Onze dochter kwam voor een flits bezoekje ook even langs, slechts 2 nachtjes, van vrijdag ochtend tot zondagochtend. Te kort ja, maar je bent er toch even uit en in ons eigen huis ben je gelijk thuis. Eigenlijk had ze bedacht om 2 dagen lang aan het zwembad te gaan liggen. Maar voor het eerst in maanden was het weer niet zo mooi, het begon zelfs flink te regenen. Eerst maar even bij Manolo lunchen dan, daar was het een beetje fris op het terras maar we konden nog net buiten zitten. Gelukkig aan het eind van de middag kwam na de regen toch het zonnetje weer tevoorschijn dus huppakee er werd een duik in het zwembad genomen door ons waterratje.

Voor de avond hadden we gereserveerd bij La Haza, dat was ons verleden week zo goed bevallen dat we deze top cuisine ook wilden laten proeven aan onze gasten. Wat ons bezoek helemaal speciaal maakte was dat Bernadette ons een uitgebreide rondleiding gaf, wat een geweldig mooie B&B is het toch en wat zien de kamers er allemaal sfeervol uit. Ik had een stekje gehad van de plant die op het terras staat, ik was daar helemaal verliefd op geworden. Oh ik hoop zo dat deze het gaat doen bij ons.

Vanwege het weer gingen we binnen eten. Super knus en uit de keuken hoorden we lekkere rockmuziek. Nou het eten rockte ook hoor, wat een top menu weer.

Een huis op het platteland van Spanje is echt heel anders dan een huis hebben aan de kust.

Op het platteland zit je midden in de natuur en de buren wonen allemaal wat verder weg. De dorpjes zijn puur en er zijn weinig toeristen. Ga je naar een restaurantje vind je eerlijke prijzen, maar wil je lekker gaan shoppen moet je het doen met de buurtwinkeltjes.

Aan de kust vind je veel urbanisaties of wijkjes met woningen die dicht op elkaar staan, er komen veel toeristen in de dorpjes en het is allemaal iets duurder in de winkels en restaurants. Er gebeurd meer en je vindt er ook veel Nederlandse clubjes, de een is er voor de gezelligheid en de ander is informatief. Aan de kust vindt je ook meer medische zorg waar je in je eigentaal te woord gestaan kan worden.

Ieder moet natuurlijk gaan wonen waar hij/zij zich het prettigst voelt. Wij vinden het fijn om een huis te hebben in een rustige omgeving maar het is wel lekker om de stad binnen een uur te kunnen bereiken, de drukte kun je opzoeken zeg ik altijd en de rust heb je.

Het is altijd leuk om mensen te ontmoeten die net als wij zo verkocht zijn aan deze streek, ook heb ik respect voor de mensen die hier niet vandaan komen en toch hier hun bedrijfje gevestigd hebben. Je moet veel zelf uitzoeken vaak zonder veel hulp omdat hier nou eenmaal niet zoveel buitenlanders wonen.

Ik ben dan ook heel blij dat we deze vakantie 4 leuke mensen uit deze omgeving ontmoet hebben waar het goed mee klikt. Bernadette en Patriek van La Haza en Biggi en Lasse van Pura Vida. Toevallig kwamen ze tegelijk even bij ons langs om ons plekje te zien en een borrel te drinken. Het was een super gezellige middag, hopelijk volgen er nog meer in de toekomst.

Op 15 september was onze zoon jarig en 16 september onze schoondochter maar wij waren er niet om het te vieren met ze. Elvira is ook 16 september jarig en zij was wel bij ons. Tijd om haar eens goed in het zonnetje te zetten en haar te trakteren op een lekker diner bij het 5 sterren hotel La Bobadilla. Tijdens het huwelijk van Jairo en Daisy was zij de ceremoniemeester en daarvoor heeft ze zich enorm ingezet. Daarom verdiende ze het nu wel om een avondje lekker te smullen.

Het is dichtbij ons huis vanaf de A333 rijdt je eerst op een 3 km lange oprijlaan. Tussen de olijfboomgaarden zie je het complex, wat in een prachtige Andalusische bouwstijl is uitgevoerd, al liggen.

Alles klopt hier, de omgeving, de zeer verzorgde tuin met allerlei hoekjes, zelfs de tegeltjes op de grond zijn prachtig, de stijlvolle ingerichte restaurants, de attente bediening en het zalige eten. Alleen de prijs is wat hoger. Niet gasten kunnen alleen terecht in restaurant la Finca maar als je er een kamer zou boeken dan heb je de keuze uit nog drie, neem dan wel je goldcard mee.

We hadden een feestje te vieren dus wij namen ook een goed gevulde portemonnee mee. We kozen voor het menu met de naam Finca Experience, dat vind ik altijd leuk want dan laat je je verrassen met dingetjes die je zelf misschien niet zou kiezen. We begonnen met een amuse.

Stiekem hadden Elvira’s collega’s Lesley gevraagd om een wijntje voor haar uit te kiezen als cadeau vanuit Nederland, hoe toepasselijk was deze wijn uit Granada voor de jarige job.

Een bijzonder smakelijke eet ervaring was het, alleen het geroosterd varkentje vond ik niet lekker maar verder was het top.

Je zit hier zo mooi tussen de heaters en de mooi gedekte tafeltjes, een prachtige entourage, alle tafeltjes waren bezet, zelfs in deze moeilijke tijd wordt er nog genoeg geld uitgegeven dus.

Letterlijk vertaald betekend het puur leven, maar in Zuid Amerika krijg je vaak Pura Vida als antwoord als je vraagt hoe het gaat. Ze willen daarmee zeggen, het gaat super, dit is het leven of het is genieten.

Nou dat genieten deden we zeker toen we gingen eten bij deze mooie B&B van de Zweedse eigenaren Biggi en Lasse zo’n 15 km bij ons vandaan. Dineren kan daar alleen op reservering en eigen gasten gaan voor, maar soms is er een plekje vrij voor niet B&B gasten.

Het leuke is dat Lesley en ik 10 jaar geleden bij Pura Vida hebben geslapen, in 1 van de 4 gastenkamers. Toen waren de eigenaren nog de Belgische Caroline en Alain. Waar we later ook nog even contact mee hebben gehouden. In 2012 hebben ze het verkocht aan andere Belgen en sinds een jaar is het dus in handen van Zweedse eigenaren. Ze hebben een paar mooie veranderingen doorgevoerd.

De houten veranda is een mooie serre geworden, omdat er een glazenpui voor zit kun je hier ook zitten als het wat frisser wordt. Echt een superplekje, dit brengt ons op nieuwe ideeën voor ons eigen nog te bouwen buiten verblijf.

We hadden eerst lekker geborreld op het boven terras en daarna liepen we een trap naar beneden, de tuin bestaat namelijk uit verschillende levels, een level lager kregen we in de serre een heerlijk menu geserveerd.

Dineren met dit uitzicht wat wil je nog meer. De menu keuze was zalig, veel vis, prima klaargemaakt en heel smakelijk!

We waren ook nog een level lager gelopen om een kijkje te nemen bij de jeu de boules baan, ook een leuk idee voor ons. Dat moet makkelijk te realiseren zijn denk ik in onze tuin, genoeg ruimte.

We hadden een enorme klik met Biggi en Lasse en we vroegen ze om snel een borrel bij ons te komen drinken om lekker verder te kletsen. We hebben genoten van hun paradijsje. We gaan hier zeker vaker eten.

Ik ben helemaal in mijn element als ik in mijn tuintje kan werken. Nou hebben we een behoorlijk stukje grond, 22000 m2 en dat kan natuurlijk niet allemaal onderhouden worden. Ik richt me tot het gedeelte wat in het zicht is, we zijn er immers maar ongeveer 5x per jaar. Maar onze grond is ook nog eens behoorlijk lastig om goed te onderhouden dat komt omdat we onderaan de berg Pedroso zitten en deze berg is vol met rotsen. Grote stenen maar ook vele kleine steentjes zitten er in de grond. Behalve onkruid uit de grond trekken en het snoeien van de oleanders ben ik ook gaan harken, ik probeer zo de meeste kleine steentjes uit de grond te krijgen, maar eigenlijk is dat niet te doen, een gladde grond krijg je niet, behalve als je er nieuwe aarde op gaat gooien. Maar ik wil de grond zoveel mogelijk in zijn natuurlijke habitat houden. De grote keien gebruiken we voor de rand. Ik vind het heerlijk om lekker vroeg in de morgen te starten in de tuin, het is dan nog wat frisser en als je om je heen kijkt wordt je echt heel blij.

Jaren geleden hebben de eerdere bewoners veel profijt gehad van al die rotsen in de tuin, ze hebben de vele stenen in een kalkoven verhit om zo de kalk van de stenen af te halen, deze kalk werd vervolgens verkocht en gebruikt om de huizen wit te maken en ze tegen insecten te beschermen. Je ziet nog steeds 2 prachtige authentieke kalkovens op ons land staan. De vroegere naam van dit huis was dan ook La Calera wat kalkoven betekend.

Ik heb nu ook alle stekjes in de grond gezet die ik gehad heb. Ik heb ook van Paco nog stekjes gehad van mooie vetplantjes met bloemetjes erin. Maar het zal lastig worden om deze aan te laten slaan want we zijn hier nog maar een week om water te geven en daarna moeten we de natuur op zijn beloop laten gaan.

Wat wel een zeer goed gelukte stek is geweest is de yucca die door Rinus en Catrien als klein baby stekje 5 jaar geleden neer gezet is en zie nu hoe prachtig hij is geworden.

Voor het eerst zitten er maar liefst 4 bloemen stengels in en wij hadden het genoegen deze uit te zien komen deze vakantie.

Nadat we bij het smurfendorp vandaan kwamen duurde het een een half uurtje voordat we Ronda in reden. Wederom een nieuwe plek voor Elvira. Dit kleine stadje is gescheiden door een kloof. Wanneer je een stukje naar beneden loopt kun je de kloof goed bekijken. Echt adembenemend mooi, maar ook het glooiende landschap onderaan de brug is beslist de moeite waard.

We hadden voor de zekerheid bij restaurant Casa Santa Pola gereserveerd, dit restaurantje ligt aan de zijkant van de kloof, vanaf je tafeltje heb je een prachtig uitzicht, de kaart was niet echt heel groot voor een kleine lunch maar wat er op stond was wel erg lekker.

Na de lunch liepen we nog een rondje, om zo de kloof van alle kanten te zien. In Spanje moet je buiten ook een mondkapje op, niet leuk maar het went.

Als afsluiter liepen we nog langs de stierenvechters arena en door de winkelstraat om zo uit te komen bij de parkeergarage waar onze auto stond. Ronda ligt maar 1.20 bij ons huis vandaan, net zover als Ronda afligt van het vliegveld, maar naar ons ga je door het binnenland. Het was een drukke eerste dag voor Elvira maar op het terras bij Manolo stond het wijntje al voor ons klaar. We gaan er weer een gezellige week van maken.

We waren de vorige keer ontsnapt uit de handen van Gargamel, zou dat deze keer ook lukken of krijgt hij ons nu wel te pakken. Gelukkig waren we zelfs met onze mondkapjes op toch nog te snel voor hem. Elvira die ook inmiddels in Spanje was aangekomen en voor het eerst mee was naar dit leuke schattige blauwe dorpje nabij Ronda kreeg hij gelukkig ook niet in zijn klauwen.

Het is een inimini dorpje maar het heeft zoveel leuke hoekjes en plekjes waar je foto’s kunt maken.

Het was druk met Spaanse toeristen, de verleden keer dat we hier waren was er geen kip. Nu konden we niet met grote smurf op de foto want er stond een rij. Maar gelukkig waren er vele andere leuke getekende plaatjes.Zelfs een foto op de blauwe trap met de mooie bougainville op de achtergrond is leuk.Wat een geweldige plek dit blauwe dorp Juzcar, het heeft echt iets speciaals. Ooit als filmstunt voor de smurfenfilm blauw gemaakt, nu een mooie plek voor kleurige en grappige foto’s.

Via de facebookgroep in Lake Iznajar English Speakers zie je vaak leuke tips staan om te doen in de omgeving. Nu las ik een aanbeveling die me zeer verraste, er stond namelijk op dat ze zo lekker gegeten hadden bij B&B La Haza. Ik kende deze wel van naam en meende dat het gerund werd door een Belgisch stel, maar ik wist niet waar het lag en ik wist zeker niet dat je daar als niet gast ook een tafeltje kan boeken.

Dus ik dacht wat leuk, ik ga gelijk mailen met de vraag of we er ook kunnen eten. Miquel van Hacienda Mendoza doet dat ook voor niet gasten hadden we in juni ontdekt maar hij heeft zijn restaurant alweer moeten sluiten vanwege het wegblijven van de toeristen, hij doet nu alleen ontbijt voor zijn (weinige) gasten. Echt super sneu en jammer voor ons adresje, daarom waren wij heel blij dat we er nu weer een nieuwe ontdekking bij hadden.

Uiteindelijk bleek Cortijo La Haza eigenlijk heel dichtbij ons te liggen maar 10 km. Vanuit ons rij je richting Iznajar en dik voor het dorpje moet je links af de bergen in, een smal geasfalteerd weggetje, maar prima te doen, maar alleen de laatste bocht omhoog (een heel klein stukje) is een beetje eng, maar als je dan boven bent vind je een geweldige plek. Wanneer je de poort doorgaat kom je in een oase van rust, een super mooie romantische plek met veel groen om je heen en allemaal leuke hoekjes en plekjes waar je kan zitten en last but not least een spectaculaire infinity pool.

We werden hartelijk verwelkomd door de Nederlandse eigenaresse Bernadette, Nederlands, dat wisten we niet, een leuke spontane vrouw, haar man Patriek is Belgisch en is de kok. Het bleek dat ze 7 dagen per week koken voor gasten van de B&B en sommige niet gasten. Ze runnen al 14 jaar deze B&B en dat kun je zien, het ziet er allemaal tip top uit. Het is veel groter dan je vanaf de buitenkant ziet, ze hebben maar liefst 7 gastenkamers. Het is een werkelijk een verborgen pareltje. Patriek is een super kok, je vindt hier de echte Belgische bourgondische keuken met een vleugje Spaans Wat hebben we gesmuld op het gezellige knusse binnenpleintje, vooraf hadden we een tuinbonensoepje, toen de varkenshaas medaillons met Pedro Ximenez saus. Als toetje een chocolade mint toetje. We kregen de instructie om het lepeltje helemaal tot de bodem aan toe er in te steken en dan lepelend naar boven toe te halen zodat we alle lagen tegelijk in ons mond hadden, wat een smaak explosie. Lesley zei dat hij nog nooit zo’n lekker toetje in Spanje had gegeten. We hebben gelijk voor volgende week weer een tafeltje geboekt zo goed was het bevallen.

Ik had mezelf een paar taken gegeven voor deze vakantie en 1 daarvan was het verven van de achterkant van de muur van het zwembad en daarna de achter zijkant. Niet dat het in het zicht is vanaf het terras maar wel vanaf mijn toekomstige nieuwe buiten terras en daarom moet het goed onderhouden worden.

Het was een behoorlijk klusje waar ik een paar dagen zoet mee ben geweest. Ik kreeg niet al het mos eraf wat erop zat maar ik ben blij met het resultaat. Het staat een stuk frisser zo van alle kanten. Ik vind het belangrijk om ons huis en de grond eromheen er goed verzorgd uit te laten zien. Dat geeft mij een enorme voldoening.Het kost natuurlijk wel wat uurtjes werk, maar ik zorg altijd voor een lekkere beloning want na het harde werken is eten bij Manolo een echte traktatie.

De tapas en salades zijn altijd perfect bij onze favoriete bar.

Maar er gaat niks boven een huisgemaakte pasta van mijn eigen man op ons eigen terras, ben ik even blij dat ik mijn man op de hotelschool ontmoet heb, want koken kan hij als de beste.

Heerlijk hoor om thuis te eten in deze prachtige omgeving. We besloten om de rest van de week niet uiteten te gaan behalve as vrijdag want voor die avond hebben we iets leuks gereserveerd.

Het fijne van een eigen vakantiehuis hebben is dat je direct gewent bent, het voelt zo vertrouwd. We hebben 6 slaapkamers maar eigenlijk hebben we nog nooit in een andere kamer geslapen. Elke keer neem ik het me weer voor, maar nu doken we toch weer het zelfde bedje in. Ondanks dat alles zo vertrouwd is proberen we toch elke keer wat nieuws te ontdekken in de omgeving, voor nieuwe restaurantjes zijn we altijd in.

We hadden gehoord dat Bar Verde in Iznajar een nieuwe eigenaar had en dat wilden we natuurlijk uitproberen.

Samen met Rob en Ibolja gingen we maandagavond eten bij de nieuwe bar Nelson’s. Het kleine zaakje in het dorpje op de berg is alleen vrijdag t/m maandag open. Ze richten zich niet echt op de Spanjaarden zie ik aan de kaart maar vooral op de Britten. Britten zijn dol op Spanje, zeker 295000 mensen staan er in het Spaanse  bevolkingsregister ingeschreven, hoeveel daarvan in Andalusië wonen weet ik niet maar ze zijn goed vertegenwoordigd kan ik zeggen. Op het platteland in het hart van Andalusië, ons gebied, hoor je ook regelmatig een Engelstalige. Er zijn ook wel wat Belgen, Nederlanders en Scandinaviërs maar de Britten zijn het best vertegenwoordigd van de buitenlanders. Je hebt zelfs een FB groep in Iznajar voor Engelstalige waar 1000 mensen lid van zijn. Maar goed we wilden deze nieuwe zaak graag uitproberen en kijken of het wat is om onze gasten naar toe door te verwijzen. De vorige zaak trok me niet zo aan doordat ik hoorde toentertijd dat ze zich op Engelse richten maar na een enthousiast bezoek van een paar van onze gasten gingen we er toch ook maar een keer naar toe en wij werden toen ook verrast door de lekkere kaart. Een beetje te omschrijven als een wereld keuken, met natuurlijk de Engelse Pie erop maar ook een lekkere Curry en een aantal lekkere toetjes.

De nieuwe eigenaren hebben ook een wereld kaart, met zelfs een paar Nederlandse toetjes erop zoals appeltaart, boterkoek en poffertjes. Het bleek namelijk dat de eigenaren een Engels/Nederlands koppel zijn. Wat mij betreft mag de kaart nog wel wat aangepast worden voor een breder publiek. Ook aan de presentatie van de borden kan nog gewerkt worden, een beetje meer kleur en een mooiere opmaak. Maarja ze zijn immers net begonnen en nog een beetje onwennig. Het zijn nog geen echte horecatijgers kan je merken maar mensen die gewoon een leuke zaak willen opbouwen. Ik moet zeggen er moet nog wel het 1 en ander verbeterd worden voordat ik mijn gasten hier naar toe stuur. Maar we geven ze het voordeel van de twijfel en zullen het later nog eens een keertje proberen want juist in deze tijd is het niet makkelijk een nieuwe zaak te starten en eigenlijk ook best wel heel gedurfd.

Het was voor ons in ieder geval even een gezellig avondje lekker bijkletsen met onze vrienden en ik heb mooie stekjes gehad van ze, dus die kan ik morgen in de tuin gaan zetten.