Eindelijk na dagen een paar uurtjes in de tuin gewerkt te hebben waren we redelijk tevreden over de tuin. Helemaal onkruidvrij krijg je het toch niet en zodra er weer een regenbuitje valt en de dag erna weer een zonnetje schijnt komt er allemaal weer nieuw spul boven.

Zo blijf je bezig, zo’n tuin is een ongoing process. Maarja dat weet je, dat is de natuur, als je dat niet wilt moet je geen huis op het platteland nemen met een grote tuin, of je moet een tuinman in dienst nemen of je huis verkopen en lekker een appartementje kopen. Nee hoor wij hebben het er allemaal voor over, voor dit stukje pracht natuur om ons heen. Je moet maar zo denken, van tuinieren blijf je in beweging en je hoofd wordt er leeg van.

Omdat onze tuin vol met rotsen ligt blijft het een glooiend geheel en dat heeft zo zijn charme vind ik, in Nederland is alles zo plat en recht, hier beslist niet, genoeg variatie.

De oleanders staan op het punt om uit te komen om alles strakjes prachtig te laten kleuren. De zomer is begonnen in Spanje. Ondertussen zien we de zwaluwtjes af en aan vliegen om hun jonkies eten te geven en ze te leren vliegen.

Zo schattig wanneer je in het zwembad ligt kan er zomaar ineens een duikvlucht zijn van een zwaluw die wat water komt drinken, je moet nog oppassen ook voor die brutale gasten.

Door die hele corona crisis zijn er wel wat veranderingen geweest van de restaurantjes in de omgeving van ons huis in Spanje. Nog steeds is niet alles open, vooral de plekjes waar ze het moeten hebben van de toeristen uit het buitenland. Zo gaat het prachtige hotel/restaurant complex la Bobadilla pas na half juni weer open en hotel Carlos Astorga was ook nog dicht. Hotel La Paloma is tijdelijk alleen open op do t/m zo. Restaurant Karma is overgenomen door de manager Miquel van Hotel Hacienda Menoza en heet nu New Yovi Gastrobar en Hotel Mendoza heeft nu ook een nieuwe manager. Deze nieuwe manager is verassend genoeg de manager die eerst restaurant los Borbollones gerund heeft die bij Carlos Astorga hoort. Snap je het nog?

Voorheen was Hacienda Mendoza in principe alleen open voor mensen die in het hotel verbleven en op reservering kon je er als niet gast ook wel eens eten als er toevallig plek was, maar nu is het restaurant gewoon open voor iedereen ook zonder reservering, dus dat is perfect.

Wat een veranderingen en wisselingen. We zijn alles wat nieuw is natuurlijk weer gaan uitproberen. Bar New Yovi is hipper geworden en trekt nu veel jonge mensen, hun hapjes zijn iets luxer en aparter dan de gemiddelde tapasbar. Uiteraard wilden we natuurlijk ook even de nieuwe manager en kok uitproberen bij Hacienda Mendoza en kijken of er nog wat veranderingen doorgevoerd waren bij dit prachtige plekje.

Je kan bij de Hacienda op diverse plekjes zitten, vooraan buiten, vooraan binnen, op de patio en boven binnen bij de glazenpui, omdat het super hot was hadden we lekker binnen gezeten, net zoals de Spanjaarden dat zelf ook graag doen als de temperaturen buiten oplopen. Het is prima bevallen, we komen hier graag een keertje terug.

Bij toeval stuitte ik op de de facebook pagina van Casa Valle de Oro, ik werd namelijk getriggerd door een bericht wat ze gepost hadden over een stuk beton wat ze hadden laten storten voor hun parkeerplaats. Ik ben namelijk altijd bezig met toekomstige plannen om ons huis nog mooier te maken en daarom had ik hun een vraag gestuurd over dat beton. Tot mijn verbazing kwam ik er zo achter dat ze vlakbij ons huis een B&B runnen, hoe toevallig is dat. Het is zo dichtbij dat we echt bijna buren zijn, gewoon richting ons dorpje Tapia rijden en daar de bergen in, slechts 12 min rijden vanaf ons. Ze hebben 2 B&B kamers, 2 yurts en een casita en een plek voor 1 camper.

Tevens is het mogelijk om een Table d’ hôtes te doen, wat zoiets als tafel van de gastheer betekend, maw je mag aanschuiven en mee-eten aan de zelfde tafel.

Het leek me leuk om het Belgische stel eens te ontmoeten en we spraken af dat we een keer een borrel bij elkaar zouden halen. Echter dacht ik ineens het lijkt me ook leuk om daar een keer te gaan eten en daarom reserveerden we een Table d’ hôtes voor 4 personen, om ons zo te laten verrassen en verwennen door een heerlijk huisgemaakt 4 gangen diner. Omdat er op dat moment vanwege de corona natuurlijk geen gasten waren was de tafel alleen voor ons viertjes.

Joost en Tatienne bleken alleraardigste mensen en ontzettend gastvrij. We kregen een rondleiding op hun mooie domein. Echt een geweldige plek midden in de natuur. Leuk hoor die yurts echt een leuke speciale overnachting.

We begonnen met een lekkere gin tonic/cocktail op het dakterras om zo nog even te genieten van de avondzon, echt een prachtig uitzicht, geen huis te zien alleen maar natuur en daar houden wij van.

Het eten was zalig, we kregen een vismenu. Super leuk dat we deze gezellige mensen ontmoet hebben, ze moeten snel maar eens een borrel bij ons komen halen.

Allereerst verwelkomen we Lesley en Elvira voor de gezelligheid en zijn we blij ze weer te zien, maar eerlijk gezegd kunnen we ook echt nog wat flinke hulp met de tuin en het schilderwerk gebruiken. Het is zo ongelofelijk veel werk om er alles weer een beetje toonbaar uit te laten zien. Chey en ik hebben al heel veel gedaan, maar die tuin dat redden we echt niet alleen.

Lesley schrok zich ook een hoedje toen hij aankwam en normaal houdt hij eigenlijk helemaal niet van tuinieren maar hij ging direct schoffelen, ook Elvira die helemaal geen tuinkabouter is ging direct aan de slag met de hark.

Uit Nederland is er een prachtig cadeau voor ons meegenomen. Onze schoondochter Daisy had namelijk een mooi borduurwerkje gemaakt, een mooie gekko met de naam van het huis erop Hacienda la Suerte, echt zo lief past precies bij ons.

Natuurlijk moet er deze week ook genoeg tijd zijn voor ontspanning want dat hebben we ook allemaal nodig maar gelukkig ziet het er bij het zwembad en bij het terras pico bello uit.

Je moet het leuk vinden om in de tuin te werken maar je moet er ook de tijd voor hebben. Door aandacht te geven groeit en bloeit alles beter. Maar wat nou als je niet zoveel tijd daarvoor hebt? Dan moet je planten en bomen kiezen die het ook zonder die aandacht goed doen.

In Nederland hebben we een bescheiden tuintje, veel steen maar ook plek voor wat groen, is beter voor de natuur hé, dan kan het water weglopen en kunnen er insekten en vogeltjes in je tuin leven.

In Spanje hebben we gigantisch veel grond, teveel eigenlijk voor ons, want we zijn er immers maar een paar keer per jaar, vandaar we ook wat grind hebben en de rest van de tuin oorspronkelijk laten.

In Spanje doen onze 50 bomen olijfbomen het goed, ze kunnen wel tegen een stootje, bloedheet in de zomer en in de winter vriest het bij ons ook wel eens, geen probleem ze staan er prachtig bij. Onze 3 Olijfbomen die we in Nederland hebben in de tuin hebben afgelopen winter het loodje gelegd helaas, niet vorstbestendig blijkbaar, echt zonde ze stonden zo mooi.

Op dit moment zitten de olijfbomen in Spanje vol met bloesem, het lijkt wel meer dan andere jaren, wat er helaas wel voor zorgt dat onze dochter jeukende ogen heeft. We hebben op ons land ook vele steeneiken (la Encina) staan, deze bomen zijn beschermd en die mag je niet zomaar omzagen en zelfs met snoeien moet je voorzichtig zijn heb ik me laten vertellen. Ik snoei alleen de bijna op de grond komende takken want ik ben bang dat ze anders breken. Tevens wil ik graag de mooie authentieke kalkoven blijven zien. De eikels van de steeneik zijn een lekkernij voor de Iberico varkentjes en mede daardoor hebben ze van die lekkere ham.

We hebben ook ongeveer 8 amandelbomen staan op ons land, ik heb wel gemerkt dat deze steeds mooier worden naar mate je ze regelmatig snoeit.

Naast ons huis is 3 jaar geleden spontaan een vijg gegroeid en ik denk dat er daar wat meer water in de grond zit wellicht door een gaatje in de waterslang onder de grond want hij groeit als een tierelier. Mijn ouders hoeven niet meer bij het vervallen huis de vijgen vandaan te plukken, in de onze zitten wel honderd beginnende vijgen.

Op andere plekken hebben we zelf wat vijgen geplant maar die willen maar niet zo groeien. Water, water, water, dat is echt super belangrijk om de wortels te laten groeien, als deze diep genoeg zitten kunnen ze zelf wel wat water uit de grond halen maar in het begin is het lastig. Wij zijn er natuurlijk maar een paar weekjes per jaar om aandacht te geven en dat is voor de meeste plantjes niet genoeg om aan te slaan. Tevens moeten we de jonge worteltjes ook goed afdekken voor de konijntjes. Die houden namelijk niet alleen van die oranje wortels maar van alle wortels.

De planten die het het beste doen ook zonder veel water zijn de oleanders, daar hebben we inmiddels tientallen van in onze tuin staan. We hebben ook wat naaldbomen maar die zijn oud en al flink geworteld daarom doen die het ook zo goed. OH wat zal ik graag eens een paar maanden achter elkaar er zijn om veel nieuwe bomen en struiken te planten en ze in het begin veel water te geven zodat ze goed gaan wortelen. Maarja ik kan nog niet met prepensioen daar ben ik nog te jong voor.

Ondertussen ben ik braaf elke dag onkruid uit de tuin aan het halen, wat te snoeien en flink wat water te geven aan mijn nieuwe stekjes die ik overal vandaan haal waar het maar kan. Helaas 3/4 haalt het niet maar ik blijf het proberen. Ik geniet van de klaprozen op het naast gelegen veld, oh nee wat hoor ik daar de buurman komt met zijn trekker langs en maait ze allemaal weg in een middagje. Wat jammer maar gelukkig hebben we er een paar dagen van kunnen genieten.

In Nederland wandelen we elke dag een rondje in het bos, daar kan ik nu echt heel blij van worden, je ziet de natuur veranderen met de jaargetijden. In Spanje is het natuurlijk totaal anders dan in Nederland, het landschap is glooiend en af en toe moet je zelfs behoorlijk klimmen. Er groeien andere bomen en planten en je ziet er andere dieren, altijd weer een nieuw avontuur te ontdekken.

Vandaag had mijn vriendin Ibolja die in Spanje woont voor ons een leuke wandeling uitgekozen. Ik wist van het bestaan af maar had deze wandeling nog nooit gedaan, zeer dichtbij ons huis eigenlijk. De een noemt de wandeling Lagunas de Archidona en de ander noemt het Lagunas de Salinas, het ligt een beetje tussen beide plaatsjes in. Het start punt ligt naast de snelweg de A92, maar wanneer je 100 meter gelopen hebt hoor je daar helemaal niks meer van. Totaal duurt de wandeling ongeveer 1.5 uur, als je het rustig aan doet en geniet van de mooie omgeving want meer dan 5.5 km is de wandeling niet.

Onderweg kom je ook een grote ruïne tegen, dat moet vroeger een gigantische boerderij zijn geweest.

Het gebied is prachtig, veel steeneiken, olijfbomen, amandelbomen en vele struiken en kruiden planten. Verder veel onkruid maar zo mooi die kleuren naast elkaar echt een plaatje.

Er zijn twee meren Laguna Chica en Laguna Grande deze zijn omringt door riet, er zijn vele watervogels te spotten maar ook vele andere vogels.

Daarnaast leven er in dit gebied ook nog vele reptielen, amfibieën, konijnen, hazen. Maar wij hadden een echte bonus vandaag, we hoorde geritsel zo’n 10 meter bij ons vandaan en daar zagen we ineens een wilde zwijntjes familie, de papa en mama en de 2 kleintjes renden de andere kant op. Pff gelukkig dat was even spannend.

Helaas was ik te laat voor een foto, deze is dan ook niet door mij gemaakt maar zoiets zagen wij wel. Zo gaaf en zo bijzonder, daar wordt ik nu blij van.

Nadat we gewandeld hadden reden we bij Trabuco zo door de bergen heen naar de Axerquia streek, een mooie rit van een half uurtje, we gingen lekker eten bij 1 van onze favo tentjes Los prinineos in Alfarnatejo.

Een goed verzorgd klein slapend dorpje. Toppertje hoor dit restaurant, prachtig uitzicht door de glazen pui. Puur Spaans en heerlijk eten voor slechts €9,50 voor een Menu del Dia en daar zit ook nog brood en wijn bij, je snapt niet dat dit kan.

De lokale bevolking komt hier ook graag. Paardje aan het hek en lekker een cerveza drinken aan de bar.

Gisteren een missie voor een ander vandaag een missie voor mezelf. Op naar Malaga om wat nieuwe spulletjes te kopen. Ik wilde een nieuwe eettafel met een paar stoelen erbij en 2 ligbedden en een tuinsetje. Om dit allemaal te kunnen meenemen hadden we een bouwvakkers autootje gehuurd al toen we aankwamen in Spanje, niet echt een hip karretje maar wel super handig.

De Bauhaus, de Jysk en de Ikea hebben er weer wat centjes bij, ik help de Spaanse economie wel. Alleen voor de stoelen moeten we terug er waren er niet genoeg op voorraad voor zo’n grote tafel.

Natuurlijk ook een beetje fun op deze dag we zitten vlakbij het strand.

Daarom gingen we naar een leuke beachbar dichtbij de Ikea op de Paseo de Maritimo in Torremolinos.

La palapa beach Jazba is een een topplekje en daar hebben we geluncht daarnaast zat eerst Nuevo y Sur beachhouse maar we zagen dat die is overgenomen door Mata Mua en daar hebben we als afsluiter nog een kopje thee gedronken.

Een tennis maatje van Lesley is jaren geleden naar Engeland verhuisd en ondanks dat we elkaar al jaren niet gezien hebben, hebben we wel altijd contact gehouden. Nu wil het toeval dat hij graag in Andalusië een huis wil kopen. Alleen een beetje lastig op het moment want hij kan niet zo makkelijk naar Spanje toe komen vanuit Engeland. Daarom speelde Chey en ik even zijn ogen vandaag. Via makelaar Marcel van Property for sale inland Andalucia Spain – Sunset Country Properties (sunsetcp.com) had hij een leuk dorpshuis gezien in een plaatje niet ver van ons huis vandaan. Hij had al een virtuele rondleiding gehad maar vroeg ons ook even te gaan kijken wat wij er van vonden. We hebben in het schattige kleine slapende dorpje rondgelopen en het huis bekeken en een filmpje en wat foto’s gemaakt van de buitenkant en deze opgestuurd. Het zag er allemaal goed uit maar het is natuurlijk wel heel anders dan ons huis omdat wij 1.5 km van een dorp afliggen en veel grond hebben maar een dorpshuis is juist wat hij zoekt, met een mooie patio en een dakterras, perfect dus. Echt leuk, worden we een soort van verre buren (15 km).

Op de terug weg zijn we gestopt bij het vervallen huis waar de vijgenboom staat waar mijn vader en moeder al jaren vijgen plukken in september om jam van te maken. Dat huis staat echt op een ideale plek, aan de achterkant heb je uitzicht op het meer, het staat alleen niet te koop. Dat zie je vaker in Spanje, de boer heeft dan zoveel land met olijvenbomen en dat is zijn bron van inkomsten, hij hoeft het huis helemaal niet te verkopen, alleen maar gedoe vinden de boeren dat dan want dan moet je land en huis kadastraal van elkaar gaan scheiden en dat willen ze dan niet, maar je zou hier wat van kunnen maken zeg, ik zie dat al helemaal voor me.

We kwamen ook langs één van onze voormalige favoriete restaurantjes Los Pajaritos, deze is denk 2 jaar dicht geweest. Deze is nu heropend maar wel wat afgeslankt. De helft van het terras is van de ex en is niet toegankelijk meer. Gelukkig is de andere helft nog wel open en er is zelfs een stukje terras rond de olijfboom bijgetrokken. Helaas is de kaart ook gehalveerd en een aantal topgerechtjes staan er niet meer op. Maar het blijft een leuk plekje en we zaten er dan ook heerlijk te lunchen.

Wanneer je zolang niet geweest bent moet er eerst wat schoongemaakt worden. Binnen even stoffen, stofzuigen en dweilen en buiten het terras aanvegen en bij het zwembad dweilen. Gelukkig is Chey ook een harde werkster dus samen stroopten we de mouwen op. Nadat dat gedaan was gingen we direct door met de volgende klus.

Eerst afkrabben en daarna verven. Bij sommige muurtjes was dat echt nodig, wat een verschil direct weer, alles lekker fris.

Maar ook de buitentafel kon wel een likje gebruiken, deze werd smurfen blauw gemaakt. Verder alle buiten meubels buiten zetten en wat snoeiwerk van de plantjes rondom het terras en na een dag hard werken zag het er al best redelijk weer uit. We besloten s’avonds pas naar de supermarkt te gaan en brachten ook gelijk een bezoek aan Anfu, de Chinese winkel die echt alles wat je maar kan bedenken in voorraad heeft in zijn winkel van sinkel. Je vind er altijd spullen die je goed kan gebruiken, zoals een mooi nieuw tafelkleed en nieuwe dekjes voor de ligbedden. Dat kopen namelijk elk jaar weer nieuw.

Die avond werd moeders verwent door haar dochter met een lekkere thuisbereide maaltijd. Wat een genot met dit uitzicht.

Het huidige oranje reisadvies zou duren tot 15 mei en daarna was het nog onbekend. Ik wilde zo graag weer naar ons huis toegaan maar dan wel pas na mijn moeder haar 75 ste verjaardag op 15 mei, dus zonder te weten hoe het advies zou zijn na 15 mei had ik toch maar de stoute schoenen aangetrokken en een vlucht geboekt naar Spanje voor 16 mei samen met Chey. Eindelijk na maanden gewacht te hebben, weer naar Spanje toegaan, wat een zalig idee. Les en zijn zus komen een weekje later.

We moesten wel een aantal maatregelen nemen om Spanje binnen te komen, bv een PCR test laten doen bij een commercieel bedrijf, kassa €100 pp en de app Spth downloaden en daar ook gegevens op invullen zodat je een qr code krijgt die getoond moet worden op de luchthaven in Spanje. Ik moest ook al voor de terugvlucht een test afspraak maken in Spanje en je moet een GEZONDHEIDSVERKLARING REIZIGERS van de Nederlandse overheid bij je hebben als je weer terug komt in Nederland.

Het is wel een gedoe allemaal en het is zo niet goedkoop om heen te gaan, maar voordat ons huis er helemaal verwaarloost bij ligt besloten we dus toch te gaan, we zitten immers rustig op het platteland en Spanje zelf heeft Andalusië groen verklaard.

Nou groen was het toen ik de oprijlaan van de Hacienda opreed na 8 maanden er niet geweest te zijn. Jeetje wat een onkruid, zoveel had ik nog nooit in die 9 jaar dat we er al komen gezien. Terwijl er toch door onze man ter plaatse met onkruidverdelger was gespoten. Het had flink geregend in het voorjaar in Spanje en dat in combinatie met de zon is perfect voor het onkruid dat in volle glorie stond te bloeien op ons pad en in het grind, ook al hebben we er worteldoek onder.

We bezitten 22000m2 grond en natuurlijk is er een groot gedeelte waar we de natuur gewoon zijn gang laten gaan, want onkruid kan ook prachtig zijn. Maar tussen het grind staat het niet mooi en daar halen we het dan ook zoveel mogelijk weg, maar een klus is het wel, daar zal ik de komende 2 weken, elke dag zoet mee zijn.

Oh, wat voelt het fijn om weer terug te zijn ondanks dat we wel veel werk zien liggen voelt het wel direct weer vertrouwd.

Traditiegetrouw begint de vakantie bij restaurant Manolo, daar hebben ze heerlijke één persoonstapas. Hola we zijn er weer!