opengaan maar daarna komt het volgende probleem om de hoek kijken, de luchtvaartmaatschappijen werken niet echt mee. Ze annuleren zomaar tickets van onze gasten die notabene pas begin juli zouden vliegen, nee niet voor de hele groep maar voor de helft van de groep. Dat houdt in dat ze alleen omboek mogelijkheden aangeboden krijgen of de keuze geld retour voor degene die een geannuleerde vlucht hebben. Helaas zijn alle vluchten van die maatschappij verder niet boekbaar meer rond die datum, volgeboekt staat er.

Wanneer je de andere tickets van de rest ook wilt annuleren omdat je immers met een groep op vakantie gaat krijg je geen geld terug want dat is je eigen keuze zeggen ze. Wat een toestand, wat sneu voor de klant, hoor je 3 weken voordat je op vakantie zou gaan dat je familie vakantie niet door gaat, niet omdat de grenzen nog dicht zijn maar omdat je vlucht geannuleerd is. Echt dikke pech voor de klant maar eigenlijk ook voor ons, op zo’n korte termijn in deze tijd je huis weer doorverhuren lukt niet zomaar.

Ook hadden we een andere annuleringen binnen gekregen voor deze zomer, of ze kunnen buiten hun schuld niet gaan of mensen worden bang en durven niet op vakantie te gaan deze zomer.

Helaas moeten we wel alle vasten lasten gewoon door blijven betalen, dus een kostbaar jaartje dit.

Ik ben wel blij dat we nog wel een aantal gasten kunnen ontvangen en dat we zelf tenminste ook nog kunnen gaan. Ik kijk daar erg naar uit. Onze Paco heeft een paar mooie veranderingen gedaan wat ik graag live wil gaan bekijken, er is een mooi houthok gemaakt en er is een sier randje rondom het zwembad gelijmd. Rob heeft er ook voor gezorgd dat het zwembad mooi schoon is. 1 ding weet ik zeker, ik neem direct een duik als ik aankom.

Eindelijk is het verlossende woord gevallen, de Spaanse grenzen gaan vervroegd weer open. Premier Sánchez maakte dat bekend op 14 juni, het goede nieuws is dat vanaf 21 juni 2020 de grenscontroles voor EU-burgers worden opgeheven en vanaf dat moment voor mensen die vanuit de EU Spanje binnen reizen de quarantaineverplichting ook komt te vervallen. Hoera!

Het is alleen een beetje jammer voor mij dat Easyjet vorige week al alle vluchten tot 1 juli geschrapt had en ik het zekere voor het onzekere wilde nemen en mijn vlucht naar half juli gelijk omgezet had. Hadden we achteraf toch mogen komen, daar baal ik best van.

Ik ben namelijk nu al aan vakantie toe, door het thuiswerken loopt privé en werk in elkaar over en ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel en doordat het zo ontzettend druk is werk ik vaak te lang door, daardoor wordt het me allemaal een beetje teveel en voel me gestrest.

Maarja nog een paar weekjes en dan mogen we na maanden ons Spaanse huis niet gezien te hebben eindelijk heen. We moeten natuurlijk wel onze mondkapjes mee want in openbare ruimtes waar de 1.5 meter afstand niet gehouden kan worden zijn deze verplicht en reken maar dat ze daar strenger op controleren dan hier.

Tot op heden nog steeds geen groen licht dat de Spaanse grenzen open gaan voor toeristen. De verwachting is nog steeds 1 juli. Elk moment kan het definitieve bericht komen. Wij bleven echter, wellicht tegen beter weten in, hopen dat het misschien toch eerder zou zijn. Maar inmiddels heeft Easyjet ook geen vertrouwen meer want ze hebben onze vlucht geannuleerd.

Wel konden we kosteloos omboeken dus nu gaan we een paar weekjes later en dat is ook prima, we hebben gelukkig soepele werkgevers die er mee instemde onze vakantie te verzetten.

Voor onze Engelse gasten wordt het ook nog even spannend of zij mogen komen. Het is voor ons allemaal een strop als dat niet kan, alle kosten gaan gewoon door en als kleine verhuurder krijgen we geen tegemoetkoming als je huurders annuleren. Maarja wij hebben tenminste onze baan nog om alle vasten lasten te kunnen blijven betalen. Voor vele is deze pandemie een regelrechte financiële ramp.

Mijn broer in Denemarken (met een eigen B&B) heeft ook dikke pech, hij mag (waarschijnlijk) geen Nederlandse gasten ontvangen deze zomer, de grenzen zijn alleen open voor Duitsers, Noren en IJslanders. Wat een catastrofe.

Maar er is wel 1 lichtpuntje voor Spanje want vanaf afgelopen maandag zitten ze in fase 3, dus nog meer bewegingsvrijheid. Laten we met elkaar duimen dat de grenzen sneller open gaan voor iedereen. Dat scheelt een hoop stress.